1969’da ilaç firması Burroughs Wellcome, Kuzey Carolina’nın Durham kentinde yeni şirket merkezini ve araştırma tesisini tasarlamak için Paul Rudolph’u görevlendirmiş. Yale’ın Mimarlık dekanı olarak 6 yıl görev yapmış ve yine Yale bünyesindeki, bu yapıya kadar mimarın en tanınan işi olan, Rudolph Hall (Yale Mimarlık Fakültesi Binası) gibi önemli yapılara imza atmış olan Paul Rudolph, brüt beton kullanımı ve kompleks plan tipleriyle ünlenmiş bir modernist mimar.

Yapı Giriş Kısmı

Modüler bir kompleks olan Burroughs Wellcome Genel Merkezi, Rudolph’un imzası haline gelmiş özgün tarzıyla, fütüristik geometriler ve formların birbiri içinde erimesiyle oluşmuş. 1982’de ise Burroughs Wellcome, ofis alanını genişletmek ve tesisin 500 çalışanına yemek odası sağlamak için 120.000 metrekarelik bir ek bina tasarlaması için Rudolph’u yeniden görevlendirdi. Binanın modüler büyüme yönündeki eğilimine göre, ek bina da 1986 yılında tamamlanmış. Burroughs Wellcome’in gelmesiyle, hem büyük işletme faaliyetlerinin merkezi olarak Araştırma Üçgen Parkı’nın büyümesinde hem de Durham İlçesi’nin bir zamanlar kırsal olan köşesinin gelişiminde bir dönüm noktası olmuş.

©Flickr: bobistraveling

Rudolph’un mimarlık konusundaki başlıca endişeleri, mekan psikolojisi ve binalardaki doğal ışık oyununu içeriyordu. Her ikisinde de Frank Lloyd Wright ve Le Corbusier’in çalışmalarından etkilendi. Bir mimar, Rudolph için, etkin hatta bazen güzel bir şekilde inşa etmekle ilgilenen birinin aksine; anlamlı bir şekilde inşa etmekle ilgilenen biriydi. Kariyeri boyunca Rudolph, binaların farklı alan türleri ile donatılması gerektiğinden bahsetti: sessiz, kapalı, yalıtılmış alan; canlı ve keskin, hareketli alan; asfaltlanmış, geniş, görkemli, hatta ilham veren alan; gizemli alan; zıt karakterin yan yana yerleştirilişini tanımlayan, ayıran ve birleştiren geçiş alanı. Burroughs Wellcome Genel Merkezi, bu felsefenin mükemmel bir düzenlemesi olarak karşımıza çıkıyor.

Yapı Giriş Fuayesi

Rudolph bu projede çoklu formlar ile de ilgilenmiş. Ritmik bir biçimde bir araya getirilmiş olan benzer formlar, temel birimin ve laboratuvarların boyutlara göre düzenlenmiş olan sıradanlığını ortadan kaldırmış. Bu formlarla yapının fuaye alanında üç boyutlu cepheler ve dramatik aydınlatma, kullanıcılar için dışarıya doğrudan bir görüntü sağlayan pencerelerin içe doğru meyilli bantları en etkili haliyle gözler önüne serilmiş.

Rudolph’un benzer birimlerin ve modüllerin çoğalmasıyla oluşturduğu bir başka yapısı olan Burroughs Wellcome, üçgen A tipi çerçevenin etrafına inşa edilen, 300 metrekarelik bir yapı. Yapı, üzerine inşa edildiği eğimli sırtın bir devamı olacak şekilde tasarlanmış. Ana kütleden çıkan modüler altıgen bölümler neredeyse organik görünen, simetri ve düzenden uzak bir karaktere sahip. Rudolph’un özgün tasarım anlayışının en görünür olduğu kısım, ofislerin de etrafında kurgulandığı, binanın odak noktası olan katedral benzeri üç katlı fuaye.

Yapı Giriş Fuayesi

Burroughs Wellcome kompleksi, Douglas Trumbull’un 1983’lü bilim kurgu filmi olan Beyin Fırtınası’nda, Christopher Walken’in binanın içinde bisikletini taşıdığı görüldüğü bir sahnede yer almış. Modernizm için önemli bir örnek ve Rudolp için simge yapılardan biri olarak anılabilecek Burroughs Wellcome Genel Merkezi, günümüzde kısmen kullanımda olmasına rağmen, modernist titizliğin ve organik çoğalmanın karışımı olmaya ve yapılı çevremizin ne kadar canlandırıcı olabileceğine dair düşünmeye ilham veren modernist güzellikte, ütopik bir alan yaratmaya devam ediyor.

