© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Yale Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin (Yale School of Architecture) kullandığı Rudolph Hall, 1963 yılında üniversitenin mimarlık bölüm başkanlığını yapan Paul Rudolph tarafından tasarlanmış. İnşa edildiği 1963 yılında Yale Art and Architecture Building (Yale Sanat ve Mimarlık Binası) adı verilen yapı New Haven’da bulunan gotik Yale kampüsünün en dikkat çeken binaları arasında.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Brutalist mimarisi ile ön plana çıkan Rudolph Hall, inşa edildiği dönemde büyük bir yankı uyandırmış. Rudolph’un en önemli tasarımlarının başında gösterilen yapı, birbiriyle kesişen taraklı betonla kaplı hacimlerin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Hem dikey hem de yatay hacimler ile eşsiz bir kompozisyon yaratan Rudolph’un tasarımı aynı zamanda bir mimari manifesto. Yapı, Rudolph’un 1950‘lerin sonlarında modern mimarinin yaşadığı çıkmaza getirdiği bir çözüm olarak nitelendiriliyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall, brutalist yapısını her noktasında ziyaretçilerine yaşatan bir sanat eseri. İkisi yer altında bulunan 9 kattan oluşan yapının içinde toplam 37 farklı kotta mekan var. Kotların tamamı merkezde bulunan atriuma bakıyor. Bu merkezi atrium tavan pencereleri ile aydınlatılıyor ve dar beton köprüler karşı kotları birbirine bağlıyor. Yapının içinde betonun yarattığı mekansal etki en dramatik şekilde hissedilebiliyor ve yapı kullanıcılarına beklenmedik vistalar sunuyor. Yapının tüm beton elemanları ahşap kalıplar kullanılarak yerinde dökülmüş.

© Richard Barnes – Dezeen

1969 yılında bir kundaklama saldırısı sonucunda çıkan yangın binaya oldukça hasar vermiş. Bu yangının ardından Rudolph Hall 1970 yılından 2000‘lerin ortasına kadar bir dizi yenileme çalışması geçirmiş. Bu çalışmaların hiçbiri Rudolph’un orijinal tasarımını korumayı başaramamış ve yapı 2000’li yıllara gelindiğinde eski işlevselliğini kaybetmiş.

2006 yılında, Yale Üniversitesi, Gwathmey Siegel & Associates Architects’i yapının restorasyonu için görevlendirmiş. Paul Rudolph’un öğrencisi olan Charles Gwathmey’in kurucusu olduğu firma, 126 milyon dolarlık bütçe ile yapıyı Rudolph’un orijinal tasarımına göre restore etmiş ve Rudolph Hall’un yanına sanat fakültesinin kullanması amacıyla yeni bir bina tasarlamış.

Kesit

Yapılan restorasyonda yangın sonrasında eklenen asma katlar yıkılıp cam kısımlar tek cidarlı olarak değiştirilerek yapı Rudolph’un tasarladığı haline döndürülmüş. Binanın beton işçiliği tamamıyla yenilenmiş. Yapının döşemeleri parlak turuncu halılar ile kaplanarak Rudolph’un kurduğu turuncu ve gri renk kompozisyonu yeniden canlandırılmış.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Gwathmey Siegel & Associates Architects, Rudolph Hall’un restorasyonunun yanı sıra, yapının hemen yanındaki alana Jeffrey H. Loria Centre binasını tasarlamış. Rudolph Hall’a kuzeydoğu cephesinden dokunan bu bina, mimarlık bölümünün kullanması için fazladan ofis alanları ve sınıflara sahip. İki büyük amfi, bir kafe ve büyük bir kütüphaneyi de bünyesinde bulunduran Jeffrey H. Loria Centre, aynı zamanda Rudolph Hall’un tüm mekanik ihtiyaçlarını karşılıyor.

© Gwathmey Siegel & Associates Architects

Rudolph Hall’un hemen karşısında, 1953 yılında Louis Kahn tarafından tasarlanan Yale Üniversitesi Sanat Galerisi (Yale University Art Gallery) bulunuyor. Aynı üniversitenin öğrencileri tarafından kullanılan iki yapı mimari tavır olarak birbirlerine karşı çıkıyor. Rudolph’un tasarımı, Kahn’ın üslubunu şekillendiren fonksiyonelizm akımından uzaklaşan bir kimliğe sahip.

