©Chuck Choi

Yale School of Management’ın yeniden yorumlanmış işletme eğitiminden ilham alan Edward P. Evans Hall, öğretim olanaklarını yenilikçi sosyal alanlarla birleştirmeyi hedeflemiş. Foster + Partners ekibinin 2014 yılında tamamlanan projesi, Yale’in fakülte bölümlerini ilk defa tek bir yerde birleştiriyor ve geleneksel olarak kapalı bulunan üniversite avlusuna yüksek düzeyde şeffaflık ve avlusuyla beraber kampüs topluluğu için yeşil bir merkez alan yaratıyor.

©Foster + Partners

Yapının şeffaf olan cephesi, binayı Whitney Bulvarı’na doğru açarken girişin her iki tarafındaki merdivenler okulun içindeki aktiviteleri dışarıdan görünür hale getiriyor. Dışarıya oldukça açık olması için cam cephelerle tasarlanan yapının çatısı ise, ince sütunlarla yüksekte tutulmuş. Böylece çatının hem cepheyi hem de geniş giriş meydanını gölgelendirmesi hedeflenmiş. Yale Üniversitesi’nin Edward P. Evans Binası’nın tasarımı tamamıyla açık, misafirperver bir yaklaşıma sahip. Foster+Partners ekibi bu şekilde, kampüsün tamamıyla etkileşim içinde olmayı başarabilen bir yapı hedefinde.

©Foster + Partners

Yapıda sınıflar, orta avlu etrafında düzenlenmiş on altı adet çift kat yüksekliğinde oval derslikler içine yerleştirilmiş. Resmi öğretim alanlarının dışındaki etkileşimlerin sınıf temelli öğrenim kadar önemli olduğu prensibine bağlı kalan ofis, beş katlı binada işbirliğini teşvik etmek ve okul ruhunun desteklemek için çeşitli sosyal alanlar da tasarlıyor. Bir kahve dükkanı, medya kütüphanesi ve avluya açılan geniş bir ortak salondan oluşan sosyal alanlar ise zemin seviyesinde yoğunlaştırılmış. Yapının ikinci katında sınıflar geniş bir iç dolaşım alanı ile birbirine bağlanmış. Avlu etrafındaki camlı cephe de, sınıfların bu dalgalanma hareketini takip ederek öğrencilerin oturup toplanabilecekleri alanlar yaratıyor. Üçüncü kat ise, bütün bu ilişkilerin görülebileceği, farklı katlar arasında görsel bağlantılar sağlayan bir asma kat oluşturmak için cepheden geri çekilmiş.

©Chuck Choi

Tasarım süreci, öğretim üyeleri ile yakın işbirliğini sürdürmenin yanı sıra sınıflardaki etkileşimleri analiz etmeyi, farklı mekansal konfigürasyonları denemeyi ve öğretim görevlilerinin ders alanını tecrübe etmelerini sağlamak için tam ölçekli modeller üretmeyi de içermiş. Bu süreçler sonucu ortaya çıkan 16 dersliğin her biri birbirinden farklı tasarlanmış.

Yapının derslikler ekip temelli çalışmalardan kalabalık derslere, tartışma ve video konferansı içeren derslere kadar farklı türde öğrenmeyi destekler nitelikte mekanlar. En son teknolojinin entegre edilmesiyle, dersliklerde, her öğrencinin net bir şekilde görmesini ve duymasını sağlamak için eşzamanlı çeviri, film, multimedya ekranları ve gelişmiş akustik çözümler kullanılmış.

©Chuck Choi

Evans Hall’un içerisinde aynı zamanda birçok önemli sanat eserine de yer verilmiş. Yapının iç mekanlarına entegre edilmiş olan bu eserler, çoğunluğu dersliklerden oluşan bu yapının daha sıcak ve iç açıcı bir atmosfer yakalamasına olanak tanıyor. Bu eserler arasında sirkülasyon alanlarını renk kıvrımlarıyla canlandıran Sol LeWitt’in cesur duvar resimleri ve İsviçreli sanatçı Adrian Schiess tarafından bina için özel olarak yapılmış, izleyiciler etraflarında hareket ettikçe renk değiştirmiş gibi görünen boyalı paneller yer alıyor.

