Casa Volta / Ambrosi I Etchegaray

©Sergio Lopez

Meksikalı bir stüdyo olan Ambrosi I Etchegaray tarafından tasarlanan Casa Volta, Meksika’nın Oaxacan kıyı bölgesinin yoğun yeşilliği arasından yükselen 3 tuğla kemeriyle dikkat çekiyor. İnce bir patika yolla eve yaklaştıkça bu üç kemer kayboluyor ve kullanıcılar küçük bir havuz ve bu havuzun yanında yükselen iki simetrik kolon ile süslenmiş bir açıklığa ulaşıyor. Bu giriş, terkedilmiş klasik bir tapınağa varılmış hissi veriyor. Evin kendisi ise 3 açık avlu ve 3 kemerli hacim olmak üzere 6 daha küçük dikdörtgensel alana bölünmüş büyük bir dikdörtgen plan şemasına sahip. Kapalı kemerli hacimler, yatak odaları ve banyolarını; üçüncü ve sürekli açık olan kemerli hacim ise mutfak, yaşam ve yemek alanını bulunduruyor. Evin merkezine ise bir havuz konumlandırılmış. Evin materyalleri belirlenirken pratik ve ekonomik çözümler esas alınmış. Evin yakınında Tadao Ando’nun tasarımı olan Casa Wabi’den kalan kullanılmamış tuğlalarla hızlı bir yapıma sahip kemerler elde edilmiş. Kemerler aynı zamanda kapalı hacimlerde hava akışına katkıda bulunuyor; havıuz ise dışa mekanlara serinlik sağlıyor. Casa Volta, ekibe göre, mimarlık ve doğa arasında elverişli bir ilişkinin olabileceğini ve sadeliğin her zaman şıklığı getireceğini gösteren bir kanıt niteliğinde. 

Villa RA / MORQ

©Givlio Aristide

İtalya’nın en güney noktalarından biri olan Calabria’da konumlanan MORQ tasarımı Villa RA, kırsal alana yeni bir konut yaklaşımı getiriyor. Mekansal organizasyonu ve monokrom materyal kartelasıyla, görsel ve dokunsal olarak peyzajın devamlılığını yaratan Villa RA bağlamının güzelliğini korumayı hedefleyen bir tasarım yaklaşımına sahip. Ortasında yapıyı blok halinden çıkaran açıklıkla ev, Akdeniz konut tipolojisine bu anlamda geleneksel sayılabilecek modern bir örnek. Villa RA, Calabria’nın doğal taşı ve ‘cocciopesto’ isimli malzemenin kullanımıyla karakteristik fakat doğal, yerel ve çevresiyle uyumlu bir konut ortaya koyuyor.

Terasaki Evi / Ryue Nishizawa

©Ryue Nishizawa

Tokyo’nun dışında bir vadinin tepe noktasında bulunn Terasaki Evi, Ryue Nishizawa tarafından tasarlanmış. Çatısıyla tanımalanan bir ev olan Terasaki House, bulunduğu arazinin özgün özelliklerinin avantajlarını kullanan tek katlı avlulu bir konut kurguluyor. Tek eğimli veya beşik bir çatı yerine tercih edilen kuzey-güney doğrultusu boyunca uzanan evin üzerini ikiden çok eğimli ve kıvrımla geçen çatı, evin hacimlerini ve avlusunu kaplayarak saçaklarıyla cam duvarlardan dışarı taşan iç mekanlar yaratılmasına imkan sağlıyor. “Terasaki Evi gibi çatı odaklı mimari geleneksel Japon yapılarında görülen bir özellik…Uzaktan yalnızca çatı olarak algılanan eve yaklaşıtğımızda bu görsel etki yerini evin mimarisine bırakıyor…Çatının saçakları altına girdiğimizde kendimizi evin içinde hissediyoruz…Çatı, böylelikle katmanlı bir sınır yaratıyor ve ara mekanlarla içeriye kullanıcıyı kademeli olarak alan bir giriş sekansı oluşturuyor. Bu aslında çatı odaklı mimariyi ilginç kılan noktalardan biri: iç mekan ve dış mekan birleştiriyor ve yapı ile doğa bütünleşmesinin arttırılmasını sağlıyor.” Ryue Nishizawa.