©Flickr: tim bradley

“Bu kompleks, Kuzey Carolina’nın yeşil tepelerinde yukarı ve aşağı tırmanıyor ve mimari olarak alanın bir uzantısı gibi davranıyor. A tipi çerçeve en yüksek hacmin alt katlarda yer almasına ve yine de binanın en yüksek kısmındaki daha küçük mekanik sisteme bağlanmasına izin verir. İç mekanın köşegen hareketi, muhteşem fırsatlar yaratır. Büyüme ve değişim beklentisi, konseptte gizli.” Paul Rudolph.

1974’te Burroughs Wellcome Genel Merkezi

Burroughs-Wellcome, Glaxo ve biyoteknoloji şirketi United Therapeutics (UT) ile 2012 yılında birleştiğinde, bina el değiştirmiş. O zamandan beri, şirket tarafından, binanın bazı kısımları yıkılıp düzenlenirken bazı tarihi açıdan daha önemli bulunan kısımlar ise rehabilite edilmiş. Rudolph’un modern mimarinin mirası sayılabilecek olan yapısının bu şekilde değerlendirilmesi şirketin planlarından memnun olmayan mimari eleştirmenler ve savunucular tarafından oldukça eleştirilmiş.

The post Burroughs Wellcome Genel Merkezi appeared first on Arkitektuel.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Yale Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin (Yale School of Architecture) kullandığı Rudolph Hall, 1963 yılında üniversitenin mimarlık bölüm başkanlığını yapan Paul Rudolph tarafından tasarlanmış. İnşa edildiği 1963 yılında Yale Art and Architecture Building (Yale Sanat ve Mimarlık Binası) adı verilen yapı New Haven’da bulunan gotik Yale kampüsünün en dikkat çeken binaları arasında.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Brutalist mimarisi ile ön plana çıkan Rudolph Hall, inşa edildiği dönemde büyük bir yankı uyandırmış. Rudolph’un en önemli tasarımlarının başında gösterilen yapı, birbiriyle kesişen taraklı betonla kaplı hacimlerin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Hem dikey hem de yatay hacimler ile eşsiz bir kompozisyon yaratan Rudolph’un tasarımı aynı zamanda bir mimari manifesto. Yapı, Rudolph’un 1950‘lerin sonlarında modern mimarinin yaşadığı çıkmaza getirdiği bir çözüm olarak nitelendiriliyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall, brutalist yapısını her noktasında ziyaretçilerine yaşatan bir sanat eseri. İkisi yer altında bulunan 9 kattan oluşan yapının içinde toplam 37 farklı kotta mekan var. Kotların tamamı merkezde bulunan atriuma bakıyor. Bu merkezi atrium tavan pencereleri ile aydınlatılıyor ve dar beton köprüler karşı kotları birbirine bağlıyor. Yapının içinde betonun yarattığı mekansal etki en dramatik şekilde hissedilebiliyor ve yapı kullanıcılarına beklenmedik vistalar sunuyor. Yapının tüm beton elemanları ahşap kalıplar kullanılarak yerinde dökülmüş.

© Richard Barnes – Dezeen

1969 yılında bir kundaklama saldırısı sonucunda çıkan yangın binaya oldukça hasar vermiş. Bu yangının ardından Rudolph Hall 1970 yılından 2000‘lerin ortasına kadar bir dizi yenileme çalışması geçirmiş. Bu çalışmaların hiçbiri Rudolph’un orijinal tasarımını korumayı başaramamış ve yapı 2000’li yıllara gelindiğinde eski işlevselliğini kaybetmiş.

2006 yılında, Yale Üniversitesi, Gwathmey Siegel & Associates Architects’i yapının restorasyonu için görevlendirmiş. Paul Rudolph’un öğrencisi olan Charles Gwathmey’in kurucusu olduğu firma, 126 milyon dolarlık bütçe ile yapıyı Rudolph’un orijinal tasarımına göre restore etmiş ve Rudolph Hall’un yanına sanat fakültesinin kullanması amacıyla yeni bir bina tasarlamış.

