©Magma Architecture

Londra Olimpik Atış Poligonu (London Shooting Venue) 2012 Olimpiyat ve Paralimpik Olimpiyat oyunları için Londra’nın güneydoğusundaki Woolwich bölgesinde inşa edilmiş bir spor kompleksi. Magma Architecture imzalı yapı, 10, 25 ve 50 metre mesafeden atış müsabakalarının yapıldığı bir alan. Atış poligonu, ilk olarak 28 Haziran 2012’de Kadınlar 10 Metre Ödülü için kullanılmış. Daha sonra geçici/taşınabilir yapının sökülmesi ve 2014’te Glasgow’da İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları (Commonwealth Games) için tekrar kullanılması planlanmış.

©Hufton+Crow

Atış müsabakaları, izleyicilerin süreci ve yarışı gözlemeyebilmesi için zor bir spor. Bu nedenle ekip poligonun bu sporun kendinde var olan akış ve kesinlik algısını uyandıran, dinamik ve kıvrımlı bir mekan tasarımına sahip olmasını hedeflemiş. Londra Olimpik Atış Poligonu’nun içinde var olan 3 atış sahası da canlı renkli açıklıklara sahip eğrili beyaz membran bir cephe ile sarılmış. Cepheyi hareketlendiren noktalar, aynı zamanda bu membranın germe noktaları. Bütün salonu aynı gergin, dayanıklı membran sarıyor.

©Magma Architecture

Londra Olimpik Atış Poligonu saran, 18.000 metrekarelik ftalatsız PVC membran, rüzgarda dalgalanmaması için gerilerek kurgulanmış. Gerilme noktaları olarak düşünülen açıklıklar zemin kotunda yapı girişini oluşturuyor ve yapının içinin havalanmasını sağlıyor. Germe noktalarının renkli kurgulanmasının sebebi, bembeyaz membran üstünde, Olimpiyat oyunlarının festivalimsi karakterini ve şehre kattığı kutlama havasını yansıtması. Ekip bu nedenle olimpiyat sembolünde olan çeşitli renkleri yapının cephelerinde kullanmış.

©Magma Architecture

Londra Olimpik Atış Poligonu, Londra Su Sporları Merkezi’nin aksine, Olimpik Park’ta bulunmuyor. Yapı, Woolwich’te tarihi Kraliyet Topçu Kışlası’nın kapladığı alan üzerinde. Bu bağlamda aslında foknsiyon ve yapının alanı da bir ilişki içinde düşünülmüş. Yapının 107 metre uzanan cephesi de kendi çağdaş diliyle eski kışlanın uzunluğunu yansıtıyor.

104.000’den fazla seyircinin müsabakaları izleyeceği düşünülerek tasarlanmış olan üç poligon alanı ayrı ayrı 3.800 koltuklu bir oturma alanı barındırıyor. Yalnızca final atış poligonu diğer iki salondan ayrılmış. Böylece yemyeşil alanın üzerinde bir tür atış kampüsü kurgulanmış.

©Magma Architecture

Olimpiyat komitesinin yapı için koşulları doğrultusunda Londra Olimpik Atış Poligonu’nun tasarımında ana faktör yapının sürdürülebilirliği. Yapıda kullanılan her türlü materyal yeniden kullanılabilir veya geri dönüştürülebilir malzemelerden seçilmiş. Herbir birleşim elemanı da sökülüp tekrar birleştirilebilir: hiçbir kompozit veya yapıştırıcı kullanılmamış. Buna ek olarak 2 atış sahasının yarı saydam cephesi, yapay aydınanma ve havalandırma ihtiyacını düşürüyor. Yapıyı saran cephenin germe detayı da, modüler çelik elemanların etkili ve verimli şekilde -az ve yeterli sayıda- kullanılmasıyla oluşturulmuş. Eğrili membran da materyalin etkili kullanımının bir sonucu.

©Magma Architecture

Londra Olimpik Atış Poligonu, Magma Architecture isimli ekibin en dikkat çeken tasarımlarından bir tanesi. Dünya çapından tanınır bir çizgiye sahip olan spor tesisi, hem sürdürebilirliği hem taşınabilirliği hem de sökülüp tekrar kurulabilen yapısıyla dikkat çeken bir spor kampüsü kurguluyor. Renkli tasarımı da yapının ilgi çekiciliğine katkı sağlamış.

The post Londra Olimpik Atış Poligonu appeared first on Arkitektuel.

