©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi: İlkelin Ruhu, Alejandro Aravena’nın kurduğu ofis Elemental’in 2014 yılında tasarladığı ev. OchoQuebradas Evi (Casa OchoQuebradas) Şili’nin falezli kıyı bölgesinde bulunuyor. Ekibin tasarımı alanın kayalıklı peyzajından esinlenerek yine bu şekilde pürüzlü ve beton hacimlerden oluşan ilkel bir haftasonu evi yaratmayı amaçlıyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Ekibin ev için tasarımı şekillendiren haftasonu evi üzerine düşüncesi “bir haftasonu evi en nihayetinde insanların kendilerine normal hayatın düzenini askıya almaya izin verdikleri ve en temel şekilde yaşamaya döndükleri yer” şeklinde. Bu düşünce etrafında şekillenen OchoQuebradas Evi dışarıya tamamen açılabilen bir ana yaşam alanı ve evin merkezindeki bir ateş ögesiyle tasarlanmış. Ev, basit kütle kompozisyonlarıyla Aravena’nın hedeflediği ilkel ruhu yakalayan yaklaşımları, evin gerekli hacimleriyle bütünleştiriyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Aravena: “Doğrusunu söylemek gerekirse son zamanlarda olabildiğince ilkel olmaya çalışıyoruz; orjinalliğe açlığın mimariyi anında demode hale getirdiği bir çağda zamansız olanı arıyoruz.” diye açıklıyor Elemental’in yaklaşımını. “Bu yapıda evin bulunduğu arazi ve program bizim doğal bir hareketle ilkele yönelmemizi sağladı.” Tasarım sürecinde ekip bu bağlamda, insanın içindeki çıplak ayaklı mağara adamını model olarak alıyor. Fakat ünlü bir iş adamı için tasarlanan ev, ilkele yönelmeye çalışan nostaljik bir kaçış değil; yeniliğin getirdiği klişelere karşı doğal bir filtre olmayı amaçlamış.

©Chile Sotheby’s International Realty

“Eğer bir adam tüm hafta boyunca kravat takmak zorundaysa, haftasonları şortunu giyip evinde çıplak ayakla dolaşması çok muhtemel.” yazıyor Aravena yapıyla ilgili ofisiyle aynı isimdeki Elemental kitabında. Elemental, yaklaşımına göre bir kullanıcı profilini model olarak alıyor ve tasarımının sınırlarını bununla belirliyor.

Aravena müşterinin rahatlayıp doğal haline döneceği düşüncesini kabul edip evi tasarlamış olsa da aslında evde kullanıcının hayatına müdaheleden kaçınan bir yaklaşım güdülmüş. Aravena bu yaklaşımı projeyi hangi yönde sınırları zorlayan bir proje olacağına yalnızca kendinin karar vermesi şartıyla kabul edişiyle anlatıyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi, 3 hacimden oluşuyor: birincisi yatak odalarını ve tuvaletleri barındıtan dik hacim; ikincisi ise bunun altında şömineli yaşam alanını barındıran alçak, yatay hacim; üçüncüsü ise bu ikisini bağlayan eğik, ateşe baca görevi gören hacim. Ekip, tüm bu hacimlerin merkez noktasını ateş ögesi olarak görüyor. Bunu sebebi, ateşin amaçladıkları ilkelliği cisimleştiren eleman olması. Aynı zamanda Elemental bu ögeden “baca (medeni bir öge olması nedenyle) değil ateş (insanoğlunun yaptığı en eski ve devrimsel nitelikle keşif)” olarak bahsediyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

OchoQuebradas Evi, çoğunlukla dökme betondan oluşturulmuş. Tek bir cephede başka bir malzeme görüyoruz. Burası çatı terası. Teras, betonun dökülmesi için yapılan kalıpta kullanılan ahşap malzeminin aynısıyla kaplanmış. “Biz bu parçaların bir kaya gibi eskimesini bekliyoruz; mekanın brütalist yaklaşımını daha çok yansıtabilmesini fakat yine de kullanıcıya doğanın ve buradaki yaşamın tadını çıkarabilecek derecede yumuşak olabilmesini.” diyor ekip materyal seçimleriyle ilgili.