Kesit

Yapılan restorasyonda yangın sonrasında eklenen asma katlar yıkılıp cam kısımlar tek cidarlı olarak değiştirilerek yapı Rudolph’un tasarladığı haline döndürülmüş. Binanın beton işçiliği tamamıyla yenilenmiş. Yapının döşemeleri parlak turuncu halılar ile kaplanarak Rudolph’un kurduğu turuncu ve gri renk kompozisyonu yeniden canlandırılmış.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Gwathmey Siegel & Associates Architects, Rudolph Hall’un restorasyonunun yanı sıra, yapının hemen yanındaki alana Jeffrey H. Loria Centre binasını tasarlamış. Rudolph Hall’a kuzeydoğu cephesinden dokunan bu bina, mimarlık bölümünün kullanması için fazladan ofis alanları ve sınıflara sahip. İki büyük amfi, bir kafe ve büyük bir kütüphaneyi de bünyesinde bulunduran Jeffrey H. Loria Centre, aynı zamanda Rudolph Hall’un tüm mekanik ihtiyaçlarını karşılıyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall’un hemen karşısında, 1953 yılında Louis Kahn tarafından tasarlanan Yale Üniversitesi Sanat Galerisi (Yale University Art Gallery) bulunuyor. Aynı üniversitenin öğrencileri tarafından kullanılan iki yapı mimari tavır olarak birbirlerine karşı çıkıyor. Rudolph’un tasarımı, Kahn’ın üslubunu şekillendiren fonksiyonelizm akımından uzaklaşan bir kimliğe sahip.

The post Rudolph Hall appeared first on Arkitektuel.

© wikiarquitectura.com

Paul Rudolph, Milan Rezidansı’nı (ya da Milam Evi) Amerikan genç mimar Arthur Milam’ın isteği üzerine 1961 yılında tasarlamış. Rudolph’un Florida’da tasarladığı son ev olan Milam Rezidansı, oldukça temel bir mimari prensibe dayandırılmış. Rudolph, tasarım fikrini sağlam bir nedene oturtup tasarım kuralları ve mantık çerçevesinde mimarlık hakkında hiçbir fikri olmayan birinin bile anlayableceği bir mesaj vermeyi hedeflemiş.

Görünüş

Yapının en dikkat çekici yönü olan beton cephesi, Rudolph’un bu ilkesinin bir sonucu olarak ortaya çıkmış. Evin oldukça uzak bir mesafeden bile algılanabilmesini sağlayan cephe, iç ve dış mekanlar arasındaki ayrımı sağlıyor. Arkasındaki strüktürden bağımsız duran cepheyi oluşturan dikdörtgen ve kare şeklindeki beton çerçeveler güneş kırıcı özelliğe sahip. Cephenin yarattığı görsel etki, Rudolph’un bir başka tasarımı olan Orange County Hükümet Binası ile benzerlik gösteriyor.

© Archdaily

Milam Rezidansı mekansal organizasyonun yapının formunu ve strüktürel sistemini şekillendirdiği bir yapı. Katı bir modüler mekansal organizasyon ilkesine sahip olan Paul Rudolph, Milam Rezidansı’nda oldukça kompleks kat planları kullanmış.  Evin içindeki birbirinden farklı yatay ve dikey mekanlar duvarlar, çerçeveler ve döşemeler ile birbirlerinden ayrılmış. Rezidansın içindeki tüm mekanlar fonksiyon öncelikli olarak tasarlanmış.

Milam Rezidansı, güneye; Atlantik Okyanusu’na doğru uzayan bir yapıya sahip.  Evin zemin kat olanı, iki kat yüksekliğindeki ferah bir oturma odasının etrafında kurgulanmış. Oturma odasının bir yanında çalışma odası, diğer yanında ise iki basamak yüksekte açık bir yemek odası bulunuyor. Bu basamaklar oturma elemanları olarak da kullanılabiliyor.

Kat Planları

Rudolph, kullanıcıların isteklerine göre evin içinde farklı ‘ruh halleri’ yaratmayı planlamış. Bu doğrultuda evin içine alçak tavanlı bir okuma odası, yüksek tavanlı salon, şöminenin yanında küçük bir barbekü gibi mekanlar yerleştirilmiş. Evin üst katında ise dört yatak odası, giyinme odası, teras, galeri ve oturma odasına bakan geniş bir boş alan bulunuyor.

© wikiarquitectura.com

Rudolph’un çoğu tasarımında olduğu gibi Milam Rezidansı da betonarme döşeme ve bloklar ile inşa edilmiş. Cephede ve iç mekanlarda terazzo ve seramik kaplama tercih edilmiş.

The post Milam Rezidansı appeared first on Arkitektuel.

