Ardmore Rezidans, UNStudio tarafından 2006 yılında tasarlandı. Rezidans, Singapur şehrinin önemli noktalarından birinde, Ardmore Park 7 numarada, şehrin lüks alışveriş bölgesi ‘Orchard Road’ yakınında yer almaktadır. Konumu sayesinde, 36 katlı rezidans kulesi geniş panoramik açılarla Singapur şehir silüeti ve aynı zamanda onu doğudan ve batıdan çevreleyen yeşil alanların manzarasının tadını çıkarır.

Yaşayan Peyzaj

36 katlı, 17.178m² alana sahip kulenin tasarım konseptlerinden ilki doğal peyzajla birleşen ve ‘Bahçe Şehir’ Singapur’ı referans gösteren çok katmanlı mimarı tepkidir. Bu peyzaj konsepti tasarıma dört ana detayla entegre edilmiştir; cephede boğumlanmanın detaylarıyla üretilen organik doku ve örüntüler; büyük açıklıklar, çıkma pencereler ve yüksek tavanlı balkonların açıldığı geniş manzara; iç mekanda ise  iki apartman tipinde kullanılan yaşayan peyzaj konsepti ve zemin kat bahçelerinin şeffaflığı ve sürekliliğinin açık taşıyıcı sistemle desteklenen yükseltilmiş yapı ile sağlanmış olması.

© Iwan Baan

Dokulu Cephe

Ardmore Rezidans’ın cephesi strüktürel elemanlarla birbirine karışan mikro-tasarım özelliklerinden türemiştir, örneğin; çıkma pencerelerin ve balkonların cephede sürekli bir çizgide yer alması gibi. Cephe örüntüsü 4 katta bir tekrar eder, yuvarlak camlar kolonsuz köşeler oluşturur, iç mekanlar görsel olarak dış balkonlarla bütünleşir. İçiçe geçen sarmal çizgi ve yüzeyler apartmanı sarar, güneş kontrol elemanlarını iz bırakmadan içine alır, aynı zamanda apartmanların iç mekan kalitesi ve dış görünüşün bir bütün olarak şekillenmesini sağlar. Uzaktan farklı perspektiflerle kuleye bakıldığında aykırı kontürlere sahipmiş gibi görünür Yakın açıdan binanın etrafında ilerledikçe beton panellerdeki çeşitli açıklıklardan organik mutasyon ve geçiş hissi oluşturur.

© Iwan Baan

İç-Dış Mekan Peyzajı

Ardmore Rezidans’daki daireler ‘yaşayan peyzaj’ fikrini içerir. Fonksiyonel mekanlar kullanıcılara çok yönlü fonksiyonelliği mümkün kılmak için tekrardan tanımlanmış ve yaşayan peyzaj konseptiyle oluşturulmuşlardır. İç-dış mekan yaşam deneyimi her daireye eklenen geniş pencere ve yüksek tavan balkonlarla sağlanmıştır. Bu büyük dikey elemanlar Singapur şehrinin farklı manzaralarına olanak sağlarken aynı zamanda iç mekanların yataylığını dengeler. Teras alanları iç mekanın günlük yaşam senaryosuna dahil edilmiştir. Yaşayan peyzaj konsepti iç ve dış mekanlar arasında pürüzsüz bir geçişi teşvik eder. Cephedeki çıkma pencereler camda doğal gölgelendirme ile ısı kazanımını minimize eder ve kullanıcılara bitki yetiştirme fırsatı sağlar.

58 stüdyo dairenin kat planı mekandaki gün ışığı miktarını arttırmak ve panoramik manzara avantajını kullanmak üzere tasarlandı böylece yaşam alanlarında ferah bir atmosfer oluşturuldu. Bu kat planında Rönesans villa prototipleri analizlerine ve aynı evin içinde farklı kısımlar arasında görsel bağlama olanak sağlayan aradaki mekan, “cours d’honneur” konsepti temel alındı. Ardmore Rezidans’da bu konsept, dairelerdeki belirli alanların görsel bağlamını oluşturma doğrultusunda dönüştürüldü ve uygulandı. Bu konsept aynı zamanda yatak odalarının mahremiyetini arttırır ve plana 4. boyut katar, iki taraf ayrı şekilde kullanılabildiğinden farklı ihtiyaçlara cevap verebilir ve günün farklı zamanlarında aktif olabilir.

Kesit Diyagram

Kesintisiz Peyzaj

Ardmore Rezidans’ın ilk konut katmanı binanın 8. katına yerleştirilmiştir. Zeminden kuleye doğru peyzajın süreklilik ve saydamlığını sağlayan açık taşıyıcı sistem, yükseltilmiş kulenin başlangıcında tanımlanmıştır. Taşıyıcı sistemin yarattığı bu açıklık aynı zamanda ortak alanları organize eder. Singapur’da bina yönetmelikleri yüksek binaların boy ve taban alanlarını kısıtlar ve manzaranın kullanıcılar için gerekli olduğunu kabul eder. Böylece Ardmore Rezidans’ın yükseltilmiş tasarımı bu parametrelere uyarak alanın potansiyelden bütünüyle yararlanmak uğruna tasarım konseptini optimize eder ve kullanıcılara bütünleşmiş bir yaşam ve keyifli bir peyzaj sunar.

