Stephanuskirche, Alvar Aalto’nun 1968 yılında Almanya’nın Wolfsburg şehrinde tasarladığı bir Hristiyan Lüteriyen kilisesi. Aalto’nun diğer eserleri olan Heilig Geist Kilisesi ve Wolfsburg Kültürel Merkezi ile aynı şehirde bulunan Stephanuskirche, uluslararası modernism akımının Almanya’daki en önemli temsilcilerinden biri olarak gösterilebilir.

Alvar Aalto, Stephanuskirche’yi tasarlarken 1930’lu yıllarda yaygın olarak kullanılan fonksiyonelizm akımına geri dönüş yapmıştır. Modern bir dini yapı olarak sınıflandırılan Stephanuskirche, Wolfsburg’un kentsel yaşamının ortasında bulunmaktadır. Kilise’nin yanında bir alışveriş merkezi bulunmaktadır. Aalto, Stephanuskirche’nin bu alışveriş merkezine bakan cephesini tamamen Carrara mermeri ile kaplamıştır ve bu cephede hiçbir açıklık bulunmamaktadır. Bu nedenle Stephanuskirche’nin, komşusu olan alışveriş merkezinin varlığına karşı çıktığı söylenebilir.

© Samuel Ludwig

Yapının doğu tarafında kireç ile boyanmış kolonlar üzerinde duran bir çan kulesi bulunmaktadır. Orijinal tasarımında on iki kolon üzerine yerleşen bu kulenin inşaası sırasında üç kolon çıkarılarak yapı dokuz kolon ile desteklenmektedir. Kilisenin arka tarafı, üzerinde bulunduğu eğime doğru asimetrik olarak yerleştirilen farklı boyutlardaki küplerden oluşmaktadır. Bu küpler ofis alanları, bir kütüphane, mutfak, kulüp odası ve ortak kullanım için tasarlanmış odaları bulundurmaktadır.

© Samuel Ludwig

Stephanuskirche’nin iç mimarisi sadeliği ile dikkat çekmekte. Yapının duvarları beyaza boyanmış. Toplam 250 ahşap sandalyeye sahip olan kilise toplam 600 kişilik. Kilisenin yüksek tavanı, ahşap ses yansıtıcı elemanlar ile kaplanmış. Kilisenin mihrabı, yapının cephesinde de kullanılan  Carrara mermerinden yapılmış.

The post Stephanuskirche appeared first on Arkitektuel.

©Higashide Photo Studio

Miho Estetik Enstitüsü, Kyoto’nun doğusunda Shigaraki bölgesinde bulunan özel bir yatılı okul. Enstitü, ünlü Çinli mimar I.M. Pei ve Japon mimarlık ofisi io Architects’in ortak çalışması sonucunda tasarlanmıştır. I.M Pei, kampüsün merkezindeki şapeli tasarlamış. Enstitüyü oluşturan geriye kalan 12 okul binası ise io Architects tarafından tasarlanmıştır.

©Higashide Photo Studio

8 hektarlık selvi ağaçlarının sıkça bulunduğu ormanlık bir arazi üzerine tasarlanan proje 7. sınıftan 12. sınıfa kadar toplam 240 öğrenciye hizmet vermek amacıyla planlanmıştır. Kampüs toplam olarak 15,700 metrekarelik eğitim alanları, idari ofisler, kütüphane, spor salonu ve sanat galerileri, 7300 metrekarelik yatakhaneler, 100 metrekarelik bir Japon pavyonu ve I.M. Pei tarafından tasarlanmış 1800 metrekarelik Şapel’i içermektedir.

©Higashide Photo Studio

Şapel, kampüsün en önemli parçalarından biridir. Asimetrik koni biçiminde bir kesite sahip olan şapelin gözyaşı damlası şeklinde bir plan şeması vardır. Toplam 19 metre yükselen şapel, 300 kişilik bir kapasiteye sahiptir. Betonarme taşıyıcılar kullanılarak ayakta tutulan şapelin cephesi, 18 metre uzunluğunda, 5 milimetre kalınlığında kum püskürtülmüş paslanmaz çelik paneller ile kaplanmıştır.

Şapelin iç duvarlarında, kırmızı Japon sedir ağacı kaplama kullanılmıştır. Zemin kaplamasında ise Fransız kireçtaşı ve beyaz meşe ağacı tercih edilmiştir.

©Higashide Photo Studio

Şapel’in konik tasarımı, giriş bölümünde açılmaktadır. Bu açıklık tamamen cam ile kaplanarak yapının girişi belli edilmiş ve dışarıdan bakıldığında şapelin içinde kullanılan ahşap iç kaplamaların göze çarpması sağlanmıştır. Yapının bu cephesinde ve koni biçimindeki duvarların birleşme noktasında bırakılan açıklıklar şapelin doğal güneş ışığı ile aydınlanmasını sağlamaktadır. Aynı zamanda, şapelin içinde asılı duran büyük dairesel ışıklandırma da I.M. Pei tarafından tasarlanmıştır. 

©Higashide Photo Studio

The post Miho Estetik Enstitüsü Şapeli appeared first on Arkitektuel.