©Andy Ryan

MIT Simmons Hall, 1999’da Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (Massachusetts Institute of Technology-MIT) ‘nün Steven Holl’u görevlendirmsiyle ortaya çıkmış. 2002 ylında tamamlanan Simmons Hall, MIT’nin genişleme projesinin bir parçası ve projenin lisans öğrencilerinin kalacağı yurtları barındıran kısmı. Yapının hedefi, bir üniversitenin her özelliğini tek bir mekanda keşistirmek ve kampüsün sanat merkezlerinden biri haline gelmek.

©Andy Ryan

MIT, Steven Holl’ü görevlendirdiğinde yapının, etrafındaki ve içindeki mekanlarla öğrenci etkileşimini teşvik edecek bir yer olmasını amaçlamış. MIT, yapının kullanımı fonksiyonunu belirleyip, bunların Steven Holl’un deneyimlemeye deyecek yapı yaratma yeteneğiniyle birleşmesini istiyor. Ortaya üniversitenin ihtiyaçlarını karşılayacak ve Steven Holl’ün imzasıyla ismini duyuracak 10 katlı bir yurt binası çıkmış. Yurt, zamanla birbirine zıt mimari elemanları birleştiren karakteriyle (boşluk-doluluk, opaklık-şeffaflık) küçük bir şehir haline gelmiş.

©Steven Holl Architects

Holl’un tasarımı bir ‘sünger’ gibi çalışabilecek bir yapı. Simmons Hall, yapının kesitinde yarattığı boşluklar ve geniş, çok sayıda açıklığıyla içeri ışığı alacak gözenekli bir yapı olması fikriyle tasarlanmış. Yapının kesitinde ortaya çıkan bu boşluklar da öğrenciler için etkileşim mekanları olarak düşünülmüş.

Yapının kesitinde boşalmalara yol açan bu alanlar, farklı kotlara görsel iletişim sağlayan boşuklar olmasyla da etkileşim mekanı olma özelliğini pekiştiriyor. Steven Holl, bu kısımlardan ‘yapının akciğerleri’ olarak bahsediyor -doğal ışığı içeri taşıyan ve hava sirkülasyonunu sağlayan.

Kesit

Fakat, Holl’ün ilk olarak devasa olarak kurguladığı bu boşluklar tasarımın son halinde istenilen büyüklükte bulunamıyor. Bunun sebebi ilk halinin yangın ile ilgili mevuzatlara uymaması. Mimar aynı konsepti farklı boşluklarla devam ettiriyor. Yeni haliyle akciğerleri, tüm yapı boyunca yayılmış, dinamik organik bir geometriye sahip boşluklar olarak taasarlıyor. Bunu yapının dışarıdan gözüken ızgaralı, rijit, dikdörtgensel halini kesitte kıran bir karater olarak düşünüyor. Dıştan gözlemlenen kütle de 5 büyük boşlukla dengeleniyor. Kütleden yapılan büyük eksiltmeler, yapının ana girişleirni, manzara koridorlarını ve teraslarını oluşturuyor.

©Anna Olivella

Simmons Hall’un şehirden bir dilim haline gelmesi ve öğrenci ilişkilerini arttırması MIT’nin projede amaçladığı durum. Yapı, süngere benzeyen delikli tasarımıyla, yaklaşık 3000 kadar açıklık ve kütlesinde boşluklarla farklı noktalarından şehre açılıyor.

Yaklaşık 18.000 metrekarelik alana yayılan yurt binası yalnızca 350 öğrencinin kaldığı bir bina olmaktan çıkıyor böylece. 125 kişilik bir tiyatroyu, bir akşam kafesini ve cadde seviyesinde yemek yenebilecek yerleri kurguluyor. Fonksiyonları ve içeride 3 metre genişliğindeki koridorlarıyla yapı, kentsel durum yaratan bir alan olma ihtimallerini arttırmış.

Strüktürel Diyagram

Yapının birçok açıklıkla kurgulanması, farklı odalar kullanıldıkça yapının sürekli bir dinamiklik halinde olması amacıyla gerçekletirilmiş. Tıpkı bir şehrin akşam silüeti gibi sürekli yanıp sönen, değişen bir karaktere sahip oluyor görünüş itibariyle. Bu pencereler, aynı zamanda her odaya doğal ışık alma ve havalanma imkanı sağlıyor. Her bir oda 45 santimlik kalınlığa sahip duvarda 3-4 adet açılabilir pencereye sahip. Kalın duvarlar, kışın oldukça eğik gelen güneş ışığını içeriye alabilmeyi; yazın da daha dik gelen ışık nedeniyle odaların gölge ve serin kalmasını sağlıyor.

©Anna Olivella

Simmons Hall’un cephesine baıldıında farklı renklerde pencere kenarları görüyoruz. Bunun sebebi kalın duvar oluşturma amaçlı, asıl strüktüre bağlı 45 cm’lik beton kaplanmış alüminyum panellerin yapının duvalarına yaptığı baskının gösterilmesi. Kırmızı olan alanlar yüksek direnç kuvvetinin olduğu alanları gösteriyor.

Daha sonra alandaki kuvvete göre git gide turuncuya, sarıya, yeşile ve maviye dönüyor. Kenarları hiç boyanmamış olan açıklıkları da düşük yük karşılayan alanları temsil ediyormuş. Yapıyı kurgulayan stüktür aynı zamanda Simmons Hall’a kendine özgün estetiğini de katıyor.