Quadrant House / KWK Promes

©Juliusz Sokoàowski

KWK Promes tasarımı Quadrant House (Kuadrant Evi), Polonya’da bulunuyor. Tasarım düzenli sınırlara sahip, şehir dışında ve etrafı müstakil evlerle çevrili bir araziye yine düzgün bir dikdörtgenler prizması yerleştirilmesiyle başlayan bir sürece sahip. Daha sonra bu prizma hem müşterinin isteklerini karşılayacak (teras çatı isteği) hem de arazinin gerekliliklerini yerin getirecek bir forma evrilmiş: caddeden bakıldığında beşik çatıya; evin bahçesinden bakıldığında ise teras çatıya sahip bir hacim. İki farklı hacimden oluşan evde iki katlı hacim, zeminde yaşam alanlarını ve üst katta ise daha özel fonksiyonları barındırıyor; bu hacme dik tek katlı kısım ise spa ve spor salonu. Zemin katta peyzaj ve mimari arasındaki sınırları bulanıklaştırmayı hedefleyen yaklaşımıyla Quadrant House’un en dikkat çekici kısmı ise güneşin hareketine bağlı olarak hareket edebilen terası. Yıldızların konumu ölçmek için kullanılan aletten (kuadrant) esinlenilerek tasarlanan teras, gün boyu güneşin konumuyla yer değiştiriyor. Terasın hareketi yazın gölge alanlar yaratılmasına ve evin havalanmasına; kışın ise daha çok gübeşin evin içine alınmasına yönelik. Quadrant House, gün içinde raylı sistemlerle çimlerin üzerinde sürekli bir hareket halinde.

n.n. Residence / J. Mayer H + Alexander Erman Architecture & Design

©Ilya Ivanov

Moskova’da Moskva nehri yanında kırsal bir alanda bulunan, aile evi n.n. ‘saklanma’ ve ‘açık bırakma’ arasında bir tür mekansal keşif ortaya koyuyor. Evin topoğrafya katmanlarını andıran döşeme plakları mimari ve peyzajı birbirinden ayıran keskin çizgileri yok ediyor. Bu kıvrımlı, konsollu katlarla içerisi ve dışarısı arasında dinamik geçişler sağlanmış. Ev bunlara tırmanma duvarlar, süs havuzları, behçeler ve dokunulmamış doğal alanlar ekleyerek içinde bulunduğu kırsalın bir uzantısını yaratıyor. Yeşil çatılar ve kalın ‘topoğrafya parçası’ döşemeler, aynı zamanda evin iç mekanına da daha iyi bir iklim sağlıyor: ısı depolama ve yüzey buharlaşma kapasitesi ile. Her yerde cam kaplanmış cephe de yeterli güneş ışığının evin içine alınmasını ve her hacimden bahçeye ulaşılabilmesini mümkün kılmış. Parselin tüm topografyası da arsanın kenarlarında yükselerek komşuların görünümünü gizleyecek şekilde düzenlenmiş. Evdeki yatak odaları alt katlarda sıcaklık ve gizililik ihtiyacı nedeniyle yapının iç kısımlarına itilmiş; üst katlardaki yatak odaları ise rampa benzeri yeşil çatılarla bahçeye doğrudan erişime sahip şekilde kurgulanmış. n.n. Evi’nde mahremiyetin topoğrafyası kırsal alanın örüntülerine dönüşüyor; binanın dalgalı kontürleri mimari ve doğa arasında yumuşak bir geçiş yaratıyor.

House in Monsaraz / Aires Mateus

©João Guimarães

Lizbon temelli bir stüdyo olan Aires Mateus’un güney Portekiz’deki Alqueva Gölü yakınındaki tasarımı, çevresi içinde kaybolan, adeta görünmez bir ev. Monsaraz’daki Evi (House in Monsaraz), yeşil çatısıyla peyzajın uzantısı haline geliyor. Evin en dikkat çekici kısmı evin göle dönük cephesinde bulunan ve bu gölü kucaklayan korunaklı avlusu. Mateus’un tasarımı, bir çeşit kubbe yaratmak için içine gömüldüğü toprağı kullanıyor ve bu kısmı evin merkezi haline getiriyor. Ters çevrilmiş bir kubbe ile de bu kubbe ile keserek bu alanın aydınlanmasını sağlıyor ve kubbenin geometrisini, sınırlarını şekillendiren bir tavan penceresi oluyor. Evin yatak odaları da yine dairesel verandalara açılıyor. Panoramik bir doğa manzarası içindeki evin ölçeği terasların ve büyük kubbenin ölçeği ile tanımlanmış. Bu kısımlar parlak beyaza boyanmış ve yukarıdan evin peyzaj içerisinde tek görünür kılınmış unsurları.