Kaynak:

“Ardmore Residence / UNStudio” 18 Nov 2013. ArchDaily. Accessed 26 Feb 2018. <https://www.archdaily.com/448924/ardmore-residence-unstudio/> ISSN 0719-8884

The post Ardmore Rezidans appeared first on Arkitektuel.

Mies van der Rohe tarafından tasarlanan ve Detroit şehir merkezinin doğu ucunda bulunan Lafayette Park, dünyanın en büyük ‘site’lerinden bir tanesi. Toplam 31 hektarlık bir alan üzerinde bulunan proje, bir çok farklı tipte konut binasını bir arada bulunduruyor. Lafayette Park, üç gökdelen tipi apartman binasının, 162 şehir evinden oluşan geniş bir yaşam alanı.

© James Haefner

Mies van der Rohe, Lafayette Park’ı 1959 yılında, Crown Hall ve Seagram Binası’nı tasarladıktan sonra tamamladı. Bu nedenle park, Mies van der Rohe’nin diğer ikonik yapıları kadar iyi bilinmese de çoğu eleştirmen ve mimar bu duruma karşı çıkarak, Lafayette Park’ın hak ettiği ilgiyi görmediğini düşünüyor. Proje, kentsel dönüşümün dünya üzerindeki ilk örneklerinden biri olarak kabul ediliyor.

Plan / © MiesDetroit.org

Proje, Detroit’in 1950’li yıllarda yaşadığı kentsel dönüşümün şehirdeki en önemli temsilcilerinden bir tanesi. Lafayette Park’ın oluşturduğu mahalle hayatı, projenin tamamlandığı 1959 yılından günümüze kadar varlığını korumayı başarmış ve şehrin merkezinde oldukça kaliteli yaşam alanları oluşturulmuş. Mies van der Rohe, bu projede önceki projelerinde de birlikte çalıştığı peyzaj mimarı Alfred Caldwell, şehirci Ludwig Hilberseimer ve Herb Greenwald gibi isimlerle birlikte çalışmış.

© Jörn Schiemann

Lafayette Park; ‘park içinde kuleler’ modernist şehirsel yaklaşımının bir örneği. Parkta üç tane 22 katlı kule bulunuyor ve bu kulelerin çevresi daha küçük konut birimleriyle ve The Plaisance adı verilen yaklaşık 50 dönümlük yeşil alan ile sarılmış durumda.

Proje, Detroit şehir merkezine oldukça yakın olsa da kendi içinde farklı bir mahalle yaşamı ve farklı bir komünite kurguluyor. Detroit gibi tehlikeli, suç oranının ve gayrimenkul fiyatlarının yüksek olduğu bir şehrin içinde bulunmasına rağmen park kendi içinde sakinlik ve güven duygusu veren bir mahalle yaşamı yaratmış. Projenin tasarımında mimari, şehircilik ve peyzaj tamamen kol kola, eş zamanlı ilerlediği için şehirsel ve mimari ölçekte bu başarı sağlanabilmiş.

© Jamie Schafer

Tasarlanan mahallenin kuzeybatı ucunda Pavyon adı verilen bir yapı bulunuyor. Bu yapı tek odalı, iki odalı ve üç odalı kiralık daireleri bulunduruyor. Proje alanının güneydoğu kısmında ise Doğu ve Batı Lafayette Kuleleri yükselmekte.

© Vasco Roma

Lafayette Park’taki yapılar, Mies’in mimari dilini fazlasıyla taşımakta. Belirgin, öne çıkan taşıyıcı elemanlar, cephelerde kullanılan dökme cam ve yapıların sadeliği bu unsurlardan sadece birkaçı. Mahalledeki her bir bina, birbirlerinden ayrı olmalarına rağmen ortak bir mimari dile sahip. Evlerde zeminden çatı kotuna kadar yükselen çelik kolonlar ve tirizler, yapıların dışından görülebilmekte. Pavyon ve küçük evlerde dökme cam cepheler, kesintisiz bir şekilde zeminden tavana kadar çıkarken, Doğu ve Batı Lafayette Kulelerinde ise cam cepheler zemin hizasının hemen üstünden başlamakta.

© James Griffioen

Projedeki 162 şehir evi de birbirinin aynısı. İki katlı olarak tasarlanmış bu yapılar arsaya birbirlerine dik ve paralel olacak şekilde yerleştirilmiş, bu nedenle bu evler plan düzleminde bakıldığında oldukça düzenli ve katı bir izlenim veriyor. Bu katı geometrik yapıların yarattığı kümeler, aralarına yerleştirilen yeşil alanlarla yumuşatılmaya çalışılmış. İki şehir evinin arasında bulunan alanlara ise oyun parkları ve herkesin kullanabileceği çimenlik alanlar yerleştirilmiş. Bu evlerin birbirlerine yakın olarak konumlanması, daha sıcak bir mahalle hayatı oluşmasına neden oluyor. Ayrıca, Lafayette Park’ın büyüklüğünü şehir evlerinden bakarak anlamak neredeyse imkansız. Buradan bakıldığında yalnızca yeşil alanlar, ağaçlar ve ağaçların arasından gözüken kulelerin bir kısmı görülebiliyor.

