©BowerBird

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl yapılan pavyonu, geçtiğimiz sene tasarlayan 17. mimar Francis Kéré olmuş. Berlin temelli Kéré Architecture stüdyosunun kurucusu ise her yaz büyük ilgi toplayan pavyon serisine, ağaç yapısının esinlenen bir strüktürle katkıda bulunmuş. 2017 Serpentine Pavyonu, mimarın geldiği şehirden esinlendiği bir çok ögeyi yansıtan özgün bir pavyon.

©Kéré Architecture

“2017 Serpentine Pavyonu için önerilen tasarım bir mikro evren olarak üretildi -Kensington Gardens’da geldiğim yer olan Burkina Faso’ya kültürel referanslar yapan ve bunu deneysel yapım teknikleriyle birleştiren bir topluluk mekanı. Geniş bir çölün ortasında büyümüş olmam bende tasarımın sosyal, sürdürülebilir ve kültürel sonuçları konusunda büyük bir bilinç oluşturdu. Ben mimarlığın toplum, ekoloji ve ekonomi arasında bağdaştırıcı rolü üstlenirken hepimizi şaşırtma, birleştirme, hepimize ilham verme gücüne sahip olduğuna inanıyorum.”

©Kéré Architecture

“Burkina Faso’da ağaç, insanların bir araya geldiği ve dallarının altında günlük aktivitelerin gerçelştirildiği bir mekandı. 2017 Serpentine Pavyonu için tasarımımda da çelikten yapılmış asılı büyük bir çatı örtüsü ve güneş ışığını içeri alırken yağmuru engelleyen saydam bir kaplama. Bu kanopinin altında pavyonun iç kısmında dinamik gölge efektleri yaratması amacıyla ahşap gölge elemanları kullanıldı. Pavyonda farklı karakterlerin kombinasyonu bir tür özgürlük ve topluluk hissi oluşturuyor: ağaç dallarının gölgeleri gibi pavyon, insanların buluştuğu ve günlük deneyimlerini paylaştığı bir mekan haline geliyor.”

©Kéré Architecture

“Benim mimarlık yaklaşımının en temel ögelerinden biri açıklık. 2017 Serpentine Pavyonu’nda bu, prefabrik ahşap blokların küçük boşluklarla üçgensel modüller oluşturduğu duvar sistemiyle gerçekleştirildi. Bu sistem, yapıyı saran duvara bir haflik ve açıklık veriyor.”

“Pavyonun kıvrımlı duvarı yapıyı, 4 noktadan yarılıyor ve pavyona 4 farklı girişin olmasını sağlıyor. Kurgulana duvar sistemi çatı kanopisinden bağımsız bir strüktür. Birbirinden bağımsız ve bol açıklı elemanlar pavyonun içindeki hava sirkülayonunun da maksimum olmasını sağladı.”

©Kéré Architecture

“Pavyonun merkezinde, kanopide, büyük bir açıklık var; doğaya sürekli bir bağlantı yaratan geniş bir açıklık. Yağmur zamanlarında çatı, bir tür huni gibi, suyu strüktürün kalbine yönlendiriyor. Bu yağmur toplama sistemi sembolik olarak, suyun insan yaşamının devamlılığı ve refahı için en önemli kaynaklardan biri olduğunu belirtiyor.” Huni benzeri yağmur toplama sistemi, yağmurlu günlerde içeriden gözlemlenen bir tür şelale yaratıyor ve mekanın etkisine katkı sağlıyor.

©Kéré Architecture

“Akşamları ise kanopi bir tür aydınlanma kaynağı olarak rol değiştiriyor. Duvar sistemiyle yaratılan delikler dışarıdakilere, içerideki aktivite ve hareketle ilgili ipuçları veriyor. Benim geldiğim Gando köylerinden Burkina Faso’da, akşamları her zaman bir kutlamanın yerini tespit etmek oldukça kolay olurdu; biraz üstteki bir noktaya çıkar ve etrafı saran karanlık içinde bir ışık kaynağı arayarak. Bu küçük ışık insanlar etkinliğe katılmak üzere geldiğinde gittikçe büyürdü. Bu şekilde 2017 Serpentine Pavyonu bir fener, öykücülüğün ve birlikteliğin bir sembolü olacak.”

©Kéré Architecture

Ağaçtan esinlenen ve bir buluşma mekanı kurgulayan 2017 Serpentine Pavyonu, kullanıcılarını doğaya ve birbirlerine bağlamayı amaçlıyor. Kéré’nin BIG’ ekibinin pavyonundan bir sene sonra yapılan pavyonu, Londra iklimini ve ziyaretçilerini kucaklayan, mimarı sayesinde sosyal ve ekolojik kaygıları olan bir strüktür.

