©Cemal Emden

Antakya’nın Starius Dağı’ndaki, ilk Hıristiyan topluluğa ev sahipliği yaptığı iddia edilen, St. Pierre (Aziz Petrus) Kilisesi’nin yakınlarında antik çağlara dayanan arkeolojik kazı alanının üzerine inşa edilen Antakya Müze Oteli (Antakya Museum Hotel), Emre Arolat Architecture ekibi tarafından tasarlandı. Projede ekip için en önemli nokta arkeolojik alanın kamusallığına karşın otelin özel kullanımından doğan ikiliği çözmek olmuş. Yapının tasarımı antik ile moderni iç içe geçirerek arkeoloji ve mimarlık arasındaki gergin ilişkiden faydalanıyor.

©Cemal Emden

Kazı alanında arkeolojik bulgular elde edildikten sonra müze-otele çevrilen 199 odalı otelin tasarımı, Antakya’nın kazı çalışmalarında elde edilen bulgular sonucu keşfedilen fiziksel ve sosyolojik karakteristiği esas alınarak ilerliyor. Projenin ‘belli bir yere ait olmayan ve kendi program ağı ile tanımlanan’ otel fonksiyonu, arkeolojik bulgularla şekillenmiş bir alan üzerinde kurgulanacağından, programın her elemanı ayrı ayrı birimler olarak düşünülmüş. Bu birbirinden bağımsız bireyler, alana koruyucu bir kanopi altında dağıtılmış. Böylece aslında modüler bir yaklaşıma evrilmiş tasarım anlayışı; daha kompakt ve içe dönük olan geleneksel otel binası kurgusuna yeni bir yaklaşım geliştirme gerekliliğini de beraberinde getiriyor.

©Studio Majo

Antakya Müze Oteli’nde bu dağınık birimler kompozit bir taşıyıcı sistem altlığına oturtuluyor. Ana taşıyıcı olan kompozit kolonlar, arkeolojik alandaki kalıntıların yerlerine göre her birine elle kuyu açılarak konumlandırılmış. Aynı zamanda kolonlar geçmişte alanın ortasından geçen ve alanı çevreleyen dere yatağı çizgilerinden de referans alıyor: bulgulara potansiyel bir zararı engellemek için geliştirilmiş bir yaklaşım. Otel odalarını ve ortak alanları yerden kaldırmak ve böylece kazı alanından uzaklaştırıp otelde kazı alanını deneyeimletmek için,  çelik ızgara sistemiyle birbirine bağlanmış 120 cm çapa sahaip 66 adet kompozit kolon kullanılmış.

©Cemal Emden

Bu kompozit kolonlar en üstte de otelin tamamını örten kanopiyi destekliyor. Bu kanopi, hem kazı alanının yerini belirten bir işaretleyici hem de toplantı odaları, balo salonu, yüzme havuzu ve spor salonu gibi programları barındıran bir platform görevi görüyor. Üzerindeki yarıklarla da aşağıdaki arkeolojik alana ve otel tesislerine görsel iletişim sağlayan bu platform şehre ve St. Pierre tepelerine manzaralar sunan, yerel bir geleneği devam ettiren bir çatı terası.

Yapı, dört farklı katmanda düşünülebilir. Bunlardan birincisi, kalıntılara en yakın seviyede açık hava müzesi platformu; ikincisi otelin ortak kullanım alanları, arkeolojik kalıntıları seyreden lobi ve restoran; üçüncüsü otel odalarının prefabrik modüllerinden oluşan küme ve kazı alanındaki göz alıcı mozaik peyzajın gözlemlenebildiği bir açık hava sirkülasyonu ve son olarak tüm hepsini örten çatı; kanopi.

©EAA

Otelin yerinde birleştirilen prefabrike birimlere dayanan tasarımı, alanda inşa edilemeyerek kazı alanının inşaat sürecinde korunabilmesine yol açıyor. Projenin otel kısmının asıl gövdesi ise birbiri üzerine yığılmış bu prefabrike otel odaları. Otelin ana kısmı olan bu 3. katman, yardımcı bir strüktürle destekleniyor ve yürüyüş ızgaraları, yaya köprüleri ile ana sirkülasyona bağlanıyor. Tüm otelin sirkülasyonu, otel ana bir kanopi altında kurgulandığından, yarı açık bir mekan içerisinde ilerliyor. Böylece ziyaretçiler kazıyla görsel ilişki kurabilirken; Antakya’nın bu bölgesindeki iklimsel ve yerel koşulları da sürekli olarak deneyimleyebiliyor. Ekip bu deneyimin kalitesini daha da arttırmak için bu kanopinin altında farklı noktalarda bahçeler ve teraslar da kurgulamış.

