1969’da ilaç firması Burroughs Wellcome, Kuzey Carolina’nın Durham kentinde yeni şirket merkezini ve araştırma tesisini tasarlamak için Paul Rudolph’u görevlendirmiş. Yale’ın Mimarlık dekanı olarak 6 yıl görev yapmış ve yine Yale bünyesindeki, bu yapıya kadar mimarın en tanınan işi olan, Rudolph Hall (Yale Mimarlık Fakültesi Binası) gibi önemli yapılara imza atmış olan Paul Rudolph, brüt beton kullanımı ve kompleks plan tipleriyle ünlenmiş bir modernist mimar.

Yapı Giriş Kısmı

Modüler bir kompleks olan Burroughs Wellcome Genel Merkezi, Rudolph’un imzası haline gelmiş özgün tarzıyla, fütüristik geometriler ve formların birbiri içinde erimesiyle oluşmuş. 1982’de ise Burroughs Wellcome, ofis alanını genişletmek ve tesisin 500 çalışanına yemek odası sağlamak için 120.000 metrekarelik bir ek bina tasarlaması için Rudolph’u yeniden görevlendirdi. Binanın modüler büyüme yönündeki eğilimine göre, ek bina da 1986 yılında tamamlanmış. Burroughs Wellcome’in gelmesiyle, hem büyük işletme faaliyetlerinin merkezi olarak Araştırma Üçgen Parkı’nın büyümesinde hem de Durham İlçesi’nin bir zamanlar kırsal olan köşesinin gelişiminde bir dönüm noktası olmuş.

©Flickr: bobistraveling

Rudolph’un mimarlık konusundaki başlıca endişeleri, mekan psikolojisi ve binalardaki doğal ışık oyununu içeriyordu. Her ikisinde de Frank Lloyd Wright ve Le Corbusier’in çalışmalarından etkilendi. Bir mimar, Rudolph için, etkin hatta bazen güzel bir şekilde inşa etmekle ilgilenen birinin aksine; anlamlı bir şekilde inşa etmekle ilgilenen biriydi. Kariyeri boyunca Rudolph, binaların farklı alan türleri ile donatılması gerektiğinden bahsetti: sessiz, kapalı, yalıtılmış alan; canlı ve keskin, hareketli alan; asfaltlanmış, geniş, görkemli, hatta ilham veren alan; gizemli alan; zıt karakterin yan yana yerleştirilişini tanımlayan, ayıran ve birleştiren geçiş alanı. Burroughs Wellcome Genel Merkezi, bu felsefenin mükemmel bir düzenlemesi olarak karşımıza çıkıyor.

Yapı Giriş Fuayesi

Rudolph bu projede çoklu formlar ile de ilgilenmiş. Ritmik bir biçimde bir araya getirilmiş olan benzer formlar, temel birimin ve laboratuvarların boyutlara göre düzenlenmiş olan sıradanlığını ortadan kaldırmış. Bu formlarla yapının fuaye alanında üç boyutlu cepheler ve dramatik aydınlatma, kullanıcılar için dışarıya doğrudan bir görüntü sağlayan pencerelerin içe doğru meyilli bantları en etkili haliyle gözler önüne serilmiş.

Rudolph’un benzer birimlerin ve modüllerin çoğalmasıyla oluşturduğu bir başka yapısı olan Burroughs Wellcome, üçgen A tipi çerçevenin etrafına inşa edilen, 300 metrekarelik bir yapı. Yapı, üzerine inşa edildiği eğimli sırtın bir devamı olacak şekilde tasarlanmış. Ana kütleden çıkan modüler altıgen bölümler neredeyse organik görünen, simetri ve düzenden uzak bir karaktere sahip. Rudolph’un özgün tasarım anlayışının en görünür olduğu kısım, ofislerin de etrafında kurgulandığı, binanın odak noktası olan katedral benzeri üç katlı fuaye.

Yapı Giriş Fuayesi

Burroughs Wellcome kompleksi, Douglas Trumbull’un 1983’lü bilim kurgu filmi olan Beyin Fırtınası’nda, Christopher Walken’in binanın içinde bisikletini taşıdığı görüldüğü bir sahnede yer almış. Modernizm için önemli bir örnek ve Rudolp için simge yapılardan biri olarak anılabilecek Burroughs Wellcome Genel Merkezi, günümüzde kısmen kullanımda olmasına rağmen, modernist titizliğin ve organik çoğalmanın karışımı olmaya ve yapılı çevremizin ne kadar canlandırıcı olabileceğine dair düşünmeye ilham veren modernist güzellikte, ütopik bir alan yaratmaya devam ediyor.

©Flickr: tim bradley

“Bu kompleks, Kuzey Carolina’nın yeşil tepelerinde yukarı ve aşağı tırmanıyor ve mimari olarak alanın bir uzantısı gibi davranıyor. A tipi çerçeve en yüksek hacmin alt katlarda yer almasına ve yine de binanın en yüksek kısmındaki daha küçük mekanik sisteme bağlanmasına izin verir. İç mekanın köşegen hareketi, muhteşem fırsatlar yaratır. Büyüme ve değişim beklentisi, konseptte gizli.” Paul Rudolph.

