© Ossip van Duivenbode

MVRDV’nin Hindistan’ın Pune şehrinde bulunan ve 2018 yılında tasarladığı Future Towers (Gelecek Kuleleri) projesi 1,068 daireyi tek bir yapıda topluyor. Akılcı bir toplu konut projesi,  mimarinin 1 milyarı aşkın bir nüfusa sahip Hindistan’ın en büyük 8. şehri olan ve gün geçtikçe büyüyen Pune şehrine yapabileceği en büyük katkılardan biri. MVRDV, ürettikleri tasarım ile böylesine kalabalık ve yoğun bir projeyi yaşanabilir bir mekana çevirmeyi başarmış.

© Ossip van Duivenbode

Proje, Amanora Park Town adı verilen bir yerleşim bölgesinde bulunuyor. Özellikle yoğun nüfusun ve bölgede gelişen endüstrinin bir sonucu olarak bu bölgede pek çok TOKİ benzeri tipik ve kendini tekrar eden konut blokları yükselmiş. MVRDV, bölgede görülen bu monoton planlaşmaya karşı çıkan bir tasarım üretmiş.

© Ossip van Duivenbode

Future Towers, 5,000’i aşkın insanı barındıran bir dikey köy olarak tanımlanabilir. Yapı, çevredeki tipik konut birimlerinden farklı bir mimari yapıya sahip olsa da kompleksin içindeki daire fiyatları çevre binalarla benzer seviyede olmak zorunda. Çünkü bölgede fiyat açısından rekabet oldukça yüksek. Bu nedenle MVRDV oldukça düşük bütçe ile çalışmış.

© Ossip van Duivenbode

Bölgenin orijinal masterplanı, benzer özelliklere sahip konut birimlerinden oluşan 16 tek tip apartmandan oluşuyormuş. MVRDV, küme şeklindeki toplu konut kuleleri fikrinden uzaklaşarak monolitik tek bir kütle tasarlamış. Zirve ve vadiye benzer noktalarıyla bir dağı andıran tasarım tüm konut birimlerini tek bir çatı altında topluyor. MVRDV, Future Towers’ı tasarlarken geleneksel Hint konutlarından da ilham almış.

© Ossip van Duivenbode

Projenin çevredeki toplu konut birimlerine kıyasla en büyük farklılıklarından biri farklı tipteki konut birimlerini bir arada bulundurması. Bu sayede yapı Hindistan’ın tüm sosyal kesimlerine hitap eder hale gelmiş. 45 metre kareden 450 metre kareye kadar değişen dairelerin tek bir komplekste bulunması bölgede orta sınıfı oluşturan tüm bireyler için cazip bir konaklama alternatifi oluşmasını sağlamış. Yapının dağa benzeyen eğimli şekli, bu kadar farklı birimin tek bir kütlenin içine entegre edilebilmesini kolaylaştırmış.

Hindistan’da inşaat maliyetlerinin normalden düşük ancak asansörlerin çok pahalı olması, tasarımı şekillendiren unsurlardan biri olmuş. MVRDV, inşa edilecek sirkülasyon çekirdeği sayısını azaltıp bunun yerine birbirine bağlanan koridorlar ile ulaşımın sağlanmasını hedeflemiş. Bu sayede tek bir blok, 16 farklı bloktan çok daha ekonomik bir hale gelmiş. Future Towers’ta  17 ve 30 kat yükseklikler arasında değişen toplam 9 konut kanadı bulunurken, binanın içine yalnızca 4 sirkülasyon çekirdeği yerleştirilmiş.

© Ossip van Duivenbode

Kütleyi oluşturan 9 birim altıgensel bir şekil etrafında yükseliyor. Böylece yapının ortasında açık bir avlu oluşmuş ve her bir dairenin manzaraya bakması amaçlanmış. Kütlenin en yüksek noktaları evlerin içine güneş ışığı girmesini sağlarken aynı zamanda özel ve kamusal teraslar oluşturuyor. Cepheye karakterini veren balkonlar konut tipine göre büyüklük ve şekil değiştiriyor. Tasarımda küçük, iki kat yüksekliğinde, geniş ve L-şeklinde balkonlar mevcut.

© Ossip van Duivenbode

Yapıya karakterini veren bir başka özellik ise kütlenin bazı noktalarında yaratılan renklendirilmiş açıklıklar. Bu açıklıklar binanın koridorları ile bağlanıyor ve kamusal alanlar olarak yoga, mini golf gibi farklı amaçlarla kullanılıyor. Esasında yangın yönetmeliğine uyması amacıyla tasarlanan bu açıklıklar, yapının içinde ortak kullanım alanları yaratıyor ve komşuluk kültürüne katkıda bulunuyor. Proje alanındaki avlular, yapının içindeki üçgensel, 4 kat yüksekliğindeki açıklıklar ile birbirine bağlanıyor.

© Ossip van Duivenbode

MVRDV, her ne kadar projeye oldukça yenilikçi ve modern bir bakış açısıyla yaklaşmış olsa da, Future Towers geleneksel Hint mimarisinden izler taşıyor. Basit ancak efektif bir doğal havalandırma sistemi ile dairelerin havalandırma ihtiyaçları karşılanmış. Yapının kat planlarını tasarlarken ise, Hindistan’da çokça kullanılan Vastu Shastra prensibinden esinlenilmiş.

© Ossip van Duivenbode

İnşaatı geçtiğimiz günlerde tamamlanan yapı, Amanora Park Town’da gerçekleşecek Future Towers projesinin üç ayağından yalnızca bir tanesi. MVRDV, projenin ikinci ayağı üzerine çalışıyor. Toplam 3 bölümden oluşan projenin sonucunda toplam 3,500 konut birimi inşa edilecek.

