©Shinkenchiku Sha

Uluslararası bir “tasarla-inşa et” proje yarışması sonucu ortaya çıkan Nest We Grow isimli pavyon, Kengo Kuma Associates ekibi ve UC Berkeley Environmental Design öğrencileri ortaklığında çıkan bir proje. 2014 yılında tamamlanan proje, yapılı çevreyi meydana getiren materyaller üzerine ortak bir ilgi üzerinden doğuyor ve bu materyallerin yeniden kullanıma elverişli olanlarıyla mekanı ‘yetiştiriyor’ (growing). Ekibin Kaliforniyalı yaklaşım olarak adlandırdığı tutumları hala dünyaya hala yeni sayılabilecek sürdürülebilirlik düşüncelerini tasarımın odak noktası haline getiriyor.

©Shinkenchiku Sha

Nest We Grow, girdiği yarışmada (4th Annual LIXIL International design-build competition – 4. LIXIL Uluslararası tasarla-inşa et yarışması) 2014 yılında kazanan tasarım olmuş. Bunun sebeplerinden bir tanesi sürdürülebilirliği projenin teması haline getiren tasarımın önceki kazananlardan farklı olarak açık ve tamamen kamusal bir mekan kurgusu sunması. Nest We Grow tasarımının niyeti Hokkaido, Japonya’nın yerel yiyeceklerini depolamak, hazırlamak ve beraber tatmak için insanları bir araya getirmek. Bunun üzerine Kengo Kuma’yla beraber çalışan mezunlardan oluşan bir ekip, “nasıl bir strüktür ve materyal kurgusunda toplumu ve yemeği odak haline getiren bir mekan yaratılabilir?” sorusu üzerine çalışmış. Bu bağlamda bu ekibin amacı aynı zamanda Berkeley’nin de çizgisi haline gelmiş mütevazı materyal ve tasarım anlayışı ile yaratılan mekanın Asya’daki coğrafyasına nasıl bir etki yaratacağını anlamak.

©Shinkenchiku Sha

Ekibin tasarım süreci Kaliforniya’da yaygın olan teknikleri araştırmakla başlamış. Bu araştırmalar hasır (saz) balya kullanarak elde edilen konstrüksiyon ve sıkıştırılmış toprak duvarlar üzerine yapılmış. Elde edilen düşünceler ve teknikler projeyi şekillendirmiş. Tasarım, bu araştırmalar doğrultusunda bulgularıyla yenilenebilir yapım tekniklerini Japonya’nın bu bölgesine tanıtan öge olmayı hedeflemiş. Bunun sebebi ekibin Hokkaido bölgesinin bu konsepten yaralanabilecek bir bölge olarak değerlendirmesi. Projenin bu aşamasında ekip şöyle bir zorlukla karşılaşmış: uluslarötesi bir teknolojinin buraya uygulanmasının zorluğu.

Taşıyıcı Diyagramı

Nest We Grow’da Kengo Kuma ve ekibi konstrüksiyon olarak ağır bir ahşap strüktüre yönelmiş. Kalın kesitlerde ahşapla kurgulanan taşıyıcı yine ekibin Amerika’dan buraya getirdiği bir yaklaşım. Japonya’da ise bu teknik kompozit kolonlar yaratılarak uygulanmış. Ekip burada küçük kesitlli ahşapları bir araya getirerek daha geniş kolonlar elde etmiş.

Ahşapları bir araya getirmek için kullanılacak materyaller de önemli bir noktası olmuş bu taşıyıcı kurgusunun. Eklem yerleri için yerel ahşap işçiliğinden ve Japon materyal marketinden esinlenerek bir sistem geliştirilmiş. Bu noktada projenin 6 aylık gibi bir zaman kısıtlamasının olması da etikili.

Perspektif Kesit

Tasarımın ahşap çerçeve strüktürü, yiyeceklerin yetiştiği ve yetişenlerin kuruması için asıldığı Japon karaçamların oluşturduğu ormanları taklit ediyor. Ahşap strüktür yiyceklerin asılacağı yerleri de oluşturuyor. Böylece içerideyken insanlar etraflarında yiyeceklerin asılı olduğu bir ormanla karşı karşıya. Tüm bunların ortasında da bir çay platformu ve çukur bir şömine bulunuyor. Burası ise yiyecek ormanının ortasında bir toplanma alanı yaratıyor. Nest We Grow, Japon ormanlarının yapay bir yeniden canladırması haline gelmiş.

