©Ateliers Jean Nouvel

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yapılan pavyon, 2010 yılında Jean Novel tarafından tasarlanmış. Kırmızı Güneş Pavyonu (The Red Sun Pavilion) olarak da anılan tasarım, Serpentine Gallery’nin 40. yılını kutluyor ve müze için inşa edilen pavyonların 10.su. Jean Nouvel’in tasarımı, alanda yapılan diğer pavyonlar gibi bir mimari deneme ortaya koyuyor: cesur renklerle işlenmiş geometrilerden oluşan kurgu.

©Ateliers Jean Nouvel

Jean Nouvel’in 2010 Serpentine Pavyonu tasarımı, hafif materyaller ve oldukça etkileyici büyüklükte konsollara sahip metal strüktürler arasındaki zıtlığı işliyor. Nouvel’in tasarımı canlı kırmızı renkle kaplı. Bunun sebebi hem tasarımın kurgusundaki zıtlığı göz ardı edilemez kılmak hem de bu zıtlığı, parkın yeşiline de zıtlık oluşturan bir komposizyonda aktarmak. Nouvel tasarımı için seçtiği renk konusunda İngiltere için ikonik olan telefon kulübelerinden ve otobüslerden esinlenmiş.

©John Offenbach

Pavyon ana hatlarıyla cesur geometriler, geniş toplanabilir güneşlikler ve çimenlik alanın 12 metre yukarısına ulaşan, eğimli haliyle adeta yerçekimini reddederek kendi kendini taşıyan bir duvardan oluşuyor. Açılan brandalarıyla etki alanını genişletebilen strüktür yine göz alıcı kırmızı renkte cam, polikarbonat ve kumaş strüktürleriyle de birden çok noktaya yönelebilen bir kurguyla tasarlanmış. Nouvel, pavyonun etrafında da vakit geçirilebilecek alanlar yaratmış. Nouvel’in tasarım bu yönüyle geleneksel Fransız parklarını hatırlatıyor.

Pavyonu Genişleme Diyagramı

2010 Serpentine Pavyonu, kurulu kaldığı yaz boyunca yarattığı dış mekanlarda masa tenisi, dama, satranç, frizbi ve uçurtma gibi oyunlara imkan sağlamış. Bunun dışında Nouvel, pavyonun içerisinde de esnek bir oditoryum tasarlamış. Canlı kırmızı strüktürün iç kısmı, Serpentine Gallery yapısının kafe kısmına ve yaz boyunca müzenin yapacağı akşam etkinliklerine (Gallery’s Park Nights) ev sahipliği yapabilmek üzere düşünülmüş.

Nouvel’in Serpentine Gallery Pavyonu tasarlayan isimler arasında olmasının sebebi küratörler için mimarın tasarımlarının inovasyon ve ürün yelpazesi açısından benzersiz olmasıymış. Bu bağlamda birçok materyali çakıştıran ve bunları kurgusal olarak da birleştirebilen 2010 Serpentine Pavyonu, mimarın genel estetikten ziyade kavramsal bir arkaplanla şekillenen tasarımlarına örneklerden biri.

©Ateliers Jean Nouvel

Jean Nouvel ise pavyonu şu şekilde anlatıyor: “…İngiliz parkları İngiliz kentleri için karakteristik. Herkesin eğlenmesi için geniş çimenlik alanlar…Biri bu kadar basit parkların, bu büyük boşlukların neden kentlerde bu kadar nadir görüldüğünü merak edebilir. Bu kadar büyük alanı herkes için boş bırakmak. Biri onu korumak için harcanan enerjiyi düşünebilir…Böylece herkes bu huzurlu alanda dolaşabilir ve evlerinde, şehirlerinde, parklarında, dünyadaki en doğal şey olduğunu hissedebilir. Böylece ruh halim ne olursa olsun, dışsallık arzum, yalnız olarak, bir çift olarak, ailemle veya arkadaşlarımla, yaşım ne olursa olsun, Hyde Park’ta birkaç dakika ya da birkaç saat geçirme fikri barışçıl bir cazibe olmaya devam ediyor…