©Chile Sotheby’s International Realty

2,690 metrekarelik ev, bütün mekanları bir bütün haline getirilebilme düşünceiyle tasarlanmış. Bu nedenle cephelerde ve iç mekanda tabandan tavana cam kullanılmış. Böylece hem arazinin manzalarından maksimum faydalanan bir ev yaratılmış hem de sürgülü cam duvarlarla açık, tek bir hacim haline gelebilen hacim. Ekibin hedelediği pürüzlü ve ilkel tasarım olan OchoQuebradas Evi’nin iç dekorasyonu da dikkat çekici. Müşterinin de isteği ve aslında biraz da profiliyle Alejandro Aravena, evin içindeki her bir hacimde lüks bitişler ve maksimum konfor sağlayacak mobilayaları tercih ediyor.

©Chile Sotheby’s International Realty

Yeni mimarinin, sürekli yenilenmeye çalışmanın getirdiği klişelerden kaçmaya ve çağın mimariyi hemen eskittiği görüşten uzaklaşmaya çalışan OchoQuebradas Evi, tasarım yaklaşımıyla Aravena’nın dikkat çeken eserlerinden bir tanesi. Modern klişe ve alışılagelmişliklere doğası ve ilkelliğiyle bir filtre yaratmaya çalışan konut buna zıt algı yaratan iç tasarımıyla da çeşitli yazılara konu olmuş.

The post OchoQuebradas Evi appeared first on Arkitektuel.

©ArchDaily

Alvaro Siza tasarımı Leça Yüzme Havuzları (Leça Swimming Pool-Piscina Leça veya Piscinas de Marés) kompleksi, 1966 yılında tamamlandığından beri dünya çağında tanınan bir yapı. Yapı şu an hala mimari bütünlüğünü koruyan bir tasarım ve Portekiz halkı için oldukça popüler bir dinlence mekanı. Alvaro Siza’nın kurgusal anlamda en dikkat çeken ve ilk tasarımlarından biri olan Leça Yüzme Havuzları, Siza’nın doğa ve kendi tasarımı arasındaki uzlaşma üzerine odaklanan sürecinin en belirgin örneklerinden de biri.

©Fernando Guerra | FG+SG

Okyanus ve kayalar arasında bir buluşma noktası olan kompleks, Siza’nın yine aynı zamanlarda tasarladığı Boa Nova Çay Evi’nin yakınında bulunuyor. Havuz Leça de Palmeira sahilinde konumlandırılmış. Yakın zamanlarda tasarlanan iki yapının ortek bir özelliği var: iki yapı da bulunduğu yerin kayalık kıyı bölgesi karakterine benzer yönlerden saygılı bir tasarım ve beton strüktürler yaratıyor. Alvaro Siza’nın mimarlık kariyerinin ilk tasarımlarından olan yapılar için, aslında mimarın tasarım sürecine yaklaşımını ve bu sürecindeki odaklarını anlatan en katıksız projeler denebilir. 

©ArchDaily

Projenin bulunduğu şehir, Atlantik Okyanusu’nun dalgaları ve rüzgarı nedeniyle güvenli bir yüzme alanına ihtiyaç duyuyordu. Leça Yüzme Havuzları kompleksi bu bağlamda soyunma odaları, bir kafe ve bir yetişkinler bir de çoçuklar için olmak üzere 2 yüzme havuzunu barındırıyor. Atlantik Okyanusu ve kıyı şeridini takip eden otoyol arasında bulunana yapı, Siza tarafından görünmez olarak tasarlanmış. Yapıyı yolun arkasında suya batırarak Siza, havuzlarını ve şehrin altyapısını birbirinden ayırmayı amaçlıyor. Bu yaklaşımla Siza’nın bir hedefi daha var: yoldan okyanusa olan manzaraları tamamen engellememek.

©Atelier XYZ

Siza, Leça Yüzme Havuzları tasarımında peyzaja yaptığı müdahelerinin birçoğunu planlarken alanda var olan kaya oluşumlarını korumuş. Havuzları okyanusa uzanan, onunla birleşen ve aynı zamanda Atlantik kıyısındaki kayalarla sahilde oluşan havuzlara benzer oluşumlarla uyum içinde parçalar olarak tasarlıyor.

Kompleksin yapısı, okyanusu yoldan ayıran bir kütle. Yol kotundan görünmeyen kompleks, havuzlarını kayalar arasında okyanusun suyula oluşmuş havuzcuklara benzetirken hem doğasını vurguluyor hem de bu doğaya tezat olan yol seviyesiyle arada bir kopukluk yaratıyor.