The post Rudolph Hall appeared first on Arkitektuel.

Behruz Çinici ve Altuğ Çinici çiftinin tasarımı olan ODTÜ Mimarlık Fakültesi, 1961 yılında kampüs ve binaları için düzenlenen yarışma sonucu ortaya çıkmış. Çiftin yarışmayı kazanmasıyla kampüsün yapılan ilk binası mimarlık fakültesi. Yarışmadan sonra 1962 yılında yapımına başlanan fakülte, 1963 yılında tamamlanmış. ODTÜ Mimarlık Fakültesi, 1960’lı yılların Türkiye mimarisindeki en önemli yapıtlardan biri.

ODTÜ Kampüsü Çinici çifti tarafından bir yola bağlanan külliyeler şeklinde kurgulanmış. Yerleşim ve düzen olarak, ODTÜ Kampüsü için yerleşkeyi boydan boya saran bir ‘alle’ fikri üzerine yoğunlaşılmış. Divan Yolu olarak da geçen bu alle, kampüsün tüm binalarını, fakültelerini birbirine bağlıyor. Divan Yolu’na, alleye, bağlanan bir parça olan ODTÜ Mimarlık Fakültesi koridorsuz, iç içe geçmiş avlular ve galerilerden oluşuyor. Bu tasarımı brüt beton yapıda kurgulayan fakülte, 1950’ler Enternasyonal Stili ve Brütalizmin izlerini taşıyor. Aynı zamanda kampüsün ilk binası, ülkede yapılagelmiş modernist mimari uygulamalara bir eleştiri niteliği de taşıyor.

Mimarlık Fakültesi, kampüsün kurgusunu şekillendiren alleye genelin aksine tek bir giriş kapısıyla bağlanmıyor. Fakülte kampüse, havuzlu kapı ve dekanlık girişi denilen ana girişler, otopark kapısı olarak anılan arka giriş ve Endüstriyel Tasarım stüdyolarından bağlanan dördüncü bir giriş kapısıyle bağlanıyor. Bu girişlerin fazlalığı aslında yapı üzerinde tek kütleli dev yapı etkisini ortadan kaldıran bir yaklaşım. Ek olarak fakülteyi oluşturan mekanların birbirlerinin içine geçen, avlular ve galeriler yaratan birleşimleri ve bina içerisinde yaratılan seviye farklılıkları da yapıda çeşitliliğin oluşmasını ve böylece dev hacim algısını kırmasını sağlamış.

©Flickr: SALTOnline

Yapıda tek tip mekanları binanın farklı noktalarında gözlemlenmiyor. Tek tip mekanlar aynı yerde bir araya gelip farklı mekanları oluşturuyorlar. Buna örnek olarak mimarlık bölümü stüdyolarının beraber oluşturduğu iç avlu (göbek taşı) etrafındaki sınıflar, Endüstriyel Tasarım stüdyolarının içeride oluşturduğu ortak stüdyo mekanına çıkıyor. Fakülte, birbiriyle her daim ilişki kuran mekanlara sahip.

1965 tarihli Arkitekt Dergisi’nin 3. sayısında, “Ankara’da Orta Doğu Üniversitesi” başlıklı yazıda mimarlık fakültesinden şöyle bahsediliyor: “Burada özellikle mimarlık fakültesi, büyük bir bütün içinde ilk faal çalışan fakülte olması dolayısıyla üzerinde duruldu. Takriben 600 talebeyi barındırabilmektedir. Bir seri çeşitli hacimli blokları orizontal bir şekilde içine alır…” 

