Farnsworth Evi (Farnsworth House), 1951 yılında arasında Amerika’nın Plano kentinde tamamlanmış, Dr. Edith Farnsworth için bir haftasonu evi olarak kurgulanmış konut yapısı. Mies Van der Rohe tarafından tasarlanan ev, mimarlık tarihinde oldukça önemli bir yere sahip; 20. yüzyılın süsten uzak, kesin geometri ve simetriyi essas alan rasyonel mimari anlayışla (Uluslararası Üslup olarak da geçer) ortaya çıkmış. Geleneksel yapı dilinde, yarattığı şeffaflık, askıda durma hali ve yalın yapı elemanları ilkeleriyle köklü değişikliğe yol açan bir dile sahiptir Farnsworth Evi.

© National Trust for Historic Preservation

Mies Van der Rohe, kendi tüm mimarlık serüveninde üç konuyla uğraşıyor: serbest mekan, taşıyıcı iskeletin ifade en birleşme noktaları sorunları ve demir konstrüksiyon teknik çözümleri. Dünyaca ünlü yapısı Farnsworth Evi de bunları çözdüğü ve aktardığı en önemli eserlerinden. İlk olarak, Van der Rohe’nin Bauhaus için tasarladığı mobilyalar ve Barselona Pavyonu’ndan sonra ortaya attığı serbest mekan arayışının, total mimarinin sağlanabildiği yapı. Ev incelendiğinde iç mekanın taşıyıcılardan tamamen ayrıldığı, tüm cepheler yukarıdan aşağıya cam olup çevresine açılan bir evin oluşturulduğunu görmek mümkün. Yapı, dışarıdan 2 sıra kolonla destekleniyor; ne cephe ne de iç mekan hiçbir taşıyıcıyla kesintiye uğratılmamış.

Total Architecture – Total Mimari: Nötralize edilmiş serbest mekan arayışı. 20. yüzyıl mimarisinde tek başına bir dönem sayılabilecek Mies Van der Rohe’nin yapılarında yakalamaya çalıştığı mekan algısı. Total mimaride amaç, taşıyıcılar tarafından bölünen iç mekandan tamamen kurtulmak, özgür bir iç mekan yaratmak.

Plan

Farnsworth Evi’nin platformlar üstüne oturtulduğunu görüyoruz. Amaç her iki plağın da toprakla temasını keserek yüzme efektini vermek. Evi oluşturan yatay düzlemler (döşeme ve tavan) ve doğada salınan 8 adet taşıyıcı, buna katkı sağlayan yapısıyla arazide asılı duruyor. Mies bunu yatay ve dikey elemanları birbirine bağlamama, döşemeleri kendini taşıyan dikmelerle kaynaştırmama ile çözüyor; dikmeler yalnızca yüzeysel olarak temas ediyor döşemelere. Sonucunda binayı oluşturan her eleman tüm sadeliğiyle ayrı ayrı duruyorlar alanda; geleneksel inşaat tekniğindeki gibi tek bir eleman haline gelmeyerek. Yapı da sessizce yerinden kaldırılmış, uçan bir öge oluyor.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Evin yapıldığı yıllara, 1940’lara kadar mimaride strüktürel açıdan önemli bir gelişme gerçekleşmemişti. Düşey taşıyıcı elemanlar ile yatay taşıyıcı elemanların birbirinin üstüne binerek kenetlenmesi dışında taşıyıcının kurgulanabileceği başka bir teknik bilinmiyordu. 1940’larda ise ‘kaynak’ kullanımıyla tarihte ilk kez bu düşey ve yatay elemanlar yanyana bir birleşim detayı gösterebilecek hale geldi. İki elemanda kendi formunda, fakat tek bir öge olarak çalışmaya başladı bu teknikle. Mies Van der Rohe’nin istediği de buydu: ayrı gözüken, bünyeleri bir taşıyıcı elemanlar. Bu tekniğin kullanımına, Farnsworth Evi ile başlanmış oldu. Önceki sistemle farkı, Mies’in gözünde, binayı algısal olarak birliğe itmesiydi. Farnsworth Evi’nde iki önemli algı yıkıldı bu teknik konuda: algısal birlik ve yapının yere bağlılığı.

