© Bitter Bredt

Denver Sanat Müzesi (Denver Art Museum) Studio Libeskind’in Amerika’da tamamladığı ilk yapı. Diğer adı Frederic C. Hamilton Binası olan yapı, Denver’da 1971 yılında İtalyan mimar Gio Pionti tarafından tasarlanan mevcut sanat müzesine bir ek olarak tasarlanmış. 2006 yılında açılan bu ek bina çağdaş sanat koleksiyonları ve sergilerinin yanı sıra Okyanusya ve Afrika sanat eserlerini de bünyesinde bulunduruyor.

© Bitter Bredt

Amerika’nın Colorado eyaletinde bulunan Denver, Rocky Dağları’nın eteğinde, 1560 rakımda bulunan bir şehir. Amerika’nın batısı boyunca uzayan Rocky Dağları şehirdeki yaşamı etkileyen en büyük coğrafi etkenlerden. Daniel Libeskind de Denver Sanat Müzesi’ni tasarlarken bu dağların etkisini göz ardı etmemiş. Libeskind’in tasarımı Rocky Dağları’nın vadi ve tepelerinden esinlenilerek oluşturulmuş bir dizi geometrik hacimler olarak tanımlanabilir.

© Bitter Bredt

Libeskind’in binanın cephesini tamamen titanyum ile kaplama kararı yapıyı özgün kılan özelliklerden bir tanesi. Yaklaşık 13,500 metre karelik binanın tamamında 9,000’i aşkın titanyum panel kullanılmış. Bu paneller, Denver’lı titanyum üreticisi tarafından müzeye bağışlanmış. Müzenin dikkat çekici kısımlarından bir diğeri ise yanındaki cadde üzerine kadar konsol çıkan sivri ucu. Bu konsolun ucu Gio Pionti’nin tasarladığı mevcut müze yapısını gösteriyor. Yapının bu kısmından uzanan çelik ve cam bir köprü iki müze yapısını birbirine bağlıyor.

© Bitter Bredt

Bu dağ şehrinin kendine özgü ışık, renk, sıcaklık ve iklim değişiklikleri, tasarım aşamasında Studio Libeskind’i zorlayan etkenlerin başında gelmiş. Libeskind bu etkenlerin yalnızca işlevsel ve fiziksel olarak değil; kültürel ve denetsel bağlamda da projenin bir parçası olması konusunda ısrarcı olmuş.

Tasarlanan ek yapıyla birlikte müzenin ana girişi buradan sağlanıyor. Açılı duvarların tariflediği merdivenler, kullanıcıları 4 katlı müze binasının üst katlarındaki sergi salonlarına çıkarıyor. Sergi alanları tavan pencerelerinden ışık alıyor. Ayrıca ek bina ile müzeye yeni sergi alanları, 280 kişilik bir oditoryum, kafeterya ve müze mağazaları kazandırılmış.

© Bitter Bredt

Yapı toplam üç bölümden oluşuyor. Birinci katta geçici sergilerin bulunduğu Gallagher Aile Galerisi yer alıyor. İkinci katta ise modern sanat koleksiyonlarının bulunduğu Anschutz Galerisi ve çağdaş Amerikan eserlerinin sergilendiği Martin & McCormick Galerisi var.

© Bitter Bredt

Denver Sanat Müzesi, şehirdeki kamusal hayatı yeniden kurgulayan bir proje. Yapı, yarattığı kamusal alanlar, geçişler ve meydanlar ile şeir ölçeğinde kentin önemli noktalarını birbirine bağlıyor. Müzenin ön bahçesi olarak adlandırılan Acoma Plaza, kamusal sergi ve etkinliklerin gerçekleştiği bir meydan olarak kullanılıyor. Ayrıca yapı, Michael Graves tarafından tasarlanan Denver Halk Kütüphanesi’nin (Denver Civic Library) komşusu.

Kütle Oluşumu

Denver Sanat Müzesi’nin 2006 yılında açılmasından sonra bölgenin kültürel kimliği büyük bir değişim geçirmiş. Pek çok ünlü sanatçı, müzenin sunduğu esnek mekanlar sayesinde Denver Sanat Müzesi’ni tercih etmiş ve Denver zamanla Amerika’nın sanat merkezlerinden biri haline gelmiş. Buna ek olarak müzenin bulunduğu bölgede pek çok yeni müze ve galeri açılmış. Libeskind, tasarladığı yapıyı Denver’ın kimliğini değiştiren bir ikon olarak tanımlıyor.