1974’te Burroughs Wellcome Genel Merkezi

Burroughs-Wellcome, Glaxo ve biyoteknoloji şirketi United Therapeutics (UT) ile 2012 yılında birleştiğinde, bina el değiştirmiş. O zamandan beri, şirket tarafından, binanın bazı kısımları yıkılıp düzenlenirken bazı tarihi açıdan daha önemli bulunan kısımlar ise rehabilite edilmiş. Rudolph’un modern mimarinin mirası sayılabilecek olan yapısının bu şekilde değerlendirilmesi şirketin planlarından memnun olmayan mimari eleştirmenler ve savunucular tarafından oldukça eleştirilmiş.

The post Burroughs Wellcome Genel Merkezi appeared first on Arkitektuel.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Yale Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin (Yale School of Architecture) kullandığı Rudolph Hall, 1963 yılında üniversitenin mimarlık bölüm başkanlığını yapan Paul Rudolph tarafından tasarlanmış. İnşa edildiği 1963 yılında Yale Art and Architecture Building (Yale Sanat ve Mimarlık Binası) adı verilen yapı New Haven’da bulunan gotik Yale kampüsünün en dikkat çeken binaları arasında.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Brutalist mimarisi ile ön plana çıkan Rudolph Hall, inşa edildiği dönemde büyük bir yankı uyandırmış. Rudolph’un en önemli tasarımlarının başında gösterilen yapı, birbiriyle kesişen taraklı betonla kaplı hacimlerin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Hem dikey hem de yatay hacimler ile eşsiz bir kompozisyon yaratan Rudolph’un tasarımı aynı zamanda bir mimari manifesto. Yapı, Rudolph’un 1950‘lerin sonlarında modern mimarinin yaşadığı çıkmaza getirdiği bir çözüm olarak nitelendiriliyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall, brutalist yapısını her noktasında ziyaretçilerine yaşatan bir sanat eseri. İkisi yer altında bulunan 9 kattan oluşan yapının içinde toplam 37 farklı kotta mekan var. Kotların tamamı merkezde bulunan atriuma bakıyor. Bu merkezi atrium tavan pencereleri ile aydınlatılıyor ve dar beton köprüler karşı kotları birbirine bağlıyor. Yapının içinde betonun yarattığı mekansal etki en dramatik şekilde hissedilebiliyor ve yapı kullanıcılarına beklenmedik vistalar sunuyor. Yapının tüm beton elemanları ahşap kalıplar kullanılarak yerinde dökülmüş.

© Richard Barnes – Dezeen

1969 yılında bir kundaklama saldırısı sonucunda çıkan yangın binaya oldukça hasar vermiş. Bu yangının ardından Rudolph Hall 1970 yılından 2000‘lerin ortasına kadar bir dizi yenileme çalışması geçirmiş. Bu çalışmaların hiçbiri Rudolph’un orijinal tasarımını korumayı başaramamış ve yapı 2000’li yıllara gelindiğinde eski işlevselliğini kaybetmiş.

2006 yılında, Yale Üniversitesi, Gwathmey Siegel & Associates Architects’i yapının restorasyonu için görevlendirmiş. Paul Rudolph’un öğrencisi olan Charles Gwathmey’in kurucusu olduğu firma, 126 milyon dolarlık bütçe ile yapıyı Rudolph’un orijinal tasarımına göre restore etmiş ve Rudolph Hall’un yanına sanat fakültesinin kullanması amacıyla yeni bir bina tasarlamış.

Kesit

Yapılan restorasyonda yangın sonrasında eklenen asma katlar yıkılıp cam kısımlar tek cidarlı olarak değiştirilerek yapı Rudolph’un tasarladığı haline döndürülmüş. Binanın beton işçiliği tamamıyla yenilenmiş. Yapının döşemeleri parlak turuncu halılar ile kaplanarak Rudolph’un kurduğu turuncu ve gri renk kompozisyonu yeniden canlandırılmış.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Gwathmey Siegel & Associates Architects, Rudolph Hall’un restorasyonunun yanı sıra, yapının hemen yanındaki alana Jeffrey H. Loria Centre binasını tasarlamış. Rudolph Hall’a kuzeydoğu cephesinden dokunan bu bina, mimarlık bölümünün kullanması için fazladan ofis alanları ve sınıflara sahip. İki büyük amfi, bir kafe ve büyük bir kütüphaneyi de bünyesinde bulunduran Jeffrey H. Loria Centre, aynı zamanda Rudolph Hall’un tüm mekanik ihtiyaçlarını karşılıyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall’un hemen karşısında, 1953 yılında Louis Kahn tarafından tasarlanan Yale Üniversitesi Sanat Galerisi (Yale University Art Gallery) bulunuyor. Aynı üniversitenin öğrencileri tarafından kullanılan iki yapı mimari tavır olarak birbirlerine karşı çıkıyor. Rudolph’un tasarımı, Kahn’ın üslubunu şekillendiren fonksiyonelizm akımından uzaklaşan bir kimliğe sahip.

The post Rudolph Hall appeared first on Arkitektuel.