©Leonardo Finotti

Metro Arquitetos tarafından tasarlanan Nestlé Çikolata Müzesi (Nestlé’s Chocolate Museum) 2011 yılında markanın Sao Paulo’daki fabrikasına gelen ziyaretçilerin süreci izleyebilecekleri bir müze olarak tasarlanmış. Metro Arquitetos ekibin amacı Sao Paulo ve Rio de Janeiro’yu birbirine bağlayan otoyolun üzerinde yüzen yeni bir kent simgesi yaratmak.

©Leonardo Finotti

Eski fabrikanın ziyaretçi merkezini oluşturan yeni strüktürler Brezilya’nın en büyük iki şehrini bağlayan yolun üzerinde yola alternatif yeni bir görünürlük tanımlıyor. Bu görünür rota, cam ve çelik kuleler ve onları bağlayan köprü strüktürle kurgulanmış. Uzun tarihe sahip markaya hizmet eden yeni müze, üretim ve sergileme gibi birbiriyle tezat iki fonksiyonu tek ve dikkat çekici bir hacimde birleştiriyor. Yapının strüktürel geometrisi ve materyalleri duyusal açıdan etrafındakileri dürtmeye ve ziyaretçilerine algısal bir deneyim sağlamaya çalışıyor. Bunları yaparken aynı zamanda markanın tarihini ve üretim sürecini de rotasına dahil ediyor.

©Leonardo Finotti

Sao Paulo’daki Nestlé Çikolata Müzesi, Nestlé’nin fabrikasına bir müdahele olarak görülebilir. 60’lı yıllarda yapılan fabrika ilk başta aslında dışarıdan gelen izleyicilere açık bir tesis olarak tasarlanmış. Fakat fabrikanın bu izleyiciye açık yapısı müze kurgulamayan bir karakterle ve yalnızca içeri tur kabul eden, yani tasarımda bu bağlamda ilgisiz bir şekilde yararılmış. Metro Arquitetos’un müdahelesi ise 3 ana noktaya odaklanıyor: dışarıdan gelenler ve içeride çalışan kullanıcıların akışları, kolay bir rotayla müze ve üretime bakan interaktif içeriği birleştirme ve son olarak varolan yapının güçlü karakteriyle yeni yapı arasında sınır yaratma. Ofis, kuleleri ve onları bağlayan yürüyüş yolunu fabrikadan tamamen bağımsız girilebilecek ve dolaşılabilecek bir yer olarak tasarlıyor.

©Leonardo Finotti

Kulelerin ve yürüyüş körpülerinin strüktürü 100 mm çapa sahip dairesel çelik elemanlarla oluşturulmuş. Dairesel elemanlardan oluşan çelik çerçeve cam ve metal panelleri taşıyor. Yapının döşemeleri ise perfore metal plakalarla oluşturulmuş. Böylece döşeme havalandırma ve drenaj sistemine katkıda bulunabiliyor. Nestlé Çikolata Müzesi’nin çatısı ise EPS çekirdeğe dahip çelik panellerden elde edilmiş. Çelik plakalar ortasındaki EPS tabaka müzenin termal ve akustik performansına katkı sağlıyor.

Müzenin şehir içinde dikkat çekmesinin sebeplerinden biri borumsu strüktürün taşıdığı camların kırmızı film tabakaya sahip olan yapısı. Bunların dışında strüktür aynı düzlemde olmayan üçgensel meshlerle oluşturuluyor. Dümdüz bir zeminde kurgulanmamış olan üçgensel elemanlarla yapının bu incelikte daha rijit olması ve üstünü kaplayan camın farklı noktalardan yansımalarla daha etkileyici görünebilmesi sağlanmış.

©Leonardo Finotti

Üçgensel modüller 2,5 metrelik uzunluklara sahip. Nestlé Çikolata Müzesi bu üçgensel modüllerin oluşturduğu köprülerin her 10 metrede bir tekrarlanmasıyla oluşturulmuş. Yapının taşıyıcısı strüktürün bu incelikle daha destekli kurgulanabilmesini sağlıyor. Yani yapıda köprü elemanlarının geçtiği açıklık 10 metre; kuleden fabrikadaki üretim alanına kadar olan açıklık ise 27,5 metre. Bu yolun üstündeki hacmin dışında ikinci bir kule ve köprü kısmı daha var. Bu kısımda ise kule ve fabrika arasında 15 metre açıklık bulunuyor. 1. kule ve köprüden sonra müze fabrikanın içinde üretimi izleyerek devam edip 2. köprü ve kuleye bağlanıyor.

©Leonardo Finotti

Müzenin içinde bulunan sergi kısımları 10 ana tema etrafında şekillendirilmiş. Sergi mekanları kakaonun elde edildiği bitkinin üretiminden, çikolata içine giren her türlü ham materyalin sürecine, çikolatanın üretimine ve paketlenmesine kadar her noktayı anlatmak üzere tasarlanmış. Nestlé Çikolata Müzesi’nin içinde görülen yuvarlak pencereler de bu konular bağlamında stratejik noktalara konumlandırılmış. Her pencere farklı renge, hikayeye sürecin farklı bir noktasına ait manzaraya sahip.