Son Ahşap Ev (Final Wooden House) Sou Fujimoto’nun dünya üzerindeki en üst düzeydeki, son hale gelmiş ahşap evini yapma arayışı sonucunda üretilmiştir. Ahşapın çok yönlü, pek çok yerde kullanılabilen bir malzeme olması sayesinde, yalnızca basit kütükleri üst üste yığarak çok işlevli bir mekan ortaya çıkabilmesi fikrinden yola çıkılmıştır.

Kolon, kiriş, temel, duvarlar, döşemeler, sirkülasyon elemanları, pencereler, yalıtım, kaplama… Bir yapıyı oluşturan tüm strüktürel elemanlar ahşap malzemeler kullanılarak üretilebilir. Ahşapın mimari bakımdan bu denli çok yönlü oluşu, Fujimoto’nun aklına bir soru getirmiştir: “Tüm bu işlevleri sağlayan bir kural kullanılarak mimari mekan üretilebilir mi?” Fujimoto, bu sorudan yola çıkarak, ilkel fakat kendi içinde uyumlu bir mekan tasarlamıştır.

Fujimoto’nun tasarladığı 15 metre karelik ahşap hacimde tavan, duvar, döşeme ayrımı yoktur. Duvarın tavana, tavanın oturma yerine dönüştüğü bir hacim üretilmiştir. Hepsi birbirinin aynısı olan ahşap elemanların hiçbiri tek bir fonksiyona sahip değildir. Farklı yüksekliklerdeki döşeme kotlarının yarattığı mekansal algı, içindeki kullanıcının bulunduğu yüksekliğe göre değişmektedir.

Değişken ve dinamik bir iç mekana sahip olan ahşap Son Ahşap Ev, içindeki kullanıcıya amorf bir arazi üzerinde yaşama deneyimini yaşatmaktadır. Bu deneyim sayesinde, kullanıcılar hiçbir zaman farkına varamayacakları yeni mekansal keşifler yapmaya imkan bulmuşlardır. Aynı zamanda mekanın çok yönlü olması, mimar tarafından bile düşünülmemiş yeni fonksiyonların kullanıcılar tarafından geliştirilebilmesine olanak sağlayan bir tasarıma yol açıyor.

0-1-2-3. kot planlar

4-5-6-7. kot planlar

8-9-10-11. kot planlar

Fujimoto’nun ahşap evini diğer ahşap evlerden ayıran ve onu ‘son’ yapan unsur, ahşap mimariden ayrılmasıdır. Ahşap mimari, ahşap kullanılarak yapılan bir şey olarak tanımlanıyorsa, Son Ahşap Ev bu tanımın dışına çıkmaktadır. Çünkü Son Ahşap Ev, ahşabın mimari prosedürleri atlayarak, direkt insanların yaşadığı yeri oluşturduğu bir örnektir. Bu nedenle, bir mimari türe ait olmak yerine, yeni bir varoluş ve başlangıç olmuştur.

The post Son Ahşap Ev appeared first on Arkitektuel.

© Iwan Baan

Açılımı 21. Yüzyıl Sanat Eserleri Müzesi olan MAXXI Müzesi, Zaha Hadid tarafından tasarlanmıştır. 2009 yılında yapımı tamamlanan müze, kültürel ve sanatsal zenginliği ile bilinen Roma’nın en önemli müzelerinden biri haline gelmiştir. MAXXI, Roma’daki ilk ulusal modern sanatlar müzesidir.

©Iwan Baan

Zaha Hadid, müzeyi tasarlarken yapının bir ‘sanat kampüsü’ olmasını hedeflemiştir. Hareketli ve interaktif bir iç mekan tasarımı ile, yapının içindeki yolların ve insanların kullandığı geçiş alanlarının çakışması amaçlanmıştır. Esneklik olgusu temel alınarak plan düzeni oluşturulmuştur. Üretilen sergi alanlarının devamlılığı, bu mekanların geçici ve hareketli sergiler için kullanılabilmesini sağlamıştır. Sergi alanlarında devamlılığı etkileyecek duvarların veya herhangi bir engelin olmasından kaçınılmıştır.

©Iwan Baan

Yapının girişinde bulunan avlu, müze binasının temel elemanlarını bulundurmaktadır. Eğimli beton duvarlar ve katları bağlayan siyah asma merdivenler yapının ana mimari kimliğini oluşturmaktadır. Avlu ve müzedeki bazı sergi alanları, güneş ışığı ile doğal olarak aydınlanmaktadır. Zaha Hadid, farklı perspektif noktaları ve parçalara ayrılmış geometrik bir düzen ile mekanlar arası akışı sağlamaya çalışmıştır. Bu önerilen sistem, hayatın kendisinde de olduğu gibi düzenli değil, kaotik bir yapıdadır.

