Ardmore Rezidans, UNStudio tarafından 2006 yılında tasarlandı. Rezidans, Singapur şehrinin önemli noktalarından birinde, Ardmore Park 7 numarada, şehrin lüks alışveriş bölgesi ‘Orchard Road’ yakınında yer almaktadır. Konumu sayesinde, 36 katlı rezidans kulesi geniş panoramik açılarla Singapur şehir silüeti ve aynı zamanda onu doğudan ve batıdan çevreleyen yeşil alanların manzarasının tadını çıkarır.

Yaşayan Peyzaj

36 katlı, 17.178m² alana sahip kulenin tasarım konseptlerinden ilki doğal peyzajla birleşen ve ‘Bahçe Şehir’ Singapur’ı referans gösteren çok katmanlı mimarı tepkidir. Bu peyzaj konsepti tasarıma dört ana detayla entegre edilmiştir; cephede boğumlanmanın detaylarıyla üretilen organik doku ve örüntüler; büyük açıklıklar, çıkma pencereler ve yüksek tavanlı balkonların açıldığı geniş manzara; iç mekanda ise  iki apartman tipinde kullanılan yaşayan peyzaj konsepti ve zemin kat bahçelerinin şeffaflığı ve sürekliliğinin açık taşıyıcı sistemle desteklenen yükseltilmiş yapı ile sağlanmış olması.

© Iwan Baan

Dokulu Cephe

Ardmore Rezidans’ın cephesi strüktürel elemanlarla birbirine karışan mikro-tasarım özelliklerinden türemiştir, örneğin; çıkma pencerelerin ve balkonların cephede sürekli bir çizgide yer alması gibi. Cephe örüntüsü 4 katta bir tekrar eder, yuvarlak camlar kolonsuz köşeler oluşturur, iç mekanlar görsel olarak dış balkonlarla bütünleşir. İçiçe geçen sarmal çizgi ve yüzeyler apartmanı sarar, güneş kontrol elemanlarını iz bırakmadan içine alır, aynı zamanda apartmanların iç mekan kalitesi ve dış görünüşün bir bütün olarak şekillenmesini sağlar. Uzaktan farklı perspektiflerle kuleye bakıldığında aykırı kontürlere sahipmiş gibi görünür Yakın açıdan binanın etrafında ilerledikçe beton panellerdeki çeşitli açıklıklardan organik mutasyon ve geçiş hissi oluşturur.

© Iwan Baan

İç-Dış Mekan Peyzajı

Ardmore Rezidans’daki daireler ‘yaşayan peyzaj’ fikrini içerir. Fonksiyonel mekanlar kullanıcılara çok yönlü fonksiyonelliği mümkün kılmak için tekrardan tanımlanmış ve yaşayan peyzaj konseptiyle oluşturulmuşlardır. İç-dış mekan yaşam deneyimi her daireye eklenen geniş pencere ve yüksek tavan balkonlarla sağlanmıştır. Bu büyük dikey elemanlar Singapur şehrinin farklı manzaralarına olanak sağlarken aynı zamanda iç mekanların yataylığını dengeler. Teras alanları iç mekanın günlük yaşam senaryosuna dahil edilmiştir. Yaşayan peyzaj konsepti iç ve dış mekanlar arasında pürüzsüz bir geçişi teşvik eder. Cephedeki çıkma pencereler camda doğal gölgelendirme ile ısı kazanımını minimize eder ve kullanıcılara bitki yetiştirme fırsatı sağlar.

58 stüdyo dairenin kat planı mekandaki gün ışığı miktarını arttırmak ve panoramik manzara avantajını kullanmak üzere tasarlandı böylece yaşam alanlarında ferah bir atmosfer oluşturuldu. Bu kat planında Rönesans villa prototipleri analizlerine ve aynı evin içinde farklı kısımlar arasında görsel bağlama olanak sağlayan aradaki mekan, “cours d’honneur” konsepti temel alındı. Ardmore Rezidans’da bu konsept, dairelerdeki belirli alanların görsel bağlamını oluşturma doğrultusunda dönüştürüldü ve uygulandı. Bu konsept aynı zamanda yatak odalarının mahremiyetini arttırır ve plana 4. boyut katar, iki taraf ayrı şekilde kullanılabildiğinden farklı ihtiyaçlara cevap verebilir ve günün farklı zamanlarında aktif olabilir.

Kesit Diyagram

Kesintisiz Peyzaj

Ardmore Rezidans’ın ilk konut katmanı binanın 8. katına yerleştirilmiştir. Zeminden kuleye doğru peyzajın süreklilik ve saydamlığını sağlayan açık taşıyıcı sistem, yükseltilmiş kulenin başlangıcında tanımlanmıştır. Taşıyıcı sistemin yarattığı bu açıklık aynı zamanda ortak alanları organize eder. Singapur’da bina yönetmelikleri yüksek binaların boy ve taban alanlarını kısıtlar ve manzaranın kullanıcılar için gerekli olduğunu kabul eder. Böylece Ardmore Rezidans’ın yükseltilmiş tasarımı bu parametrelere uyarak alanın potansiyelden bütünüyle yararlanmak uğruna tasarım konseptini optimize eder ve kullanıcılara bütünleşmiş bir yaşam ve keyifli bir peyzaj sunar.