©Foster + Partners

Evans Hall’un ikinci katında bulunan Beinecke Room (Beinecke Odası). Evans Hall’un ikinci katındaki yarı dairesel Beinecke Room, 80 kişi kapasiteli esnek bir etkinlik ve toplantı alanı sağlamış. Bu oda, doğuda bulunan doğa manzarasını gören geniş, kıvrımlı bir terasa bağlanıyor. Beinecke Room’un altındaki 350 kişilik oditoryum, Yale’nin ders serileri için etkileyici bir mekan yaratması amacıyla tasarlanmış ve geleneksel olarak kapalı bir tasarımın aksine dışarıdaki avlu ile görsel bir bağlantı ile kurgulanmış.

©Foster + Partners

“Eski bir öğrenci olarak, Yale’in kampüsü için bir bina tasarlamak, mimarlıkta Paul Rudolph ve Louis Kahn gibi mimarların yanında durmak çok özel bir onur. Öğrenme sadece sınıfla ilgili değildir; sosyal alanlar, zeminler, kafeler ve oluşan ilişkiler hakkındadır. Yale’de iletişim halinde olduğum insanlar ve orada bulduğum kolej çalışma tarzı, kendi uygulamamı oluşturma biçimimi etkiledi – Londra stüdyolarımız, Yale’deki gibi, dönem boyunca 24 saat açık, haftanın yedi günü…

…Her ikisi de; liderliğin temelini oluşturan bu sıkı çalışma ve işbirliği felsefesi, Edward P. Evans Hall’ın tasarımına bir girdi oldu. Umarım gelecek nesil iş dünyası liderlerine ilham verecek, ders çalışmak için ilham verecek bir yer sağlayacaktır.” Foster + Partners ekibinin kurucusu Lord Norman Foster.

©Yale School of Management

En yüksek çevre standartlarını sağlamak isteyen sürdürülebilir tasarım, New Haven’ın iklimine ve bir üniversite fakültesine özgü kullanım şekillerine göre şekillenmiş. Binada, havalandırma sistemi ve güneş kırma sistemi olarak soğuk tavan (chilled beams) sistemi kullanılmış ve güneşe duyarlı gölgelendirme özelliğine sahip yüksek performans dış cephesi doğal olarak enerji gereksinimini azaltmış. Yapı, LEED Gold sertifikasına sahip.

The post Edward P. Evans Hall appeared first on Arkitektuel.

Steven Holl’un geçtiğimiz günlerde tamamlanan yapısı Virginia Commonwealth University (VCU) kampüsünde bulunan VCU Modern Sanat Enstitüsü (Institute for Contemporary Art at VCU), üniversiteyi ve kampüs çevresindeki toplumu birbirine bağlamayı hedefleyen bir yapı. Amerika Birleşik Devletleri, Virginia, Richmond’da bulunun enstitü, kampüsün şehre açılan noktasını oluşturuyor.

© Iwan Baan

VCU Modern Sanat Enstitüsü, Broad ve Belvidere isimli iki önemli caddenin kesişiminde bulunuyor. Bu noktada ekip üniversiteye bir çeşit giriş kapısı yaratmış caddede. Amaç toplumu içeri davet eden açıklık hissini güçlendirmek. Yapının giriş kısmı performans merkezi ve Forum alanının kesişiminde bulunuyor. Bu X-Y düzleminde ilerleyen keşisimine Z doğrultusunda bir eleman ekliyor. Yapının bu kesişimde kalan kısımları “plane of present” (şu anın düzlemi) ve “forking time” (çatallanan zaman) isimli yerde bulunan galerilerle birleşiyor.

© Iwan Baan

“Forking time” (çatallanan zaman) fikri modern sanat dünyasında birçok farklı paralel zaman olduğunu öne sürüyor. Tarihten beri süregelen tek bir zaman ve bunun üstanlatısı (grand narrative) fikrini sorguluyor tasarımdaki bu yaklaşımla Steven Holl. Yeni Modern Sanat Enstitüsünü de farklı karakterdeki 4 galeri ile kurgulanmış. Yapının tasarımında en önemli noktalardan biri olan esneklik, yapının bağlamına, 4 galeri mekanına, bir sürekli sergi alanına ve bunların kombinasyonlarına izin veren bir yaklaşım oluyor. Galeriler yapı içi sirkülasyonu kesintiye uğratmadan enstelasyonlar vb için kapanabiliyor. 