©Iwan Baan

Zaha Hadid’in sunduğu kaotik sistem ve yeniden inşa edilmiş akış modeli, Roma’nın klasik, tarihi ve statik yapısı ile çelişmektedir. Ancak mimar, tasarımında klasik dokunuşlara yer vererek bu zıt ilişki arasında bir köprü kurmaya çalışmıştır.

Eğimli, pürüzsüz duvarlar ve yapının genel dokusu klasik simetrik cephe tasarımı ile örtüşmektedir. Aynı zamanda, bulunduğu arazinin çevresindeki binaların durumuna göre yapının şekli belirlenmiştir. Yapının çevresindeki yapıların akslarına göre şekillenen geometrisi, müze binasının şehrin dokusu ile uyumlu olmasını sağlamıştır.

©Iwan Baan

MAXXI Müzesi’nin doğal yollardan, güneş ışığı ile aydınlatılmasına önem verilmiştir. Yapının çatı kısmını taşıyan kalın beton kirişlerin arasına yerleştirilen açıklıklar cam ile kaplanmıştır. Bu taşıyıcı kirişler aynı zamanda sanat eserlerinin asılması için de kullanılmıştır. Kirişler, merdivenler ve yerde kullanılan ışıklandırma sistemi, müzeye giren ziyaretçiler için bir seyir rotası oluşturmaktadır.

The post MAXXI Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

Sou Fujimoto, Tokyo’da yaptığı deneysel bir ev projesi olan NA Evi ile minimalist mimariyi yeniden tanımlamaya çalışmıştır. NA Evi’nde Fujimoto, bir ağacın üzerinde yaşama düşüncesinden yola çıkarak, minimalist bir ev tasarımının içerisine 21 farklı döşeme plağı koymuştur. Bu 21 farklı kot, bir ağacın farklı yükseklikteki dalları gibi davranarak ev içerisinde yaşamayı farklı bir boyuta taşımıştır.

©Iwan Baan

Fujimoto, ağaç izlemini yapının dış görünüşü ile vermeyi amaçlamamıştır. Beyaz çelik iskelet ve cam ile kaplı transparan ön cephe, evin içerisindeki yaşamın sokak seviyesi ile iletişim kurmasını sağlamaktadır. Aynı zamanda cephelerin transparanlığı sayesinde ev içerisinde bulunan farklı kottaki düzlemler dışarıdan da gözlenebilmektedir.

NA Evi’nin deneyselliği, aynı zamanda fonksiyonel oluşunun önüne geçmektedir. Bu denli küçük bir Alana konumlandırılmış 21 farklı kot,  işlev açısından bir evin aksamasına neden olabilir. Fujimoto, bunun önüne geçebilmek için akışkan bir iç mimari düzen kurgulayarak, tasarımı işlev açısından olabildiğince optimize etmeye çalışmıştır. Kotlar arasındaki ulaşımı hareketli ve hareketsiz merdivenler kullanarak çözen Fujimoto, aynı zamanda döşeme plaklarının işlevlerini, plakların büyüklüklerine göre ayırmıştır. Böylece her kot belli bir aktivite için özelleşerek, ev içindeki hareketi kolaylaştırmıştır.

©Iwan Baan

Buna ek olarak, her düzlem, kendisi ile alakalı aktivitelerin yapıldığı düzlemler ile yan yana tasarlanmıştır. Böylece ev içerisinde günlük yaşamın doğal sirkülasyonunda, evin deneysel tasarımının negative etkileri ortadan kaldırılmaya çalışılmıştır. Bu sayede, her düzlem aynı zamanda komşu düzlemleri ile bir araya gelerek, çok odalı bir başka düzlemi de oluşturabilmektedir.

Tasarımdaki bu akışkanlık, Fujimoto’nun en önem verdiği noktalardan bir tanesi. Bu düzlemlerin nn küçük olanı 21 metrekare olarak tasarlanırken, en büyüğü de 81 metrekaredir. 21 ayrı düzlemin toplam yüzey alanı ise 592 metrekareyi bulmaktadır.

©Iwan Baan

Minimalist mimarinin önemli unsurlarından biri de, bir mimari elemanın birden çok amaçla kullanılabilmesidir. Na Evi’nde sirkülasyon için tasarlanmış merdivenler ve düzlemler arasındaki kot farkından kaynaklanan ufak boşluklar, aynı zamanda birer mobilya görevi görerek kullanıcıların oturabileceği, yatabileceği alanları oluşturmaktadır.

The post NA Evi appeared first on Arkitektuel.