Oscar Niemeyer imzali Copan Binası ya da Copan Apartman Kompleksi (Edificio Copan) 140 metre yüksekliğe sahip dünyanın en büyük apartmanı. Brezilya’nın Sao Paulo şehrinde bulunan 32 kattan oluşan ve 1160 daireye sahip bu konut kompleksinde toplam 5 binden fazla kişi yaşıyor. Bu bağlamda yapı dünyanın en kalabalık binası olarak tanımlanmakta.

Wikimedia Commons

Yapının inşaatına 1952 yılında başlanmış ancak bazı ekonomik aksaklıklar sebebiyle yapı 1966 yılında tamamlanabilmiş. Copan ismini mülk sahibi olan şirket Companhia Pan-Americana de Hotéis e Turismo (Panamerikan Otel ve Turizmcilik Şirketi)‘nden alıyor. Copan Apartman Kompleksi, 116.152 metrekarelik taban alanı ile Güney Amerika’nın en geniş kat alanına sahip konut yapısı. Yapının içinde sirkülasyonu sağlayan 6 farklı kule ve 20 asansör bulunuyor.

© Architecture of Doom

Copan’ın zemin katı ticari işleve sahip. Aralarında turizm acentası, kitap dükkanı ve restoranların bulunduğu 72 farklı işletmeye ev sahipliği yapan zemin katta bir kilise bile mevcut. Copan öylesine büyük bir kompleks ki, yapının kendisine Sao Paulo Belediyesi tarafından özel olarak verilen bir posta kodu bile var (CEP: 01046-925). Binanın diğer katlarında stüdyodan üç odalı geniş dairelere farklı boyutlarda 1160 daire bulunuyor

Copan, Sao Paulo için oldukça büyük bir öneme sahip. Yapı, şehrin 1950’li yıllarda yaşadığı nüfus artışı problemine bir çözüm olması amacıyla tasarlanıyor. Niemeyer’in tasarımı, şehirde yaşayan insanların barınma problemini çözerken aynı zamanda Sao Paulo şehri için bir yeni bir sembole dönüşmüş.

Wikimedia Commons

Niemeyer’in özellikle istediği kıvrımlı cephe yapının ikonik bir simge haline gelmesinin en önemli mimari etkenlerinden bir tanesi. Niemeyer’in tercihi, devasa bir kütleye sahip yapıya incelik katıyor. Yapının cephesi ise Niemeyer’in güneş kontrol elemanları olarak tasarladığı beton kabuktan oluşuyor. Ancak yapının kullanıcıları zaman içinde bu beton yüzeyleri güneşlenmek, oturmak için kullanarak yapının cephesini mekansallaştırmayı başarmışlar.

Wikimedia Commons

Niemeyer’in orijinal tasarımında binanın dışında bir park ve birinci katın açık kısmında ikinci bir park bulunuyordu. Bu iki park da inşa edilmedi. 1970’li yıllarda, Sao Paulo’nun sosyal sorunlarından Copan da etkilendi. Bina fuhuş ve suç odaklı kullanımları ile gündeme gelse de bu problemler şehirsel bazda yok edildi.

The post Copan Apartman Kompleksi appeared first on Arkitektuel.

Ville Radieuse bir diğer adıyla Radiant City, uygulanmamış olsa da Le Corbusier’nin en önemli şehircilik projelerinden bir tanesi. Le Corbusier, daha önce üzerine çalıştığı Ville Contemporaine ve Plan Voisin projelerindeki başarısızlığı üzerine, yeni bir vizyon ile Villa Radieuse’yü tasarladı. Proje ilk olarak 1924 yılında ortaya çıktı, 1933 yılında ise Le Corbusier’nin aynı isimli kitabında yer aldı.