© Archdaily

Tek kat yükselen ev, 8 tane I profil çelik kolonla desteklenmiş. Çatıyı ve döşemeyi taşıyan sistem, geniş açıklığı geçen yenilikçi strüktürel etkisinin yanında evin mimarisinde çıplak olarak gözlemlenebilen bir öge. Kolonların arasında da yapının en üstünden altına kadar cam cepheleri görüyoruz; evi çevresindeki ormana tamamen şeffaf hale getiriyor. Bu bağlamda Illinois eyaleti’ndeki Farnsworth Evi, Plano’nun doğal çevresine mükemmel bir düzen içinde yerleştirilmiş. Tamamının cam cephelerden oluşması da yapının çevresiyle olan bağlantısını güçlendirmeye yönelik. Ludwig Mies van der Rohe’nin mimari konspetlerinden biri olan doğa ve yapı arasındaki güçlü uyumu sağlıyor.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Camlar, sakin çevresiyle evi bağlarken akla gelen sorulardan biri bir konut mimarisinde aranan özellik olan gizlilik. Mies, bunu evin bulunduğu özel arazideki ağaçlarla sağlıyor. Kendisi bu yaklaşım için şunları dile getirmiş bir röportajında: ‘’Doğa da kendi hayatını yaşamalı. Onu, evlerimizin renkleri ve içerideki mekanizmalarla bozmamalıyız. Üstelik, doğayı, evleri ve insanları büyük bir birlik yaratacak şekilde biraraya getirmeye çalışmalıyız.’’

© Flickr user David Wilson

Platformlar üstünde yükseltmenin arkasında bir başka yaklaşımdan da bahsetmek mümkün. Mies, evin bulunduğu alanda olabildiğinde aydınlık olmasını amaçlamış ve yapıyı yerden yaklaşık 150 cm kaldırıyor. Yere kadar uzanan tek ögenin yalnızca çelik kolonların olması, alanın peyzajının da kesintiye uğramadan devam etmesini sağlamış.

Binanın suya yönelen tarafında binaya teğet ve biraz kaydırılmış yerden 75 cm yükseltilmiş ikinci bir döşeme mevcut. Farnsworth Evi’nin verandası olarak tahmin edilen bu alan, bir taraftan kendi boyu kadar çelik dikmeler bir taraftan ise evin dikmelerine bağlanmış.

© Chicago Architecture Foundation – CAF

Traverten kaplı döşemeleriyle sadeliğine vurgu yapılan evde, profillerden başka düşey eleman kullanılmıyor. Bunun sebebi yukarıda bahsettiğimiz serbest, total iç mekanı sağlayabilmek. Evdeki tek duvar, tuvaleti ayıran duvar. Bu duvar da mobilyaya dönüştürülerek kaydebilmiş iç mekanda. Düşey algı yaratmamaları için de platformalara ve dolayısıyla eve ulaşmak için kullanılmış merdivenler birbirine bağlanmadan, tek tek yatay elemanlar olarak kurgulanmış. Farnsworth Evi’nde düşey ve yatay büyük bir özveriyle birbirinden tamamen koparılıyor; birbirine bağlanarak büyük ve tek kütle etkisine yol açmamaları için.

© National Trust for Historic Preservation

Bulunduğu alanda belirli aralıklarla gerçekleşen sele dayanıklı olması amaçlı da yükseltilen yapı, günümüze kadar birkaç koruma sıkıntısıyla uğraşmış. Sel, iç mekanda zayıf havalandırma ve yüksek maliyet gerektiren ısıtma sorunlarıyla karşı karşıya kalmış Farnsworth Evi, bunlara rağmen şüphesiz sadeliğin kusursuz bir formda işlendiği önemli bir 20. yüzyıl mimarisi örneği. Tasarımındaki mükemmellik, plan düzeninde kurgulanan açıklık ve minimalist yaklaşımıyla gelecek birçok esere ilham kaynağı oluyor. İnsan eliyle yaratılmış kusursuz geometri ve tasarımına arka plan olan düşüncelerle Mies de kendinden sonraki 30 yıla yön veren mimari düşüncelerini aktarıyor bu başarısıyla.

The post Farnsworth Evi appeared first on Arkitektuel.

© Pepo Segura

Barselona Pavyonu, 1929 Uluslarası Fuarı’nın bir parçası olarak Mies van der Rohe tarafından tasarlanmıştır. İlk olarak Alman Pavyonu olarak adlandırılan yapı, Almanya’nın I. Dünya Savaşı sonrasındaki karakterini yansıtmaktadır. Mies van der Rohe tarafından dünya üzerindeki modern mimari hareketin bir temsilcisi olarak tasarlanan yapının aynı zamanda savaş sonrası Alman ulusunun modern ve yenilikçi yapısını da yansıtması amaçlanmıştır.