Ground House / Tomohiro Hata

©Tomohiro Hata Architect and Associates

Osaka’nın yoğun mahallerinden birinde bulunan Ground House (Zemin Evi) tasarımının arkasındaki konsept, mimarın alanın bir zamanlar bitişik dağ aralığından taşan zengin bitki örtüsü ile karakterize edildiği spekülasyonundan doğuyor. Bu düşünceyle Hata ilk olarak beton plakalarla yeni bir “mikro topografisini” geliştirmek için bölgenin coğrafi özelliklerini inceliyor. Ev, bir arazi geliştirme dalgası içinde inşa edilmiş orta katlı binaların kalabalıklaşmasını eleştrien bir tasarım. Hata ve ekibinin amacı rüzgar yönü, güneş açısı ve ağaçların konumu gibi alanın özellikelerine yanıt verecek bir yapı. Ev, temelde, bu çevresel koşullara göre yerel olarak manipüle edilmiş bir yığın yığılmış levha koleksiyonu. Bu levhalar, ağaç dalları gibi kurgulanmış kolonlara sahip bir strüktürle taşınıyor. Bu strüktür, dönüştürülebilir, açık bir plana imkan sağlamış. Tasarımda pasif havalandırma ve iç mekanlara güneş ışığı optimizasyonu sağlamak için plaklara farklı farklı kesimler uygulanmış. Bu işlem kullanıcıya evde olağandışı perspektifler sunuyor.

A Brutalist Tropical Home in Bali / Patisandhika + Dan Mitchell

©Tommaso Riva

Tasarımcı Dan Mitchell ve mimari stüdyo Patisandhika ortaklığında gerçekleşen tasarım, Bali’de yer alan tropikal, beton bir ev. Bali’de Tropik Bir Brütalist Ev (A Brutalist Tropical Home in Bali) olarak adlandırılan 512 metrekarelik ev, adanın güney kıyısındaki pirinç tarlalarının içinde küçük bir araziye konumlandırılmış. Evin dış cephesi, yatay olarak uzanan abartılı yapısal beton plakalarla kaplanmış. Böylece monolitik ve “bloklu” bir görünüme sahip olan yapının merkezinde, iki kat yüksekliğinde bir yaşam alanı yerleştirilmiş. Yapının tropikal manzaralarla çevrili alanı renk, doku ve daha da önemlisi bitkilerle doludur. Bu nedenle evin bazı hacimleri duvarsız kurgulanmış: Mitchell zamanla bitkilerin evi ele geçirmesini umuyor. Tropikal iklimler göz önünde bulundurularak, bina aynı zamanda gölgelik alanlar oluşturmak ve böylece elektrik kullanmadan aşırı ısınmayı önleyecek şekilde tasarlanmış. Ek olarak evin çatısınaa güneş panelleri ve evin çevresel performansını iyileştirmeye yardımcı olacak bir yağmur suyu toplama sistemi yerleştirilmiş.