© Iwan Baan

VCU Modern Sanat Enstitüsü‘nde bu 4 galeri arasındaki dizi oldukça büyük bir asansörle sağlanıyor. En üst noktadan en alta, ya da en alttaki Forum’dan en üste kadar. İçeride çıplak bırakılmış kolonlar ve kirişler de galerilere özgün bir hava katıyor. Aynı zamanda beton tabanı ile bir bütünlük oluşturuyor. Yerde bu esneklik ögesine uygun tasarlanan bir başka detay da döşemeye takılabilen ve sanat eserlerinin sergilenmesine olanak sağlayabilen sergi elemanları.

“Plane of present” (şu anın düzlemi) ise yatayda sirkülasyonu sağlıyor. Bu düzlem, galerileri, performans mekanlarını, heykel bahçesini ve forum alanını birbirine bağlıyor. Bu mimari yürüyüş rotası (promenade) üzerinde yapıyı oluşturan elemanların hepsi farklı açılarla deneyimlenebiliyor.

Eskiz

Yaklaşık 3,800 metrekarelik alana yayılan VCU Modern Sanat Enstitüsü, iki adet giriş kısmına sahip; bunlardan biri direkt şehire diğeri ise Holl’un kurguladığı forum alanından heykel bahçesine açılıyor. İki girişte de ekip şehrin kampüsün içine akmasını sağlamayı amaçlamış. Zemin katta buna katkı sağlayacak kafe vb fonksiyonlar da kullanılmış; ayrıca geniş kapılarla içerideki etkinliğin dışarı, behçeye taşmasına olanak sağladığını söylüyor Steven Holl. Su ögesiyle tasarlanmış olan bahçe de projenin “Thinking Field” yani “Düşünme Alanı”.

© Iwan Baan

VCU Modern Sanat Enstitüsü, hem iç hem de dışında zamanda bir hareket olarak düşünülebilir. Dışarıda yapıya yaklaşılırken enstitü, değişen persektifleriyle çözülmeye başlıyor. Yürüdükçe değişen zeminle yapının bu yaklaşım içerisinde yavaş yavaş tamamlandığını vurguluyor. Aynı zamanda kuzey, doğu ve güney yönlerinden bakıldığında yapının kütlelerinin dönerek oluşturduğu çift dikey geometri, yapının fark edilmesine ve yine yaklaştıkça çözümlenen, değişen şekillerin gözlemlenmesine olanak sağlıyor. Akşam ise buzlu camlar ve ışıklandırmayla yapı şehir içindeki aktifliğini koruyor.

© Iwan Baan

Cephede kullanılan mat, yarı saydam camlar ve eskimiş titantum çinko kaplama aynı yeşilimsi gri tonlarına sahip. Bu da yapının değişen karakterine katkı sağlıyor. VCU Modern Sanat Enstitüsü, ışığa bağlı olarak, monolitik opaklıktan çeşitli yarı saydamlıklara geçiş yapıyor.

Yapının 4 adet çatı bahçesi var buralar hem heykeller hem de enstelasyonlar için düşünülmüş mekanlar. Bu bahçeler aynı zamanda LEED Gold sertifikasına sahip binanın yeşilliğine birer katkı. Yapı, jeotermal kuyularla ısıtılıp soğutuluyor. Böylece kışın ısınmak için yazın depolanmış olan sıcaklığı kullanıyor. 

© Iwan Baan

VCU Modern Sanat Enstitüsü, modern sanat sergilerine yeni bir mekansal enerji getiriyor. Yapının mimarisi, okulun en başarılı fakültesi olan sanat fakültesine, sergilerin, film gösterimlerinin, halka açık derslerin, perormansların, sempozyumların, toplumsal etkinliklerin düzenleneceği bir araç oluyor. Üniversiteyi, tüm şehri ve ötesini birbirine bağlıyor.

Kaynak:  “Institute for Contemporary Art at VCU / Steven Holl Architects” 26 Nisan 2018. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/893277/institute-for-contemporary-art-at-vcu-steven-holl-architects/>

The post VCU Modern Sanat Enstitüsü appeared first on Arkitektuel.