© Yong Ju Lee Architecture

Türkçe ‘Kök Bankı’ anlamına gelen Root Bench, Yong Ju Lee Architecture tarafından tasarlanan bir enstalasyon. Seul’deki Hangyang Parkı için tasarlanan bir kentsel mobilya olan Root Bench, 30 metre çapındaki dairesel şekli ile bir ağacın köklerini andırıyor. Üzerine oturduğu alanda kimi zaman yükselen, kimi zaman ise çimlere değen yapı farklı şekillerde oturma alanları üretiyor ve geniş parkın geri kalanı ile görsel bir tezat oluşturuyor.

Merkezden çıkan parçaların tamamı metal bir iskelet üzerinden kurgulanmış. Beton ile kaplanan bu parçalar, ahşap kaplanarak son haline getirilmiş. Root Bench’in inişli çıkışlı yapısı, strüktürün bazı noktalarda tamamen yer ile birleşmesini sağlıyor ve böylece yapay enstalasyon ile doğal çevre arasındaki sınırlar kayboluyor.

Bu özgün kentsel mobilya, parkın kullanıcılarına farklı imkanlar sağlıyor. Root Bench farklı noktalarda 25 cm yüksekliğindeki bir çocuk sandalyesi, 45cm yüksekliğinde standart bir oturak ve 75 cm yüksekliğindeki bir masa olarak kullanılabiliyor. Aynı zamanda Yong Ju Lee Architecture’ın hareketli ve ritmik tasarımı, parka yeni bir kimlik kazandırıyor.

The post Root Bench appeared first on Arkitektuel.

© Samuel Ludwig

Park Güell, dönemin kraliyet üyesi Eusebi Güell’in isteği üzerine, Barselona’nın aristokratlarının kullanımı için Antoni Gaudi tarafından tasarlanmış. Günümüzde şehrin en popüler ikonlarından biri olan park, panoramik manzaraya sahip terası ve etkileyici girişi ile hem eşsiz bir mimari eser hem de önemli bir turistik kent simgesi.

© Samuel Ludwig

Park Güell, orijinal olarak bir konut kompleksi olması amacıyla tasarlanmış. Ancak planlanan evlerden yalnızca iki tanesi tamamlanmış. Tamamlanan evlerden biri, Francesc Berenguer tarafından Gaudi’nin kullanımı için tasarlanmış. Park 1923 yılında halkın kullanımına açılmış. Gaudi’nin evi ise ünlü mimarın kendi işlerinin sergilendiği bir müze olarak hizmet veriyor.

© Samuel Ludwig

Gaudi’nin tasarımı, 1898 yılında başladığı ve 1915 yılında ekonomik zorluklar nedeniyle yarım bıraktığı Colonia Güell kilisesinin tasarımı ile benzerlikler taşıyor. Gaudi’nin iki eserinde de kıvrımlı taş kolonlar, yerel tuğla ve taşların kullanımı gibi strüktürel ve malzeme tercihi açısından benzerlikler mevcut.

Gaudi, kendi gösterişli mimari uslübu ile doğanın sadeliğini birleştirerek ortaya özgün bir mimari dil çıkarıyor. Parkı oluşturan yapılar, topraktan çıkan bir ağaç gibi yükseliyor, ancak doğanın içinde tamamen kaybolmuyor. Böylece yapısal elemanlar hem doğa ile uyum içinde olabilirken aynı zamanda dikkat çekmeyi başarıyor.

Park Güell’in en dikkat çekici noktalarından biri, Barselona şehrinin panoramik manzarasına bakan terası. Gaudi, terasa parkın kıvrımlı akışına eşlik eden bir bank tasarlamış. Terasta kullanılan renkli mozaikler, seramik parçaları ve demir parmaklıklar parkın hareketli atmosferine eşlik ediyor. Bankın yanında ise farklı renklerdeki mozaiklerden yapılmış “El Drac” (Ejderha) olarak bilinen bir heykel var.

© Wikimedia Commons

Terastaki kıvrımlı yapı ve merdivenler, etrafı çevrilmiş pek çok yarı açık alan oluşturuyor. Boylece park daha sosyal bir kimlik kazanıyor. Gaudi, parkın pek çok yerine Katalan nasyolizmini simgeleyen motifler ve dini semboller yerleştirmiş. Katalan mimar Josep Maria Jujol, Park Güell’in tasarımında Gaudi’ye çok yardım etmiş fakat günümüzde ismi göz ardı ediliyor.

