© Wiiii / Wikimedia Commons

Gunma Çağdaş Sanat Müzesi, Japon mimar Arata Isozaki tarafından 1974 yılında tasarlanmış. 1986 yılında RIBA Altın Madalyası’nı alan Isozaki, 2019 yılında ise Pritzker Ödülü ile onurlandırıldı. Gunma Çağdaş Sanat Müzesi ise, yeni brutalizm ve metabolist mimari akımlarından etkilenen Isozaki’nin mimari manifestosunu en belirgin olarak yansıtan eserlerinden biri.

Isozaki tasarımı ile müze kavramını yeniden sorguluyor. Müzeyi boşluk ve çerçevelerin tanımladığı bir mekan olarak gören Isozaki, Gunma’yı mekansal olarak bu doğrultuda kurgulamış.12 metrelik bir küp metaforik olarak tasarımın temel taşı olarak belirlenmiş. Bu yalın küpün kullanılması, yapısal olarak bir hafiflik sağlıyor ve mimarlığı maddesel olmaktan çıkarıyor. Küpün içinde hiçbir oransal hiyerarşi söz konusu değil. Böylece müze oldukça sakin ve sade bir kimliğe sahip oluyor.

© Archdaily

Isozaki, Gunma Çağdaş Sanat Müzesi’ni sanat eserlerini sergileyen ve izole eden bir mekan olarak düşünmüş. Birbirinin aynısı olan bu küp kutular, alüminyum cephe panelleri ile kapatılmış. Böylece yapı daha ağırlıksız bir kimlik kazanıyor. Isozaki, mimarinin sergilenen sanat eserleri ile yarışmasını istememiş. Bu nedenle yapının tasarımında oldukça minimalist bir tutum izlemiş.

Müzenin kübik strüktürü, her mekanın etrafında üç boyutlu bir kabuk oluşturuyor ve müzede sergilenen sanat eserleri ile yapının dışındaki Gunma-no-mori Parkı arasındaki bağı kesiyor. Bir çerçevenin üzerindeki tablo ile sergilendiği duvar arasında bir sınır oluşturması gibi, Gunma Çağdaş Sanat Müzesi de iç mekanları ile dış dünya arasında bir çerçeve oluşturuyor. Bu sayede iç mekanlar sadece sanata odaklanmış durumda.

© Archdaily

Müzenin girişinde ziyaretçileri anıtsal bir merdiven karşılıyor. İki sıra ‘kübün’ arasından yükselen bu merdiven ikinci katta bulunan oditoryuma ve galeri alanlarına çıkıyor. Merdivenin iki yanı da mermer duvarlar ile sarılmış.

© Archdaily

Gunma Çağdaş Sanat Müzesi iki aşamada tamamlanmış. İlk kısmı 1974 yılında tamamlanan yapı, çift yönlü simetrik bir kurgu önerse de iki kübik yapı inşa edilmemiş ve bu simetri ilk aşamada tamamlanamamış. Bu iki küp yönetmeliklere uymadığı nedeniyle daha sonra eklenememiş ve 1994 yılında Isozaki tek bir 12 metrelik kübü tasarıma ekleyebilmiş.

The post Gunma Modern Sanat Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Mimar Kisho Kurokawa, 1972 yılında Nakagin Kapsül Kulesi’ni tasarlarken yenilikçi bir yaklaşım sergiledi, yapı ilk kapsül mimarisi tasarımıydı. Modül, haftaiçi Tokyo’nun merkezinde iş seyahatlerinde olan iş adamlarının konaklaması amacıyla tasarlandı. Bu, her modülün merkezi gövdeye takılabilmesi veya gerektiği zaman değiştirilebilmesi özelliğiyle sürdürülebilir ve geri dönüştürebilir mimarlığın bir prototipidir.

© Arcspace

Tokyo’nun Ginza bölgesine inşaa edilen yapı, 14 kat yüksekliğinde, merkezi gövdeye takılı ve bu gövdenin etrafında farklı açılarla döndürülebilen 140 adet kapsülden oluşur. Kurokawa’nın geliştirdiği teknolojiyle her kapsül çekirdeğe sadece 4 yüksek-gerilim cıvatayla bağlanarak kapsüllerin sökülüp değiştirilebilmesine izin verir. Her kapsül 4 x 2.5 metre boyutlarındadır ve bir insana rahatça yaşanılabilecek bir alan sağlar. Her modülün iç mekanı, kapsüllerin birbirine bağlanmasıyla değiştirilebilir.

© Arcspace

Kapsülün her parçası Shiga Prefecture fabrikasında üretilip, inşaat alanına kamyonla taşındı. Önceden montajlanan iç mekan; dairesel bir pencere, sabit yatak ve banyodan oluşur ve içerisinde TV, radyo ve uyarıcı alarm sistemi bulundurur. Vinçle kaldırılan kapsüller, nakliye konteynırlarına vinçle yerleştirilir, ve merkezi beton gövdeye takılır.

Uyum sağlayan, büyüyen ve değiştirilebilen yapı tasarımına odaklanmasıyla bilinen bu eşsiz apartman ve kuleler, Kisho’nun Metabolist mimarlık akımının ilk örneğidir. Bu fikirler ilk olarak 1960’da Dünya Tasarım Konferansı’nda ortaya çıkmıştır.

© Noritaka Minami -National Geographic

Hidaka, 1960’ın Metabolist fikirlerinden şöyle bahsetmiştir; “Çok yeniydiler, şehirleri, ‘hareketli’ ve dinamik olarak gördüler, bu konsept gerçek. Metabolizm akımı mühendislerle iş birliği yapmak istedi, bilim adamlarını, tasarımcıları ve endüstriyel tasarımcıları davet ettiler. Kültürlerarası işbirlikleri istediler. ‘Dinamik şehir’ ve kültürlerarası yaklaşımı açısından bakıldığında bu davranış hala amacına uygun.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Nakagin Kapsül Kulesi’nin geçicilik teması, Kurokawa’nın Japon tarihinden kazanımlarına dayandırılabilir; japon şehirlerinin doğal materyallerden inşa edilmesi, geçici ve tahmin edilemez bir kullanım süresine sahip olması. Bu mimari yaklaşım zamanla test edilemedi, bu sınırlamalar Nakagin Kulesi’nde görülebilir. “Kule, normalden daha kısa olarak sadece dört aylık bir tasarım sürecine sahipti, aceleye gelmişti. Tasarım süreci inşaat başladıktan sonra dahi devam etti.”

© Noritaka Minami -National Geographic

Günümüzde, bu ufak kapsüllerin sakinleri binanın yıkımını planlıyor. Kapsüller değiştirilebilir olarak tasarlansa da, bina 33 yıldır bakım görmedi ve bu durum su borularında zarara ve drenaj sorunlarına yol açtı. Dünyanın farklı taraflarından mimarlar, tüm fikirleri ve seçenekleri değerlendirerek kulelerin korunması için bir arada çalışıyor.

The post Nakagin Kapsül Kulesi appeared first on Arkitektuel.