© land8.com

Le Corbusier, mimarlık hayatı boyunca şehirleri daha yaşanabilir, işleyen ve güzel yerler haline getirmeye çalışmış ve pek çok proje ile ideal şehir dokusunu üretmeye çalışmış. Ebenezer Howard ve Frank Lloyd Wright gibi büyük isimlerin şehir planlarından da etkilenen Le Corbusier, ütopik plancılığa kendi yorumunu getiriyor. Mevcut kentleri çağın koşullarına uydurmaya çalışıyor ve doğa, kent, insan uyumuna dikkat çekerek yeni şehirler tasarlamayı hedefliyor. Bu bağlamda pek çok şehircilik projesi deneyen Le Corbusier’nin en önemli projelerinden biri Ville Radieuse. Le Corbusier’nin özellikle Ebenezer Howard’ın The Garden City (Bahçe Kent Modeli) projesinden esinlendiği söylenebilir.

© land8.com

Ville Radieuse, Türkçe’ye Işıldayan Şehir olarak çevrilebilir. İşlevsel bir ulaşım ağı, geniş yeşil alanlar ve bolca güneş ışığı alan yaşam alanları öneren proje hem yeni bir yaşam standardı hem de yeni ve daha iyi bir toplum öneriyor. Buna ek olarak, Ville Radieuse, aynı John Locke’un tabula rasa (boş levha)* önermesinde olduğu gibi bir hiçliğin içinden ortaya çıkmış. Projenin inşa edilmesi için belirlenen alanda yıkılmış vernaküler Avrupa şehirlerinin kalıntılarından başka hiçbir şey yok.

© iamyouasheisme.wordpress.com

*Tabula Rasa: “John Locke, insan zihnini, ilk doğduğu anda boş levha, başka bir söylemle “tabula rasa” olduğunu söyler. Tabula Rasa görüşü Locke’u, her şeyin doğuştan belli olduğunu savunan kaderci filozoflardan ayırır. Locke, dünyayla ilgili fikir edindiğimiz ampirik bir teori ortaya atmıştır. İnsan zihninin, tecrübelerin üzerine geliştiğini söyler. Locke’a göre, doğuştan gelen bir bilgi yoktur, insan tüm bilgiyi duygu ve deneyimleri ile kazanır.”

“Günümüzde şehirler geometrik bir düzen ile tasarlanmadıkları için ölüyor. Gerçek bir geometrik düzenin sonucu tekrardır. Tekrarın sonucu ise standarttır. İşte bu kusursuz formu oluşturur.” Katı ve totaliter bir yapıya sahip olan yeni kent projesi tamamen simetrik, düzenli ve standartlaştırılmış. Prefabrike ve birbirinin aynısı yüksek yapılar Le Corbusier’nin şehrinin temelini oluşturuyor. Kartezyen bir grid sisteme eşit aralıklarla yerleştirilmiş yüksek konut yapıları geniş bir yeşil alanın üzerine oturuyor. Bu sistem sayesinde şehir büyük bir yaşayan makineye dönüşüyor.

© land8.com

Işıldayan Şehrin en önemli özelliklerinden bir tanesi de şehrin belirli bölgelere ayrılması (zoning). Kentin içindeki farklı fonksiyonlar arasında çok keskin bir ayrım var; ticari, konut ve eğlence alanları birbirinden tamamen ayrılmış durumda. Şehrin ticaret merkezi kentin göbeğinde, en merkezi bölgesinde yer alıyor ve burada 200 metre yüksekliğe varan yekpare, heybetli gökdelenler var. Bu devasa yapılar 800 çalışanın görev yapabileceği iş merkezleri. Şehrin ana ulaşım noktası da yine bu merkez. Şehrin geri kalan kısımlarına giden ulaşım hatları bu bölgeden dağılıyor. Bu hatlardan en önemlisi, daha dış bölgelerde yer alan konut bölgelerine yayılan geniş metro ağı.