Kaynak:

“Ardmore Residence / UNStudio” 18 Nov 2013. ArchDaily. Accessed 26 Feb 2018. <https://www.archdaily.com/448924/ardmore-residence-unstudio/> ISSN 0719-8884

The post Ardmore Rezidans appeared first on Arkitektuel.

Mimar Kisho Kurokawa, 1972 yılında Nakagin Kapsül Kulesi’ni tasarlarken yenilikçi bir yaklaşım sergiledi, yapı ilk kapsül mimarisi tasarımıydı. Modül, haftaiçi Tokyo’nun merkezinde iş seyahatlerinde olan iş adamlarının konaklaması amacıyla tasarlandı. Bu, her modülün merkezi gövdeye takılabilmesi veya gerektiği zaman değiştirilebilmesi özelliğiyle sürdürülebilir ve geri dönüştürebilir mimarlığın bir prototipidir.

© Arcspace

Tokyo’nun Ginza bölgesine inşaa edilen yapı, 14 kat yüksekliğinde, merkezi gövdeye takılı ve bu gövdenin etrafında farklı açılarla döndürülebilen 140 adet kapsülden oluşur. Kurokawa’nın geliştirdiği teknolojiyle her kapsül çekirdeğe sadece 4 yüksek-gerilim cıvatayla bağlanarak kapsüllerin sökülüp değiştirilebilmesine izin verir. Her kapsül 4 x 2.5 metre boyutlarındadır ve bir insana rahatça yaşanılabilecek bir alan sağlar. Her modülün iç mekanı, kapsüllerin birbirine bağlanmasıyla değiştirilebilir.

© Arcspace

Kapsülün her parçası Shiga Prefecture fabrikasında üretilip, inşaat alanına kamyonla taşındı. Önceden montajlanan iç mekan; dairesel bir pencere, sabit yatak ve banyodan oluşur ve içerisinde TV, radyo ve uyarıcı alarm sistemi bulundurur. Vinçle kaldırılan kapsüller, nakliye konteynırlarına vinçle yerleştirilir, ve merkezi beton gövdeye takılır.

Uyum sağlayan, büyüyen ve değiştirilebilen yapı tasarımına odaklanmasıyla bilinen bu eşsiz apartman ve kuleler, Kisho’nun Metabolist mimarlık akımının ilk örneğidir. Bu fikirler ilk olarak 1960’da Dünya Tasarım Konferansı’nda ortaya çıkmıştır.

© Noritaka Minami -National Geographic

Hidaka, 1960’ın Metabolist fikirlerinden şöyle bahsetmiştir; “Çok yeniydiler, şehirleri, ‘hareketli’ ve dinamik olarak gördüler, bu konsept gerçek. Metabolizm akımı mühendislerle iş birliği yapmak istedi, bilim adamlarını, tasarımcıları ve endüstriyel tasarımcıları davet ettiler. Kültürlerarası işbirlikleri istediler. ‘Dinamik şehir’ ve kültürlerarası yaklaşımı açısından bakıldığında bu davranış hala amacına uygun.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Nakagin Kapsül Kulesi’nin geçicilik teması, Kurokawa’nın Japon tarihinden kazanımlarına dayandırılabilir; japon şehirlerinin doğal materyallerden inşa edilmesi, geçici ve tahmin edilemez bir kullanım süresine sahip olması. Bu mimari yaklaşım zamanla test edilemedi, bu sınırlamalar Nakagin Kulesi’nde görülebilir. “Kule, normalden daha kısa olarak sadece dört aylık bir tasarım sürecine sahipti, aceleye gelmişti. Tasarım süreci inşaat başladıktan sonra dahi devam etti.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Günümüzde, bu ufak kapsüllerin sakinleri binanın yıkımını planlıyor. Kapsüller değiştirilebilir olarak tasarlansa da, bina 33 yıldır bakım görmedi ve bu durum su borularında zarara ve drenaj sorunlarına yol açtı. Dünyanın farklı taraflarından mimarlar, tüm fikirleri ve seçenekleri değerlendirerek kulelerin korunması için bir arada çalışıyor.

The post Nakagin Kapsül Kulesi appeared first on Arkitektuel.

©Francisco Nogueira

MAAT Lizbon (Museum of Art, Architecture and Technology), Lizbon’un Tagus, Belem bölgesinde nehir kıyısında dışa yönelen yapısıyla yer almıştır. Belem’in kıyıları Portekiz’in ünlü keşifçilerinin denize açıldığı yer olarak bilinir. Nehirle ve dış dünyayla yeni bir ilişki öneren bu sanat galerisi güçlü olduğu kadar hassas ve düşük yükseltili yapısında çağdaş sanat, mimarlık ve teknoloji yakınsallığını keşfeder.

