Powerhouse Company + IND Architects tasarladıkları Çanakkale Anten Kulesi (Çanak-kule) projesi ile, 2014 yılında düzenlenen Çanakkale Karasal Sayısal Yayın Kulesi Proje Yarışması’nı kazandı. Proje, Sou Fujimoto, Snohetta gibi mimarlık dünyasının önemli isimlerinin tasarımları arasından çıkarak birinci oldu. Çanakkale’de inşa edilecek 100 metrelik bir yayın ve gözlem kulesinin, orijinal olarak 2015 yılında, Çanakkale zaferinin 100. Yılında tamamlanması planlanıyordu. Ancak kulenin yapımına 2016 yılının sonunda başlanabildi.

© IND + Powerhouse Company

Kulenin mimarlarına göre, kule inşa edildikten sonra Çanakkale şehrini uzaktan seyreden ormanlık bir tepede bulunan proje alanı Çanakkale’nin en çok ziyaret edilen yerlerinden biri olacak. Çanakkale Anten Kulesi yalnızca bir yayın kulesi olmayacak. Kule aynı zamanda sergi alanları, seyir terasları ve etkinlik alanlarına sahip bir kompleks olarak tasarlanmış.

Tüm bu mekanların bir araya gelme sorunu kulenin formu ile çözülmüş durumda. Kule, üzerinde bulunduğu alan boyunca ilerleyen ve bir döngü oluşturan bir yapıya sahip. Yükselerek kuleyi oluşturan döngü kuleden sonra proje alanı üzerinde dolaşarak farklı fonksiyonlara sahip hacimleri oluşturuyor. Böylece yapının dört bir tarafından panoramik manzaraya sahip olması sağlanmış. Oluşturulan patikanın üstünde seyir terasları yaratılırken, patikanın kapattığı mekanlar ise farklı amaçlarla kullanılmak üzere birbirinden ayrılmış.

© IND + Powerhouse Company

Tasarlanan patika döngüsü yer kotundan koparılmış şekilde yerin üstünde duruyor. Böylece Çanakkale Anten Kulesi’nin üstünde bulunduğu ormanın doğallığına müdahale etmemesi amaçlanmış. Ayrıca patikanın etrafını sardığı alanda ise geniş bir iç bahçe oluşmuş oluyor.

Ziyaretçi Merkezi Diyagramı / © IND + Powerhouse Company

Projenin en önemli noktalarından bir tanesi ise yoğun miktarda radyasyon yayan bir yayın kulesinin, ziyaretçilerine verebileceği zararı engellemek. Çanakkale Anten Kulesi tasarımında ziyaretçi merkezi ile kulenin yükseldiği nokta projenin iki ucuna yerleştirilmiş. Bu şekilde hem ziyaretçilerin hem de merkezde çalışan insanların kulenin yaydığı radyasyondan etkilenmeleri engellenmiş. Kuleyle alakalı teknik odalar da kuleye yakın alanlara yerleştirilmiş.

Sirkülasyon Diyagramı / © IND + Powerhouse Company

İki dikey elemanın bir araya gelmesi ile oluşan kule, olabildiğince sade ve temiz bir şekilde tasarlanmış. Kulenin sade olmasının en önemli nedenlerinden biri, teknolojik gelişmelere karşı adapte olabilmesi.

The post Çanakkale Anten Kulesi appeared first on Arkitektuel.

©Daniel Portilla

Serpentine Pavyonu, Londra’daki Hyde Park’ta Serpentine Sanat Galerisi için her sene yapılan pavyonları kapsayan bir proje. 2013 yılında ise Sou Fujimoto tarafından bir pavyon tasarlanmış parkta. Geçici bir yapı olan pavyon konusunda oldukça dikkat çekici tasarımlara imza atan Fujimoto’nun en ilginç eselerinden biri 2013 Serpentine Pavyonu. 6 Haziran 2013’te halka buluşan pavyona ilk açıldığı zaman ”bulut” ismi takılmış. Bunun sebebi şekli ve verdiği hafiflik hissi. 40 cm’lik çelik çubuklardan oluşan grid modüllerden yapılmış olan pavyon, bu modülün her köşede biçim değiştirmesi ile oluşturulmuş. Bu sürekli strüktür bazı yerlerde kırılmış; böylelikle hem insanların geçişine hem çeşitli yerlerde farklı kullanımlara imkan tanıyan bir karaktere evrilmiş pavyon.