The post 2017 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Luke Hayes

Serpentine Gallery için 2000 senesinden beri her yıl tekrar tasarlanan Serpentine Pavyonu, 2007’de Olafur Eliasson ve Kjtetil Thorsen işbirliği ile tasarlanmış. Danimarkalı sanatçı ve Snøhetta ekibinin kurucularından olan Norveçli mimarın ortak tasarımı olan 2007 Serpentine Pavyonu, fırıldığa benzeyen tasarımıyla oldukça dikkat çeken bir pavyon olmuş.

©John Offenbach

2007 Serpentine Pavyonu, sürece bir sanatçının dahil olduğu ilk pavyonlardan. Serpentine Gallery’nin bir sanatçıyı pavyon tasarımına sahil etme isteğinin sebebi tüm projeye yepyeni bir bakış açısı getirebilmek ve pavyon tasarımlarında çeşitliliği genişletmek. Format bir önceki yıl Rem Koolhaas ve Cecil Balmond’un Arup ve sanatçı Thomas Demand ile ortak tasarımı olan 2006 Serpentine Pavyonu ile başlamış ve direktörler yaklaşımın mimarlık pratiğinde yenilikler için özgün bir nokta olduğuna inanıyor. Serpentine Gallery yönetmeni İngiliz kuratör Julia Peyton-Jones da bu pavyonun bu bağlamda amaçlarına ulaşan bir tasarım ortaya koyduğunu belirtiyor.

©Luke Hayes

Eliasson ve Thorsen pavyonu, ahşap kaplanmış strüktürü dışarıdan saran spiral bir rampa ile yaratmış. Rampanın kenarları, bir dizi burulmuş beyaz örtü şeritlerle süslenmiş. Pavyona gelen ziyaretçiler rampada yukarı doğru çıkarken şeritlerin arasından pavyonun bulunduğu Kensington Parkı’nı gözlemleyebiliyor. Şeritlerin kıvrılan yapısı pavyon içerisinde ilerledikçe farklı açılardan farklı görünürlük durumları yaratabiliyor.

©Luke Hayes

Olafur ve Kjetil’in tasarımı, bir çeşit fırıldağı andırıyor. Bu bağlamda pavyon o yıla kadar tasarlanan pavyonlar arasında dikkat çeken bir tasarıma sahip. Bunun sebebi pavyonun parka farklı bakışlar yaratacak bir araç kullanan ilk strüktür olması.

2007 Serpentine Pavyonu, içerisinde farklı etkinliklerin gerçekleşebileceği çanak biçiminde bir oditoryumu barındırıyor. Oditoryum, koltuk sıralarıyla pavyonun merkezine, yer seviyesine doğru alçalan bir kütle.

©Deborah Bullen

Pavyonun kurguladığı odistoyuma ek olarak üst noktada, ziyaretçilerin oturup bir şeyler içebilecekleri bir alan yaratılmış. Bu kısımla 2007 Serpentine Pavyonu, arkasında bulunan Serpentine Gallery seviyesine kadar yükseliyor. Böylece pavyon, o yıla kadar tasarlanan pavyonlardan sonra, tek seviyede ilerleyen pavyon strüktürlerine yepyeni bir dikey dinamik katıyor. Geniş, spiral rampa yapının tüm çeversini iki kere dönerek en üst noktadaki ziyaretçileri oditoryum benzeri kütleye indiriyor.

©Luke Hayes

Olafur Eliasson ve Kjtetil Thorsen: “2007 Serpentine Pavyonu’nda ortak çalışmamız, ikimizin de kamusal veya özel mekanları oluşturan elemanlar olarak mekan deneyimine ve geçiciliğe odaklanan yaklaşımımızla tanımlanan bir süreç oldu. İkimiz de sanat ve mimarlık arasında konseptsel farkları yorumlamak amacıyla mekansal deneyler yapan alanlarda çalışıyoruz. “ diyor tasarım süreçleri hakkında. Olafur Eliasson mekansal deneyler yapan bir stüdyo olan SOS ekibinin başı ve Kjtetil Thorsen da kurucusu olduğu Snøhetta’nın yanında Innsbruck Üniversitesi’nde Mimarlıkta Mekansal Deney Çalışmaları adlı enstitüde bir profesör.