© fondationlecorbusier.fr

Konut bölgeleri, merkezin dışında yer alıyor ve Unites adı verilen prefabrike apartman binalarından oluşuyor. Dikey bir köy olarak işleyen her bir apartman 50 metre yüksekliğe sahip ve 2,700 kişiyi barındırıyor. Apartmanların giriş katında yemek ve çamaşır hizmetleri veren mekanlar bulunurken, çatı katında ise kreş ve yüzme havuzu tasarlanmış. İki Unite’in arasında yeşil bir park var.

© guerrillasemiotics.com

Le Corbusier, Villa Radieuse’de ortaya çıkardığı fikirleri, Paris, Antwerp, Moskova gibi Avrupa şehirleri ve Fas ve Cezayir gibi Kuzey Afrika ülkeleri için geliştirdiği önerilerde kullanmış. 1949 yılında Hindistan’ın Punjab şehrinde, geliştirdiği katı bölgelendirme sistemini ve geometrik plan düzenini uygulama fırsatı bulmuş. Le Corbusier’nin Ville Radieuse’de kurduğu katı düzen, gelecekte inşa edilen pek çok kentin ilham kaynağı olmuş.

Bu kentlerin başında Brezilya’nın başkenti Brasilia geliyor. Ville Radieuse’nin önerdiği tabula rasa felsefesinden yola çıkarak bomboş bir arazi üzerinde yükselen Brasilia Lucia Costa ve Oscar Niemeyer tarafından tasarlanmış. Brezilya’nın yetiştirdiği en ünlü mimarların başında gelen ikili tasarladıkları kent planında kusursuz bir geometrik düzen, birbirinin aynısı konut üniteleri ve keskin bir fonksiyonel ayrım tercih etmiş. Tamamını Brezilya hükümetinin finanse ettiği kentte Le Corbusier’nin ilkelerini kullanarak toplumsal eşitlik ve adalet olguları sağlanmaya çalışılmış.

© Nicholas Iyadurai

Ville Radieuse her ne kadar uygulanmamış bir proje olsa da, Le Corbusier yarattığı kentten filizlenen fikirleri başka projelerinde uygulamış. Marsilya’da bulunan bir toplu konut projesi olan Unite d’Habitation bunların en önemli örneklerinden.

© Wikimedia Commons

Ütopik mimari ve ütopya şehirler günümüzde bile oldukça tartışılıyor. Ütopyaların varlığı ve öznelliği gibi olgular ütopya şehirlerin inşa edilmesini imkansız kılıyor. Ville Radieuse de ütopya şehirlere yapılan eleştirilere fazlasıyla maruz kalmış bir proje. Her ne kadar sağlıklı yaşam, trafik, ses, kamusal alan ve ulaşım gibi çok önemli noktalara kafa yormuş olsa da, Le Corbusier’nin atladığı pek çok nokta var. Evlerin bir örnekliği, yaşamın standartlaştırılması gibi pek çok öneri insan hayatıyla uymadığı için eleştirilmiş.

© The Pruitt-Igoe Myth

Le Corbusier’den etkilenen şehirler de bu eleştirilere maruz kalıyor. Brasilia örneği bunlardan en belirgin olanı. Brasilia’da kurulan kent düzeni, kentte yaşayanlar için yeterince kamusal alan bulunmaması ve şehrin dışına itilen konut alanlarının birer suç ve sefalet mahaline dönüşmesi savları üzerinden sıkça eleştirilmiş ve projenin pek çok kısmı ya yeniden tasarlanmış ya da yıkılmış.

The post Ville Radieuse appeared first on Arkitektuel.

Mondadori Genel Merkezi, Mondadori Yayınevi’nin 1968-1975 yılları arasında Oscar Niemeyer tarafından Milano yakınında Segrate’de tasarlanmış merkez binasıdır. Aslen Mondadori’nin çalışan sayısı artması sonucu ortaya çıkan proje, Oscar Niemeyer’in en önemli eserlerinden biri haline gelmiş zamanla.