©Ateliers Jean Nouvel

…Bir park bize seçme özgürlüğü veriyor. Koruduğumuz ev ile bizi koruyan şehir arasında kalan bu miras uyumunun tadını çıkarmayı seçiyoruz. Yürüyoruz, çimin veya bankın üzerine oturuyoruz, sohbet ediyoruz, düşünüyoruz, oynuyoruz, arkadaşlarımızla zaman geçiriyoruz. Hepimizin kendine ait rutinleri var. Günlük? Haftalık? Büyük bir ihtimalle mevsimlik. Benim idealim Serpentine Pavyonunun Hyde Park’ın Londralılarına uyması, rutinlerini rahatsız etmemesi gerektiği; ancak onları kendisine çekecek, kendisini tamamlayıcı bir deneyim olarak sunacak. Onların seçimi. Artan merak ve yaz duygularını keşfetme arzusu, günlük konuşmayla doğal olarak yayılması mükemmel olurdu…

©Philippe Ruault

Ne zamandayım? Yazın. Ağaçlar yeşil, yapraklarıyla ağır. Çalıların bir kısmı çiçekli. Çimin üzerinde insanlar dolaşıp uzanıyor, spor yapıyor, oyunlar oynuyor. Serpentine Gallery ve Wolfgang Tillmans sergisini her zamankinden daha fazla insan ziyaret ediyor. Yaz pavyonu açılmak üzere. Biçimi hala belirsiz, algılaması zor…

Renkler yazın daha cesur ve yoğun hale geliyor. Yeşiller daha yeşil; çiçekler daha parlak. Yaz pavyonu ise buların ortasında bir fener gibi, yazı kutluyor. Parka aşırı bir karşıtlık alıyor. Tamamlayıcı. Parka ve Serpentine Gallery’nin tuğlasına tamamlayıcı. Kırmızı. Mevsimsel.

©Ateliers Jean Nouvel

Kırmızı, yaz sıcağını anlatıyor. Yeşili tamamlıyor. Kırmızı parlak, canlı, güçlü. Kırmızı, kışkırtıcı, yasak ve gürültülü. Kırmızı, kırmızı gül, Londra’nın yerleştiğimiz geçici yerleri olan ikonik objeleri; çift katlı otobüsleri ve telefon kulübeleri kadar İngiliz. Kırmızı sürekli değil. Sıcaklık yaz ile kayboluyor…Gül, yapraklarını kaybeder ve güneş, göründüğü ve kaybolduğu zaman; şafak ve alacakaranlıktaki kısacık ateşinde, kırmızıdır. Kırmızı, hiçbir zaman sonsuz olamayacak tutkunun, kırılgan sevginin rengidir. Bu nedenle onu işler, bir ateş gibi yakar, korur ve sürdürmeye çalışırız. 2010 Serpentine Pavyonu yaz ve göz kamaştırıcı sıcak güneşini kutlamak için kırmızıya dönüştü. Pavyon yaz ve güneşi ağırlamak, onlarla daha iyi oynamak için var.”

©Philippe Ruault

Kurgusunu bu sözlerle anlatan Nouvel, pavyonla parkın işlevlerini tamamlayacak ve yazı vurgulayacak bir obje yaratmayı amaçlamış. Bütün materyalleri de birbirleriyle uyum içinde bu amaca hizmet etmesi uğruna tek bir renkte birleştirmiş. Tasarımın, kurgusal olarak da güçlü bir karşılığı olan en dikkat çekici Serpentine Pavyonlarından biri olduğunu söylemek yanlış olmaz.

The post 2010 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

Serpentine Pavyonu (Serpentine Pavilion), Londra’daki Hyde Park, Kensington Gardens içinde Serpentine Sanat Galerisi (Serpentine Galleries) için her sene yapılan pavyonları kapsıyor. 2015 yılında bu pavyon SelgasCano tarafından tasarlanmış. Renki hali, organik formu ile Londra’nın ortasında devasa bir hayali koza olarak anılan 2015 Serpentine Pavyonu, dolambaçlı koridorları oluşturan yapısıyla Instagram cenneti olan bir tünel olarak tasarlanmış. 

© Wikipedia

SelgasCano ekibi son zamanlarda da 2015 Serpentine Pavyonu dışında yaptığı oganik pavyon tasarımlarıyla gündemde bir ekip. Brüj’de yaptıkları yeni pavyonun tasarladıkları Serpentine pavyonuna bir tür referans olduğunu belirtiyor ekip. İspanyol mimar Jose Selgas ve partneri Lucia Cano bu renkli tasarım için en önemli şeyin beyaz bir renk olduğunu söylüyor: “Beyaz yer, pavyon için bir tuval; tüm renklerin güneş çıktığında üstünde dans edebileceği bir tuval.”.