© Pepo Segura

Mies van der Rohe için Barselona Pavyonu bir binadan başka bir şey değildir. Bu bağlamda Barselona Pavyonu, fuardaki diğer pavyonlardan ayrılmaktadır. Pavyon, fuarın karmaşık sanatsal varlığı içinde bir kaçış noktası, sakin bir mekan olarak tasarlanmıştır. Bu sayede, pavyon yaşanabilir bir mekana dönüşmüştür.

© Pepo Segura

Pavyon, Barselona şehrinin kısmen sakin bir bölgesinde bulunmaktadır. Traverten bir taban üzerine oturan yapı, kendisini içinde bulunduğu şehrin kaotik yapısından izole etmektedir. Barselona şehrinin karakterine aykırı olan bu karar, pavyonun vermek istediği sakin ve ferah ortamın sağlanması için verilmiş.

Barselona Pavyonu, Mies van der Rohe tarafından üretilen bir ızgara sistem kullanılarak tasarlanmış. Bu sistem, yapının temelini oluşturan travertenin ve yapının içindeki duvar sistemini tanımlamaktadır. Yapı, üzerinde bulunduğu dar alan ile uyumlu olarak yatayda genişlemektedir. Pavyonun ufuk çizgisi ile yatayda kurduğu ilişki ve alçak bir tavana sahip olması, mekanın içeriden ve dışarıdan algılanma şeklini doğrudan etkilemektedir.

© Pepo Segura

Yapının ‘alçak’ tasarımı, ziyaretçileri mimarın tanımladığı mekansal kullanıma itmiştir. Pavyona doğru ilerlerken, ziyaretçiler yapının dışında da etkisini gösteren alçak tavanın da etkisiyle pavyonun içine girmeye ve pavyonda dolaşmaya teşvik ediliyor. Yapının içinde alçak tavan ile birlikte çalışabilen duvarlar mevcut. Pavyonda gezildikçe, Mies van der Rohe’nin ziyaretçilere sunduğu ‘çerçeveler’ ile karşılaşılıyor. Dar ve alçak pavyonun içinden bu çerçeveler aracılığıyla adaha geniş ve ferah dış dünyayı izlemek mümkün oluyor. Pavyonun mimarisi kullanıcıları yapının içinde dolaşmaya  ve farklı mekanları keşfetmeye teşvik ediyor.

© Pepo Segura

Barselona Pavyonu’nun en önemli mimari elemanlarından bir tanesi çatı ve tavan tasarımı. Alçak olarak tasarlanan tavan, pavyonun içinde asılı duran bir düzlem algısı yaratıyor. Bu havada asılı durma hissi yapıya ağırlıksız, serbest bir karakter kazandırıyor. Pavyonun çatısı, binanın içinde bulunan sekiz ince kolon tarafından taşınıyor.

© Pepo Segura

Pavyonun çatısını taşıyan sekiz kolon, aynı zamanda serbest plan düzeninin oluşmasını sağlıyor. Duvarların herhangi bir taşıyıcı görevi yok. Bu sayede, pavyonun iç düzenlemesi açık ve serbest bir kimlik kazanıyor. Serbest plan, yapının içi ile dışı arasındaki sınırı ortadan kaldırırken yapıya mekansal bir bütünlük kazandırmakta.

Kat Planı / © miesbcn.com

Barselona Pavyonu malzeme zenginliği açısından da önemli bir yere sahip. Pavyonun inşaasında cam, çelik, ve dört çeşit doğal taş kullanılmış (Roma traverteni, yeşil Alp mermeri, Yunanistan’dan gelen antik yeşil mermer ve Atlas Dağları’ndan gelen oniks taşı). Mies van der Rohe, yapının modern duruşunu güçlendirmek, geometrik algıyı arttırmak ve pürüzsüz, keskin mekanlar üretebilmek adına bu malzemeleri seçmiş.

© Pepo Segura

Mies van der Rohe, Barselona Pavyonu’na özel olarak Barselona Sandalyesi adını verdiği bir sandalye tasarlamıştır. Mies’in bu sandalyesi, tasarım dünyasında hala önemli bir ilham kaynağı olarak kullanılmaktadır ve Barselona Sandalyesi günümüzde üretilmeye devam etmektedir. Pavyon aynı zamanda Georg Kolbe’nin Dawn isimli heykelinin bronzdan yapılmış bir replikasına ev sahipliği yapmaktadır.

Barselona Sandalyesi /
© Pepo Segura

Barselona Pavyonu 1930 yılında Fuar bittiği zaman bulunduğu yerden kaldırılıyor ancak 1983 yılında, bir grup Katalan mimar bir araya gelerek pavyonu fotoğraflardan ve birtakım çizimlerden yola çıkarak yeniden inşa etmeye başlıyor. Günümüzde, Barselona Pavyonu’nun yeniden inşa edilmiş hali ziyarete açık.