© Roland Halbe

1968 yılında Mondadori’nin yöneticisi ünlü yazar Arnoldo’nun oğlu Giorgio Mondadori tarafından, Brasilia’daki Dışişleri Bakanlığı (Palácio Itamaraty) yapısından etkilenip, Brazilyalı Oscar Niemeyer’e verilmiş. Niemeyer de bu projede yepyeni bir yaklaşım ile tasarıma başlamış: hiçbir simgeye/mimari abartıya ihtiyaç duymadan insanların hafızasında yer edecek yapı, yayınevine mimari bir reklam. Kendi dilinde farklı bir yaklaşıma yöneliyor ünlü mimar.

© Roland Halbe

Niemeyer, birçok işinde rastlayabileceğimiz yenilikçi mimari dilini bu yapısında da sürdürmeye ve kullanıcıları etkilemeye devam ediyor. Yalnızca strüktürel veya şekilsel olarak değil yapının nasıl deneyimleneceği konusuna da tasarımını şekillendirerek. Mondadori Genel Merkezi’nde Oscar Niemeyer, kullanıcıların iletişim içinde olabilecekleri ve uyum içinde çalışabilecekleri bir mekan yaratmak istemiş.

Mondadori Genel Merkezi yapıldığı zamanda da İtalya halkı sosyal karışıklığa yol açan bir değişimden geçiyormuş. Milano’ya hatta tüm İtalya’ya göre oldukça özgün olan Mondadori Genel Merkezi’nin de o zamanda yapılmış olması topluma bu zorlukların üstesinden gelme istekliliğini kamçılamayı amaçlıyor, tasarım yaklaşımıyla bunu anlatıyor.

© WikiArquitectura

Yapı, üç ana elemandan oluşuyor: beş yükseltilmiş kat, bunların önünde ofisleri, basın odalarını barındıran kemerli pasaj ve bu büyük yapıya eşlik eden yapının önündeki su ögesinden yükselen iki alçak, kıvrımlı strüktür.

Bu iki küçük kütlenin dalgalı, düzensiz şekli, yapının önünde kurgulanmış yaklaşık 20.000 metrekarelik yapay gölle vurgulanıyor. Mondadori Genel Merkezi’nin bu küçük dairesel, kıvrımlı kütleleri ise gölün üstünde yüzüyormuş gibi kurgulanmış. Geniş, yapay göl de merkezin tamamına etkileyici bir hava katıyor.

© Karina Castro

Mondadori Genel Merkezi’nin tamamı cam prizmatik ana kısmı da betonarme kemerli pasaj alanı ve bunun düzensiz ritmiyle oldukça dikkat çekici bir hal alıyor. Niemeyer ana kısımda 200×30 metrelik bir kütle yaratmış. Bu cam dikdörtgen, kendisini koruyan beton kemerli pasaja asılmış şekilde. Bu ‘taşıyıcı’ kısım da 3 metreden 15 metreye değişen farklı açıklıklara sahip. Düzensiz ritmi, yapıya gelen ışık aralıklarını da şekillendiriyor. Niemeyer bu yaklaşımı için: ”Birbirine eşit olmayan, kemerlerle ışık sağlamak yapıya farklı büyüklüklerde neredeyse müzikal bir etki katıyor.”

© Karina Castro

Oscar Niemeyer, bu tasarımıyla Mondadori Genel Merkezi’nde bir yandan eski, tarihi bir yapıyı yeni bir dille kurguluyor. Kemerli avlu alanları, portikolardan esinlenen tasarıma sahip. Cam prizmatik kütle ise bu eski dilli kısma, modern bir yapı havası veriyor. Bütünüyle merkez, oldukça dikkat çekeni zamanına göre oldukça yenilikçi bir tasarım.

