V&A Dundee / Kengo Kuma and Associates

©Ste Murray

“V&A Dundee, doğal ile yapay arasındaki diyaloğun dışavurumu” Kengo Kuma

İskoçya’nın ilk tasarım müzesi V&A Dundee, Eylül 2018’de hizmete açıldı. Nehre bakan alanda müze, doğa ile uyumu sağlamayı tasarımın odak noktası haline getirmiş. Açılı strüktürün yarattığı falezimsi formuyla ve yatay beton panellerden oluşan kaplamasıyla müze, Tay Nehri’nin ucunda etrafındaki çevreyi hatırlatan bir tasarım hedefliyor. Yapı hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

IK Lab / Jorge Eduardo Neira Sterkel

©IK Lab

Santiago Rumney Guggenheim, meşhur sanat eseri koleksiyoncusu Peggy Guggenheim’in torunun oğlu, tarafından başlatılan proje sonucu ortaya çıkan IK Lab, Tulum’da bulunuyor. Dalgalı alçı duvarları ve sarmaşıklardan oluşan yerleriyle müze, sanat eserleri için, sergi barındıran yapılarla eşleştirilmiş tipik beyaz kutunun aksine, alışılmadık bir arkaplan yaratıyor. IK Lab organik bir müze yapısı: yerel ahşap malzeme ve kıvrımlı beton yüzeyleriyle ağaç dalları ve sarmaşıkları tasarımına dahil eden bir kurgu.

Fondazione Prada Torre / OMA

©Bas Princen

İtalya, Milano’da yine OMA tarafından eski bir endüstriyel alana tasarlanan Fondazione Prada kopmleksindeki kule, çağdaş sanat eserlerinin sergileneceği bir yapı. Komplekse bu yıl eklenen Fondazione Prada Torre, vakfın vizyonunu yansıtan farklı sergi türlerine bir mekan sağlıyor. OMA tasarımı Torre, 9 katında farklı iç mekan kurgularına ev sahipliği yapacak şekilde kurgulanmış. Her bir kat ‘plan boyutları, temiz yükseklik ve yönelim’ üçlüsünü farklı şekilde ele alışıyla birbirinden ayrıştırılmış.

Tsuruoka Kültür Merkezi / Kazuyo Sejima

©SANAA

Tsuruoka Kültür Merkezi (Tsuruoka City Culture Hall), Tokyolu bir firma olna SANAA’nın kurucularından Pritzker ödüllü Kazuyo Sejima tarafından tasarlandı. Japonya’nın kuzeybatısındaki kentte bulunan yapı, kıvrımlı kanopilerle örtülmüş hacimlerden oluşuyor. Yapının bulunduğu arazinin sınırlarına yaklaştıkça küçülen hacimlerle Sejima, hem kütlenin büyüklüğünü azaltmayı hem de çevreyle daha bağlantılı bir yapı hedeflemiş.

Guardian Art Center / Ole Scheeren

©Dezeen

“Guardian Sanat Merkezi’nde tarih ve modernizm arasındaki daimi gerilim aksine iki olguyu bir hacimde birleştirme konusuna odaklandım.” Ole Scheeren

Çin’in başkenti Pekin’de bulunan yapı, Ole Scheeren tarafından ‘büyük bir kültürel makine’ olarak kurgulanmış. Bünyesinde sanat galerileri, sanat konuşmak için ayrılmış hacimleri, bir oteli ve etkinlik mekanlarını barındıran Guardian Sanat Merkezi (Guardian Art Center), birden fazla küçük bloğun bir araya gelmesiyle oluşturulmuş. Gri bazalt kaplı zemin üzerindeki yine gri renkteki blok hacimler yuvarlak pencerelerle donatılmış. Zemini arazinin tarihi karakterini bloklara devam ettiren bir öge olarak kurgulayan ve bloklarda tarihe modernizmi dahil eden kurgusuyla Scheeren, hem iç hem de dışta bir çeşit payboz algısı yaratan bir yapı tasarlamış.