© Iwan Baan

2015 Serpentine Pavyonu, Kensington Gardens ortasında parlayan bir nesne. Pavyonun tünelleri yalnızca güneş ışığıyla değil hem akşam aydınlatması hem de kullanılan malzeme ile renklerin göze çarpıcılığıyla tünellerinin parlaklığını yansıtıyor bulunduğu yerde. Pavyon, ETFE plastiği denilen bir malzemenin birkaç katman halinde dalgalı bir çelik kafesin etrafına sarılmasıyla oluşturulmuş.

Etfe (EthylenTetraFluoroEthylen) fluoro polimer özellikli bir malzeme. Aslen uçak sanayi için geliştirilmiş, ışık geçirgenliği ve hafifliğinden dolayı günümüz mimarisinde de kullanılan bir ürün haline gelmiş zamanla.

© Iwan Baan

Pavyonun kıvrımlı ilerleyen strüktürü, bir merkezi nokta yaratıp, çimlerle kaplı alanda, dört kola ayrılıyor. Bu özelliğiyle bazı noktalarda SelgasCano ekibinin tasarımı, yarılmış fakat daha sonra plastik bandajlarla tekrar bir araya getirilmiş bir kozayı andırıyor; tıpkı içeriden çıkan bir tırtılın dışarı çıkmak için kendine açtığı delikleri kapamak gibi. Başka noktalarda ise pavyon, renkli ve parlayan yapısıyla uzayda sizi ve paralel bir evrene çekmeyi bekleyen bir solucan deliği gibi. Rengarenk ışıyan pavyon içeriden gergin membranlarıyla oldukça farklı bir mekan deneyimi sunuyor kullanıcılarına. 

© Flickr User George Rex

Serpentine Pavyonlarının 15. yılında kuratörler bir çeşit parti pavyonu istemiş bu özel yıl için. Bu nedenle SelgasCano ekibi seçilmiş. Ekip, ucuz malzemelerle oynayan, farklı malzemeleri bir araya geitirip bir çeşit malzeme brikolajı yaratmasıyla nedeniyle dikkat çekiyor.

Bu nedenle kuratörlerin 2015 pavyonu için isteğini yerine getirecek bir ekip olarak düşünülmüş. Pavyon tasarlanmadan önce de ekip burayı önceden kalma parti balonları ve manşetleriyle bile parkta şenlikli bir karmaşa yaratabileceklerini ifade etmiş kuratörlere. 

© Flickr User George Rex

Mimarlar 2015 Serpentine Pavyonu’nun Londra’nın kaosu zar zor kontrol edilebilen metrosundan esinlendiğini dile getiriyor. Tüplerin labirent hissi yaratan bir etkisi var. Bu dolambaçlı tünellerde ziyaretçiler birden çok katmanlı plastiğin içinde bir döngüye giriyor; hangi geçitlerin birbirine nasıl bağlandığını anlayabilmek üzere. Böylece pavyon, insan ile yaşayan bir tasarım haline geliyor. Gölgelerin ve içinde gezinen kullanıcıların yansımalarının etrafta dolaştığı bir çeşit gölge dansı mekanı yaratıyor. Geceleri ise parkın ortasında parlayan fantastik bir cismini, renkli bir sabun köpüğü ilüzyonunu andırıyor.

© Daniel Portilla

Selgas’ın dediği gibi pavyon bitmemiş bir proje, “zoru deneyen ve materyallerin sınırlarını zorlayan bir süreç”. İşlenmiş ve son hali Hyde Park’a yerleştirilmiş bir üründen çok gelişigüzel koyulmuş hissi veren bir nesne: detayları ve birleşim noktaları ile.

Tasarımda rol oynayan bir başka nokta da içeride çekilecek fotoğrafların yaratacağı kompozisyonun düşülmüş olmasıymış. Bu nedenle çeşitli kaynaklarda Instagram kullanıcıları için cennet olarak anılıyor 2015 Serpentine Pavyonu.

© Divisare

SelgasCano ekibinin pavyonu 2014 yılında Şilili Smiljan Radic tarafından tasarlanmış beyaz uzay yumurtasını (2014 Serpentine Pavyonu) hatırlatıyor organikliğiyle. İki tasarım da Serpentine Pavyonları için anti-mimari bir yaklaşım geliştirdi; kendinden önce gelen anıtsal mekan yaratan pavyonların aksine bir manifesto yaratıyor. Bilinçli olarak birçok ünlü mimarın pavyonunun gittiği yönün aksine yönelen tasarımlar, Serpentine pavyonlarının en dikkat çeken örneklerinden şüphesiz.