©Francisco Nogueira

Bina EDP Foundation’ın sanat kampüsünün ana planında merkezde yer alır. Bu sanat kampüsü aynı zamanda yeni işlev kazandırılan Central Tejo elektrik santraline de ev sahipliği yapar. Peyzajda kaybolan yapısıyla MAAT Lizbon, ziyaretçilerin kibarca tasrif edilmiş bir kemerin -batı mimarisinin en eski formlarından biri- içine doğru ve ya bu kemerin üzerinden yürümesine izin verir.

©Hufton+Crow

Çatı fiziksel ve kavramsal olarak şehrin kalbi olan Tejo nehriyle ilişki kuran, ziyaretçilerin nehirden uzaklaşarak şehir manzarasının tadını çıkarabildiği, geceleri Lizbon’u arka plan alarak film izleyebildiği ortak bir dış odaya dönüşür. Aşağısında ise deneyim ve etkileşimler oluşturması için, akıcı bir şekilde iç içe geçmiş, 3 farklı disiplinin keşistiği noktada sergi alanları, kamusal alanların uzantısıdır. Bu mekanlar dönüştürülen Central Tejo binasının galerilerini tamamlar.

©Francisco Nogueira

Portekiz’in zengin seramik ve el işi geleneği üzerine tasarlanan  üç boyutlu kırık yapılı seramik karolar dış cepheyi belirgin hale getirir ve su, ışık, gölgenin değişik oyunlar oluşturduğu  kompleks bir yüzey oluşturur. Çatının ön çıkıntısı, giriş için bir gölgelik oluştururken aynı zamanda sudan yansıyan gün ışığını binanın içine yansıtır.

The post MAAT Lizbon appeared first on Arkitektuel.

Dünyada mimari eğitimde büyük bir rol oynayan, her zaman sıralamalarda en yükseklerde yer alan ve Eduardo Souto de Moura (Pritzker 2011), Fernando Távora ve Álvaro Siza Vieira (Pritzker 1992) gibi ünlü mimarların eğitim gördüğü Faculty of Architecture of the University of Porto, Porto Üniversitesi Mimarlık Fakültesi (FAUP)  kampüsünü Fernando Guerra’nın objektifiyle inceleyelim.

1985 ve 1996 yılları arasında inşa edilen ve eski mezunlarından olan Portekizli mimar Álvaro Siza tarafından tasarlanan okul 10 farklı hacimden oluşmakta. Hepsi kendine has kimliğe sahipken renk, opaklık ve teknik çözümlerde ortak bir kimlik altında toplanırlar.

© Fernando Guerra

Okulun orijinal mimari programında 500 öğrenci için eğitim alanı, bir konferans salonu, yönetim, sergi alanı ve kütüphane vardı. Mimar, bu fonksiyonları farklı binalara ayırdı. Güney tarafına,  Porto şehrinin önemli bir parçası olan Douro nehri manzarasına bakan tarafa, sınıf ve atölyeleri yerleştirdi. Siza’nın bu tasarımdaki çarpıcı kararı ise, kullanıcıların manzaranın tadını çıkarmasını istediği yerde manzarayı ustaca çerçevelemesidir, özellikle mimari stüdyoların yer aldığı hacimlerde.  Bu mekanlar mimarlık öğrencilerinin ilhama ihtiyaç duyduğu anlar düşünülerek, Porto’nun doğal çevresiyle güçlü bir bağ kurar.  Siza’nın binalar arasında farklılaşma ve hareket yaratması özellikle bu açıklıklar ve beraberinde gelen güneş elemanlarıyla olmuştur.

© Fernando Guerra

4 kule nehir hizasında sıralanmıştır. Arazinin diğer tarafında ise iki alçaltılmış bina merkezde bir yarım daire ile birleştirilmiştir. Bu alanın ortasında ise neredeyse üçgen şeklinde olan büyük ve düzensiz bir alan vardır. İlginç bir şekilde, orta avlunun şekli (uçları hafifçe kapalı bir U harfi) Siza’nın kampüste tasarladığı ilk ek binayı hatırlatır. Projede çoğunlukla istenen görüntü ve orana ulaşmak için dik ve eğik açılar kullanılmıştır.

Arazinin güney tarafında, Siza’nın ortak hacimleri yerleştirdiği kısımda (konferans salonu, sergi alanı, kütüphane, yönetim gibi) çizgisel hacimler daha opaktır ve yola daha yakınlardır.

© Fernando Guerra

Etkileşim ve öğrenmenin çoğunun sınıf yerine geçiş alanları, ortak avlular ve ya kafeteryalarda gerçekleştiğini bilerek Siza, projede ilgisinin önemli bir kısmını bu mekanların tasarıma odakladı. Kampüsü küçük bir köy gibi tasarladı,  daha sosyal, geniş ve samimi alanlar yaratmada eğrisel zeminin avantajından faydalandı. Patika ve rampalarla bağlanan seviyeler ve sınıflar caddeler gibi, kafeterya ve ortak avlu ise meydan ve parklar gibi planlandı.

The post Porto Üniversitesi Mimarlık Fakültesi appeared first on Arkitektuel.