Paul Rudolph tarafından 1971 yılında tasarlanan Orange County Hükümet Binası (Orange County Government Center) dünyanın en ünlü resmi yapılarından bir tanesi. Paul Rudolph’un geçmiş yıllarda tasarladığı onlarca evdeki deneyimlerini çok daha büyük bir ölçeğe aktarması sonucunda ortaya çıkan tasarım oldukça dikkat çekici bir mimariye sahip. Brutalist mimarinin belirgin özelliklerini gösteren binanın tasarımda, Rudolph’un bir zamanlar birlikte çalıştığı Mies van der Rohe’nin etkilerini görmek mümkün.

© jschumacher

Orange County Hükümet Binası, New York eyaletinde bulunan Orange County bölgesinin tüm resmi kayıtlarının tutulduğu bir devlet dairesi. Bu nedenle yapı hem mimari özgünlüğüyle hem de işlevsel olarak bulunduğu şehir için büyük bir öneme sahip.

© U Mass Dartmouth

Yapının çizimlerine bakıldığında oldukça karışık bir iç mekan kurgusu ile karşılaşılsa da, yapının dış görüntüsü ve fotoğraflarından bunu anlamak olanaksız. Yapının dış görüntüsü binanın basit bir strüktürel sisteme sahip olduğu izlenimini veriyor. Binayı ayakta tutan kolonlar düzenli ve eşit aralıklarla yerleştirilmiş. Havalandırma üniteleri ve aydınlatma armatürleri, kablolar gibi yapının estetik algısını bozabilecek elemanlar taşıyıcı sistemin içine saklanmış.

Kesit & Aksonometrik Çizim / © Paul Rudolph

Binanın konsol çıkan bölümlerinde betonarme taşıyıcı kirişler kullanılarak yapının dayanıklılığı arttırılmış. 1.5 metre eninde ve 60 cm kalınlığındaki her bir kiriş birbirine 5 metre aralıklarla yerleştirilmiş ve bu hacmen büyük kirişlerin yaklaşık 12-15 metre açıklıklar geçmesi hedeflenmiş.

Paul Rudolph, tüm tasarımlarında olduğu gibi Orange County Hükümet Binası’nda da doğal ışığın önemine dikkat çekmiş ve tasarımını bu kriter etrafında şekillendirmiş. Rudolph, iç mekanların daha çok ışık alabilmesi için yapının kuzey ve güney kısımlarına pencerelerle kaplanmış asma katlar tasarlamış. Binanın merkezinde bulunan avlu, yapıyı iki kısma ayırması için tasarlanmış. Bir kısım eyalet mahkemesine ayrılırken binanın diğer kısmı ise idari şubelerin kullanımına bırakılmış. Böylece devlet dairesine gelen kullanıcı tipleri birbirinden ayrı tutulmuş.

© U Mass Dartmouth

1990’lı yılların sonlarına doğru Orange County Hükümet Binası’nın işlevselliği sorgulanmış ve yeni bir ek yapının inşası gündeme gelmiş. Bu ek yapı, gecikmeler sonucunda inşa edilmiş.

Vaziyet Planı / © Paul Rudolph

Tüm yapı, farklı genişlikte tasarlanan mekanlardan oluşsa da binanın kendi içinde bir ritmi var; tüm yapı elemanları 3’e 1 oranı gözetilerek tasarlanmış. Bu 3:1 şablonu malzeme seçiminde de tercih edilmiş. Birbiriyle kesişen katı duvarlar ve pencere açıklıkları binanın büyük kütlesine bu ritme göre yerleştirilmiş. Farklı kotlardaki avlu yüzeyleri de bu örüntüyü takip ediyor. Binanın dökme beton cephesinde farklı yapım teknikleri ve mimari dokular bir arada kullanılmış. Binanın içinde ise brutalist mimarinin bir söylemi olarak çıplak bırakılan beton taşıyıcılar farklı renklerle boyanmış.

Wikimedia Commons

Orange County Hükümet Binası’nın dikkat çekici mimarisi pek çok eleştiriyi beraberinde getirmiş. Bölgede yaşayan vatandaşların bir kısmı binanın yıkılmasını bile talep etmiş. Yapının bakımına oldukça yüklü miktarda para harcanması, mevcut sorunlu binaya para harcamak yerine aynı parayla yeni bir bina yapma isteğini ortaya çıkarmış. Günümüzde bu şikayetler devam etse de, Orange County Hükümet Binası mimarlık tarihindeki yeri ve önemi açısından korunması gereken bir yapı. Zaha Hadid’in yapıyla alakalı düşüncelerini 7 Mimar Dünyaca Nefret Edilen Binaları Savunuyor makalesinde okuyabilirsiniz.

The post Orange County Hükümet Binası appeared first on Arkitektuel.