Teknolojinin ilerlemesi ile birlikte bilgi edinme araçları da şekil değiştirdi. Bilgi kaynağı materyallerin gittikçe teknolojik bir hal alıp küçüldüğü günümüzde, dünyanın en önemli ‘bilgi depo’larından kütüphanelerin bu değişime tepkisiz kalması beklenilemez. Seattle Merkez Kütüphanesi, bu bağlamda ‘kütüphane’ sözcüğünü yeniden tanımlıyor. 2004 yılında yapımı tamamlanan kütüphane özel olarak kitaplara ayrılmış bir mekan yerine her türden bilgi kaynağının bulunduğu bir informasyon merkezi özelliği kazanıyor.

© Philippe Ruault

21. yüzyıl bilgiye her yerden, her şekilde ulaşılabilen bir dönem. Dünya çapında üretilen modern kütüphane tasarımları, mimari çözümleri ile bilginin bu akıcılığını yansıtmak istiyor. Üretilen jenerik katlarda neredeyse her türlü aktivite yapılabiliyor. Kütüphanenin programları birbirinden ayrılmıyor, özel bir fonksiyonu olan odalar, bireysel mekanlar üretilmiyor. Çoğu 21. yüzyıl kütüphanesinde özel okuma alanları olarak kullanılan yerler aynı zamanda kamusal bir mekan işlevi de görebiliyor. Bu nedenle kütüphaneler, diğer bilgi merkezlerinden ayrılmakta zorlanıyor.

© Philippe Ruault

Günümüzde kabul edilen bu karışık yaklaşımın aksine, Seattle Merkez Kütüphanesi farklı işlevlere göre bölünmüş mekanlardan oluşan daha organize bir sistem üzerine kurulmuş. İşlevlerine göre ayrılan farklı kompartmanlar üretilmiş. Her kompartman kendi içinde belirli bir esnekliğe sahip olsa da bu esneklik diğer kompartmanların işlevlerini engellemiyor.

© Philippe Ruault

Kütüphanenin mimarı olan OMA grubu, bu bölümlendirmeyi sağlayabilmek için ilk olarak bir kütüphane içinde kontrolsüz bir şekilde üreyen program ve medya topluluğunu kontrol altına almaya çalışmış. Benzer programları birbirleri ile eşleştirerek daha küçük gruplar oluşturmaya çalışan OMA, sonuç olarak bu programları beşi durağan dördü ise değişken olan 9 gruba indirgemiş.

© Philippe Ruault

Her bir grup, mimari olarak her bir ihtiyacı karşılayacak şekilde tanımlanmış ve donatılmış birer program kümesi.  Her bir grup farklı bir kullanım amacı için tasarlandığından, bu grupların esneklikleri, sirkülasyonu, fiziksel yapısı, strüktürel özellikleri değişiklikler göstermekte.

Platformlar

Gruplar arasına yerleştirilen alanlar geçiş bölümleri olarak tanımlanmış. İş ve oyun alanları yaratılan bu bölümlerde insanların birbirleri ile iletişim kurması amaçlanmış. Bu ‘oyun’ mekanları her bir gruptan farklı çalışıyor.

© Philippe Ruault

Tipik Amerikan yüksek binalarının her bir katını süperpoze ederek ve jenerik Amerikan tasarımında değişikliklere giderek bir günün farklı zamanlarına duyarlı, şehir ile ilişkisi düşünülmüş ve ikonik bir yapı ortaya çıkarılmış.

Maket

Geleneksel kütüphane tasarımının en büyük problemlerinden biri tasarımın düzlüğü. Kütüphanelerin genel tasarımı ve departmanların konumu, plan üzerinden çözülmekte. Her bir katın belli sınırları var ve kesitler teorik olarak tek bir kat üzerinden işliyor. Seattle Merkez Kütüphanesi buna aykırı tasarım yaklaşımıyla dikkat çekiyor.

Kitap Spirali Diyagramı

Seattle Merkez Kütüphanesi’nde kullanılan Kitap Spirali sistemi Dewey Ondalık Sistemi’nin farklı bir modeli. Kütüphanenin içerisindeki koleksiyonlar 000’dan 999’a gidecek şekilde, bir kurdele sisteminde ilerliyor. Bu sayede kitaplar arasında daha organic geçişler sağlanabilirken, aynı zamanda birbirleri ile ilişkili koleksiyonlar arasındaki geçişin pürüzsüz olması amaçlanmış.

The post Seattle Merkez Kütüphanesi appeared first on Arkitektuel.

Tam adı St. Coletta of Greater Washington olan St. Coletta Okulu, 3-22 yaş arasındaki fiziksel engelli ve otistik çocukların eğitim gördüğü bir okuldur. Toplam 285 çocuğa eğitim veren okul, insani ve akademik özelliklerinin yanı sıra mimari başarısı ile de ön plana çıkmaktadır.