©Atelier XYZ

Leça Yüzme Havuzları’na gelen ziyaretçileri yola paralel beton bir rampa karşılıyor. Rampalı kordior yapının girişine yönlendiriyor. Yapıda takip eden koridorlarda ilerledikçe ziyaretçiler duşları ve soyunma odalarını geçiyor. Bu brüt beton koridorlar kullanıcının trafikli yolu arkasında bırakıp okyanusa ulaşmasını sağlıyor. Yapının kullanıcısı okyanusu görmeden sesini duyuyor koridorlar arasında. Siza burada yolla okyanus arasında duyumsal bir geçiş yaratıyor yapıda.

©ArchDaily

Ziyaretçiler soyunma odalarından çıktığında Leça Yüzme Havuzları’nın platformlarına geliyor. Okyanus seviysine daha yakın bu noktada mimarın cadde seviyesi altına aldığı asıl bina görünür hale getirilmiş. Düz brüt beton duvarlar kayaların arasından yapıyı ve platformları destekliyor. Yapı, havuzların bulunduğu kottan üstte bulunan yol ve okyanus kotu arasında çekici bir tür bariyer haline geliyor. Kullanılan betonun tonu kayaların bir ton açığı. Bu şekilde de Siza hem doğala saygılı olan hem de onu tamamen taklit etmeyen yaklaşımını öne çıkarmış.

©ArchDaily

Yapıdan okyanusa bakıldığında su en baskın öge. Kompleksin yüzme havuzları okyanus mazarası içinde kendilerine rahatça yer edinmiş. Çocuk havuzu, kıvrımlı bir beton duvar, bir köprü ve birbiri üzerine yığılmış kayalar arasında konumlandırılmış. Bunun aksine yetişkin havuzu ise Atlantik Okyanusu’nun içerisinde gibi bir algı yaratıyor.

Yetişkin havuzu, alçak beton duvarlar ve köşeleri boyunca doğal kayalarla sınırlanıyor. Yapı farkl açılardan gözlemlendiğinde okyanus seviyesi ve havuz suyu seviesinin eşit görülmesi düşünülmüş. Siza böylece kompleksin tüm hazularını kesintisiz bir şekilde okyanusa bağlıyor.

©Atelier XYZ

Ahşap ve metalden oluşan soyunma odalarından sonra yüzücünün ulaştığı havuzlarda mimar kasıtlı olarak okyanus sınırlarını bulanıklaştırmış. Hem yüzenlerin yayılma hissini arttırma hem de bu insan eliyle yapılmış sınırın bulanıklaşmasını sağlamak için. Siza, modern konstrüksiyonu kendi çizgisiyle doğanın parçası haline getiriyor. Bu nedenle aslında yüzme havuzları bir peyzaj tasarımı aynı zamanda.

©ArchDaily

2011 yılında Portekiz’de ulusal anıt kabul edilen Leça Yüzme Havuzları, kendi kişiselliğiyle modernizmi doğaya entegre eden Siza’nın tek başına tasarladığı ilk projelerden. Yüzme havuzları, mimarlık tarihinde de önemli bir yere sahip. Bunun sebebi Siza’nın kendi tasarımını okyanus gel-gitiyle uzlaştıran ince tasarım anlayışı. Yapı hem peyzaj hem de kamusal bir kompleksin alanla bütünleştiği bir tasarım.

The post Leça Yüzme Havuzları appeared first on Arkitektuel.

©arquitecturayempres

Kozmik Işın Pavyonu (Cosmic Ray Pavilion), betonarme kabukların ustası olarak bilinen Felix Candela tarafından tasarlanmış. 1951 yılında inşa edilen pavyon, orijinalliğiyle bulunduğu yerin simgelerinden biri olmuş ve mimarlık tarihine ikonik bir yapı kazandırmış. Mekiso’da bulunan yapı, 50-60’larda tasarımlarının büyük çoğunluğu Meksika’da olan Candela’nın en önemli miraslarından bir tanesi.