©Cemal Emden

“…Kütüphane, açık ve kapalı konferans salonu güney köşesini teşkil ediyorlar, ana girişten sonra şekil ve manzara bakımından önemli mimarlık fakültesi sınıflarının bulunduğu blok gelmektedir. Bu sınıflar tatlı ve sakin bir şekilde ziraî manzaraya doğru uzanıyorlar. Batıya doğru müteakiben, şehircilik çalışmaları üçlü bloku, fakülte buralara içten bağlı, fakat kolaylıkla dışla da irtibatı bulunur bir şekilde bağlanmıştır. Bir seri dershaneler, batı köşesini teşkil ediyorlar, mimarlık müşterek çalışma blokuna doğru uzanıyor. Bunlar ise kuzey tarafın can alıcı noktasını teşkil ediyorlar. Küçük bir açıkhava konferans, dinlenme yeri, fakat biraz daha batıya doğru yer alır. Kuzey köşesinin geriye kalan kısmını profesör odaları işgal ederler. Bu kuzey köşesinde Üniversitenin ana damarını teşkil eden yola yan tarafını vermiştir. Buradan da girişin büyük avlu kısmına girmek mümkündür. Bu avlu sergiler için kullanılabilir. Üstelik okuma salonu ve teneffüshanenin merkezi ve fakültenin iç kısmının merkezini (kalbini) teşkil eden yere de bağlıdır…”

©Flickr: SALTOnline

“…Büyük bina profilinin bulunmaması, açıklık ve çeşitlik kendiliğinden iç ve dış sahaya anlam kazandırıyor.  Üniversitenin bütününü ve araziyi birbirine bağlıyor. Burada belirttiğimiz iç okuma salonu haddizatında çeşitli fonksiyonları da üzerine almaktadır ve Selçuklu mimarisinin eski geleneksel tipinin bir kısmını belirtmektedir. Yukarıdan aydınlatılmış bir salon, ışık tepeden gelmektedir. Buraya talebeler hiçbir kontrol olmadan girebilir, tahta raflardaki meslekî mecmuaları alabilirler, okuyabilirler, konuşabilir ve görüşebilirler. Burada, mimarların, avrupaî rasyonalizmi basit değişmelerle getirmek değil, kendi memleketlerinin bazı geleneksel şeylerini modern bir şekilde takdim etmek istedikleri görülür. Diğer canlı bir unsur manzara ile kurulan irtibattır. Bütün Üniversitenin konusu, mimarlık fakültesinde belirtildiği gibi, önemle altı çizilecek, önemli ve tabiî bir anlam taşır. Meselâ: Mimarlık sınıflarının manzara durumu. Fakülte sadece yayalara mahsus bir damar üzerinde yer almasından değil, doğuya bakan profilde, Ankara manzarası ve ziraî görünüm önem kazanır. Binaların bütünü açık bir şekilde anlamıdır. Binaların bütünündeki akıcılık bir seri göze hitap ediyor ve hiçbir ana görünüş teşkil etmeyip, açık ve genel bir görünüm vermektedir.”

Genel olarak brütalist bir anlayışla tasarlanan bina, Getty Vakfı’nın 20. yüzyılda inşa edilmiş 12 modern dönem mimarisi eserinin korunmasına yönelik girişimine dahil edilmiş. “Keeping It Modern” adı altındaki projede dünya çapında mimarlarla ve tasarımlarıyla beraber ODTÜ Mimarlık Fakültesi ve Behruz- Altuğ Çinici isimleri yer almış.

Kaynaklar:

-“Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Mimarlık Fakültesi” Arkiv. Erişim 21.02.2019 <http://www.arkiv.com.tr/proje/ortadogu-teknik-universitesi-mimarlik-fakultesi/7915>

– “ODTÜ Mimarlık Fakültesi – Behruz Çinici” 22 Ekim 2017.  ArchyZone. Erişim 21.02.2019. <https://archyzone.wordpress.com/2017/10/22/24/>

The post ODTÜ Mimarlık Fakültesi appeared first on Arkitektuel.

Cornell Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nin yeni stüdyo binası olan Milstein Hall, 2011 yılında Rem Koolhaas ve Shohei Shigematsu’nun ortaklığını yaptığı OMA tarafından tasarlandı. Milstein Hall, Amerika ve dünyanın en prestijli mimarlık fakültelerinden biri olan Cornell AAP kampüsünde 100 yıldan beri inşa edilen ilk yeni bina olarak da tarihe geçti.