Kaynak: Wainwright, Oliver. “Serpentine pavilion 2015: a rainbow wormhole ready to suck you into another dimension”. 22 Haziran 2015. The Guardian. <https://www.theguardian.com/artanddesign/2015/jun/22/serpentine-pavilion-2015-a-rainbow-wormhole-ready-to-suck-you-into-another-dimension>

The post 2015 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

2014 Serpentine Pavyonu, Şilili mimar Smiljan Radić tarafından tasarlanmış. Serpentine Sanat Galerisi’nin çimlik alanının 350 metrekarelik kısmını kaplayan yarı saydam silindirik pavyon, Park Geceleri (Park Nights) etkinlikleri için hem bir alan sağlıyor hem de görünümüyle etkinliklere bir ilham kaynağı. Yarı saydam, bombeli pavyon Serpentine Sanat Galerisi için yapılan pavyonların 15.si.

© Inexhibit

Serpentine Sanat Galerisi bahçesinde büyük kayalar üstüne oturtulmuş pavyonun tasarımı mimarın daha önceki bir çalışmalarından doğmuş. Kağıt hamur ile modellenmiş pavyon bu karakterini Oscar Wilde’nin bir hikayesinden ve imarın önceki çalışması ”Bencil bir Devin Kalesi”nden; büyük kayalarla desteklenen strüktürünü de kendi projesi olan Restaurant Mestizo’nun büyük taşlarla desteklenen yapısından almış.

© Iwan Baan

Serpentine Pavyonu kapsamındaki diğer tüm projeler gibi, 2014 Serpentine Pavyonu da içinde bir kafe ve etkinlik alanı barındırıyor. Esnek olarak tasarlanmış pavyonda amaç ziyaretçileri bu yapıyı deneyimlemeye çekecek özellikler yaratmak. Radić’in işlerini incelediğimizde çeşitli projelerinde bu karakteri yansıtacak ve pavyonu yaratırken yaklaşımını anlatacak çevreye, sosyal etkenlere duyarlılığı, tasarımda sınırları etrafında özgürce dolaşması, mimarın farklı istek ve ortamlara farklı cevaplar verebilmesini sağlıyor.

Pavyon tasarımında da bu mimari dili oldukça yardım ediyor Smiljan Radić’e. ‘’Projelerim finalde garip formlar alabiliyor; fakat her zaman ilk başlangıç noktam materyaller, onların tektoniği ve bunun belirli şekillerde nasıl çalıştığıyla ilgili oluyor. ‘’ diyor Radić tasarım yaklaşımı için, 2014 Serpentine Pavyonu’na da işaret ederek.

© John Offenbach

2014 Serpentine Pavyonu için Smiljan Radić;

Pavyonun alışılmadık formu ve duygusal karakteri ziyaretçinin üstünde güçlü bir etkiye sahip, özellikle klasik mimari örneği Serpentine Sanat Galerisi’nin yanında konumlanmışken. Dışarıdan ziyaretçiler, büyük taş ayaklar üstünde çember şeklinde kırılgan bir kabuk görüyor. Alanın peyzajının doğal bir ögesi gibi gözüken bu taşlar, destek olarak kullanılıyor; pavyona hem fiziksel bir ağırlık veriyor hem de kırılganlık ve hafiflikle tamamlanmış dış bir strüktür. [1]

© Iwan Baan

Beyaz kabuk, yarı saydam ve fiberglastan yapılıyor. Bu kabuk, zemin katta boş bir alan ile düzenlenmiş; tüm hacim yüzüyormuş hissi veriyor. Yapının kapalı ve açık hacimleri, pavyonu çevreleyen Kensington Bahçeleri ve pavyonun içi arasındaki ilişkiyi keşfe çıkarıyor. Döşeme, gri ahşap kaplama deck, bir iç mekandan çok teras algısı yaratıyor. Akşamları bu beyaz kabuk, kendi yarı saydamlığı ve hafif kehribar renginde aydınlatmasıyla, geçenlerin dikkatini çekmeyi amaçlıyor tıpkı lambaların etrafına toplanan güveler gibi.’’ [1]

Kaynaklar:

1. “Chilean architect Smiljan Radić designed the fourteenth Serpentine Pavilion, a semi-translucent, cylindrical structure that resembled a shell.” Serpentine Galleries.

The post 2014 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.