©WikiArquitectura

Arongo Evi (Arongo House), 1973 yılında John Lautner tarafından Meksika Acapulco’da  tasarlanmış. Dik bir tepede yer alan yapı aynı zamanda Residencia Mar Brisas olarak da anılıyor. Konutun tasarım süreci aslında John Lautner’in akıl hocası hocası olan Frank Lloyd Wright’tan izler taşıyor. Yapı mimarisini kurgularken modernizmin en önemli isimlerin biri olan Wright’ın prensiplerinden de esinleniyor.

©Jan-Richard Kikkert

Arongo Evi’nin amacı, Richard Neutra, Frank Lloyd Wright gibi mimariyi ve çevreyi entegre eden bir yapı yaratmak. Etrafındaki çevrenin ve peyzajın bir uzantısı haline gelmeye çalışıyor konut. Lautner evi, topografya’nın bir uzantısı olarak tasarlanmış. İçeride mimarisini dıştaki çevreyi belirli çerçeveler içine alan ögeler olarak kurguluyor. Bu bakımdan Frank Lloyd Wright’ın eserlerinin prensiplerini kendi tasarımına entegre ettiğini anlayabiliriz. Yapı, çevresinin içinde kaybolan organik bir mimari amaçlıyor. Yapı, aslında çevreden uzanıp kendi içinde tepeyen gömülü alanlarda etrafındaki doğayı taklit ediyor. 

©Jan-Richard Kikkert

Lautner, yapılarında ortak bir öge olarak cömert bir şekilde özgürlük hissini aktarmaya çalışan bir mimar. İnsanların yaşamlarını daha özgür kurgulayabilecek mütevazı konut alanları, restoranlar ve lüks yaşam alanları tasarlamış. Mimar aslında bunları yaparken yapılı çevre ve etrafındaki dünya arasında sürekli bir devamlılık ve akıcılık sağlamaya önem gösteriyor. Yapının geliştirilmesi ve strüktürelleşmesini de bu akıcılık, doğayle bütünleşme ve devamlılık etrafında gerçekleştirmeyi amaçlıyor. Arongo Evi’nde de kullanıcısını özgür bırakan, Wright’ın tanımladığı şekilde daha organik bir konut alanı görebilmek mümkün. 

©WikiArquitectura

Ev ilk olarak kullanıcıısnı bir istinat duvar ile karşılıyor. Eve geliş yolu bu duvarla tanımlanmış, bu kıvrımlı şekli de etraftaki eğim şekillendiriyor tabiki. Girişte kullanıcıyı geniş bir giriş saçağı karşlıyor.

Gitgide giriş istinat duvarı, giriş saçağını tanımlayan ve alanın topografyasını taklit eden eğri, yavaş yavaş bir çatıya dönüşmeye ve yapının bulunduğu tepede büyük bir kemer yaratmaya başlıyor.

©Jan-Richard Kikkert

Evin içine girildiğinde ilk olarak kullanıcıyı bu kıvrımlı çatının en kısa ve en alçak noktasıyla karşılaşılıyor. Buradan çatının tamamını gözlemlemek mümkün değil. Kullanıcı bu noktadan bir köprü ile evin iç mekanına yönlendiriliyor. Bu kısım, evin diğer mekanlarından daha yüksek bir noktada. Tepenin içine daha gömülü olan bu alan, aslında Lautner’in onu kurguladığı büyüklüğü fakat gömülü haliyle bir tezatlık yaratıyor devasa çatının altında. 

©Jan-Richard Kikkert

Arongo Evi’nin üstt katı, yapının ana noktasını barındırıyor. Topoğrafyanın uzantısı geniş bir kanopiyle korunan oldukça büyük bir teras evin ana mekanı ve bir yemek odası. Bu geniş çatı, ince desteklere sahip ve evin duvarlarını takip eden noktalarda bulunuyor. Bunun sebebi aslında o evi kullanan ve bu odadan geçen insanların gördüğü şehir ve deniz manarasını bir kesintiye uğratmamak. Kullanıcıları buradan geçerken kıyı şeridinin üzerindeki bir noktadan havadan yürüyor hissi yaratması amaçlanmış.

©Jan-Richard Kikkert

Evin teras kımsında bir de geniş bir havuz bulunuyor. Bu havuzun evin kıvrımlı yapısını saranve sınırını belirten boşluklarla desteklenmiş. Bu alanlar havuzla birlikte hem evin gördüğü okyanus manzarasını vurguluyor hem de bir yardan böcekleri evden uzak tutan akılcı bir çözüm.

Bu boşlukların sağladığı bir başka durum da terasın korkuluksuz kurgulanabilmesi ve evin ana mekanının, ortak noktalarını tanımlayan terasının manzarasının bölünmemesi. Bu terasın alt katında ana yatak odası ve 4 çocuk yatak odası, ayrıca evin hizmetçilerine ayrılmış hacimler bulunuyor.