© Matthew Carbone

Milstein Hall, kampüsün iki önemli binası Sibley Hall ve Rand Hall arasında bağlantı sağlıyor. Özellikle Ithaca gibi, kış aylarında -30 santigrat derecelere çıkan soğukların yaşandığı bir yerde kampüs içinde yaratılan kapalı geçişler oldukça önem kazanıyor. Ancak OMA’nın tasarımının kampüse kattıkları, bir geçiş yapısından çok daha fazlası. Milstein Hall, yeni ve çarpıcı tasarımı ile mimari ve tasarımın önemini vurguluyor.

© Matthew Carbone

Yapı, iki etkileyici konsol strüktürü ile dikkat çekiyor. Bu konsollar, toplam 1,200 ton ağırlığındaki çelik truss sistemi ile ayakta duruyor. Konsol yapı, yol kotundan yaklaşık 15 metre yüksekte bulunuyor ve kampüsteki bir başka yapı olan Foundry ile bu kotta ilişki kuruyor. Çelik kafes sistemin çevrelediği geniş hacim, 16 tasarım stüdyosunu içinde bulunduruyor. Bu kütle, döşemesinden çatısına kadar cam ile kaplanmış. Yapının çatısının bir kısmı yeşil çatı olarak tasarlanmış ve üzerinde 41 adet içeri ışık girmesini sağlayan açıklık bırakılmış.

© Matthew Carbone

Shigematsu, Milstein Hall’u mimarlık, şehircilik ve sanat öğrencileri arasında etkileşim ve tartışma ortamı yaratabilecek bir pedagojik bir platform olarak tanımlıyor. OMA, bu çarpıcı kütle ile yapının içinde farklı bir hayat kurgulanmasını amaçlamış. Yapıyı kullanan öğrenci ve profesörlere, yapıya farklı işlevler ve kullanım şekilleri kazandırma özgürlüğü verilmiş.

Cornell Üniversitesi kampüsünün kuzey ucunda yer alan Millstein Hall, kampüste tek başına duran, yeni bir bina olarak tasarlanmamış. Yapı, mimarlık fakültesinin mevcut 4 binasıyla farklı kotlarda ilişki kuran ve fakülteyi bir bütün haline getiren bir ek yapı. Millstein Hall sayesinde okulun mimarlık fakültesi 47,000 metre kare ek stüdyo alanı, galeri alanları, jüri alanları ve 253 kişilik bir oditoryum kazanmış.

© Matthew Carbone

Yapı sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda tasarlanmış. Yerleştirilen açık konfor modülleri sayesinde yapının yapay havalandırma ihtiyacı büyük ölçüde azaltılmış. İç mekanların soğutulmasında kullanılan su, yerel bir gölden sağlanıyor. Binanın tüm cephesini kaplayan camlar ise izole edilmiş, düşük E değerlerine sahip. Yapı Leed Gold sertifikasına sahip.

© Matthew Carbone

Stüdyoların konsol çıkan güneydoğu kısmına AAP Forum adı verilmiş. Bu konsol stüdyoların tamamen şerit bant ile kaplanmış olması, mimari stüdyoların 24 saat canlı olduğunu kampüsün geri kalanına gösteriyor. Cam kaplamanın alt ve üst kısımlarında ise Türkiye’den getirilen mermerler kullanılmış. Yapının alt kısımlarında, yukarıdaki konsol plakanın cam ve çelik karakterine tezat oluşturacak şekilde yalın beton yüzeyler tercih edilmiş.

© Matthew Carbone

OMA, yapının bodrum katından yukarı çıkarak, konsol yapıyı destekleyen küçük bir kubbe tasarlamış. Çift katlı beton sistem ile yükselen kubbenin altında ana kritik alanları bulunuyor. Beton, elektrik tesisatı ve sprinkler sistemini içine alacak şekilde dökülmüş ve kubbenin iç yüzeyinde şerit aydınlatma elemanları yerleştirilmiş.