©Daniel Portilla

Sou Fujimoto pavyonunu şöyle anlatıyor:

”2013 Serpentine Pavyonu ile yarı saydam bir mimari, insanların araziyi daha yeni ve çeşitli şekillerde keşfetmeye cesaretlendirecek bir alan yaratıım. Kensington Bahçeleri’nin doğası bağlamında, çevreyi saran yeşillik, inşaa edilmiş pavyonun geometrisiyle birleşiyor. Yepyeni formda bir çevre yaratıyor, insan eliyle yapılanın doğa ile kaynaştığı. 2013 Serpentine Pavyonu’nun tasarımında ilham kaynağı; yapılan formların geometrilerinin doğal çevre ve insanla karışması konsepti oldu…”

©Daniel Portilla

“…Kırılgan grid, güçlü bir taşıyıcı sistem yaratıyor; bu taşıyıcı sistem de genişleyebilen yapısıyla bulut benzeri bir şekle bürünüyor ve katı düzen ile yumuşaklığı harmanlıyor. Küçük, basit, insan ile ölçeklenmiş küpler, organik ve soyut arasında varolan bir form oluşturmak, içte ve dışta sınırları bulanıklaşan belirsiz, yumuşak köşeli bir strüktür yaratmak için bir araya geliyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…2013 Serpentine Pavyonu, hassas, 3 boyutlu, örgü bir strüktür; her bir birimi yüksek kalite çelik çubuklarla oluşturulmuş. Pavyon, yarı saydam ve düzensiz bir şekil oluşturuyor. Bu haliyle ziyaretçilerini bir anlamda çevredeki bazı etkenlerden korurken payzajın bir parçası olarak kalmasını sağlıyor. Grid sistemin farklı yerlerde değişen derinliği, kalın duvarlar veya ince saydam yüzeyler oluşturuyor…” [1]

”…2013 Serpentine Pavyonu’nun kapladığı alan 357 metrekare, brüt iç alanı ise 142 metrekare. Pavyonun, bir dizi basamakla yer seviyesinden yükseltilmiş iki giriş terası var. Bu teraslar aynı zamanda bir oturma alanı oluşturuyor. Gridin topoğrafyası esnek bir yapıya sahip; aynı çelik küplerle çok amaçlı ortak alan, duvar, oturma alanı ve çatı oluşturuyor. Bu sayede pavyonun organik strüktürü, yeni koşullara uyarlanabilen bir arazi yaratıyor; her bir ziyaretçiyi kendilerine özgü deneyimleri için cesaretlendiriyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…İster bir etkinlik için ister yalnızca dinlenme amaçlı Hyde Park’ta bulunan herkes, yapının içinde veya dışında kendine has bir alan bulmaya davetli. 2013 Serpentine Pavyonu gün boyu kafe ile herkese açık bir mekan, teras alanlarının en büyüğü bir etkinlik alanı olarak kullanılabiliyor. Diğer teraslar ziyaretçilerin keyfine yönelik kullanımlara açık. Belirli noktalarda kırılgan bulut pavyon, Serpentine Sanat Galerisi binasının klasik mimarisiyle birleşiyor.” [1]

Kaynaklar:

1. Portilla, Daniel. “Serpentine Pavilion / Sou Fujimoto.” ArchDaily. Haziran 7, 2013.

The post 2013 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

N Evi (House N), iki kişilik bir aile ve bir köpek için tasarlanmış bir ev. Ev, iç içe geçmiş üç katman olarak tasarlanmıştır. En dıştaki kabuk, tüm yapıyı kaplayarak yarı kapalı bir bahçe tanımlamaktadır. İkinci kabuk, yarı-kapalı bahçe aslanı içinde kısıtlı bir iç mekanı tanımlamaktadır. Üçüncü kabuk ise daha küçük bir iç mekan oluşturmaktadır. Evin içindeki yaşam döngüsü bu kabukların oluşturduğu yarı-kapalı, kapalı ve açık alanlar arasında kurgulanmıştır.