©Shinkenchiku Sha

Yapının temelinde ise bir duvar var. Bu duvar hem yapay bir topoğrafya yaratıyor hem de kuzeybatıdan gelen rüzgarı kesiyor. Duvarın ve ahşabın üstünde yuva (nest) şeffaf plastik koruge panellerle kaplanmış. Plastik levhalar, içeride yetişen bikilerin ışığı alabilmesi ve ısınma için şeffaf tercih edilmiş. Sürgülü olarak kurgulanan bu cephe ve çatı elemanları sıcak zamanlarda açık hava sirkülasyonunun sağlanmasına imkan veriyor. Yapının açık cephesi, yapıyı saran çevrenin içerideki iklime birleşmesini sağlıyor. Kapanabilmesi de iki farklı ortam arasında bir tampon bölge yaratılmasına olanak sağlamış. Nest We Grow huni şeklinde bir çatıya sahip. Bu çatı, yağmur suyunun ve eriyen kar suyunun toplanabilmesini sağlıyor. Toplanan su, yapının altında bulunan haznelere geliyor ve burdan beton duvar üstündeki bitkilerin sulanması için kullanılıyor.

Süreç Diyagramı

Yuvanın (nest) programına yerel besinlerin yaşam döngüsü düşünülerek karar verilmiş: yetiştirme, toplama, depolama, pişirme/yeme, gübreleştirme -süreç tekrar başlıyor. Yapıya dahil olan topluluğun her bir üyesi farklı bir sürecin tamamlanmasına yardımcı oluyor. Strüktür, yıl boyunca insanların öğrenebileceği, toplanabileceği bir yuva oluyor. Burada Yuva insanlar ve yiyeceklerin yaşam döngüsünü kurgularken onlara aynı zamanda barınabilecekleri yeri de vermiş oluyor.

The post Nest We Grow appeared first on Arkitektuel.

Trienniale Bruges Pavilion / SelgasCano

©Iwan Baan

Kabuksuz bir sümüklü böceği andıran forma sahip pavyon, SelgasCano ekibi tarafından Trienniale Bruges 2018 için Brüj’deki Coupure kanalında tasarlanmış. Canlı pembe renge sahip vinil kaplamayla örtülmüş olan bombeli şekle sahip pavyon, örtü tabakasının tutunduğu çelik bir strüktür ve sarı boyanmış ahşap döşemeden meydana geliyor. Pavyonun önünde devam eden sarı döşeme de, Selgas ve Cano tarafından yüzücülerin güneşlenmek için kullanabilecekleri bir yer olarak tasarlanmış. İnsanları şehrin alışılmadık bir noktasında birleştirme hedefi olan strüktür, iki tarafta 2 adet düzensiz şekilli açıklıkla sonlanan, insanların dolaşabilecekleri bir tünele sahip. Pavyonun kozaları andıran krizalit şekli, ekibin 3 sene önce Serpentine Gallery için tasarladıkları yine canlı renklerde plastik örtüyle kaplanmış pavyonunu hatırlatıyor.

İsviçre Pavyonu ‘Svizzera 240: House Tour’  

©Christian Buetler

“Pavyonda, her şey size tanıdık geliyor fakat sonra fark ediyorsunuz ki hiç beklediğiniz gibi değil -her şey ya çok büyük ya çok küçük, ya çok perspektifli ya da çok oransız.” Alessandro Bosshard.

Konutların yaygınlaşmış, kimliksiz iç mekan tasarımına dikkat çekmek için tasarlanan İsviçre’nin Venedik Bienali Pavyonu ‘House Tour’ (Ev Turu), kiralık apartman dairelerinde veya yeni yapılmış birçok toplu konut projesinde seçilen, birbirinin aynı armatürleri ve malzemeleri kullanıyor. Mobilyasızlar iç mekanlardan oluşan pavyon, beyaz duvarlardan, plastik doğramalardan ve ahşap kapılardan oluşan tipik dekor anlayışına dikkat çekmeyi ve değişen ölçeğe sahip kısımlarıyla ziyaretçilere Alice Harikalar Diyarında’dan esinlenen bir deneyim sağlamayı hedefliyor.