House in the Landscape / Niko Architect

©Vasiliy Khurtin

Moskova, Rusya’da inşa edilen ve Frank Lloyd Wright’ın organik mimari felsefesinden (binaların doğal çevresi ile birleştirilmeleri için bir araya gelmeleri) esinlenerek inşa edilen bu etkileyici ev, konuksever ve peyzajla sürekli bir akışı hissettiren bir konut. Betonarme olarak yeşile entegre olarak inşa edilen ev, kendisini çevreleyen bitki örtüsüne batmış hissi veriyor. Evin iç mekanı da mimaride oluşturulan organik atmosfere karışan çeşitli modern sanat eserleri, heykeller, mobilyalar ve yer yer Japon etkilerine sahip. Ev dışardaki hareketli peyzajı taklit eden, iç mekan boyunca kavisli duvarlar ve tavanlarla kurgulanmış. Bu sayede evdeki mekanlar geniş ve serbest bir akışa sahip olabiliyor. Zeminden tavana pencereler de dışarıdaki doğal dünyayla bağlantıyı teşvik ediyor. Zemin kattaki bu pencerelerin bazıları aynı zamanda doğal bir göle benzemesi için tasarlanmış sonsuzluk havuzunu sınırlayan bi açık avlu alanına açılıyor. Ev üç yatak odası, oturma alanı, yemek alanı, dinlenme odası ve ikinci katta yer alan bir ofisi barındırıyor. Ekibe göre Peyazjın İçindeki Ev (House in Landscape), alanda yaratılmış olan yapay peyzajın içinde ‘organik mimarinin metabolizması’.

Villa Stgilat Aiguablava / Enric Ruiz Geli

©Enric Ruiz Geli

Enric Ruiz Geli / Cloud 9 ekibi tarafından hafif ve sürdürülebilir yapılar oluşturmak için yeni nesil malzemeleri kullanma ilkesiyle, bir Akdeniz mülkü vizyonunu bir tür “Case Study”ye (Vaka Çalışması) çeviren Villa Stgilat Aiguablava tasarımı, İspanya’da Katalan Empordá bölgesinde bulunuyor. Villa Stgilat Aiguablava, Richard Neutra ve Charles ve Ray Eames gibi uluslararası mimarların yanı sıra Pep Llinàs ve öğretmeni Esteve Bonell gibi yerel mimarlardan ilham alan deneysel bir tasarım. Villa Stgilat Aiguablava, bölgeye değer katan ve Akdeniz’i somutlaştıran sürdürülebilir, yenilikçi ve dijital olarak üretilmiş bir mimari kültür ve yaşam biçimi sunan bir tasarım hedefliyor. Yapı araştırma, geliştirme ve yenilik (R+D+I – research, development, innovation) kavramlarını keşfetmeye odaklanıyor. Katalan tonozlu tavan şeklini tasarıma entegre eden yapının dalgalı çatısı, kullanıcılarına hava durumuna bağlı olarak sıcaklık veya serinlik sağlayan geniş hacimler yaratılmasına olanak sağlıyor ve ev için çarpıcı bir ilk izlenim yaratıyor. Tasarıma Akdeniz etkilerinin dokunuşları, evin yapımında kullanılan malzeme seçimi dahi birçok süreçte mevcut. Villa Stgilat Aiguablava, küçük bir yüzme havuzunun her iki tarafındaki iki ayrı hacimle kurgulanmış. Sahil şeridi manzarasına bakan tavandan tabana pencerelerin önündeki havadar teraslara sahip ev, bölgenin peyzajı, kültürü ve materyalleri ile bir diyalog içinde tasarlanmış. Proje, Pasadena Sanat Merkezi Tasarım Koleji (Art Center College of Design Pasadena) işbirliği ile tasarlanan, yeniliğe adanmış geçici ve deneysel bir pavyonu da içeriyor.

The Twins House / DELUTION

Kebayoran Lama, Endonezya’da bulunan İkiz Evler (The Twins House), 4 kişilik iki aile için oldukça dar ve yoğun bir alanda tasarlanmış. Ev, çevredeki genel dokuya tepki netleştirmek için ortaya çıkmış bir tasarım. TWINS konseptini ev, “kardeş-kız kardeş” arasındaki ilişkiyi benzer bir şekil fakat farklı bir boyutta iki hacimle ortaya koyuyor. İki ev de ıslak hacimler, iki yatak odası, mutfak ve yemek alanı ile her ailenin aynı arazide de olsa mahremiyetine ve özel alanlarına saygı duyularak kurgulanmış. Tasarımda aynı zamanda dar alanın etrafından dolaşmak için kamusal alan boşlukları bırakılmış. The Twins House, aileler birbirleriyle iletişim kurabilecek şekilde, ortak kullanım alanlarının iki eve de erişimi olacak şekilde tasarlanmış.

The post Yıl Biterken: 2019’un En Çok Dikkat Çeken Ev Tasarımları appeared first on Arkitektuel.