©Michael Graves

Michael Graves tarafından 2006 yılında tasarlanan binanın tasarım aşamasındaki en önemli kriter binanın kullanıcıları olan engelli çocuklardır. Mimariye pedagojik ve psikolojik bir yaklaşım getirmek isteyen Michael Graves, Washington’da bulunduğu bölgedeki binalar arasından sivrilecek, eğlenceli ve dikkat çekici bir yapı tasarlamak istemiştir.

©Michael Graves

Okul binasını beş farklı kütle oluşturmaktadır. Her kütlenin farklı bir geometric şekli ve rengi vardır. Art arda gelen üç hacmin daha keskin hatları varken, diğer iki hacim daha yuvarlak ve kavisli hatlara sahiptir. Geometrik şekilleri değiştirerek ve yapının cephesini farklı şekiller ve renkler ile üreterek, Michael Graves istediği eğlenceli tasarıma ulaşmaya çalışmıştır.

©Michael Graves

Okul içerisindeki bölümlerin yeterli ve kaliteli olmasına da özen gösterilmiştir. Okul kompleksi içerisinde bir çocuğun ve okulu kullanan diğer insanların ihtiyaç duyabileceği tüm bölümler (spor salonu, mutfak, sınıflar, revir, fiziksel terapi odaları) üretilmiştir. Sanat ve müzik odaları tasarlanarak çocukların sanatla ilişki kurması ve renklere, sese ve ışığa tepki vermeleri sağlanmıştır.

Zemin Kat Plan / ©Michael Graves

St. Coletta Okulu’nun tasarım sürecindeki en ilginç olaylardan biri de, Michael Graves’in okul tasarlanırken bir hastalığa yakalanması ve vücudunun bir kısmının felç geçirmesidir. Bu hastalık sonucunda tekerlekli sandalye kullanmak zorunda kalan Michael Graves için bu projenin önemi daha da artmıştır.

The post St. Coletta Okulu appeared first on Arkitektuel.

©Fallingwater.org

Amerika’nın Pensilvanya şehrinde doğal bir şelalenin üzerindeki kayalık bölgeye Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanan Fallingwater Evi, dünyanın en önemli konut projelerinin başında gelmektedir. Frank Lloyd Wright’ın en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Fallingwater Evi, dünya çapında ilham kaynağı olmayı başarmıştır.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, mimarlık kariyeri boyunca tasarladığı ve inşa edilen 500’ün üzerinde proje üretmiştir. Büyük bir kısmını müstakil evlerin ve villaların oluşturduğu bu projelerin birçok ortak noktası vardır. Frank Lloyd Wright kendi mimari prensipleri doğrultusunda tasarımlarını yapmıştır. Fallingwater evinde ise bu prensiplerin çoğunu görmek mümkündür.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, dikey mimariye kıyasla yatay mimariyi tercih etmiştir. Hacimlerini üretirken dikey doğrultuda uzatmak yerine yatay doğrultuda genişletmeyi seçmiştir. Fallingwater Evi de bu özelliği göstermektedir. Yapının hacimleri, ihtiyaç doğrultusunda yatay yönde genişleyerek üremiştir. Hacimler fonksiyonlarına göre büyüyerek yapının genel komposizyonunu oluşturmaktadır. Bu nedenle, yapı asimetrik bir kimlik de kazanmıştır. Terasların ve döşeme plaklarının da pürüzsüz ve çıplak görünümde bırakılması da yapının yatay aks ile kurduğu güçlü ilişkiyi vurgulamak amacıyladır.

©wikiarquitectura.com

“Bina içerisinde üzerinde bulunduğu toprağı kucaklamalıdır.” Frank Lloyd Wright, tasarımlarında yapı ve peyzaj ilişkisini çok güçlü tutması ile ünlenmiştir. Fallingwater Evi’nin de üzerinde bulunduğu kayalık topoğrafya ve şelale ile güçlü ilişkisini görmek mümkündür. Yapının üzerine kurulduğu kayalıklar adeta binanın temelini oluşturmaktadır. Bazı kayalıklar birinci kat seviyesine kadar yükselerek binaya değmektedir.

©wikiarquitectura.com

İç mekan çözümlemelerindeki sadelik ve serbest plan kullanımı Frank Lloyd Wright’ın prensiplerinden bir diğeridir. İki katlı yapının giriş katında büyük bir antre, kuçük bir depo odası ve büyük bir oturma odası bulunmaktadır. Wright, yarattığı geniş mekanı duvarlar ile odalara bölmemiş, ürettiği mekanları açık ve serbest bırakarak kullanıcıya kullanım rahatlığı sağlamıştır. Müzik köşesi, yemek köşesi gibi alanlar belirlese de, bunları mekansal bütünlük çerçevesinde oluşturmuştur.

©Fallingwater.org

İkinci katta, iki yatak odası, iki banyo ve evin sahibi Edgar J. Kaufmann’ın ofisi bulunmaktadır. Aynı zamanda ikinci katta üç adet teras vardır ve bu teraslardan yapının içerisinde bulunduğu muhteşem doğanın seyredilmesi mümkündür.

The post Fallingwater Evi (Şelale Evi) appeared first on Arkitektuel.