2018 Serpentine Pavyonu / Frida Escobedo

©Iwan Baan

Canlı bir şekilde etrafını saran Londra’nın ünlü Hyde Park’ının yeşillerini ve mavilerini yansıtan pavyon, Serpentine Gallery için tasarlanan pavyonların 18.si. Escobedo’nun alanda dramatik bir etki yaratan simsiyah pavyonu İngiliz mirasını ve Meksika’nın mimari etkisini harmanlayan bir tasarım. Meksika’da yaygın bir mimari öge olan avluya sahip pavyon, çimento esaslı çatı kiremitlerinin bir araya gelmesiyle oluşturulan duvarla kurgulanmış. Meksika mimarisinin esinti duvarına (celosia) benzer duvarlar, kiremitlerin koyu rengi ve dokulu yüzeyi ile parkı ve Serpentine Gallery’nin kendisini bulanıklaştırıyor. Escabedo ışık, gölge, yansıma yaratacak materyallerl kurguladığı pavyonun, günün geçişini gösteren bir saat olarak düşünüyor.

Şapel / MÁS

©Gergely Kenez

Macar mimarlar Bálint Gulyás ve Orsolya Mészáros’in Macaristan’ın Csákberény isimli tarım kasabasındaki tasarımı pavyon, ikilinin düğünü için tasarlanan minik bir şapel aslında. Şapel, yarım kubbeli bir kilise apsisine (kilise koridorlarının -nef- sonundaki kutsal kısım) benzer bir şekil yaratan 11 çelik plaktan oluşan bir strüktür. Pavyon, seremoni boyunca ikilinin altında duracağı üstteki yarım daire kısım, ince plakların zemine kadar düz ilerlediği alt kısım ve ikisinin arasında plakları birbirine bağlayan yine ince plaktan oluşan kirişimsi çelik elemandan oluşuyor. Plaklar arasındaki boşluklar sayesinde pavyon, düğünün yapılacağı kırsal bölgenin manzaralarını çerçeveliyor.

Nawa / Oskar Zieta

©Dezeen

Polonyalı tasarımcı Oskar Zieta’nın pavyonu Nawa, 35 adet şişirilebilen metal kemerden oluşuyor. Öncelikle içlerine hava doldurulup hacimlendirilen metal elemanlar daha sonra birbirine kaynaklanmış ve böylece dalgalı forma sahip kamusal bir alan yaratan bir heykel yaratılmış. Zieta, strüktürü bu tekniğin kullanımını daha büyük bir ölçeğe taşımak için yapmış. “Bu teknik yenilikçi, kişiselleştirilmiş biyonik şekilleri ve verimli seri üretim teknikleri kullanarak tamamıyla yenilenebilir objeler yaratmamıza izin veriyor.” Oskar Zieta. Parametrik tasarım süreçleriyle elde edilmiş pavyon Polonya,Wrocław için vazgeçilmez bir kamusal mekan olmuş.

Future Space / Peter Pichler

©Dezeen

2018 Milan tasarım haftası bünyesindeki bir proje olan Future Space pavyonu, birbiri üstüne bindirilmiş 1600 ahşap kirişten oluşan bir piramit. Ahşap kafes stürktürle kurgulanan piramidimsi pavyon, ekibin gelecekte ahşabın mimarlıkta artan rolünü yansıtıyor. Mağara benzeri bir mekan tanımlayan pavyon, Rönesans tarzında bir yapı olan Ca’ Granda kompleksinin avlusunda bulunuyor. Pichler, tarihi bir çevreye uyum sağlayan ahşabın karmaşık detaylara sahip strüktürler yaratabilme gücünü gösteriyor.

Vantablack Pavilion / Asif Khan

©Luke Hayes

“Obje, siz yaklaştıkça değişiyor. Pavyon, uzaktan yalnızca siyahlığın algılandığı bir yüzey, bir delik olarak gözüküyor.” Asif Khan.