Kesit / © wikiarquitectura.com

Milstein Hall’un giriş katından çıkan yaklaşık 20 metrelik beton bir köprü ziyaretçileri içeri alıyor ve oditoryuma veya ana merdivenlere çıkarıyor. Cephede olduğu gibi, köprünün taşınmasında da betonarme truss sistem kullanılmış. Bu sayede kubbenin üzerinden geçen köprü, kolonsuz bir şekilde 20 metre açıklık geçebiliyor.

© Matthew Carbone

Milstein Hall’un inşa edilmesiyle birlikte Mimarlık Fakültesi ilk defa bir oditoryuma sahip olmuş. Oditoryum, olabildiğince esnek ve farklı amaçlarla kullanılabilecek şekilde tasarlanmış. Oditoryum mekansal olarak ikiye bölünmüş. Üst kısımdaki sandalyeler yere sabitlenmişken, alt kısımdaki sandalyeler serbest bir düzene sahip. Bu sayede oditoryumun tamamı kullanılmıyorken, alt kısım jüriler veya küçük toplantılar için kullanılabiliyor.

Milstein Hall, bazı mimari prensipleri ile Vilanova Artigas’ın Sao Paulo Üniversitesi Mimarlık ve Şehircilik Fakültesi binasını hatırlatıyor. Artigas’ın ilham verici projesine de göz atabilirsiniz.

The post Cornell Üniversitesi – Milstein Hall appeared first on Arkitektuel.

Mimarlık, düşünce, temsil veya yapılaşmış tüm halleriyle, mekansal, sosyal, ekonomik, politik, estetik vb. ilişkiler üreten bir tetikleyici olarak görülebilir. Bu sergi mimari üretimi bitmiş bir nesne veya temsil olarak değil, doğduğu, etkileşime girdiği ve tetiklediği ilişkiler içinde yeniden kavramaya çalışan, 2017-2018 bahar yarıyılında İTÜ Mimarlık Fakültesi’nde açılan Architecture in Relation dersinin final işlerinden oluşmaktadır. Ders ve sergi, tasarım süreci ve sonrasındaki rollere, müelliflik, ilişkisellik ve kullanım meselelerine ve tüm bu etkileşimleri tetikleyen temsil biçimlerine dair soruları İstanbul’da son dönemde üretilen bir seri güncel kamusal yapının okumaları aracılığıyla tartışmaya açıyor. Çalışmalar mimarlığın yaşamsal boyutunu hem tasarım süreçlerinin hem de mimarlık eğitiminin gündemine taşıyarak çok bakışlı bir mimarlık eleştirisi üretmeyi hedefliyor.

Mimarlık İçinde Yaşam, 20 Haziran-6 Temmuz tarihleri arasında Karaköy Studio X’te

Öğrencilerin dönem boyunca ürettikleri işlerin tamamına Architecture in Relation blog sayfasından ulaşılabilir.

Küratörler/Curators: Sevgi Türkkan, Buse Özçelik, Çağdaş Kaya

Exhibition Design Assistants: Yasemin Güraslan, Nida Bilgen

Öğrenciler/Students: Ayşenur Temür, Buse Yılmaz, Irmak Fermen, Sümeyye Yaşar, Yahya Berke Çipli, Şeyma Erdal, Irmak Uğurlu, Doruk Kayalı, Gülben Bingöl, Zeynep İrem Şan, Sena Başgül, Seren Müminoğlu, Melike Baltalar, Dilanur Oral, Serhat Bahtiyar Sevinç, Ece Gökmenoğlu, Elif Gülnihal Koçberber, Selim Salim Sayım, Abdüllatif Sarıkaya, Nida Bilgen, Burak Hacıvelioğlu, Anıl Aydınoğlu, Gamze Büşra Kaya, Alper Turan, Bilal Savcı, İrem Kızmazcan, Sena Kurçenli, Edis Bengi Erciyes, Sefa Koyun, Zeynep Arancı, Serra Şafak Keklik, Elifnur Kedikli, Taha Erdem Öztürk, Sevde Hut

*Kullanım, yapılı çevrenin her türlü deneyim çeşitliliğini kapsamaktadır.

Studio X

The post Mimarlık İçinde Yaşam Öğrenci Sergisi appeared first on Arkitektuel.