© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Ricardo Bofill Taller de Arquitectura, Alicante’nin kuzeyinde Calpe’de bir sahil bölgesinde bir masterplan projesi olan La Manzanera’ya 1962 yılında başladı. Akdeniz kıyısındaki diğer yazlık konut kompleksi projeleriyle ortak bir programa sahip olan La Manzanera yıllar süren bir proje. Devremülk daireleri, aile yazlık evleri, küçük bir otel, bar, restoranlar ve spor alanlarını bulunduran proje bir yaz döneminde 2,500-3,000 kişilik bir kapasiteye sahip.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Ricardo Bofill, La Manzanera’yı anlatırken asıl amaçlarının Eden Bahçesi’ne (Garden of Eden) benzeyen, kendi içinde işleyen, kapalı bir cennetvari mekan yaratmak olduğunu söylüyor. Bu pastoral, huzurlu dünya bakışı ütopik şehircilerin ve mimarların öğretilerinden esinlenilerek üretilmiş. Bu bağlamda La Manzanera, Ebenezer Howard, Le Corbusier gibi isimlerin ürettikleri ütopik şehircilik akımının bir parçası olarak kabul edilebilir.

Calpe’nin doğası, taş teraslar ve doğal amfitiyatro şeklindeki vadi kurgusu bu muhteşem doğal alanın bir tatil ve şehir hayatından kaçış yerine dönmesine karar veren faktörler. La Manzanera kapsamında inşa edilen ilk bina ile daha sonra inşa edilen binalar arasında tasarım açısından genel bir uyum olsa da belirli farklar var. Bofill tarafından tasarlanan yapıların genel mimari dili ise post-kübist olarak tanımlanabilir.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Projenin ardından yıllar geçtikçe, La Manzanera’nın önemi gittikçe arttı ve Ricardo Bofill Taller de Arquitectura’nın dünya çapında tanınmasına öncü oldu.  Her bir binanın form, dil, yer ve mekansal olarak ayrı bir önemi var. La Manzanera’da, Archigram’dan esinlenen formlardan Akdeniz mimarisine, modern mimarlık tarihinin geçirdiği değişimler tek bir mekanda gözlemlenebiliyor.

Plexus (1966)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

1966 yılında inşa edilen Plexus Devremülkleri, La Manzanera’nın ilk yapılarından. Aile villaları, apartman binaları, bar, restoranlar ve spor tesislerini bir arada bulunduran Plexus, arazide nispeten yüksek bir bölgede konumlanıyor.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Plexus, doğayı bir mimari projenin en büyük odağı haline getirmeye çalışan bir site. Yerel tarım arazilerinde bulunan taş teraslarda kullanılan yapım yöntemlerinin aynısı kullanılarak inşa edilen kompleks, Kritik Bölgeselcilik (Critical Regionalism) akımının Akdeniz kıyısında uygulanışı.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Projenin kat planları da bölgesel teraslama yöntemine adapte edilmiş durumda. Teraslar şeklinde yukarı çıkan yapılar Plexus’un yarattığı görsel etkiyi hafifletiyor. Projede, geleneksel Akdeniz evlerinde kullanılan panjurlu pencereler, kemerler ve beşik çatılar gibi vernaküler motifler kullanılmış.

Xanadu (1971)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Xanadu hakkında detaylı bilgi için Xanadu yazısını okuyabilirsiniz.

La Muralla Roja (1973)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

La Muralla Roja hakkında detaylı bilgi için La Muralla Roja yazısını okuyabilirsiniz.

La Manzanera Villaları (1982)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

La Manzanera’nın yerleşim planı, manzaraya paralel olarak düşük yoğunluklu tasarımın oluşturulmasını sağlıyor ve denize inen zeytin ağaçlarından oluşan teraslardan oluşan doğal bir amfitiyatro ortaya çıkıyor.