©Studio Majo

Tümü yarı açık bir alan içerisinde kurgulanmış olan müze-otel projesi, bu sayede oldukça efektif bir pasif havalandırma sistemine sahip. Bu tasarım anlayışıyla Emre Arolat Architecture ekibi, mekanik sistemlere olan ihtiyaçları ortadan kaldırıyor: yapının cephesiz kurgusu sayesinde hava yürüyüş yolları ve odalar arasında sirküle edilebiliyor. Bu yine müze-otelin kazı alanına minimum müdahaleyi beraberinde getiren bir özellik. Yapıda yalnızca zemin kotunda koruyucu bir cam cephe mevcut. Bu cephe de kazı alanını kötü etkileyebilecek rüzgarlar ve tozlara karşı kazı alanını koruyor.

©Cemal Emden

Karakteristik tasarım yaklaşımlarıyla alana özel bir mimariye dönüşen Antakya Müze Oteli’nin inşaat çalışmaları sırasında arkeolog ve restoratör mimarlardan oluşan ekip, Helenistik Dönem’den İslami Dönem’e kadar beş arkeolojik katman ve 13 ayrı medeniyetin izlerine ve bu dönemlere ait 30 bine yakın esere ulaşmış. Antakya’nın yerel tarihinden ilham alan proje, iki ana amacı yerine getirmeye çalışıyor: bunlardan biri, otel fonksiyonu ile birlikte kazı alanında var olmuş 13 medeniyetin katmanlarını eşsiz bir şekilde temsil etmek; ikincisi ise, iç mekanda kullanılan geleneksel malzemelerle birlikte modern teknolojilerden faydalanmak.

The post Antakya Müze Oteli / Emre Arolat Architecture appeared first on Arkitektuel.

Expo 67 fuarı için Kanadalı mimar Moshe Safdie tarafından Kanada Pavyonu olarak tasarlanan Habitat 67, fuarın en önemli eserlerinden biri haline gelmiştir. Dünya mimarlık tarihi için oldukça önemli bir kent simgesi olarak kabul edilen Habitat 67, Kanada’daki en bilindik yapılardan biridir.

Kalabalık şehirler için yaşam kalitesi yüksek evler üretme fikri ile ortaya çıkan Moshe Safdie, Habitat 67’yi bu kentsel problem için bir çözüm olarak denemiştir. Safdie prefabrike modüler birimler kullanarak konut masraflarını olabildiğince indirgemeye ve yeni bir ev tipolojisi yaratmaya çalışmıştır. Safdie’nin yarattığı yeni tipoloji, şehir dışında bulunan daha geniş evlerin yaşam kalitesine şehrin merkezine getirmeyi amaçlamaktadır.

©Jake Doskow

Moshe Safdie, 1961 yılında McGill Üniversitesi’nde yazdığı “3 Boyutlu Modüler Yapı Sistemi” tezindeki fikirlerden yola çıkarak Habitat 67’yi tasarlamıştır. Safdie, tezindeki orijinal fikirlerin üzerine alışveriş merkezleri, bir okul ve 1000 ev birimine sahip bir imar planı da ekleyerek, mezun olduktan 2 yıl sonra projesini Expo 67’ye teslim etmiştir. Safdie’nin şeması Kanada Hükümeti tarafından kabul edilmiş ancak konut sayısı 158’e indirilmiştir.

© Gergely Vass – Wikimedia Commons

Habitat 67, 354 birbirinin aynısı tamamen prefabrike yöntemler kullanılarak üretilmiş modülden oluşmaktadır. Bu modüller farklı kombinasyonlarla, bir yığın oluşturacak şekilde yerleştirilmiş ve çelik halatlar ile birbirlerine bağlanmışlardır. Her bir daire şekil ve büyüklük açısından farklılık gösterebilmektedir. Her bir birime giriş yaya caddeleri ve köprüler aracılığıyla sağlanmaktadır. Aynı zamanda yapının içerisinde 3 adet ana sirkülasyon çekirdeği bulunmaktadır.

