© Philippe Ruault

Porto Filarmoni Orkestrası’na ev sahipliği yapmak üzere OMA tarafından tasarlanan Casa da Musica, Portekiz’in mimari sembollerinden bir tanesi. Tarihi Rotunda da Boavista bölgesine yerleştirilen yeni bir meydan üzerinde bulunan yapı aynı zamanda şehrin kamusal kurgusunu da yeniden inşa ediyor. Yapımına 1999 yılında başlanan Casa da Musica 2005 yılında tamamlanmış.

© OMA

Geçtiğimiz yıllar boyunca pek çok mimar, kutu şeklindeki konser salonu algısını yıkmak için çaba gösterse de bu denemelerin çoğu başarısızlıkla sonuçlanmış. OMA, bu şeklin sağladığı akustik avantaj ile savaşmak yerine, içi boş iç mekan ile kamusal dış mekan arasındaki ilişkiyi farklı bir şekilde kurarak geleneksel konser salonu tipolojisini canlandırmaya çalışmış. 

Kütle Diyagramı / © OMA

OMA’nın tasarım aşamasında verdiği önemli kararlardan biri projenin yeri olmuş. Rem Koolhas ve Ellen van Loon, Casa da Musica’yı bölgeye karakterini veren tarihi yapı dizisinin yanında inşa etmek istememiş. Yeni konser salonu için Rotunda parkına bakan izole bir platonun üstü tercih edilmiş. Böylece konser salonunun yeri sembolik bir değer kazanırken aynı zamanda görünürlük ve erişilebilirlik açısından da stratejik bir konum elde edilmiş.

© Philippe Ruault

Casa da Musica’nın içinde kutu şeklinde 1,300 kişi kapasiteye sahip bir ana oditoryum bulunuyor. Yapının kesitine bakıldığında, ana konser salonu yerin üstünde bulunan açılı hacmin içinden oyulmuş dikdörtgen prizma şeklinde bir boşluk olarak algılanıyor. Kutunun iki ucunda ondüle cam paneller ile kaplanmış. Bu sayede konser salonu Porto’ya açılıyor ve kentin kendisi sahne arkasını oluşturuyor.

Ana oditoryumun yanı sıra yapının içinde farklı etkinliklerin gerçekleştirilebilmesi için esnek bir şekilde tasarlanmış küçük performans alanları, prova odaları, kayur stüdyoları, bir eğitim alanı, restoran, teras, barlar, VIP odası, idare ofisleri ve 600 araç kapasitesine sahip bir yer altı otoparkı bulunuyor.

Kesit

Casa da Musica’yı özgün kılan unsurlardan bir diğeri ise malzeme ve renk seçimi. Oditoryumun iç duvarlarında tercih edilen altın desenli ahşap paneller, salonun iki ucundaki cam perde duvarlar ile eşsiz bir kompozisyon oluşturuyor. Kompleksin içindeki VIP odasında ise üzerinde pastoral resimler bulunan seramik karolar kullanılmış. Çatı terasında ise siyah beyaz kare seramik kaplama tercih edilmiş. Bazı kamusal alanların döşemelerinde alüminyum kaplama kullanılmış.

© Philippe Ruault

Kompleksin içinde büyük ve merkezi bir fuaye bulunmuyor. Bunun yerine merdivenler, platformlar ile oluşturulmuş sirkülasyon ağı yapının içindeki mekanları birbirine bağlıyor ve bir fuaye görevi görüyor. Bu sayede yapı içinde eşsiz bir deneyim üretirken, yapıyı büyük festivallerden küçük performanslara kadar pek çok farklı etkinlikte kullanabilme imkanı sunuyor. Böylece OMA’nın tasarımı bir ‘Müzik Evi’ne dönüşüyor.