©WikiArquitectura

Arongo Evi’nde John Lautner, hem lokasyona yerleşme biçimiyle yenilikler tanımlarken hem de materyal ve strüktür olarak yenilikler kurguluyor. Cesur kıvrımlarıyla yarattığı heykeli formu, betonun aslında heykeli kalitelerini açığa çıkaran bir mimari yaratıyor. Lautner bunun için projesinde birçok mühendis ile çalışmış. Sistem için öngerilmeli beton kullanmış. 

©Jan-Richard Kikkert

Arongo Evi, geleneksel evden uzaklaşan heykeli formuyla bulunduğu noktada hem çevresinde kaybolan hem de tamamıyla çevresine dönük bir kurgu tanımlıyor. John Lautner’e aslında Frank Lloyd Wright’ın katkısı olarak da düşünebileceğimiz prensipleri de evde gözlemleyebilmek evi etkileyici kılan etkenlerden. Lautner, Sheats Evi’ndeki gibi, yine oldukça özgün bir çatı strüktürüyle karşımıza çıkıyor Arongo Evi’nde.

The post Arongo Evi appeared first on Arkitektuel.

©Esteban Suarez

2005 yılında kurulmuş Meksika tabanlı bir şirket olan BNKR Arquitectura tarafından tasarlanan şapel, 2011 yılında tamamlanmış. Sunset Şapeli, adını mimarlarının bu kütleye ulaşırken geliştirdiği yaklaşımlar sonucu almış. Betonun etkileyici bir şekilde kullanımıyla dikkat çeken yapı, Meksika’nın Acapulco şehrinde bulunuyor.

©Esteban Suarez

Ekip tasarımını iki noktaya ayırmış: biri iki kişinin en mutlu günü yaşadığı bir evlilik şapeli olmak, diğer ise tam aksine ölenlerin uğurlandığı ve arkalarından yas tutulduğu bir şapel olmak. İki zıt dayanak tasarımlarını şekillendirmiş. Zıtlıklar ekip için mimaride cam/beton, şeffaflık/katılık, uçuk/ağır, klasik oranlar/gözle görülür kaos, hassas/yıkılmaz, gelip geçici/sürekli olarak yorumlanmış. Şapeli oluştururken de ekip bu mimari ögeleri yapılarına entegre ederken zıtlıklarından doğan etkileyici gerilimi olabildiğince yansıtmaya çalışmış.

©Esteban Suarez

Bunun yanında müşterinin isteği şapelin mihrabının güneşin tam önüne denk gelmesi (bu yalnızca yılda iki kere ekinokslarda mümkün olsa da), şapelin arazinin sağladığı olağanüstü vistalardan olabildiğince yararlanması ve bir mahzenmezar. BNKR bu son isteği yaratacakları mekanla tamamen zıtlık oluşturacak bir alan olarak ele almış. Kilisenin asıl kısmında güneş ile daimi bir yenilenme döngüsü, altında ise bu canlılığın son erdiği güneş görmeyen bir anıt mezar.

Sunset Şapeli, içeri güneş ışığı alınması bakımından sorunlarla karşılaşmış. Birincisi etrafında geniş ağaçlar ve gür bitki örtüsünün güneşi engellemesi, ikincisi ise alanda bulunan ve şapele gelecek güneşin önünü tamamen kapan iri bir kaya parçası. Sunset Şapeli yapılırken bu iki engelden kurtulmanın yolu olarak şapeli en az 5 metre yukarı kaldırmak düşünülmüş. Kaya parçaları, araziye kattıkları spiritüel ve çevresel etki nedeniyle kaldırılmamış. Peyzaja saygılı olmak adına da, üst kotta yaratılacak alanın yarısı kadar bir ayak izi olması istenmiş Sunset Şapeli’nde.

©Esteban Suarez

Sonuç olarak ortaya özgün, küçük bir kilise yapısı çıkıyor. İç mekanda beton yapıya yaklaşırken hissedilen ağır his, bant boşluklarla kırılıyor. Betonun işlenmemiş kullanımı aynı zamanda şapelin süssüz, sade bir karakterde olmasını sağlıyor. Sunset Şapeli, hem yarattığı alanın ruhsal etkisi hem eşsiz manzarası hem de masifliğiyle büyüleyici bir dini mekan yartıyor.

©Esteban Suarez

Beton kullanımının oldukça ilginç ve etkileyici bir örneği olarak Sunset Şapel, etrafındaki kayalara benzer bir karatere büründürülmeye çalışılmış; Acapulco tepelerinin üstündeki herhangi bir başka iri kaya parçası olarak.

Kaynak:

“Sunset Chapel / BNKR Arquitectura” 28 Feb 2011. ArchDaily. Accessed 15 Dec 2017. <https://www.archdaily.com/114761/sunset-chapel-bnkr-arquitectura/> ISSN 0719-8884

The post Sunset Şapeli appeared first on Arkitektuel.