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

Çevre bilinci, villaların tasarımında önemli bir faktör. Eğimli topoğrafyanın avantajını kullanarak tasarlanan şema, her biri panjurlu, perdeli ve eğimli çatı çatıları olan Akdeniz pencereleri gibi yöresel motiflerin kullanımıyla karakterize edilen üç konut tipolojisi oluşturuyor.

El Anfiteatro (1983)

© Ricardo Bofill Taller de Arquitectura

El Anfiteatro hakkında detaylı bilgi için El Anfiteatro yazısını okuyabilirsiniz.

The post La Manzanera appeared first on Arkitektuel.

The Simpsons, dünyanın en köklü ve en ünlü televizyon serilerinden bir tanesi. Amerikan kültürünün televizyon üzerindeki en önemli temsilcilerinden biri olan Simpsons ailesinin yaşadıkları ev olan 742 Evergreen Terrace, Amerika’nın bütününe yayılmış sekiz mimari akım ile yeniden yorumlandı. Tudor’dan Art Deco’ya, Amerika’da farklı zamanlar içinde popüler olmuş ve pek çok Amerikan evinde görülebilecek sekiz mimari akım ile Simpsons Evi’nin sekiz farklı yorumu ortaya çıkmış. Her ne kadar her bir çizimde Simpsons Evi kendini belli etse de, tasarımlar birbirinden oldukça farklı.

1. Tudor

İsmini İngiliz kraliyet ailesinden alan Tudor, Avrupa Orta Çağ mimarisini andıran bir mimari akım. Beşik çatı tipi ve çatının evin ön cephesine bakan kısmında bulunan eğimli kirişleri ile meşhur olan Tudor mimarisine sahip evler uzun, ince pencerelere sahip. Amerika’da özellikle çok yağış alan Ortabatı, Kuzeybatı ve Doğu yakası şehirlerinde pek çok Tudor stilinde ev görmek mümkün.

2. Koloniyal

Amerikan koloniyal mimarisi, Amerika’nın Avrupa’lı kaşifler tarafından kolonileştirildiği yıllara dayanır. Kare şeklindeki plan düzlemi, simetri ve iki kat boyunca uzanan tek sıra pencerelerin tanımladığı bu mimari akımı Amerika’nın şehir ve kırsal bölgelerinde görmek mümkün. Koloniyal evler Amerika emlak sektöründe hala birinci sırada bulunmaktadır.

3. Ahşap evler (Log Cabin)

17. yüzyılda görülen geleneksel ahşap evler, dikdörtgen şeklinde, genellikle tek bir odaya sahip ve en az bir cam pencereye sahip oluyordu. Bu evleri inşa etmek oldukça ucuzdu, evlerin inşaatı birkaç gün içinde tamamlanabiliyordu ve evler çok sağlam bir yapıya sahipti, bu nedenle pek çok insan ahşap kulübelerde oturmayı tercih ediyordu. Günümüzde, 17. yüzyıldan kalma ahşap evlerin pek çok modern yorumu yapıldı.

4. Viktoryan

Viktoryan tipi evler yaygın olarak New York ve San Francisco’nun kırsal kesimlerinde görülmekte. Birden çok sanatsal akımın bir sentezi olarak ortaya çıkmış olan Viktoryan mimaride pek çok süsleme bulunur.

5. Cape Cod

Amerika’nın New England bölgesi ile özdeşleştirilmiş olan Cape Cod, ülkede en çok benimsenen mimari akımlardan bir tanesi. New England’ın sert iklim koşullarına dayanıklı evler üretmek amacıyla ortaya çıkmış olan Cape Cod evleri oldukça eğimli ve dayanıklı çatılara sahiptir. Basit inşa edilmek ve enerji tüketimini azaltmak amacıyla tasarlanmış bu evlerde veranda veya balkon bulunmaz.

