© Archives of Kiyonori Kikutake / ArchEyes

Japon mimar Kiyonori Kikutake tarafından tasarlanan Sky House Metabolist mimarinin en önemli örneklerinden bir tanesi. Kenzo Tange’nin önderliğinde 1960 Tokyo Tasarım Konferansı’nı düzenlemek için bir araya getirilen bir dizi Japon mimarın –Kiyonori Kikutake, Kusho Kurokawa, Fumihiko Maki, Kenji Ekuan, Noboru Kawazoe, Masato Otaka, Takashi Asada- çıkardığı bir dergi ve kurduğu grup olan Metabolistler, Japon mimarisini dünyaca bilinir bir seviyeye getirmeyi planlayan yenilikçi olduğu kadar geleneklerden de izler taşıyan bir grup.

© Archives of Kiyonori Kikutake / ArchEyes

Metabolist grubun ismini duyurmaya başladığı 60’lı yılların başında projeleri ile belirli bir üne sahip belki de tek üyesi olan Kiyonori Kikutake, kendi aile evi olan Sky House’u 1958 yılında inşa etmiş. Metabolistlerin ileri sürdüğü yenilikçi fikirlerin yerel ölçekte gerçeğe dönüştüğü bir proje olan Sky House, Kikutake’nin deneysel yapısının da bir temsilcisi.

Plan Kurguları

Sky House, yerden 4,5 metre yüksekte bulunan 10mx10m lik bir betonarme döşeme plaka ve plakanın dört bir kenarının orta noktasında bulunan oldukça büyük betonarme ayaklardan oluşan bir yapı. Tasarımın orijinalinde yerden yükseltilmiş betonarme plak ile toprak arasında yere inen beton bir merdiven bulunuyor.

Kikutake zemin ile yüksetilmiş döşeme arasındaki kısmı boş bırakarak evin zamanla genişlemesine ve mekan ihtiyaçlarına göre şekil değilştirmesine izin vermiş. Kikutake ailesi çocuklarının doğumu ile birlikte bu negatif mekanı yapıya eklemlenen kapsul biçimindeki hacimler ile doldurmaya başlamış.  2011 yılında ölümüne kadar mimar tarafından kullanılan ev zamanla genişlemiş ve eksilmiş. Mimarın esnek ve açık olarak kurguladığı plan şeması bir fonksiyonalizm eleştirisi olarak görülebilir.

© Iwan Baan

Kikutake, özellikle Metabolistler arasında Kusho Kurokawa’nın üzerinde sıkça çalıştığı kapsül fikrini Sky House’a entegre etmiş. Adına kapsül değil de ‘move-net’ dediği birimleri kullanan Kikutake evin dinamik bir karaktere sahip olmasını sağlamış. Kikutake’nin ürettiği yapısal esneklik sayesinde ev 50 yıl boyunca çeşitli yenilikler ile sürekli bir değişim hali içerisinde kalmış.

© Iwan Baan

Sky House’u Japon mimarisinin en önemli projelerinden biri yapan temel özellik, basit bir aile evinin ideolojik bir duruşunun olması. Proje, bu bağlamda genellikle Villa Savoye ile sıklıkla karşılaştırılır. Özellikle Batı’nın Japon mimarisi üzerindeki etkisi düşünüldüğünde, Kikutake’nin kısmen de olsa Le Corbusier’den etkilendiğini söylemek de çok yanlış olmaz. Ayrıca Sky House, Kenzo Tange’nin ve diğer metabolistlerin de buluşmak için sıkça kullandığı bir mekan olarak Japon mimarlık tarihinde yerini alıyor.

The post Sky House appeared first on Arkitektuel.

Mimar Kisho Kurokawa, 1972 yılında Nakagin Kapsül Kulesi’ni tasarlarken yenilikçi bir yaklaşım sergiledi, yapı ilk kapsül mimarisi tasarımıydı. Modül, haftaiçi Tokyo’nun merkezinde iş seyahatlerinde olan iş adamlarının konaklaması amacıyla tasarlandı. Bu, her modülün merkezi gövdeye takılabilmesi veya gerektiği zaman değiştirilebilmesi özelliğiyle sürdürülebilir ve geri dönüştürebilir mimarlığın bir prototipidir.

© Arcspace

Tokyo’nun Ginza bölgesine inşaa edilen yapı, 14 kat yüksekliğinde, merkezi gövdeye takılı ve bu gövdenin etrafında farklı açılarla döndürülebilen 140 adet kapsülden oluşur. Kurokawa’nın geliştirdiği teknolojiyle her kapsül çekirdeğe sadece 4 yüksek-gerilim cıvatayla bağlanarak kapsüllerin sökülüp değiştirilebilmesine izin verir. Her kapsül 4 x 2.5 metre boyutlarındadır ve bir insana rahatça yaşanılabilecek bir alan sağlar. Her modülün iç mekanı, kapsüllerin birbirine bağlanmasıyla değiştirilebilir.

© Arcspace

Kapsülün her parçası Shiga Prefecture fabrikasında üretilip, inşaat alanına kamyonla taşındı. Önceden montajlanan iç mekan; dairesel bir pencere, sabit yatak ve banyodan oluşur ve içerisinde TV, radyo ve uyarıcı alarm sistemi bulundurur. Vinçle kaldırılan kapsüller, nakliye konteynırlarına vinçle yerleştirilir, ve merkezi beton gövdeye takılır.

Uyum sağlayan, büyüyen ve değiştirilebilen yapı tasarımına odaklanmasıyla bilinen bu eşsiz apartman ve kuleler, Kisho’nun Metabolist mimarlık akımının ilk örneğidir. Bu fikirler ilk olarak 1960’da Dünya Tasarım Konferansı’nda ortaya çıkmıştır.

© Noritaka Minami -National Geographic

Hidaka, 1960’ın Metabolist fikirlerinden şöyle bahsetmiştir; “Çok yeniydiler, şehirleri, ‘hareketli’ ve dinamik olarak gördüler, bu konsept gerçek. Metabolizm akımı mühendislerle iş birliği yapmak istedi, bilim adamlarını, tasarımcıları ve endüstriyel tasarımcıları davet ettiler. Kültürlerarası işbirlikleri istediler. ‘Dinamik şehir’ ve kültürlerarası yaklaşımı açısından bakıldığında bu davranış hala amacına uygun.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Nakagin Kapsül Kulesi’nin geçicilik teması, Kurokawa’nın Japon tarihinden kazanımlarına dayandırılabilir; japon şehirlerinin doğal materyallerden inşa edilmesi, geçici ve tahmin edilemez bir kullanım süresine sahip olması. Bu mimari yaklaşım zamanla test edilemedi, bu sınırlamalar Nakagin Kulesi’nde görülebilir. “Kule, normalden daha kısa olarak sadece dört aylık bir tasarım sürecine sahipti, aceleye gelmişti. Tasarım süreci inşaat başladıktan sonra dahi devam etti.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Günümüzde, bu ufak kapsüllerin sakinleri binanın yıkımını planlıyor. Kapsüller değiştirilebilir olarak tasarlansa da, bina 33 yıldır bakım görmedi ve bu durum su borularında zarara ve drenaj sorunlarına yol açtı. Dünyanın farklı taraflarından mimarlar, tüm fikirleri ve seçenekleri değerlendirerek kulelerin korunması için bir arada çalışıyor.

The post Nakagin Kapsül Kulesi appeared first on Arkitektuel.