©Luke Hayes

Pavyon projelerinde en önemli nokta her bir strüktürün parkla, kamuyla ve asıl yapıyla kendine özgü bir ilişkisinin olması. 2007 Serpentine Pavyonu da Serpentine Gallery direktörleri Julia Peyton-Jones ve Hans Ulrich Obrist için bunun en başarılı örneklerinden birini ortaya koymuş.

The post 2007 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Daniel Portilla

Serpentine Pavyonu, Londra’daki Hyde Park’ta Serpentine Sanat Galerisi için her sene yapılan pavyonları kapsayan bir proje. 2013 yılında ise Sou Fujimoto tarafından bir pavyon tasarlanmış parkta. Geçici bir yapı olan pavyon konusunda oldukça dikkat çekici tasarımlara imza atan Fujimoto’nun en ilginç eselerinden biri 2013 Serpentine Pavyonu. 6 Haziran 2013’te halka buluşan pavyona ilk açıldığı zaman ”bulut” ismi takılmış. Bunun sebebi şekli ve verdiği hafiflik hissi. 40 cm’lik çelik çubuklardan oluşan grid modüllerden yapılmış olan pavyon, bu modülün her köşede biçim değiştirmesi ile oluşturulmuş. Bu sürekli strüktür bazı yerlerde kırılmış; böylelikle hem insanların geçişine hem çeşitli yerlerde farklı kullanımlara imkan tanıyan bir karaktere evrilmiş pavyon.

©Daniel Portilla

Sou Fujimoto pavyonunu şöyle anlatıyor:

”2013 Serpentine Pavyonu ile yarı saydam bir mimari, insanların araziyi daha yeni ve çeşitli şekillerde keşfetmeye cesaretlendirecek bir alan yaratıım. Kensington Bahçeleri’nin doğası bağlamında, çevreyi saran yeşillik, inşaa edilmiş pavyonun geometrisiyle birleşiyor. Yepyeni formda bir çevre yaratıyor, insan eliyle yapılanın doğa ile kaynaştığı. 2013 Serpentine Pavyonu’nun tasarımında ilham kaynağı; yapılan formların geometrilerinin doğal çevre ve insanla karışması konsepti oldu…”

©Daniel Portilla

“…Kırılgan grid, güçlü bir taşıyıcı sistem yaratıyor; bu taşıyıcı sistem de genişleyebilen yapısıyla bulut benzeri bir şekle bürünüyor ve katı düzen ile yumuşaklığı harmanlıyor. Küçük, basit, insan ile ölçeklenmiş küpler, organik ve soyut arasında varolan bir form oluşturmak, içte ve dışta sınırları bulanıklaşan belirsiz, yumuşak köşeli bir strüktür yaratmak için bir araya geliyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…2013 Serpentine Pavyonu, hassas, 3 boyutlu, örgü bir strüktür; her bir birimi yüksek kalite çelik çubuklarla oluşturulmuş. Pavyon, yarı saydam ve düzensiz bir şekil oluşturuyor. Bu haliyle ziyaretçilerini bir anlamda çevredeki bazı etkenlerden korurken payzajın bir parçası olarak kalmasını sağlıyor. Grid sistemin farklı yerlerde değişen derinliği, kalın duvarlar veya ince saydam yüzeyler oluşturuyor…” [1]

”…2013 Serpentine Pavyonu’nun kapladığı alan 357 metrekare, brüt iç alanı ise 142 metrekare. Pavyonun, bir dizi basamakla yer seviyesinden yükseltilmiş iki giriş terası var. Bu teraslar aynı zamanda bir oturma alanı oluşturuyor. Gridin topoğrafyası esnek bir yapıya sahip; aynı çelik küplerle çok amaçlı ortak alan, duvar, oturma alanı ve çatı oluşturuyor. Bu sayede pavyonun organik strüktürü, yeni koşullara uyarlanabilen bir arazi yaratıyor; her bir ziyaretçiyi kendilerine özgü deneyimleri için cesaretlendiriyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…İster bir etkinlik için ister yalnızca dinlenme amaçlı Hyde Park’ta bulunan herkes, yapının içinde veya dışında kendine has bir alan bulmaya davetli. 2013 Serpentine Pavyonu gün boyu kafe ile herkese açık bir mekan, teras alanlarının en büyüğü bir etkinlik alanı olarak kullanılabiliyor. Diğer teraslar ziyaretçilerin keyfine yönelik kullanımlara açık. Belirli noktalarda kırılgan bulut pavyon, Serpentine Sanat Galerisi binasının klasik mimarisiyle birleşiyor.” [1]

Kaynaklar:

1. Portilla, Daniel. “Serpentine Pavilion / Sou Fujimoto.” ArchDaily. Haziran 7, 2013.

The post 2013 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.