Saya Park / Alvaro Siza + Carlos Castanheira

©Fernando Guerra | FG+SG

Portekizli ikili tarafından tasarlanan 3 yapıdan oluşan kültürel bir kompleks Saya Park. Güney Kore’de ağaçlı bir arazinin ortasındaki projenin en büyük kütlesi çeşitli sergi mekanlarını bünyesinde barındıran beton bir pavyon. Kıvrımlı, büyük sanat pavyonu, büyük boşluklarla doğal şekilde aydınlanan monolitik bir kütle. Saya Park, brüt beton hacimde doğal ışıkla etkileyici iç mekanlar kurguluyor. Proje hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Katar Ulusal Kütüphanesi / OMA

©Iwan Baan

Katar Ulusal Kütüphanesi (Qatar National Library – QNL), Doha’nın eğitim şehri masterplanının bir parçası. “Mekanı her bir kitabın tek bir panoramada görülebileceği şekilde tasarladık. İçer girdiğinizde tamamen tüm kitaplarla gerçek anlamda sarılıyorsunuz -hepsi orda, görünür, herhangi bir ekstra çaba gerektirmeden ulaşılabilir. İç mekan o kadar geniş ki neredeyse şehir ölçeğinde değerlendirilebilir. Yapı, bütün bir nüfusu ve bütün bir kitap nüfusunu aynı anda bünyesinde barındırabilir.” OMA ekibinin kurucusu Rem Koolhas. Yapı hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Amos Rex / JKMM Architects

©Tuomas Uusheimo

Helsinki’deki Amos Rex yapısı, bir yeraltı müzesi. JKMM ekibinin tasarımı olan yapı, yerin altındaki sergi mekanlarını örten kubbelerle zemin üstünde eğlenceli bir dış mekan yaratıyor. Kubbeler yeraltındaki hacimlerden taşıp, krem ve turuncu karolarla kaplı çatılarıyla baloncuklardan oluşan kamusal bir alan yaratıyor. 1930’lu yıllardan kalma Lasipalatsi isimli yapının yenilenmesi sonucu ortaya çıkan proje için ekibin kurucusu Asmo Jaaksi: “Alandaki planlama sınırlandırmaları nedeniyle müzenin yer altında tasarlanması gerekiyordu, ama yine de yapı kentsel bağlamda görünür hale gelmeliydi.” diyor.

Menil Çizim Enstitüsü / Johnston Marklee

©Richard Barnes

3 Kasım 2018’de hizmete başlayan enstitü, Los Angeles’lı mimar Johnston Marklee tarafından Houston, Teksas’ta tasarlanmış. Proje, özellikle modern ve çağdaş çizimlerin satılması, sergilenmesi, çalışılması ve korunması için tasarlamış. Yaklaşk 16 metre yükseliğindeki hacmiyle enstitü, etrafını saran kampüsteki konut bungalovlarının ve ana müze binasının arasındaki bir geçiş ölçeği aratıyor. Yapı 2 meydan, geniş bir avlu ve revaklı bir avlu etrafında ‘yaşam alanı’ olarak adlandırılan, hem bir toplanma mekanı hem de sirkülasyon ağını barındıran geniş bir kütleden oluşuyor.

In Bamboo / Archi-Union Architects

©Philip F. Yuan

Çin’in kırsal kentlerinden biri olan Daoming’teki yapı sergi, konferans ve başka etkinlikler için salonları barındıran bir kültürel merkez. Projenin en dikkat çekici özelliği yapıyı, komşusu olan köylerin ve bölgenin doğal ekolojisiyle bir hale getirmek için, geleneksel yapım teknikleriyle hayta geçirmesi. Prefabrik sistemler ve geleneksel metodların harmanı olan In Bamboo Kültür Merkezi, Möbius şeridini andıran kompleks bir geometriye sahip. Buna rağmen prefbrika çelik konstrüksiyon ve lokal malzeme olan seramik kaplamasıyla yapı yalnızca 52 günden tamamlanmış.

The post Yıl Biterken: 2018’in En Dikkat Çeken 10 Kültürel Yapısı appeared first on Arkitektuel.

©Fernando Guerra | FG+SG

Saya Park, Alvaro Siza ve ve yine portekizli mimar arkadaşı Carlos Castanheira’nın ortak tasarımı. Proje, 3 adet beton yapıdan oluşan bir kompleks. Bu kompleks, Güney Kore’nin Gyeongsang kentinde ormanlık bir arazide yer alıyor. Saya Park projesi, Siza ve Castanheira’nın 2018 Ekim’de tamamlanmış güncel bir işi.