Studio Libeskinde, Denver Sanat Müzesi’nin tasarım ve inşaa sürecince, Walt Disney Konser Salonu’nun yapımında da görev alan Davis Partnership Architects ve MA Mortenson Company gibi firmalarla işbirliği kurmuş.

The post Denver Sanat Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Guenter Schneider

Proje, 1987’de Berlin yönetimi tarafından açılan Berlin’de varolan Yahudi Müzesi’nin genişletilmesi için düzenlenen bir yarışma sonucu ortaya çıkmış. İlk olarak 1933’te açılmış olan müze, 1938’de Nazi yönetimi tarafından kapatılmış ve 1975 yılına kadar terkedilmiş bir haldeydi. Berlin’deki Yahudi nüfusunu, özellikle II. Dünya Savaşı sonrası, Berlin’e  tekrar kazandırmak için açılan yarışmada Daniel Liebeskind’in projesi birinci seçilmiş. Uluslararası birçok proje arasından Liebeskind’in projesinin seçilmesinin sebebi, kavramsal olarak soykırımdan önce, sonra ve soykırım sırası Yahudi yaşamını yansıtacak, şekilsel ve oldukça radikal bir tasarım olmasıymış. Berlin Yahudi Müzesi, 1999 yılında tamamlandıktan sonra 2001 yılında hizmet vermeye başlamış, terkedilmiş müze yapısı da böylece tekrar kullanılmaya başlanmış.

©Libeskind

Libeskind için Yahudi Müzesi, bir yarışmadan çok Berlin’de kaybolmuş olan bir kimliği tekrar kurmak ve güvence altına almak anlamına geliyor. Konsept olarak Libeskind müzede yokluk, boşluk ve görünmezlik hissini vurgulamak istemiş -bunlar Yahudi kültürünün yok oluşunu simgeliyor. Müzenin mimari dili soykırımın hem Berlin şehrinde hem de Yahudi kültüründeki etkisini müzenin ziyaretçilere deneyimleteceği duygular ve anlatımla birlikte kurgulanmış. Mimariyi bunları anlatan bir öge olarak kullanıyor Libeskind.

©Mal Booth

Yapının formu da Yahudilerin sembolünün soyutlanmış bir hali olarak düşünülmüş. Müzenin taşıyıcı kısımları farklı tarihi olayları niteleyen alanlar olarak düşünülmüş ve bu olaylar çizgilerle birbirine bağlanmış; ortaya çıkan form da bunun yükseltilmesiyle oluşturulmuş. Sonuç olarak zikzak bir yapı elde edilmiş.

Formu itibariyle eski müze yapısından tamamen ayrılsa da Berlin Yahudi Müzesi’ne eski müze binasından geçilmeden girilemiyor. Bu eklenti kısma girmek için ziyaretçiler eski müzeye girip buradan bir yeraltı koridoruyla yeni müze binasına geliyor. Burada amaçlanan birbirinden farklı iki yapıyı bir bütün haline getirmek.

©BitterBredt

Yer altı koridorundan geçtikten sonra kullanıcıları bir yol ayrımına getiriyor Berlin Yahudi Müzesi. Buradan üç rotaya ayrılıyor. Üç farklı rota da Alman tarihinde Yahudi olma deneyimini anlatacak şekilde tasarlanmış. Yahudilerin Almanya’dan göçü ve soykırım anlatılıyor bu koridorlarda. Libeskind burada yapının zikzak oluşumunu takip eden, ziyaretçilerin gidiş yolu boyunca farklı deneyimlerine olanak sağlayan bir gezinti yaratıyor iç mekanda.

©Libeskind

Dışarıdan bakıldığında Berlin Yahudi Müzesi, iç düzeninde bu düzene uyan bir şekilde kurgulandığı alıgısını yaratıyor; fakat iç mekanlar oldukça kompleks. Libeskind’in yaratığı gezinti ağı ziyaretçileri galerilere, boş mekanlara ve çıkmaz sokaklara yönlendiriyor. Dışta ise müzeye eklenen bu yeni alanın büyük bir kısmının pencere boşluklarından oluştuğunu ve materyaldeki değişimleri vurguladığını görüyoruz. İç mekan betonarme ile oluşturulmuş. Malzeme ve yapıya açılmış ince yarıklar, gezilen mekanlardaki boşluğu ve çıkmaz sokak hissini vurgular biçimde kullanılmış. Libeskind Yahudilerin II. Dünya Savaşı’nda hissettiklerini yansıtıyor ve bunu ziyaretçilere aktarmayı amaçlıyor; en karanlık anda bile tüm umudu yeniden yeşerten küçük bir ışık izi.