Kaynaklar: 

1.  ”Our Headquarters.” Son güncelleme 6 Nisan, 2017. Gruppo Mondadori. <http://www.mondadori.com/about-us/our-headquarters>
2. ”Mondadori Editorial Headquarters.”.WikiArquitectura. <https://en.wikiarquitectura.com/building/mondadori-editorial-headquarters/>

The post Mondadori Genel Merkezi appeared first on Arkitektuel.

Rio de Janeiro’nun Niterói bölgesinde, Oscar Niemeyer tarafından tasarlanan Niterói Çağdaş Sanat Müzesi, Brezilya’nın en ikonik yapılarından biri olarak nitelendirilmektedir. Rio de Janeiro’nun Guanabara Körfezi’nin kıyısına yerleştirilen ikonik müze, şehrin panoramik silüetinin çok önemli bir parçasıdır.

©wikiarquitectura.com

Oscar Niemeyer, Niterói Çağdaş Sanat Müzesi’nin sıradışı tasarımını şu sözler ile açıklamaktadır: “Dar ve deniz ile çevrili bir alanda, tasarım çözümü olarak merkezi bir destek kullanmak kaçınılmazdı. Yapının mimarisi, kayalıkların arasından çıkan ve bu kayalıkları tutan bir çiçek gibi ortaya çıkmıştır.” Yerden çıkan ve gittikçe büyüyüp dağılan bir tasarım oluşturmak amaçlanmıştır.

© Gili Merin

Müzenin modern ve sıradışı mimarisi, tasarımın belli nesnelere benzetilmesine de yol açmıştır. Dünya çapında Niterói Çağdaş Sanat Müzesi için ‘çay tabağı’ ve ‘UFO’ göndermeleri yapılmaktadır.

Deniz kıyısındaki duruşu ile bir deniz fenerini de andıran yapı, aynı zamanda yerleştiği körfezin kıyısında da kentsel bir meydan oluşturmuştur. Müze binasının içerisine giriş, bu meydandan çıkan 98 metre uzunluğundaki bir rampa ile sağlanmaktadır.

© Gili Merin

Merkezi bir destek ile yerden yükselen ve yerin üstünde 3 katlı bir yapı oluşturan müze binasının iç mekan çözümlemeleri de oldukça etkileyicidir. Oscar Niemeyer, yerin üstünde olduğu kadar, yerin altında da hacimler oluşturarak, Çağdaş Sanat Müzesi için yeterli alanları üretmeye çalışmıştır. Müzede sergilenen eserler bu üç kata dağıtılmıştır. Sergi alanlarının yanı sıra, Zemin katta bir bar, restoran ve 60 kişilik bir konferans salonu bulunmaktadır.

© Gili Merin

Yapının birinci katı resepsiyon, idari ofisler ve büyük bir çalışma alanını bulundurmaktadır. İkinci katta ise toplam 697 metrekare genişliğinde 5 adet galeri bulunmaktadır. Birinci ve ikinci katın arasına yerleştirilen asma kat ise küçük odalara bölünerek yine serge alanlarını bulundurmaktadır.

©wikiarquitectura.com

Niterói Çağdaş Sanat Müzesi, mimarisi ile olduğu kadar mühendislik detayları ile de önemli bir baş yapıttır. Toplam 50 metre çapında, 2000 metre kare genişliğindeki dairesel gövde, 2.7 metre çapında olan merkezi silindir destek ile taşınmaktadır. Havada asılı duruyormuşcasına tasarlanmış bu yapı, aerodinamik tasarımı ile rüzgar yüküne karşı da oldukça dayanıklıdır. Müzenin içerisinde bulunan, 462 metrekare genişliğindeki merkezi salon, plan düzleminde kolonsuz bir şekilde çözülmüştür.

©wikiarquitectura.com

Yapının cephesinde, 3 katlı, 70 adet cam plaka kullanılmıştır. Taşıyıcı elemanlarda ise öngerilmeli beton kullanılmıştır.

The post Niterói Çağdaş Sanat Müzesi appeared first on Arkitektuel.