Fujimoto, evlerin dış dünyadan tek bir duvar ile ayrılmasının her zaman kendisine garip geldiğini belirtmiş ve ev ortamı ile dış dünya arasında zengin bir geçiş mekanı olmasının mümkün olup olmadığını sorgulamıştır. Evin içinde, sokağa benzeyen, fakat tipik bir sokaktan biraz daha kapalı ve güvenli bir mekan yaratmak istemiştir. N Evi, mimarın bu mekansal arayışının bir ürünüdür. Bu nedenle deneysel bir tasarım olarak geçmektedir.

Konsept Diyagramı

N Evi’nde yaşamak, yarattığı geçiş alanı ile bulutlar arasında yaşamaya benzetilmiştir. Evin içindeki hiçbir mekan arasında kesin bir geçiş yoktur. Fujimoto, mekan veya form üzerine bir mimari yapı kurmak yerine yalnızca sokak ve ev arasındaki zenginliğe odaklanmış ve evi yalnızca bu prensip üzerinden tasarlamıştır. Sonuç olarak ortaya iç mekanların dışarıda hissi, dış mekanların ise içerde hissi yarattığı bir ev ortaya çıkmıştır.

Fujimoto’nun tasarladığı 3 kabuk, aslında dünyada sonsuz tane bulunan kabukların sadece 3 tanesini temsil etmektedir. Bir şehir ve bir ev arasında düzen olarak pek fark olmaması, dünyada farklı ölçeklerde pek çok farklı kabuğun bulunabileceğinin bir göstergesidir. Fujimoto, N Evi’nde, ev ölçeğine indirdiği 3 farklı katmanı somutlaştırmıştır.

The post N Evi appeared first on Arkitektuel.

Son Ahşap Ev (Final Wooden House) Sou Fujimoto’nun dünya üzerindeki en üst düzeydeki, son hale gelmiş ahşap evini yapma arayışı sonucunda üretilmiştir. Ahşapın çok yönlü, pek çok yerde kullanılabilen bir malzeme olması sayesinde, yalnızca basit kütükleri üst üste yığarak çok işlevli bir mekan ortaya çıkabilmesi fikrinden yola çıkılmıştır.

Kolon, kiriş, temel, duvarlar, döşemeler, sirkülasyon elemanları, pencereler, yalıtım, kaplama… Bir yapıyı oluşturan tüm strüktürel elemanlar ahşap malzemeler kullanılarak üretilebilir. Ahşapın mimari bakımdan bu denli çok yönlü oluşu, Fujimoto’nun aklına bir soru getirmiştir: “Tüm bu işlevleri sağlayan bir kural kullanılarak mimari mekan üretilebilir mi?” Fujimoto, bu sorudan yola çıkarak, ilkel fakat kendi içinde uyumlu bir mekan tasarlamıştır.

Fujimoto’nun tasarladığı 15 metre karelik ahşap hacimde tavan, duvar, döşeme ayrımı yoktur. Duvarın tavana, tavanın oturma yerine dönüştüğü bir hacim üretilmiştir. Hepsi birbirinin aynısı olan ahşap elemanların hiçbiri tek bir fonksiyona sahip değildir. Farklı yüksekliklerdeki döşeme kotlarının yarattığı mekansal algı, içindeki kullanıcının bulunduğu yüksekliğe göre değişmektedir.

Değişken ve dinamik bir iç mekana sahip olan ahşap Son Ahşap Ev, içindeki kullanıcıya amorf bir arazi üzerinde yaşama deneyimini yaşatmaktadır. Bu deneyim sayesinde, kullanıcılar hiçbir zaman farkına varamayacakları yeni mekansal keşifler yapmaya imkan bulmuşlardır. Aynı zamanda mekanın çok yönlü olması, mimar tarafından bile düşünülmemiş yeni fonksiyonların kullanıcılar tarafından geliştirilebilmesine olanak sağlayan bir tasarıma yol açıyor.