The post Nestlé Çikolata Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Rotterdam’da bulunan Timmerhuis, OMA ekibi tarafından tasarlanmış. 2015 yılında tamamlanmış olan yapı içerisinde belediye hizmet birimleri, ofisler ve konutlar bulunduruyor. Rotterdam’ın merkezinde, şehirdeki MVRDV imzalı Markthal isimli komplekse yakın konumunda, cam, tekrarlı küpleriyle ilginç bir kompozisyon oluşturuyor ekip.

© Ossip van Duivenbode

OMA bu tasarımında modüler bir yapı yaratmış. Çeşitli fonksiyonlarıyla Timmerhuis, Rotterdam’ın işlek caddelerinden birinde bulunuyor. Ekip, yapıyı tek bir modülden yola çıkarak kurgulamış. Timmerhuis bu küp modüllerle cadde kenarında yükselerek iki adet düzensiz tepe oluşturuyor. Küçük küp birimlerden oluşan karkteriyle de Rotterdam’ın ana arterlerinin birinin üzerinde etkileyici, karmaşık bir kompleks oluşturmuş OMA. Aynı zamanda 1953’lerden kalan Stadstimmerhuis (bir beledeiye binası) yapısını iki yanından sarıyor Timmerhuis. 

© Ossip van Duivenbode

Timmerhuis oldukça yenilikçi bir yaklaşıma sahip. Strüktür sistemi modüllerin her birine hem yapım aşaması için hem de program organizasyonunda maksimum verimlilik ve çok yönlülük sağlıyor. Modüller hem bir ofis mekanının gerekliliklerini hem de bir konut ünitesinin tasarım parametrelerini karşılayabilecek şekilde tasarlanmış.

Timmerhuis’te dikkat çekici bir başka özellikle farklı kotlardaki bu modüllerin konumalanışıyla oluşturulmuş yeşil teraslar. Böylece ekip, Rotterdam’ın şehir hayatının kalbinde yeşil bir alan sunabiliyor kullanıcılarına. 

Strüktür

Ekibin tasarımda dikkat ettiği noktalardan bir tanesi de bu strüktürün cadde seviyesinde maksimum açıklığa izin verecek şekilde kurgulanmış olması. Yapının taşıyıcısı caddeyi davet eden bir karakter oluşturmak amacıyla geniş bir açık alan yaratılmasına olanak sağlıyor. OMA ekibi bunu üstten asılan modüllerle sağlıyor; böylece modüller oluşturulmak istenen aramekanları işgal etmiyor, şehir ve Timmerhuis arasında aktif ve açık bir katılım alanı oluşturuyor.

© Ossip van Duivenbode

Tasarımda aynı zamanda Timmerhuis’in Rotterdam’ın sürdürebilirlik açısından en yüksek performansa sahip binası olması istenmiş. OMA ekibi de bu zorunluluğu yapının tasarımında ana öge olan esneklik konsepti ve binanın akciğerleri olan iki büyük atirumla ele alıyor. Bu alanlar kışın/yazın ısıyı/soğuğu depolayarak gerekli sıcaklık/soğukluk ile içeriyi havalandıran klima kontrol sistemine bağlanmış. Bunun yanında Timmerhuis, cephesinde 3 katmanlı, yarı saydam yalıtım tabakası içeren cam duvarlar kullanıyor. Bu özellik de daha önce görülmemiş bir enerji verimliliği sağlıyor. 

© Sebastian van Damme

Timmerhuis, Rotterdam’ın tarihinde bolca yer alan revizyonist ve ahenksiz mimari tarzların bir örneği olmak yerine belirsiz kütlesiyle etrafındaki yapıların arasında bir çeşit aracı bina oluyor. Eski belediye yapısı, postane aksıyla kendi simetri aksını kesiştiriyor ve bu noktada şehir içinde bir pasaj oluşturuyor.

Aynı zamanda modüllerinde benzer yükseklikleri kullanarak etrafını sardığı Stadtimmerhuis ile uyumlu bir karakter yaratıyor. Etrafında bir başka eski yapı olan Laurenskwartier’in de kaide yüksekliğini esas alıyor Timmerhuis: 20 metre. Böylece şehre ve etrafına farklı refereranlarıyla bulunduğu yerle bütünleşmeyi amaçlıyor.

© Sebastian van Damme

Timmerhuis, strüktürel kurgulanışı, esneklik anlayışı ve şehirde yarattığı özgün kompozisyonuyla OMA’nın dikkat çeken bir başka projesi. Sürdürebilirlik konusundaki uygulamalarıyla da yapı, Rotterdam’ın önemli binalarından birinin çevre dostu bir komplekse evrilmesini sağlamış.

Kaynak: “Timmerhuis / OMA” 11 Aralık 2015. ArchDaily.<https://www.archdaily.com/778654/timmerhuis-oma/>

The post Timmerhuis appeared first on Arkitektuel.