© Philippe Ruault

Casa da Musica görsel ve mekansal olarak çok yüzlü geometrik dış görünüşünün tanımladığı bir yapı. Konser salonunu oluşturan tüm mekanlar bu çok yüzlü formun içinden ‘çıkarılarak’ tasarlanmış. Ortaya çıkan kütlenin 40cm genişliğindeki kabuğu yapının ana taşıyıcısı. Aynı zamanda konser salonunun 1 metre kalınlığındaki betonarme duvarları yapının ayakta durmasını sağlıyor. OMA, yapının strüktürel çözümlerinde dünyaca ünlü mühendislik firması Arup ile çalışmış.

The post Casa da Musica appeared first on Arkitektuel.

Dünyada mimari eğitimde büyük bir rol oynayan, her zaman sıralamalarda en yükseklerde yer alan ve Eduardo Souto de Moura (Pritzker 2011), Fernando Távora ve Álvaro Siza Vieira (Pritzker 1992) gibi ünlü mimarların eğitim gördüğü Faculty of Architecture of the University of Porto, Porto Üniversitesi Mimarlık Fakültesi (FAUP)  kampüsünü Fernando Guerra’nın objektifiyle inceleyelim.

1985 ve 1996 yılları arasında inşa edilen ve eski mezunlarından olan Portekizli mimar Álvaro Siza tarafından tasarlanan okul 10 farklı hacimden oluşmakta. Hepsi kendine has kimliğe sahipken renk, opaklık ve teknik çözümlerde ortak bir kimlik altında toplanırlar.

© Fernando Guerra

Okulun orijinal mimari programında 500 öğrenci için eğitim alanı, bir konferans salonu, yönetim, sergi alanı ve kütüphane vardı. Mimar, bu fonksiyonları farklı binalara ayırdı. Güney tarafına,  Porto şehrinin önemli bir parçası olan Douro nehri manzarasına bakan tarafa, sınıf ve atölyeleri yerleştirdi. Siza’nın bu tasarımdaki çarpıcı kararı ise, kullanıcıların manzaranın tadını çıkarmasını istediği yerde manzarayı ustaca çerçevelemesidir, özellikle mimari stüdyoların yer aldığı hacimlerde.  Bu mekanlar mimarlık öğrencilerinin ilhama ihtiyaç duyduğu anlar düşünülerek, Porto’nun doğal çevresiyle güçlü bir bağ kurar.  Siza’nın binalar arasında farklılaşma ve hareket yaratması özellikle bu açıklıklar ve beraberinde gelen güneş elemanlarıyla olmuştur.

© Fernando Guerra

4 kule nehir hizasında sıralanmıştır. Arazinin diğer tarafında ise iki alçaltılmış bina merkezde bir yarım daire ile birleştirilmiştir. Bu alanın ortasında ise neredeyse üçgen şeklinde olan büyük ve düzensiz bir alan vardır. İlginç bir şekilde, orta avlunun şekli (uçları hafifçe kapalı bir U harfi) Siza’nın kampüste tasarladığı ilk ek binayı hatırlatır. Projede çoğunlukla istenen görüntü ve orana ulaşmak için dik ve eğik açılar kullanılmıştır.

Arazinin güney tarafında, Siza’nın ortak hacimleri yerleştirdiği kısımda (konferans salonu, sergi alanı, kütüphane, yönetim gibi) çizgisel hacimler daha opaktır ve yola daha yakınlardır.

© Fernando Guerra

Etkileşim ve öğrenmenin çoğunun sınıf yerine geçiş alanları, ortak avlular ve ya kafeteryalarda gerçekleştiğini bilerek Siza, projede ilgisinin önemli bir kısmını bu mekanların tasarıma odakladı. Kampüsü küçük bir köy gibi tasarladı,  daha sosyal, geniş ve samimi alanlar yaratmada eğrisel zeminin avantajından faydalandı. Patika ve rampalarla bağlanan seviyeler ve sınıflar caddeler gibi, kafeterya ve ortak avlu ise meydan ve parklar gibi planlandı.

The post Porto Üniversitesi Mimarlık Fakültesi appeared first on Arkitektuel.