Güney Kore’de, 2018 Pyeongchang Kış Olimpiyatları için tasarlanmış olan pavyon İngiliz mimar Asif Khan’ın ‘dünyadaki en siyah bina’ tasarımı. Pavyon, ultra-koyu püskürtme Vantablack pigment kullanılarak yaratılmış. 10 metre yüksekliğideki geçici strüktür yıldız benzeri parlayan küçük ışıklarla donatılmış. İç mekanda, dıştaki simsiyah algıya tamamıyla zıt, beyaz bir mekan yaratılmış. Aynı zamanda içeride kullanılan küçük kanallara sahip beyaz kaplama elemanlarıyla pavyonun merkezindeki havuza yapının her yerinden su akıyor.

Floating Pavilion / Shen Ting Tseng

©Dezeen

“Arazinin doğal özelliklerine cevap olarak, ‘yüzen’ konsepti rüzgar ve ışığa dayandırılan ögelerle üsretildi.” diyor proje ekibi pavyon hakkında.

Floating Pavilion (Yüzen Pavyon), 320 adet kuyruksuz uçurtmadan oluşturulmuş beyaz bir kanopi tarafından yerden yükselen hissi yaratılmış kıvrımlı taban ile kurgulanmış. Tayvan’daki Taipei Güzel Sanatlar Müzesi’nin (Tapei Fine Arts Museum) plaza kısmında yer alan pavyon, alanın karakteristik özelliklerine ve hava koşullarına cevap veren bir tasarım. Kanopinin altında tepe benzeri oluşumlar yaratan dalgalı bir döşeme düşünülmüş. Bu döşeme aynı zamanda ziyareçilerin tırmanabileceği pembe bir küresel boşluk barındırıyor.

Micasa Vol C / Studio MK27

©Fernando Guerra

Polikarbonat paneller ve beyaz levhalardan oluşan pavyon, Brezilyalı ekip Studio MK27 tarafından, hafif ve ruhani bir atmosfere sahip minimalist bir mekan olarak tasarlanmış. Micasa isimli modern mobilya markasının kampüsünde bulunan yapı, kısa ve kalın ahşap elemanlardan oluşan strüktürl taşınıyor. İçeride taşıyıcı, 15×15 metrelik tek bir odadan oluşan mekanı vurgulamak adına tamamen görünür kılınmış. Micasa Vol C, farklı fonksiyonlara hizmet edebilecek tamamen açık, esnek bir mekan olarak üretiliyor. Pavyon, bir dükkan, sergi mekanı, ziyaretçi olarak gelen sanatçılar için konaklama alanı gibi fonksiyonlara hizmet edebiliyor.

Glass Pavilion / OFIS Arhitekti

©Gonzalo Botet

Slovenyalı stüdyo OFIS Arhitekti tasarımı Glass Pavilion (Cam Pavyon), ziyaretçilerinin pavyonu kullandıkları tatilleri boyunca yıldızları gözlemleyebilecekleri cam bir kaçış noktası. Granada’nın izole Gorafe çölünde bulunan pavyon, şehirden ve kirden uzak geniş manzaralar sunuyor ziyaretçilerine. Arazi 40 dereceleri bulan sıcaklıklara ve kuvvetli rüzgarlara yatkın olduğundan ekip, yüksek kalite camlar kullanarak pavyonun iç kısmının çok ısınmasını ve güvenli olabilmesini sağlamış. Cam Pavyon’un sarkan döşeme ve çatı kısmı korunaklı bir teras yaratırken pavyonun etrafını saran kayalıklı çevreyi yansıtacak aynalı elemanlarla kaplanmış.

The post Yıl Biterken: 2018’in En Dikkat Çeken 10 Pavyon Tasarımı appeared first on Arkitektuel.

©BowerBird

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yapılan pavyonu, geçtiğimiz sene tasarlayan 17. mimar Francis Kéré olmuş. Berlin temelli Kéré Architecture stüdyosunun kurucusu ise her yaz büyük ilgi toplayan pavyon serisine, ağaç yapısının esinlenen bir strüktürle katkıda bulunmuş. 2017 Serpentine Pavyonu, mimarın geldiği şehirden esinlendiği bir çok ögeyi yansıtan özgün bir pavyon.