©Jose Miguel Hernandez

Media-TIC veya Media-ICT (TIC: Tecnologías de la Información y la Comunicación; İngilizce ICT: Information and Communication Technologies), Barselona’da bulunan bir bilgi ve iletişim teknolojileri merkezi. Bilişim ve iletişim teknolojileri ofislerini, kamuya açık sergi mekanlarını barındıran bina, bu dallarda yeni fikirlerin tasarlandığı, hayata geçirildiği ve sergilendiği bir merkez. Enric Ruiz-Geli tasarımı yapının hedefi teknolojiyle uğraşan yatırımcıları, kullanıcıları ve mucitleri bir araya getiren bir mekan yaratmak.

©Iwan Baan

Media-TIC, 22@Barcelona isimli bölgede bulunuyor. Burası Barselona’nın Poblenou bölgesinin yenilenmesiyle ortaya çıkan projenin bir kısmı. Poblenou, eski endüstri yapılarının bulunduğu ve yaklaşık on yıl önce ‘yeni ekonomi’ merkezi haline getirmek üzere çalışmalara başlanan yer. Barselona’nın merkezinin doğusundaki bölge, yenilenme çalışmalarıyla, aslında Katalonya’nın bilgi ekonomisine yöneliminin bir ayağı. 22@Barcelona da bu projenin 200 hektarlık kısmını kaplıyor. İnnovasyon bölgesi olarak da anılan bu kısım, 3 ana endüstride bilgi gelişimi odaklı aktivitelerin gerçekleşeceği alanları yaratmayı amaçlıyor: tıbbi teknoloji, enerji ve tasarım ve son olarak medya, bilişim ve iletişim teknolojileri.

©Luis Ros

Alanın üst düzey teknoloji temasına uyarak, projenin mimarı ve cloud9 ekibinin kurucusu Enric Ruiz-Geli teknolojiyi yapının yaratımında odak noktası haline getirmiş. Tasarım ekibi binayı, CAD-CAM dijital süreçlerini kullanarak ve yapının mimarisine enerji verimliliğini arttıracak teknolojileri entegre ederek tasarlamış. Ruiz, yapıyı performatif (performative: edimsel) mimari olarak tanımlıyor: strüktürün kendisinin farklı fonksiyonları yerine getirdiği mimari. “Media-TIC binasının teması mimarlığın enerjinin dijital kullanımıyla nasıl yeni bir denge yaratebileceği.” diyor Ruiz-Geli “Dijital bilgi çağında, mimarlık teknolojik bir platform olmalı. Bu platformun yaratımı için bağlantısallık, yeni materyaller ve nanoteknoloji önemli.”.

©Jose Miguel Hernandez

Media-TIC binasını ‘edimsel’ yapan elemanlarından birini yapının iki cephesinde görebilmek mümkün. Bunlar eko-verimli materyal olan etilen tetrafloroetilen (ETFE) kaplamalar. Yapının güneydoğuya bakan cephesindeki kaplamalar günde 6 saat boyunca güneş ışığını emiyor. ETFE kaplama, burada konkav ve konveks üçgenlerden oluşan mozaik şeklinde kullanılmış -ETFE Diaphragm.

ETFE’nin cephede bu şekilde kullanımıyla ekip, içerde dışarıdaki sıcaklıktan korunmayı sağlıyor. 3 kat ETFE’nin (ilkkat şeffaf, diğeri ikisi noktalı) üçgensel bir çerçeveye bağlanmasıyle oluşturulmuş bu cephe. Belirli güneş ışığı karşısında şişen cephe elemanları, sıcaklık arttığında şişiyor ve içindeki hava odacığıyla ısı yalıtımı ve opak cephe sağlıyor.

©Gunnar Knechtel

ETFE aynı zamanda güneybatıya bakan cephede de kullanılmış. Burası da günde 6 saat güneş ışığına maruz kalıyor. Burada cepheye ETFE farklı şekilde uygulanmış; lentiküler (mercek biçiminde) -ETFE Lenticular. Bu cephe de güneş ışığıyla karşılaştığında iki katman plastik arasının nitrojen ile doldurulmasıyla oluşturuluyor. Bu şekilde cephe elemanları içindeki havanın partiküllerinin yoğunluğuyla içlerinde bir nevi bulut yaratıyor. Böylece güneş ışınlarını direktdağıtan bir cephe yaratılmış oluyor. Yaklaşık 2.500 metrekare ETFE kaplama kullanımıyla yapı, %20 oranında enerji tasarrufu sağlıyor. Diğer cepheler günde yalnızca 3 saat güneş alıyor ve buralarda güneşten korunma için ekran benzeri gölgelikler kullanılmış.