The post Future Towers appeared first on Arkitektuel.

© ArchDaily

© Nicolas Iyadurai

Balkrishna Doshi’nin kendi stüdyosu, Sangath, Çin mozaiğiyle kaplı bir dizi gömme kemer (sunken vault), küçük, çimle kaplı terasa sahip bir amfitiyatro ve su ögeleriyle oluşturulmuş bir yapı. Balkrishna Doshi’nin mimari yaklaşımlarının hepsinin gözlemlenebildiği yapı, Doshi’yi tamamıyla açıklayan eseri olarak değerlendiriliyor. Önceki işlerinde de gözlemlenebilen karmaşık iç mekanlar, strüktürler, belirsiz köşeler, kemerler ve teraslar gibi mimarın mekanını tanımlarken kullandığı ögelerin tek bir örnekte toplanmış hali denebilir.

© Aga Khan

Sangath’ta kullanıcıyı bir patika yönlendiriyor. Bu patika kullanıcıyı kuzey-güney aksında, yükseltilmiş bahçe duvarlarıyla yan yana dolaşıma yönlendiriyor. Kullanıcının gözüne ilk olarak bu duvarların üstünde yüzen kemerler çarpıyor. Gitgide daha görünür hale gelen kemerler, patikada ilerledikçe küçük amfitiyatronun yanında arkaplanda kalmaya başlıyor. Burada su kanalları, bahçeler ve tabiki amfinin kendisi ön planda kurgulanmış. Kullanıcılar, kemerleri yansıtıp dramatik bir etki yaratan göllerle tanımlanmış giriş alanına ulaşıyorlar. Bu kısım, kemerlere tezat bir sözü olan, dik açılı hacimlerin sonunda yer alıyor.

© Nicolas Iyadurai

Ana giriş alanında birkaç basamak karşılıyor gelenleri. Kemerli giriş kısmında, kemerin altında Doshi kullanıcıya iki rota sunuyor: 3 kat yüksekliğinde merdivenin olduğu yukarı uzanan yol veya Doshi’nin ofisinin teknik resim salonuna yönlendiren küçük bir koridor.

Burada Doshi’nin Sangath’ı kurgularken birbirine kenetlediği çok katlı hacimleri deneyimlemek mümkün. Mimar farklı hacimleriyle, tüm mekanda bir basınç-serbest bırakma (compression and release) gerilimi yaratıyor. Bu şekilde güçlü hacimler yaratılmış oluyor Doshi tarafından.

© Arnout Fonck

Teknik resim atölyesi de bir kemerle örtülmüş. Burada kemerin atölyeye bakan yüzü dokulu bir beton ile kaplanmış. Böyle bir tercihin sebebi, içeri giren doğal ışığın bu yüzeyin pürüzleriyle dağılmasını sağlamakmış. Atölyenin en uç ısmında ise küçük bir açıklık bulunuyor. Giriş kısmında da gözlenebilen ve içeriye dair küçük bir ipucu veren bu açıklık, içerideki mekanın ana aksında bulunuyor ve  içeri giren kişinin mekan duygusunu tekrar kazandırmaya yönelik kullanılmış.

© WikiArquitectura

Sangath, aynı zamanda Balkrishna Doshi’nin doğa ve birey arasındaki ilişkinin kurulma arzusunu da ifade ediyor. Bütün bu form, art arda yuvarlanan tepecikleri, mağaraya benzer mekanları, teraslı alanları, yapıya hareket katan su kanalları ve yansıma yaratan yüzeyleri ile doğanın detaylarını abartılı bir şekilde kurguluyor ve takrar sunuyor. Arazi boyunca ilerleyen yağmur suyu toplayan oluklar da, bütün bu kemerler ve oluşturulan göller içerisinde yapının dinamiklğini bütünleyen ögeler olarak düşünülmüş.

© WikiArquitectura

Gömülü, mağara gibi, oluşturulmuş iç mekanlar da Sangath’ta yerel üretimi oldukça kolay olan kil ile yalıtılmış. Çimlerle kaplı tepecikler ve beyaz, yansıtıcı Çin mozaiği yüzeylerle de güneşin ısıtıcı etkisinden kaçınılmış.

Yapının tamamında doğal ışığın da filtrelenmesi sağlanmış; yine sıcaklık etkisinde kaçınmak üzere. Yansıtıcı göller ve su ögeleriyle hem bu etki sağlanıyor hem de mozaikler ile  birlikte akşam ay ışığını Sangath’a yayılıyor.

© WikiArquitectura

Doğa ile olan bağlantıları dışında, ofis yapısı Hint kültürüyle de bağ kuran bir yapı. Sangath, düzeniyle bir tapınağı andıran karaktere sahip. Bir tapınak oluşturulurken son haline kadar geçilen süreçleri, adımları yansıtıyor kurgusuyla. Bütün form da serbestliğiyle bir stupanın (budist anıtı) cesurluğunu taklit ediyor. Ortaya incelenmeye değer, özgün bir ofis yapısı çıkıyor.

Maket

Bunların dışında Sangath’ta modern mimarlığın yansımalarını da görmek mümkün; Le Corbusier’in kulak şeklindeki havuzu, Aalto ve Wright’ın basamaklarını yansıtan amfi basamakları, Gaudi’nin kırık Çin mozikleri ve Kahn’ın Salk Enstitüsü’nde kullandığı gibi yapıya eşlik eden su ögesi.

Kaynaklar:

1. Taylor Metcalf. “AD Classics: Sangath / Balkrishna Doshi” 15 Ağustos 2011. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/158300/ad-classics-sangath-balkrishna-doshi/>
2. “Sangath” WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/sangath/>

The post Sangath appeared first on Arkitektuel.