©Kéré Architecture

“2017 Serpentine Pavyonu için önerilen tasarım bir mikro evren olarak üretildi -Kensington Gardens’da geldiğim yer olan Burkina Faso’ya kültürel referanslar yapan ve bunu deneysel yapım teknikleriyle birleştiren bir topluluk mekanı. Geniş bir çölün ortasında büyümüş olmam bende tasarımın sosyal, sürdürülebilir ve kültürel sonuçları konusunda büyük bir bilinç oluşturdu. Ben mimarlığın toplum, ekoloji ve ekonomi arasında bağdaştırıcı rolü üstlenirken hepimizi şaşırtma, birleştirme, hepimize ilham verme gücüne sahip olduğuna inanıyorum.”

©Kéré Architecture

“Burkina Faso’da ağaç, insanların bir araya geldiği ve dallarının altında günlük aktivitelerin gerçelştirildiği bir mekandı. 2017 Serpentine Pavyonu için tasarımımda da çelikten yapılmış asılı büyük bir çatı örtüsü ve güneş ışığını içeri alırken yağmuru engelleyen saydam bir kaplama. Bu kanopinin altında pavyonun iç kısmında dinamik gölge efektleri yaratması amacıyla ahşap gölge elemanları kullanıldı. Pavyonda farklı karakterlerin kombinasyonu bir tür özgürlük ve topluluk hissi oluşturuyor: ağaç dallarının gölgeleri gibi pavyon, insanların buluştuğu ve günlük deneyimlerini paylaştığı bir mekan haline geliyor.”

©Kéré Architecture

“Benim mimarlık yaklaşımının en temel ögelerinden biri açıklık. 2017 Serpentine Pavyonu’nda bu, prefabrik ahşap blokların küçük boşluklarla üçgensel modüller oluşturduğu duvar sistemiyle gerçekleştirildi. Bu sistem, yapıyı saran duvara bir haflik ve açıklık veriyor.”

“Pavyonun kıvrımlı duvarı yapıyı, 4 noktadan yarılıyor ve pavyona 4 farklı girişin olmasını sağlıyor. Kurgulana duvar sistemi çatı kanopisinden bağımsız bir strüktür. Birbirinden bağımsız ve bol açıklı elemanlar pavyonun içindeki hava sirkülayonunun da maksimum olmasını sağladı.”

©Kéré Architecture

“Pavyonun merkezinde, kanopide, büyük bir açıklık var; doğaya sürekli bir bağlantı yaratan geniş bir açıklık. Yağmur zamanlarında çatı, bir tür huni gibi, suyu strüktürün kalbine yönlendiriyor. Bu yağmur toplama sistemi sembolik olarak, suyun insan yaşamının devamlılığı ve refahı için en önemli kaynaklardan biri olduğunu belirtiyor.” Huni benzeri yağmur toplama sistemi, yağmurlu günlerde içeriden gözlemlenen bir tür şelale yaratıyor ve mekanın etkisine katkı sağlıyor.

©Kéré Architecture

“Akşamları ise kanopi bir tür aydınlanma kaynağı olarak rol değiştiriyor. Duvar sistemiyle yaratılan delikler dışarıdakilere, içerideki aktivite ve hareketle ilgili ipuçları veriyor. Benim geldiğim Gando köylerinden Burkina Faso’da, akşamları her zaman bir kutlamanın yerini tespit etmek oldukça kolay olurdu; biraz üstteki bir noktaya çıkar ve etrafı saran karanlık içinde bir ışık kaynağı arayarak. Bu küçük ışık insanlar etkinliğe katılmak üzere geldiğinde gittikçe büyürdü. Bu şekilde 2017 Serpentine Pavyonu bir fener, öykücülüğün ve birlikteliğin bir sembolü olacak.”

©Kéré Architecture

Ağaçtan esinlenen ve bir buluşma mekanı kurgulayan 2017 Serpentine Pavyonu, kullanıcılarını doğaya ve birbirlerine bağlamayı amaçlıyor. Kéré’nin BIG’ ekibinin pavyonundan bir sene sonra yapılan pavyonu, Londra iklimini ve ziyaretçilerini kucaklayan, mimarı sayesinde sosyal ve ekolojik kaygıları olan bir strüktür.