The post Barselona Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Fallingwater.org

Amerika’nın Pensilvanya şehrinde doğal bir şelalenin üzerindeki kayalık bölgeye Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanan Fallingwater Evi, dünyanın en önemli konut projelerinin başında gelmektedir. Frank Lloyd Wright’ın en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Fallingwater Evi, dünya çapında ilham kaynağı olmayı başarmıştır.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, mimarlık kariyeri boyunca tasarladığı ve inşa edilen 500’ün üzerinde proje üretmiştir. Büyük bir kısmını müstakil evlerin ve villaların oluşturduğu bu projelerin birçok ortak noktası vardır. Frank Lloyd Wright kendi mimari prensipleri doğrultusunda tasarımlarını yapmıştır. Fallingwater evinde ise bu prensiplerin çoğunu görmek mümkündür.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, dikey mimariye kıyasla yatay mimariyi tercih etmiştir. Hacimlerini üretirken dikey doğrultuda uzatmak yerine yatay doğrultuda genişletmeyi seçmiştir. Fallingwater Evi de bu özelliği göstermektedir. Yapının hacimleri, ihtiyaç doğrultusunda yatay yönde genişleyerek üremiştir. Hacimler fonksiyonlarına göre büyüyerek yapının genel komposizyonunu oluşturmaktadır. Bu nedenle, yapı asimetrik bir kimlik de kazanmıştır. Terasların ve döşeme plaklarının da pürüzsüz ve çıplak görünümde bırakılması da yapının yatay aks ile kurduğu güçlü ilişkiyi vurgulamak amacıyladır.

©wikiarquitectura.com

“Bina içerisinde üzerinde bulunduğu toprağı kucaklamalıdır.” Frank Lloyd Wright, tasarımlarında yapı ve peyzaj ilişkisini çok güçlü tutması ile ünlenmiştir. Fallingwater Evi’nin de üzerinde bulunduğu kayalık topoğrafya ve şelale ile güçlü ilişkisini görmek mümkündür. Yapının üzerine kurulduğu kayalıklar adeta binanın temelini oluşturmaktadır. Bazı kayalıklar birinci kat seviyesine kadar yükselerek binaya değmektedir.

©wikiarquitectura.com

İç mekan çözümlemelerindeki sadelik ve serbest plan kullanımı Frank Lloyd Wright’ın prensiplerinden bir diğeridir. İki katlı yapının giriş katında büyük bir antre, kuçük bir depo odası ve büyük bir oturma odası bulunmaktadır. Wright, yarattığı geniş mekanı duvarlar ile odalara bölmemiş, ürettiği mekanları açık ve serbest bırakarak kullanıcıya kullanım rahatlığı sağlamıştır. Müzik köşesi, yemek köşesi gibi alanlar belirlese de, bunları mekansal bütünlük çerçevesinde oluşturmuştur.

©Fallingwater.org

İkinci katta, iki yatak odası, iki banyo ve evin sahibi Edgar J. Kaufmann’ın ofisi bulunmaktadır. Aynı zamanda ikinci katta üç adet teras vardır ve bu teraslardan yapının içerisinde bulunduğu muhteşem doğanın seyredilmesi mümkündür.

The post Fallingwater Evi (Şelale Evi) appeared first on Arkitektuel.

©Helene Binet

Antwerp Liman Evi, Belçika’nın en önemli liman biri olan Antwerp’te Zaha Hadid Mimarlık Ofisi tarafından 2016 yılında tamamlandı. Proje alanında zaten var olan, eski ve terk edilmiş bir İtfaiye binasının restore edilmesi ve mevcut binaya yeni bir eklenti tasarlanması üzerine kurulu olan proje, Antwerp şehrinin liman işleri ile uğraşılan ofislerini tek çatı altında toplamayı amaçlamıştır.

©Hufton+Crow

Avrupa’nın en büyük ikinci liman şehri olan Antwerp limanı, toplam 12 kilometre boyunca Avrupa’nın konteyner trafiğinin %26’sına ev sahipliği yapmaktadır. Direkt ve dolaylı olarak toplam 150,000 iş imkanı oluşturan Antwerp Limanı, şehrin kuşkusuz en önemli unsurlarından biridir. Bu nedenle, tüm liman çalışanlarının tek bir ofis binası altında toplanması ve Antwerp için bir liman işleri merkezi yaratılması şehir adına çok önemli bir harekettir.