0-1-2-3. kot planlar

4-5-6-7. kot planlar

8-9-10-11. kot planlar

Fujimoto’nun ahşap evini diğer ahşap evlerden ayıran ve onu ‘son’ yapan unsur, ahşap mimariden ayrılmasıdır. Ahşap mimari, ahşap kullanılarak yapılan bir şey olarak tanımlanıyorsa, Son Ahşap Ev bu tanımın dışına çıkmaktadır. Çünkü Son Ahşap Ev, ahşabın mimari prosedürleri atlayarak, direkt insanların yaşadığı yeri oluşturduğu bir örnektir. Bu nedenle, bir mimari türe ait olmak yerine, yeni bir varoluş ve başlangıç olmuştur.

The post Son Ahşap Ev appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

Sou Fujimoto, Tokyo’da yaptığı deneysel bir ev projesi olan NA Evi ile minimalist mimariyi yeniden tanımlamaya çalışmıştır. NA Evi’nde Fujimoto, bir ağacın üzerinde yaşama düşüncesinden yola çıkarak, minimalist bir ev tasarımının içerisine 21 farklı döşeme plağı koymuştur. Bu 21 farklı kot, bir ağacın farklı yükseklikteki dalları gibi davranarak ev içerisinde yaşamayı farklı bir boyuta taşımıştır.

©Iwan Baan

Fujimoto, ağaç izlemini yapının dış görünüşü ile vermeyi amaçlamamıştır. Beyaz çelik iskelet ve cam ile kaplı transparan ön cephe, evin içerisindeki yaşamın sokak seviyesi ile iletişim kurmasını sağlamaktadır. Aynı zamanda cephelerin transparanlığı sayesinde ev içerisinde bulunan farklı kottaki düzlemler dışarıdan da gözlenebilmektedir.

NA Evi’nin deneyselliği, aynı zamanda fonksiyonel oluşunun önüne geçmektedir. Bu denli küçük bir Alana konumlandırılmış 21 farklı kot,  işlev açısından bir evin aksamasına neden olabilir. Fujimoto, bunun önüne geçebilmek için akışkan bir iç mimari düzen kurgulayarak, tasarımı işlev açısından olabildiğince optimize etmeye çalışmıştır. Kotlar arasındaki ulaşımı hareketli ve hareketsiz merdivenler kullanarak çözen Fujimoto, aynı zamanda döşeme plaklarının işlevlerini, plakların büyüklüklerine göre ayırmıştır. Böylece her kot belli bir aktivite için özelleşerek, ev içindeki hareketi kolaylaştırmıştır.

©Iwan Baan

Buna ek olarak, her düzlem, kendisi ile alakalı aktivitelerin yapıldığı düzlemler ile yan yana tasarlanmıştır. Böylece ev içerisinde günlük yaşamın doğal sirkülasyonunda, evin deneysel tasarımının negative etkileri ortadan kaldırılmaya çalışılmıştır. Bu sayede, her düzlem aynı zamanda komşu düzlemleri ile bir araya gelerek, çok odalı bir başka düzlemi de oluşturabilmektedir.

Tasarımdaki bu akışkanlık, Fujimoto’nun en önem verdiği noktalardan bir tanesi. Bu düzlemlerin nn küçük olanı 21 metrekare olarak tasarlanırken, en büyüğü de 81 metrekaredir. 21 ayrı düzlemin toplam yüzey alanı ise 592 metrekareyi bulmaktadır.

©Iwan Baan

Minimalist mimarinin önemli unsurlarından biri de, bir mimari elemanın birden çok amaçla kullanılabilmesidir. Na Evi’nde sirkülasyon için tasarlanmış merdivenler ve düzlemler arasındaki kot farkından kaynaklanan ufak boşluklar, aynı zamanda birer mobilya görevi görerek kullanıcıların oturabileceği, yatabileceği alanları oluşturmaktadır.

The post NA Evi appeared first on Arkitektuel.