©Cyrus Penarroyo

Berlin Yahudi Müzesi’nin en etkileyici ve en güçlü mekanlarından biri de soykırımda kaybedilen tüm Yahudileri temsil eden 10.000 kaba demir suratın tüm zemin boyunca yerleştirilmiş olduğu alan. Beton duvarların oluşturduğu soğuk, boğucu etki ve tavandaki küçük yarıktan gelen ışıkla yapıyı müzeden çok çoğu kişinin anlayamamış olduğu tarihi bir olayı deneyimleten mekan olarak tasarlamış Libeskind, bunun en yoğun deneyimlediği alanlardan biri de burası.

Son olarak ziyaretçileri Sürgün Bahçesi’ne getiriyor rota. Ziyaretçiler, bu mekanda arasında kaybolmuş hissettikleri 49 beton sutün görüyor. Tavan ise tamamen açık ve gökyüzü görünüyor. Libeskind’in tarih boyunca yaptırdığı duygusal gezi burada son buluyor Berlin Yahudi Müzesi’nde.

©BitterBredt

İnsan deneyimini güçlü mimari bir kompozisyona dönüştürebilen Daniel Libeskind’in tarih ile şekillendirdiği, tarihi deneyimleten güçlü bir mekan yarattığı güncel eserlerinden biri olan Kanada Soykırım Anıtı’na buradan bakabilirsiniz.

The post Berlin Yahudi Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Kanada’nın Ottawa şehrine Libeskind Studio tarafından tasarlanan Kanada Soykırım Anıtı’nın inşaatı, 2017 yılında tamamlandı. Kanada Hükümeti tarafından açılan bir yarışmada birinci seçilen proje, ülkede yaşayan soykırım kurbanlarını ölümsüzleştirmek ve soykırımdan geriye kalan insanları anmak için yapılmış. Kanada Soykırım Anıtı, Wellington ve Both caddelerinin kesişim noktasında, yaklaşık üç dönümlük bir alana inşa edilmiş. Proje alanı Kanada Savaş Müzesi’nin karşısında olduğu için sembolik olarak da bir değere sahip.

© doublespace photography

Kanada Soykırım Anıtı, Nazi rejimi sırasında hayatını kaybeden masum insanları ve soykırımdan kurtulmayı başarıp Kanada’ya yerleşen binlerce Musevi vatandaşı anıyor. Bu bağlamda, mimari; sanat, peyzaj ve bilim ile bir araya gelerek, insanlık tarihinin en karanlık sayfalarından biri ile bağ kuruyor ve insanoğlunun yaşama gücünü yansıtan önemli bir mesaj veriyor.

© doublespace photography

Anıt, altı üçgensel beton kütlenin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Yerinde dökülmüş beton kullanılarak inşa edilen anıtın beton yüzeyleri çıplak bırakılmış. Bu kütleler bir yıldızın altı farklı ucunu sembolize etmekte. Bu yıldız hayatını kaybeden Musevi vatandaşların görsel bir sembolü. Yaratılan üçgen mekanlar ise Nazi rozetlerini ve Nazi rejiminin homoseksüelleri, Musevileri ve diğer azınlık gruplarını toplumun geri kalan kısmından dışlama çabasını temsil ediyor.

© doublespace photography

Her bir üçgen parçanın beton duvarlarında, Edward Burtynsky tarafından çekilmiş büyük ölçekli, monokrom toplama kampı fotoğrafları sergileniyor. Bu fotoğraflar ile, anıta gelen ziyaretçiler için eğik duvarlar ve labirente benzeyen iç mekan kurgusundan farklı bir boyut yaratmak amaçlanmış. Anıt’ın çevresinde ise iğneyapraklı ağaçların oluşturduğu küçük bir orman var. Bu ağaçlar, soykırımdan kurtulup Kanada’ya gelen Kanada vatandaşlarının ülkeye verdikleri katkıyı sembolize ediyor.

© doublespace photography

The post Kanada Soykırım Anıtı (National Holocaust Monument) appeared first on Arkitektuel.