©Fernando Guerra | FG+SG

Kompleksin bünyesinde farklı büyüklüklerde birbirine bağlı 3 farklı beton yapı bulunuyor. Bu beton strüktürlerin en büyüğü Saya Park’ın beton sanat pavyonu olarak tasarlanmış. İçinde çeşitli sergi salonlarını bulunduran bu pavyon, komplekse giriş noktasına en yakın olan kütle aynı zamanda. Ziyaretçiler, kuzey tarafından alanı giriyor. Burada ziyaretçileri farklı bir kütlede fakat bu sanat hacimlerinin bir parçası olan izole bir kütüphane hacmi karşılıyor.

©Fernando Guerra | FG+SG

Bu noktadan Saya Park’ın ziyaretçileri, kompleksin en dikkat çeken kısmına yönlendiriliyor: kıvrımlı, büyük, ana binaya. Burası, parkın sanat pavyonu işlevini barındıran kısmı. İki kola ayrılan büyük hacim, tünellerle birbirine bağlanmış. Siza ve Castanheira iki kol arasındaki tünel geçidi aynı zamanda tam kompleksin kalbinde açık bir avlu yaratabilmek üzere projeye dahil etmiş. Büyük beton hacim, brüt beton görünümüyle etkileyici bir iç mekan sunuyor. İçteki etki, bu monolitik duvarların açıklıklarıyla ve çatı kısmındaki deliklerle, doğal ışıklandırma sağlayarak, kuvvetlendirilmiş. Sanat pavyonunun içindeki gezinti, bütün bu ormanlık alana etkileyici manzara sunan geniş bir balkonla son buluyor.

©Fernando Guerra | FG+SG

“Kendi alanından ve kendi alanı için doğan projeler vardır…Kendileri için bir arazi yaratan projeler vardır. Bizim sant pavyonumuz, tepeyi modifiye etti ve aynı zamanda kendi ona ayak uydurdu. Ve biz de, kendimizi bu projenin bu güzel yanına adapte ettik…”

“…Sanat pavyonuna girdiğimizde kendimizi içine çeken bir heykele, bizim mekanı, ışığı, gölgeyi, zamanı hissetmemizi sağlayan bir alana giriyormuşuz gibi…” diyor Siza’nın projedeki ortağı Carlos Castanheira.

©Fernando Guerra | FG+SG

Alandaki ikinci yapı ise küçük bir şapel. Bu kısım, ikiliye göre ‘iç güzelliğin mekanı’nı sunuyor ziyaretçilere. Yine tepeye gömülmüş strüktür, alanın doğu kısmına yönelmiş. Sabahın ışıklarıyla aydınlanan bir karaktere sahip bilinçli bir şekilde. “Saya Park, bir şapelden yoksundu…Burada içe bakışı ve meditasyonu sembolize eden mekanlar mevcut -ziyaretçilerin açıkta sade ve güzelliğin anlarını deneyimleyebileceği mekanlar. İç güzelliğe gönderme yapan bir mekan gerekiyordu Saya Park’ta. Buranın geometrisi, tıpkı fonksiyonu gibi, kusursuz.” Carlos Castanheira.

©Fernando Guerra | FG+SG

Projenin üçüncü hacmi de çam ağaçlarının üstüne yükselen bir gözetleme kulesi olacakmış. Yine beton bir strüktür, Saya Park’ın aşağısındaki vadiye bakan küçük bir tepede konumlandırılacak. Ziyaretçiler buradan aşağı inerken kompleksin diğer kütlelerini gözlemleyebilecek ve yine rotanın sonu olan balkona yönlendirilecek. “…Basit görünümüne rağmen kule, oldukça karmaşık bir öze sahip. Fonksiyonu mimarisinin özünü oluşturuyor.” tamamlanacak olan kısım için Carlos Castanheira.

©Fernando Guerra | FG+SG

“…Hacimlerin brüt beton görünümü, işlenmemiş görünümü projedeki formların kusursuzluğuyla zıtlaşıyor…” Carlos Castanheira, Saya Park’ın hacimlerine yaklaşımlarını bu şekilde anlatıyor. İkilinin beraber tasarladığı projelerden yalnızca biri olan kompleks, Siza’nın imzası haline gelmiş beton, sade, süssüz, yalın ve içlerinde kompleks hacimlerini yansıtıyor.

The post Saya Park appeared first on Arkitektuel.