6. Akdeniz

İspanyol, İtalyan ve Portekiz mimarisinin bir sentezi olarak Amerika’da ortaya çıkmış Akdeniz mimarisi, Amerika’nın güneyinde yaygın olarak kullanılmakta. Stucco sıva ile kaplı duvarlara ve kiremit kaplı çatılara sahip olan Akdeniz evlerinde ağır ve işlemeleri kapılar bulunuyor. Bu evler aynı zamanda büyük pencerelere, verandalara ve balkonlara sahip.

7. Art Deco

Fransa’da filizlenen, mimaride modernleşmenin başlangıcı olarak kabul edilen Art Deco, Amerika’da oldukça kabul gördü. Özellikle Amerika’daki pek çok gökdelen Art Deco tarzını yansıtır. Art Deco evler teras çatılara, sıvalı duvarlara ve cephe süslemelerine sahiptir. Bu evler Amerika’da en yaygın olarak Miami’de görülse de, Art Deco genellikle ofis binalarında kullanılan bir mimari tarzdır.

8. Modern

20. yüzyılda canlanan modern mimari, evlere ferahlık, sürdürülebilirlik ve bölgesel karakter kazandırmıştır. Modern mimariden etkilenilerek tasarlanmış evlerde genellikle basit ve rüstik malzemeler kullanılır, cephelerde geniş açıklıklar ve tavan pencereleri vardır. Modern mimari aynı zamanda dığa dostu olmaya çalışır, bu nedenle bu evlerde yeşil çatılar, geri dönüştürülmüş malzemeler görülebilir.

The post 8 Mimari Akım ve 8 Farklı Simpsons Evi appeared first on Arkitektuel.

©Doublespace Photography

Faslı mimar Mohamed Amine Siana tarafından tasarlanan Villa Z, modern mimarinin gereklerini yerine getirerek konut mimarisini alışılmışın dışına çıkarmayı amaçlıyor. Açık ve serbest bir tasarıma, villanın kullanıcılarının mahremiyetini de koruyarak ulaşmaya çalışan mimar, gizlilik, mahremiyet ve dışa açık olma durumu arasında bir denge kurmaya çalışıyor.

©Doublespace Photography

Yapının tasarımında klişeleşmiş kare plan düzleminin dışına çıkmaya çalışan Siana, hacimlerin fonksiyonlarını ve kullanıcıların mahremiyetini göz önünde bulundurarak daha dinamik bir tasarım üretmiştir. Aynı zamanda, villanın kalabalık bir caddenin üzerinde bulunması, yapının hacimleşmesinin bu caddeye göre şekillenmesine neden olmuştur. Villanın içerisinin bu caddeden görünmemesi ve cadde üzerindeki gürültü kirliliğinden kullanıcıların etkilenmemesi önemsenmiştir.

©Doublespace Photography

Mahremiyet üzerine konsept oluşturan tasarım, Fas kültüründen de etkiler taşımaktadır. Tarihi Fas kültüründen özellikler, modern mimarinin arkitektonik elemanları ile birleşerek ortaya hibrit bir tasarım çıkmıştır.  Yapının ana cephesi, ufak dikey bit açıklık dışında opak tasarlanmış ve yapıya ‘içe kapanık’ bir kimlik kazandırmıştır.

©Doublespace Photography

Fas mimarisinde son dönemde sıkça görülen geleneksel modernizm akımının özellikleri Villa Z’de de görülmektedir. Yapı göze batmayan, sade bir tasarıma sahip olsa da, aynı zamanda Kazablanka şehrinin önemli mimari eserlerinden biri olmayı başarmaktadır. Gösterişten uzak, sade tasarımın akılcı kullanımı buna imkan vermiştir.

©Doublespace Photography

Geleneksel bahçe avlusunun Fas mimarisinde yarattığı soğutma etkisi, çatıda kullanılan açıklık ile modernleştirilerek tasarıma eklenmiştir. Bu sayede Akdeniz ikliminin sıcak etkileri ile baş edilebilmektedir.

The post Villa Z appeared first on Arkitektuel.