© Wikimedia Commons

Kullanılan dinamik ve renkli malzemeler ve kıvrımlı mimari yapısı ile Park Güell, kendisini çevreleyen doğanın bir parçası olmayı başarıyor. Parkın içindeki doğal yaşam olabildiğince korunmuş durumda. Parkta Barselona’ya özgü papağan ve diğer kuş türleri yaşıyor. Gaudi, parkın bazı noktalarına özel olarak tasarladığı kuş yuvaları yerleştirmiş.

Antoni Gaudi’nin Barselona’daki diğer eserleri Casa Mila ve La Sagrada Familia‘yı sitemizden okuyabilirsiniz.

The post Park Güell appeared first on Arkitektuel.

Şişhane Park, 2002 yılında Murat Şanal ve Alexis Şanal’ın kurduğu ŞANALarc tarafından 2013 yılında tasarlandı. ŞANALarc Şişhane Park’ı insanların kalabalık şehirde birlikte kullanabilecekleri alternatif bir kamusal alan olarak tanımlıyor. Ancak Şişhane Park, içinde bulunduğu şehirden çok daha kalabalık ve yoğun bir proje. İsmi Şişhane Park olmasına rağmen, yapı ne alışılagelmiş bir park ne de tipik bir kamusal bina. Genel olarak tanımlamak gerekirse Şişhane Park İstanbul’un merkezinde yaratılan cesur bir kamusal mekan yorumu.

© Olivve Wimmer

Beyoğlu’nun güneybatı ucunda, Tarlabaşı Bulvarı’nın üstünde bulunan Şişhane Park, tasarımı ile bu bölgeye gelen ziyaretçileri ve bölge halkını, çevresel faktörler ile bir araya getirmeyi amaçlıyor. Eşsiz Haliç manzarasına bakan projede insanların dinlenebilecekleri, oyun oynayabilecekleri ve bir ağacın gölgesinde oturabilecekleri mekanlar yaratılmış. Park, İstanbul’un alışılagelmiş parklarından oldukça farklı. Diğer parkların aksine Şişhane Park; yürüyüş parkuru, ahşap oturma alanları ve açık mekanlar ile tanımlanıyor. Böylece ortaya her yaştan ziyaretçinin eğlenerek keşfedebileceği ve kullanabileceği bir park ortaya çıkıyor.

© Olivve Wimmer

Şişhane Park, aynı zamanda İstanbul için çok önemli bir ulaşım geçiş noktası haline gelmiş. Kamusal ve özel ulaşım araçlarının durak noktası olan Şişhane Park, pek çok toplu-taşıma hattını birbirine bağlıyor. Yapının içinden Şişhane metro durağına direkt iniş sağlanıyor. Şişhane metrosunu kullanan insanlar buradan otobüs ve dolmuş duraklarına ve Kasımpaşa’ya ulaşabiliyor. Buna ek olarak yapı, bünyesinde 1,000 araçlık bir otopark bulunduruyor. Ayrıca, yapının içinde Beyoğlu Belediyesi Evlendirme Dairesi de bulunuyor. 

Yapı, sürekli değişen, dinamik bir kimliğe sahip. ŞANALarc, Şişhane Park’ın mevsimsel değişikliklere ve kültürel aktivitelere göre değişebilen, gecesi ve gündüzüyle 24 saat yaşayan bir deneyim durağı olmasını amaçlamış. Tasarımda kullanılan mimari dilden inşaatta kullanılan malzemelere kadar tüm kararlar bu dinamizmi vurgulamak doğrultusunda alınmış. Tasarımda tercih edilen malzemeler İstanbul’un kent dokusuna benzer ve alternatif dokular üretilmesini sağlıyor. Yapı, bir bütün olarak ziyaretçilerinin hayal gücünü test ediyor.

© Olivve Wimmer

ŞANALarc’ı tasarım aşamasında en çok zorlayan etkenlerden biri, yol kotu ile giriş kotu arasında bulunan 12 metrelik kot farkı olmuş. Ofis, bu sorunu teraslı bir yapı tasarlayarak çözmüş. Tarlabaşı Bulvarı’na bakan platform caddeden gelen gürültü ve kirliliğe maruz kalırken, yükselen ikinci teras korunmuş bir açık mekan üretiyor. Üçüncü teras ise doğal ışığın ve temiz havanın ana otopark katına inmesini sağlıyor.

© Olivve Wimmer

Projenin amacı, Şişhane Park’ın Galata ile Beyoğlu’nun diğer mahalleleri arasında bir geçiş noktası olması ve Kasımpaşa’daki sosyal hayatın bu bölgeler ile bağlantısının sağlanması. Böylece tasarlanan park, hem Galata’daki yaşamın deneyimlenebildiği doğal bir mekan hem de kültürel aktiviteler ve kentsel programlar için kullanılabilecek alternatif bir kamusal alan.

The post Şişhane Park appeared first on Arkitektuel.