©Hufton+Crow

Şehre yeni inşa edilen İtfaiye İstasyonu ile birlikte, Meksika Adası İtfaiye İstasyonu’nun işlevsiz hale gelmesi sonucunda kullanılmayan İtfaiye binası, tasarımın bir parçası olarak projeye entegre edilmiştir. Zaha Hadid, tarihi ve saha analizi yaparak ve mevcut binanın konumunu inceleyerek bir tasarım üreterek, Belçika Hükümeti tarafından başlatılan yarışmayı kazanmayı başarmıştır.

©Helene Binet

Antwerp Limanı başkanı Marc van Peel, yarışmanın en önemli kriterlerinden bir tanesinin mevcut itfaiye istasyonunun korunması ve minimum müdahale ile yeni projenin tasarlanması olduğunu belirtmiştir. Zaha Hadid’in tasarımı, modern mimarisi ile birlikte bu kriteri uygulamayı başarmıştır. Mevcut itfaiye binasının ‘tepesinde’ konuşlanan yeni yapı, itfaiye istasyonunun avlusundan çıkan beton taşıyıcı ayaklar sayesinde ayakta durmaktadır ve tarihi binaya tek müdahalesi bu yöndedir.

©Hufton+Crow

Proje alanının ve şehrin analizleri sonucunda, kuzey-güney doğrultusunun limanı şehir merkezi ile bağlayan doğrultu olduğu görülmüş ve yeni yapı bu doğrultu üzerinde tasarlanmıştır. Buna ek olarak, proje alanının dört tarafı da sular ile çevrili olduğundan, yapının dört cephesinin de eşit önemde olduğuna karar verilmiştir. Bu nedenle yapının cepheleri arasında hiyerarşik bir ilişki kurulmamıştır.

Mevcut tarihi istasyona minimum müdahale amacıyla, istasyonun herhangi bir cephesini kapatmamak amacıyla yeni yapı istasyon binasının üstünde hacimleşmiştir. İtfaiye istasyonunun orijinal tasarımda bulunan fakat inşa edilmeyen kulesi de bu yeni yapı ile temsil edilmiş oldu. Bu sayede tarihi yapının üzerinde ‘uçan’ bir bina tasarlandı.

©Helene Binet

Üçgen biçimli kristal yüzeyler kullanılarak üretilen yapının cam cephesi, yapının etrafını saran suları, dalgaları ve gökyüzünü yansıtması amacıyla pürüzsüz ve parlak tasarlanmıştır. Bu cepheyi oluşturan üçgen cam elemanlardan çoğu transparan olsa da bazıları güneş ışığını kontrol edebilmek için opak olarak tasarlanmıştır.

©Hufton+Crow

Işığı içeri alma özelliklerinin yanı sıra, tüm binayı saran cepheyi oluşturan üç boyutlu cam elemanlar aynı zamanda strüktürel olarak da bina boyunca farklılık göstermektedir. Güney cephesinde daha 2 boyutlu ve düz olarak tasarlanan bu elemanlar, kuzeye doğru ilerledikçe daha 3 boyutlu ve hareketli bir hal almıştır.

©Hufton+Crow

İtfaiye istasyonunun avlusu ise, cam bir çatı ile kapatılarak Liman Evi’nin resepsiyonuna dönüştürülmüştür. Tarihi yapının içerisindeki kütüphaneye ve okuma odalarına erişimin de bu avlu üzerinden gerçekleşmesi sağlanmıştır. Tarihi yapının üst katlarına ise, restoran, toplantı odaları ve konferans salonu gibi işlevler kazandırılmıştır.

©Luis Diaz Diaz

Liman Evi’nin gerektirdiği çalışma mekanlarının bir kısmını var olan tarihi istasyon içerisinde çözen Zaha Hadid, yeni yapının plan düzlemini daha serbest tutarak, ofis ve çalışma alanlarını bu serbest plan düzleminin içerisine yerleştirmiştir.

Kestiler

Modern ve göz alıcı mimarisinin yanı sıra, Antwerp Liman Evi sürdürülebilir çözümleri ile de öne çıkmaktadır. Mevcut yapıda ‘soğutulmuş kirişler’, yeni tasarımda ise ‘soğutulmuş tavan’ teknolojisi kullanılarak, yapının ısısının minimum enerji harcanarak kontrol altına alınması sağlanmıştır. Binanın cephe tasarımı sayesinde içeri alınan optimum güneş ışığı, minimum yapay ışık kullanılmasını sağlamıştır.

The post Antwerp Liman Evi appeared first on Arkitektuel.