©ArchDaily

Felix Candela’nın yarattığı strüktürler matematiksel olarak oldukça kompleks. Bu komplekslik, Candela’nın yapılarıyla ortaya koyduğu basit ve etkileyici görünüme tezatlık oluşturur nitelikte: beton strüktürler hem formları hem yaratım sürecindeki ekonomik yaklaşımı hem hafifliği hem de betona zıt inceliğiyle dikkat çeken, etkileyici tasarımlar. Candela’nın beton kabuklardaki başarılı tasarım süreci mimarın kendini bir mimara ek olarak mühendis ve bir yapı ustası gibi eğitmesinin bir sonucu olarak düşünülebilir. Tasarımlarında bu farklı disiplinlere oldukça hakim olmasını gerektiren katmanlı strüktürler görüyoruz: kubbeli, silindirik, hiperbolik beton strüktürler.

©wikiarquitectura.com

Candela’nın tasarımları ölçek olarak küçük -Kozmik Işın Pavyonu’nda da olduğu gibi. Fakat bu strüktürler arkasında büyük bir strüktürel deneyi gerektiriyor. Felix Candela, pavyonda hiberbolik paraboloidin geometrisine dayanarak çift eğrilikli ve çok ince betonarme bir kabuk kurguluyor. Yarattığı konstrüksiyonun geometrisi, aynı zamanda yapının gerektirdiği sağlamlığını, dayanıklılığını ve sarsılmazlığını desteklekliyor. Candela ince beton kabuğun bu özellikleri bu formla sağlaması için yapıyı yaptığı matematiksel hesaplarla meşrulaştırıyor.

©ArchDaily

Kozmik Işın Pavyonu’nda ince beton kabuk oluşturmak için Candela, Ala isimli bir şirketle çalışmış. Çok ince silindirik beton aslında bir kemer yaratıyor. Kemerin altında kalan hacim 12 metre uzunluğunda ve 10.75 metre genişliğinde. Yapı, iki laboratuvarı barındırıyor. Bir dizi beton merdivenle ulaşılan laboratuvarlar, Universidad Nacional Autonoma de Ciudad Universitaria (UNAM) için kozmik ışınların ölçülmesi ve çekirdek parçalanması araştırmaları üzerine özelleşmiş.

En kalın noktasında 15 cm olan kabuk, genel olarak 1,5 veya 2 cm kalıklıkta. Kozmik Işın Pavyonu, yaratılmış en ince dökme beton. Kabuğun bu kadar ince olmasının sebebi içeride yapılan araştırmaların fonksiyonel gereklilikleri: İçeride kaydedilen kozmik ışınların dışarıya geçebilmesi için kabuk oldukça ince. Işınların geçebildiği maksimum kalınlık da 15 cm. Aslında pavyonun kurgusu, hem fonksiyonuna gönderme yapıyor hem de Candela’nın imzası haline gelecek olan tasarımların başlangıcını belirtiyor.

©ArchDaily

Betonarme kabuk, dayanıklılığını ve rijitlikliğini geometrisinden alıyor; eğilmeye neden olan yüzeysel gerilimler şekil nedeniyle gözardı edilebilecek kadar küçük kuvvetler bu formda. Form aynı zamanda tüm ağırlığın asıl taşıyıcıya kolayca akabilmesini sağlamış. Pavyonun taşıyıcısı zeminde de gözlemlenebilen beton ayaklar. Yapı zemin kotunda taşıyıcı 3 adet rijit çerçeveye oturuyor. Taşıyıcı çerçeve yapıyı açık bir şekilde ikiye bölmüş. Aynı zamanda altta da kemerler arasında kamusal gözler yaratıyor. Taşıyıcı aksine yapıyı saran beton, koruge (girintili çıkıntılı) bir karaktere sahip. Bu kaplama, dökme beton nedeniyle oluşmuş. Döküldükten sonra düzeleştirilmeyen beton yapıya cephe karakterini veriyor.

©wikiarquitectura.com

1951 yılında böyle bir yapının oluşturulması beton kabuk mimarisinin en büyük gelişimlerinden biri olarak kaydedilmiş. Pavyon, Candela’ya da saygınlığını kazandıran yapıların ilki olarak değerlendirilebilir. Bunun sebebi hem betonarme mimarisine olan katkısı hem de Kozmik Işın Pavyonu’nun basit bir kurguyla büyük bir teknik bilgiyi barındıran bir yapı oluşturması.

The post Kozmik Işın Pavyonu appeared first on Arkitektuel.