Taşıyıcı Sistem Maketi

Ruiz-Geli’ye göre strüktürün dijital ortamda yerçekimi etkisinde değil ve bir ağırlığı yok fakat yine de bir bağlantısallık içerisinde -kendi sözleriye bir dizi çekme gücü sistemi. Media-TIC binasında Ruiz-Geli’nin ilk stratejisi yapıya dağıtılmış taşıyıcı ağı yaratmak, incelikli bir parametri ile maksimum verimlilikte bir strüktür. Ana taşıyıcı, aralarında 14,25 metre bulunan 4 adet rijit, yanal ötelenmesi engellenmiş çerçeveler. Yapının 8 katı bu taşıyıcıya kablolarla asılmış. Bu taşıyıcı kurgusu, katlara bütüncül bir hacim, açık ve esnek bir plan şeması sağlıyor. Strüktür yapının cephesinde de görünür kılınmış. Ruiz-Geli Media-TIC’in böylece bir ağ ile sarılmış içinde yaşanabilir iskelet çerçeve haline geldiğini söylüyor.

©Iwan Baan

Media-TIC, 8 kata sahip yaklaşık 38 metre yükselen bir bina. Yapının programı taşıyıcı eleman yoğunluklarının değişimine göre 3 parçaya ayrılmış. Sıfır yoğunluk: zemin kat, stürktür yok, kamusal, 36×44 metrelik açık, bütün bir mekan. Burası bilişim ve iletişim merkezi olarak düşünülmüş, halka açık sergi alanı olarak kullanılıyor.

Düşük yoğunluk: çapraz strüktürel elemanlarla bölünen ofis katları. Bu alan, Ruiz-Geli’nin bir dizi çekme kuvveti yaratma prensibiyle yine esneklik sağlayabilen bir alan -zemin kat kadar olmasa da. Yüksek yoğunluk: galeriler -geniş taşıyıcı merkezleri. Bu alanlar, daha küçük ve esnek olmayan mekanlar: iletişim merkezleri, tesisat hacimleri, tuvaletler, çatı terasları ve avlular gibi.

©Jose Miguel Hernandez

Poblenou bölgesinin endüstriyel yapılarının strüktürel tipolojisinden faydalanarak Media-TIC, metal elemanlarla kurgulanmış. Bunun dışında yapının her türlü sistemi teknolojik olarak desteklenen sistemlerle oluşturulmuş -yukarıda bahsedilen cepheler gibi. Mimarlar yapıya entegre ettikleri sistemlerin kontolü için bir yazılım kullanmış. ‘Siyah kutu’ olarak adlandırılan sistemler devre dışı bırakıldığında yapı istenilen performansı gerçekleştirmiyor. Projenin her türlü sisteminin böyle sistemlere bağlanması da aslında bir sürü eleştiriye yol açmış. Bunun sebebi, yapının her zaman mimarların kurguladığı şekilde kullanılmayışı ve bunun ziyaretçiler üzerindeki etkisi aslında.

©Iwan Baan

Media-TIC, Enric Ruiz-Geli’nin edimsel mimariye örneklerinden. Yapı, teknoloji ve mimari kurgunun birleşimini hedefleyen yaklaşımıyla dikkat çeken bir tasarıma sahip. İçindeki esnek mekanlarıyla da aslında çevresindeki kentle entegre hale gelecebilecek mekanlar da yaratılmış -daha bu entegrasyon gerçekleşememiş olsa da. Media-TIC, becerikli teknolojik mimari kurgusu ve yalnızca zeminde kalan kentsel mekan yaratıyor.

Yapıdaki sistemlerin işleyişini açıklayan videolar için: https://www.ruiz-geli.com/projects/built/media-tic

The post Media-TIC appeared first on Arkitektuel.