©ArchiTravel

“Simmons Hall, MIT’deki yeni yurt binası, için Holl, delikli monolitik kutuyu güneş ışığına doğru kıvrılan ve genişleyen boşluklarla kurguluyor.” Holl’un tasarımı, MIT’nin keyiflim mekanlarıyla daha interaktif çevre yaratan ‘şehir’ isteklerini karşılıyor. Yapı hem rasyonel hem de segizel bir karaktere sahip; oldukça kapalı bir strüktür içinde canlı, iyi adınlanmış kentsel bir durum yaratıyor.

The post MIT Simmons Hall appeared first on Arkitektuel.

James Stirling tarafından tasarlanan Seeley Tarih Kütüphanesi (Seeley Historical Library), Cambridge Üniversitesi Tarih Fakültesi’nde bulunan önemli bir mimari yapı. Cambridge Üniversitesi Tarih Kampüsü’nün tasarımı 1963 yılında bir yarışmaya açıldı ve yarışmayı Pritzker ödüllü İngiliz mimar James Stirling kazandı. Yarışmadaki proje alanının bir kısmının üniversite tarafından kullanılamayacağı ortaya çıkınca Stirling’in Seeley Tarih Kütüphanesi için tasarladığı proje 90 derece döndürülerek mevcut araziye uyacak şekle getirildi.

© Architectural Review

Yapımı 1968 yılında tamamlanan kütüphane binası, Stirling’in yarışma için teslim ettiği orijinal planları birebir yansıtacak şekilde inşa edildi. Cambridge Üniversitesi kampüsünün içinde bulunan Tarih Fakültesi’nin pek çok yönden öğrencileri ve kullanıcıları içine alan bir yapısı olmalıydı. Kampüs içindeki farklı dolaşım rotalarına izin verebilmek için bina ikisi zemin katta bulunan dört girişe sahip. Binanın önünde ise kütüphane görevlileri tarafından kullanılan personel girişine yönlenen bir rampa bulunuyor.

© Cambridge University

Kütüphanenin en dikkat çekici yapısı, yapının zemin alanının neredeyse yarısını kaplayan, 300 kişilik okuma odası. Bina bu okuma odasının yanı sıra personel odaları, seminer odaları ve ortak kullanım alanlarını da bulunduruyor. Büyük okuma odasının hemen arkasında kitap kataloglarının bulunduğu bir kontrol odası var. Okuma odasında iki tip oturma düzeni var; özel okuma koltukları ve odanın ortasında bulunan uzun masalar ve etraflarındaki sandalyeler.

Okuma odasının çelik taşıyıcı iskelete sahip çift cidarlı cam kaplı çatısı kullanıcılara eşsiz bir okuma ve ders çalışma ortamı sağlıyor. Çift cidarlı cam tabakanın alttaki camlar tamamen transparan seçilmiş. Böylece okuma odası tamamen doğal güneş ışığı alabiliyor. Odanın havalandırılması da bu çatı-duvar cam katman ile sağlanıyor. Baca şeklinde yükselen eğimli cam yüzey ısınan havanın yükselmesini ve çatının en üst noktasındaki havalandırma elemanları tarafından dışarı atılmasını kolaylaştırıyor.

© Wikimedia Commons

James Stirling, okuma odasının hemen etrafına yerleştirdiği koridorlar ve galerilerle merkezi okuma odası ile kütüphanedeki diğer mekanlar arasında sağlam ve akıcı bir ilişki kurmayı hedeflemiş. Koridor duvarlarına binanın yatay büyüyüşüne eşlik eden devamlı, yatay pencereler yerleştirilmiş. Bu pencereler sayesinde kütüphaneyi kullanan öğrenciler okuma odasını üst katlardan görebiliyor ancak duvarlar yüksek olduğu için okuma odasını kullanan öğrenciler dışarıda koridorlarda dolaşan öğrencileri göremiyor. Ayrıca okuma odasını çevreleyen duvarlarda ses yalıtım performansı yüksek malzemeler tercih edilmiş.

© Cambridge University

Seeley Tarih Kütüphanesi’nin cephesinde İngiltere’nin iklim koşullarına dayanabilecek tuğla, kiremit ve cam gibi sert, yansıtıcı ve emici olmayan malzemeler tercih edilmiş. Kütüphanenin iç mimarisindeki malzeme tercihleri ise tamamen ses talıtımı odaklı. Okuma odasının cam cephesinde çelik taşıyıcı elemanlar kullanılırken, binanın L şeklindeki kısmını betonarme taşıyıcılar ayakta tutuyor. Kütüphanenin döşemeleri de betonarme.

Seeley Tarih Üniversitesi Binası, 1970 yılında RIBA Altın Madalyası’na (Royal Institute of British Architects Gold Medal) layık görüldü. Stirling’in tasarımı pek çok insanın ilgisini çekmiş ve çekmeye devam ediyor. Dünyanın pek çok yerinden sadece bu yapıyı görmek için Cambridge Üniversitesi’ne gelen insanlar var. Hatta binanın ziyaretçileri o kadar artmış ki, üniversite yönetimi ziyaretçilerin kütüphanenin içine girebilecekleri zamanları kısıtlamak zorunda kalmış.

Kaynaklar

University of Cambridge https://www.hist.cam.ac.uk/directory/building

Reyner Banham on Stirling’s Cambridge History Faculty, The Architectural Review. https://www.architectural-review.com/buildings/reyner-banham-on-stirlings-cambridge-history-faculty/8604125.article

The post Seeley Tarih Kütüphanesi appeared first on Arkitektuel.