© designboom

Sous Le Ciel (İngilizce adı ile Under the Sky) Arjantinli sanatçı Leandro Erlich tarafından 2018 yılında tasarlanan bir ensteleasyon. Bir mağazanın içindeki yürüyen merdivenlerin bir düğüm haline getirildiği enstelasyon Paris’in ünlü alışveriş merkezi Le Bon Marché’de bulunuyor. Le Bon Marché 2016 yılında Ai Weiwei, 2017 yılında ise Chiharu Shiota tarafından tasarlanan enstelesyonlara ev sahipliği yapmış.

Adını Edith Piaf’ın bir şarkısından alan ve ‘gökyüzünün altında’ anlamına gelen Sous Le Ciel gökyüzünün her gün ve mevsimde değişen karakterini öne çıkarıyor. Elrich’in tasarımı mağazanın farklı noktalarına yerleştirilen farklı parçalardan oluşuyor. Mağaza vitrinlerinde bulutu andıran hafif cisimler yer alırken mağazanın ortasındaki cam tavana mavi bir gökyüzü görseli yerleştirilmiş.

Projenin en dikkat çeken kısmı ise düğüm şeklindeki yürüyen merdivenler. Orijinal olarak 1990 yılında Andrée Putman tarafından tasarlanan merdivenler Elrich’in müdahaleleri ile görsel bir bulmacaya dönüşmüş. Ortaya çıkan yeni merdiven kompozisyonu ziyaretçiler için rüya ile gerçekliğin bir araya geldiği farklı bir mekan yaratıyor. Yürüyen merdivenlerin içine yerleştirilen aynalar merdivenden çıkarken optik bir ilüzyon oluşturuyor.

 

The post Sous Le Ciel / Leandro Elrich appeared first on Arkitektuel.

Çin’in Moğolistan sınırına yakın bir bölgesinde bulunan Ordos şehri için 2005 yılında yeni bir imar planı çıkarıldı. 1.5 milyon nüfuslu Ordos, 2012 yılında BBC tarafından ‘Çin’in en büyük hayalet şehri’ olarak tanımlanıyordu. Yerel yönetim, şehrin bu hayalet algısından kurtulması adına tasarladığı yeni imar planı çerçevesinde, şehre yeni bir müze yapılmasını istedi. MAD Architects’in tasarladığı Ordos Müzesi, şehrin yeni simgesi olarak kentin kimliğini değiştirmeyi amaçlamaktadır.

© Shu He

Ordos Müzesi, Buckminster Fuller’ın jeodezik kubbelerinden yola çıkılarak tasarlanmıştır. Yapının Çin’in zorlu kış şartlarına ve kum fırtınalarına dayanabilmesi adına, MAD tarafından metalik bir kabuk önerilmiştir. Bu organik kabuk, yapının tamamını sararak binaya kompaktlık kazandırmaktadır.

Binanın iç mimarisi, yukarıdan ışık alan havadar bir mağaraya benzetilmiştir. Binanın girişi galeriler ve sergi alanı arasında bir boşluk tanımlamaktadır. Bu boşluk, yapının çatısındaki açıklıklar tarafından aydınlanmakta ve iki alan arasındaki ulaşım köprüler ile sağlanmaktadır. Yapının içine yerleştirilmiş, doğal ışık alan bahçe ise, binanın içindeki ofis ve araştırma alanları için güzel bir çalışma ortamı sağlamaktadır.

© Shu He

Toplam 27,760 metre karelik bir alan üzerine yerleşen müze binasının organik kabuk şekli, 40 metreye dek yükselmektedir. MAD Architects, yapının mimarisini ‘tanıdık ancak bağımsız’ olarak tanımlamaktadır. “Ordos Müzesi ya çölün üzerine başka bir gezegenden gelmiş ya da tarih boyunca zaten oradaymış gibi.”

© Shu He

Her ne kadar müze sıra dışı bir forma sahip olsa da, binanın iç mimari çözümleri sayesinde olabildiğince kullanışlı iç mekanlar üretilmiş. Organik, kavisli dış kabuğun içinde siyah ve beyaz bir iç mimari tercih edilmiş. Mekanları olabildiğince efektif kullanabilmek adına bazı iç mekanlar havada durmaktadır.

© Shu He

Müze, çok büyük açık iç mekanlar bulundurmaktadır. Plan düzleminin ortasına yerleştirilmiş büyük merkezi açıklıklar şekil değiştirerek galeri alanlarını oluşturmaktadır. Yapının organik tavrı iç mimarisine de yansımıştır. Müzenin cephesindeki açıklıklar bile sıra dışı ve beklenmediktir.

Kesit

Ordos şehrini geliştirmek adına önceden planlanan bazı dönüşüm projeleri ekonomik nedenler yüzünden başarılı olamamıştır. Ai Weiwei ve Herzog & de Meuron gibi bazı ünlü mimarlık ofislerinin de tasarımlarının aralarında bulunduğu projeler ya gecikmiş ya da tamamlanamamıştır. Ancak Ordos Müzesi, bu projelerin aksine planlanan zamanda, önemli bir sorun olmadan tamamlanabilmiştir.

© Shu He

The post Ordos Müzesi appeared first on Arkitektuel.