© James Griffioen

Şehir evlerinde mutfak ve oturma alanları her bir evin ilk katına yerleştirilmiş. Yatak odaları ise ikinci katlarda bulunuyor. Evlerin ön ve arka cephelerinin cam ile kaplı olması, yatak odalarının ve oturma alanlarının gün boyunca ışık almasını sağlıyor.

© Lauren Piippo

Lafayette Park, kesinlikle arabalar düşünülerek tasarlanmış. Tasarım ekibi park alanlarını evlerin aralarındaki boşluklara koymak istememiş. Bunun yerine park alanları yerin birkaç kat altında olacak şekilde tasarlanmış. Böylece arabalar peyzajı ve parkın mimarisini etkilemiyor.

Kaynaklar

1. http://www.miesdetroit.org/
2. Rennie Jones. “AD Classics: Lafayette Park / Mies van der Rohe” 11 Dec 2013. ArchDaily. Accessed 26 Dec 2017. <https://www.archdaily.com/455524/ad-classics-lafayette-park-mies-van-der-rohe/> ISSN 0719-8884

The post Lafayette Park appeared first on Arkitektuel.

©Fallingwater.org

Amerika’nın Pensilvanya şehrinde doğal bir şelalenin üzerindeki kayalık bölgeye Frank Lloyd Wright tarafından tasarlanan Fallingwater Evi, dünyanın en önemli konut projelerinin başında gelmektedir. Frank Lloyd Wright’ın en önemli eserlerinden biri olarak kabul edilen Fallingwater Evi, dünya çapında ilham kaynağı olmayı başarmıştır.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, mimarlık kariyeri boyunca tasarladığı ve inşa edilen 500’ün üzerinde proje üretmiştir. Büyük bir kısmını müstakil evlerin ve villaların oluşturduğu bu projelerin birçok ortak noktası vardır. Frank Lloyd Wright kendi mimari prensipleri doğrultusunda tasarımlarını yapmıştır. Fallingwater evinde ise bu prensiplerin çoğunu görmek mümkündür.

©wikiarquitectura.com

Frank Lloyd Wright, dikey mimariye kıyasla yatay mimariyi tercih etmiştir. Hacimlerini üretirken dikey doğrultuda uzatmak yerine yatay doğrultuda genişletmeyi seçmiştir. Fallingwater Evi de bu özelliği göstermektedir. Yapının hacimleri, ihtiyaç doğrultusunda yatay yönde genişleyerek üremiştir. Hacimler fonksiyonlarına göre büyüyerek yapının genel komposizyonunu oluşturmaktadır. Bu nedenle, yapı asimetrik bir kimlik de kazanmıştır. Terasların ve döşeme plaklarının da pürüzsüz ve çıplak görünümde bırakılması da yapının yatay aks ile kurduğu güçlü ilişkiyi vurgulamak amacıyladır.

©wikiarquitectura.com

“Bina içerisinde üzerinde bulunduğu toprağı kucaklamalıdır.” Frank Lloyd Wright, tasarımlarında yapı ve peyzaj ilişkisini çok güçlü tutması ile ünlenmiştir. Fallingwater Evi’nin de üzerinde bulunduğu kayalık topoğrafya ve şelale ile güçlü ilişkisini görmek mümkündür. Yapının üzerine kurulduğu kayalıklar adeta binanın temelini oluşturmaktadır. Bazı kayalıklar birinci kat seviyesine kadar yükselerek binaya değmektedir.

©wikiarquitectura.com

İç mekan çözümlemelerindeki sadelik ve serbest plan kullanımı Frank Lloyd Wright’ın prensiplerinden bir diğeridir. İki katlı yapının giriş katında büyük bir antre, kuçük bir depo odası ve büyük bir oturma odası bulunmaktadır. Wright, yarattığı geniş mekanı duvarlar ile odalara bölmemiş, ürettiği mekanları açık ve serbest bırakarak kullanıcıya kullanım rahatlığı sağlamıştır. Müzik köşesi, yemek köşesi gibi alanlar belirlese de, bunları mekansal bütünlük çerçevesinde oluşturmuştur.

©Fallingwater.org

İkinci katta, iki yatak odası, iki banyo ve evin sahibi Edgar J. Kaufmann’ın ofisi bulunmaktadır. Aynı zamanda ikinci katta üç adet teras vardır ve bu teraslardan yapının içerisinde bulunduğu muhteşem doğanın seyredilmesi mümkündür.

The post Fallingwater Evi (Şelale Evi) appeared first on Arkitektuel.