The post 2017 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

2014 Serpentine Pavyonu, Şilili mimar Smiljan Radić tarafından tasarlanmış. Serpentine Sanat Galerisi’nin çimlik alanının 350 metrekarelik kısmını kaplayan yarı saydam silindirik pavyon, Park Geceleri (Park Nights) etkinlikleri için hem bir alan sağlıyor hem de görünümüyle etkinliklere bir ilham kaynağı. Yarı saydam, bombeli pavyon Serpentine Sanat Galerisi için yapılan pavyonların 15.si.

© Inexhibit

Serpentine Sanat Galerisi bahçesinde büyük kayalar üstüne oturtulmuş pavyonun tasarımı mimarın daha önceki bir çalışmalarından doğmuş. Kağıt hamur ile modellenmiş pavyon bu karakterini Oscar Wilde’nin bir hikayesinden ve imarın önceki çalışması ”Bencil bir Devin Kalesi”nden; büyük kayalarla desteklenen strüktürünü de kendi projesi olan Restaurant Mestizo’nun büyük taşlarla desteklenen yapısından almış.

© Iwan Baan

Serpentine Pavyonu kapsamındaki diğer tüm projeler gibi, 2014 Serpentine Pavyonu da içinde bir kafe ve etkinlik alanı barındırıyor. Esnek olarak tasarlanmış pavyonda amaç ziyaretçileri bu yapıyı deneyimlemeye çekecek özellikler yaratmak. Radić’in işlerini incelediğimizde çeşitli projelerinde bu karakteri yansıtacak ve pavyonu yaratırken yaklaşımını anlatacak çevreye, sosyal etkenlere duyarlılığı, tasarımda sınırları etrafında özgürce dolaşması, mimarın farklı istek ve ortamlara farklı cevaplar verebilmesini sağlıyor.

Pavyon tasarımında da bu mimari dili oldukça yardım ediyor Smiljan Radić’e. ‘’Projelerim finalde garip formlar alabiliyor; fakat her zaman ilk başlangıç noktam materyaller, onların tektoniği ve bunun belirli şekillerde nasıl çalıştığıyla ilgili oluyor. ‘’ diyor Radić tasarım yaklaşımı için, 2014 Serpentine Pavyonu’na da işaret ederek.

© John Offenbach

2014 Serpentine Pavyonu için Smiljan Radić;

Pavyonun alışılmadık formu ve duygusal karakteri ziyaretçinin üstünde güçlü bir etkiye sahip, özellikle klasik mimari örneği Serpentine Sanat Galerisi’nin yanında konumlanmışken. Dışarıdan ziyaretçiler, büyük taş ayaklar üstünde çember şeklinde kırılgan bir kabuk görüyor. Alanın peyzajının doğal bir ögesi gibi gözüken bu taşlar, destek olarak kullanılıyor; pavyona hem fiziksel bir ağırlık veriyor hem de kırılganlık ve hafiflikle tamamlanmış dış bir strüktür. [1]

© Iwan Baan

Beyaz kabuk, yarı saydam ve fiberglastan yapılıyor. Bu kabuk, zemin katta boş bir alan ile düzenlenmiş; tüm hacim yüzüyormuş hissi veriyor. Yapının kapalı ve açık hacimleri, pavyonu çevreleyen Kensington Bahçeleri ve pavyonun içi arasındaki ilişkiyi keşfe çıkarıyor. Döşeme, gri ahşap kaplama deck, bir iç mekandan çok teras algısı yaratıyor. Akşamları bu beyaz kabuk, kendi yarı saydamlığı ve hafif kehribar renginde aydınlatmasıyla, geçenlerin dikkatini çekmeyi amaçlıyor tıpkı lambaların etrafına toplanan güveler gibi.’’ [1]

Kaynaklar:

1. “Chilean architect Smiljan Radić designed the fourteenth Serpentine Pavilion, a semi-translucent, cylindrical structure that resembled a shell.” Serpentine Galleries.

The post 2014 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.