Yapıyı oluşturan prefabrike sistemler sahada inşa edilmiştir. Birimleri oluşturan temel modüler kafes, kalıba dökülerek üretilmiştir. Daha sonra, bu beton kutuya elektrik ve mekanik tesisat, yalıtım ve pencereler eklenmiştir. Son olarak da, mutfak ve ıslak hacimler birimin içine yerleştirilerek daire son haline getirilmiş ve bir vinç yardımı ile kaldırılarak Habitat üzerindeki yerine yerleştirilmiştir.

©ethel-baraona.tumblr.com

Habitat’ın inşasında prefabrike sistemlerin kullanılmasının nedeni yapım maliyetini düşürmektir. Daha az paralar harcanarak üretilen birimler, ekonomik ve yaşanabilir evler yaratılmasını sağlamaktadır. Ancak, ne yazık ki, projenin ölçeği Kanada Hükümeti tarafından küçültüldüğü için, masraflar beklenenden çok daha fazla olmuştur. Bu nedenle Safdie istediği ekonomik toplu konut projesini gerçekleştirmeyi başaramamış olsa da, Habitat 67 konut projeleri için devrimsel niteliğini korumaktadır.

Planlar / ©studio3postindustrial.wordpress.com

Safdie, ‘beton kutuları’ farklı geometrik biçimlerde yerleştirerek, geleneksel dikey olarak yükselen binalara aykırı bir mimari dil üretmiştir. Bu sayede, her bir dairenin çatısı bir başka daire için bahçe görevi görmektedir. Ayrıca, her bir dairenin için temiz hava sirkülasyonu sağlanabilmiş, ve her daire doğal yollardan ışık alabilmiştir. Bu özellikler, 12 katlı herhangi bir binada görülemeyecek özelliklerdir ve ev içerisindeki yaşamın kalitesini doğrudan arttırmaktadır.

© (2001) Canadian Architecture Collection, McGill University

Habitat 67, dünya üzerinde pek çok mimarı etkisi altına almıştır. Expo 67’yi takip eden fuarlarda pek çok habitat üretilmiştir. Tasarlanan çoğu habitat, fuar bittikten sonra demonte edilse de, Habitat 67 Expo 67 bittikten sonra yıkılmamıştır ve hala içerisinde yaşam bulunmaktadır. Eyfel Kulesi ve Kristal Saray gibi, Habitat 67’de inşa edildiği fuarın ötesine geçerek, kendi çağının en önemli örneklerinden biri olarak ayakta kalmayı başarmıştır.

The post Habitat 67 appeared first on Arkitektuel.

© Elizabeth Felicella

Garrison Ağaç Evi, Garrison’da bulunan eski bir çiftlik arazisi içindeki 32 metrekarelik bir alana kurulmuştur. Amerikan evlerinde çocukların ağaçlara kurduğu ağaç evlerden esinlenilerek tasarlanan yapı, çiftlik içerisinde oyun ve eğlence merkezli bir mekan olarak ön plana çıkmaktadır. Bir ağaç üzerine yerleşmiş olmasa da, yerden kolonlar ile yükseltilmesi ve ağaçlar arasında olması nedeniyle Sharon Davis tarafından yapıya ağaç evi adı verilmiştir.

©Elizabeth Felicella

Ağaç evi, oturmaya elverişli polikarbonat ile kaplanmış bir iç mekan kurgusuna sahiptir. Evin içinde üretilen oturulabilir hacim, beyaz sedir ağacı cephe kaplaması ile çevrilmiştir. Üretilen hacim, herhangi bir çatı malzemesi ile kaplanmamıştır, kutunun içinden gökyüzü görülebilmektedir.

Diyagram

Ağaç evin girişi, evin oyuna açık tasarımını yansıtmaktadır. Evin içine bir ağa tırmanarak ve gizli aşağı inen bir kapı aracılığıyla girilmektedir. Bir merdiven, evin içindeki ikinci bir gizli kapıya çıkmaktadır. Bu kotta ise bir maun çalışma masası bulunmaktadır. Evin içindeki ana oda ile çatı katı arasındaki bağlantıyı bir çelik kaydırak kurmaktadır.

Aksonometrik

Prefabrike elemanlar kullanılarak üretilen Garrison Ağaç Evi’nin bir ucunda, cephe kaplaması küçük bir balkon oluşturmaktadır. Yapının diğer ucunda ise cephe, Hudson Nehri’nin manzarasına açılmaktadır. Ağ ve gizli kapı ile girilen ağaç evinden çıkış işe, itfaiye direkleri gibi dikilen direklerden aşağıya kayarak sağlanmaktadır.

©Elizabeth Felicella

The post Garrison Ağaç Evi appeared first on Arkitektuel.