© Shunji Ishida

Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi (California Academy of Sciences), Renzo Piano ve Stantec Architecture tarafından ortak olarak tasarlanan bir bilim ve araştırma merkezi binası. Kaliforniya Bilim Akademisi, 1853 yılında eyaletin San Francisco şehrinde kurulan bir enstitü ve Amerika’nın en prestijli araştırma kuruluşlarından bir tanesi.

© Tim Griffith

Renzo Piano tarafından tasarlanan akademinin müze binası yaklaşık 28 metre yüksekliğindeki her biri cam bir kubbeye sahip iki önceden var olan binanın bir araya gelmesi ile oluşuyor. Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi bünyesinde bulundurduğu planetaryum, akvaryum, sergi alanları ve geniş bir yeşil çatısı ile dikkat çekiyor. Yeşil çatının altında yer alan tüm bu mekanların kütlesel kurgusu çatıya şeklini veriyor.

© Tom Fox, SWA Group

3,500 metrekarelik kompleks, yerden kopartılarak 10 metre yükseltilmiş bir parkı andırıyor. Yapının üzerinde 1.7 milyon doğal bitki bulunan yeşil çatısı doğal bir topografya gibi hareket ediyor. Yapının köşelerine doğru bir düzlük gibi davranan çatı, kompleksin ortalarına doğru yükselerek müzenin ana iki kubbesini oluşturuyor. Biri planetaryumun, diğeri ise yağmur ormanı sergi alanının üzerinde bulunan bu kubbeler, doğal tepecikleri andırıyor. Kubbelerin üzerinde ise yuvarlak tavan pencereleri bulunuyor ve bu pencereler açılıp kapanarak müzenin içinde doğal hava sirkülalsyonu sağlıyor.

Plan

Sürdürülebilir mimari bu projenin en temel özelliklerinden bir tanesi. Piano, bu tasarımı ile LEED tarafından verilen en iyi tasarım ödülüne layık görülmüş. Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi, pek çok yeşil stratejisi ile bu ödülün hakkını veriyor. Yeşil çatının altında yer alan doğal toprak tabakası çok etkili bir yalıtım katmanı olarak görev yapıyor. Binanın ısı korunumu ve bu yolla sağlanırken müzenin içinde yapay klimalandırma sistemlerine ihtiyaç duyulmuyor.

Çatının transparan kanopisine yerleştirilmiş fotovoltaik paneller ile güneş enerjisi elektrik enerjisine dönüştürülüyor. Müzenin elektrik ihtiyacının %5’inden fazlası bu şekilde sağlanıyor. Materyal tercihi, geri dönüşüm stratejileri, doğal ışık kullanımı, su kullanımı, yağmur suyu toplama sistemleri ve enerji kullanımı gibi unsurlar da bir bütün olarak Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi’nin sürdürülebilir bir müze binası olmasına katkı sağlıyor.

© Tim Griffith

San Francisco’da Golden Gate Park’ta bulunan müze dünyanın en büyük doğa tarihi müzeleri arasında yer alıyor. Sergi, eğitim, koruma ve araştırma konseptlerini tek bir çatı altında toplayan müze yılda 1.5 milyona yakın ziyaretçi ağırlıyor. Müzenin içinde bulunan akvaryumda köpekbalıkları ve denizin derinliklerinde görülen çeşitli canlılar yaşıyor.

© Tim Griffith

Yapının bir diğer dikkat çekici noktası ile iki binanın ortasında yer alan tamamen cam kaplı meydan(piazza). 22 metreye 30 metre genişliğindeki bu meydanın üstünde hafif bir açıyla yükselen cam bir tavan parçası var. Üçgen cam panellerin oluşturduğu bu cam tavan çelik kirişler ve kirişlere bağlı yatay destek elemanları ile taşınıyor. Beton yeşil çatı da yine kimi noktalarda eğimli üretilen çelik kiriş kolon sistemi ile taşınıyor. Bu strüktürel sistem ile müzenin bazı noktalarında 29 metreye varan açıklıklar geçilmiş.

The post Kaliforniya Bilim Akademisi Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Singapur’un en büyük konut projelerinden biri olan The Interlace, tropikal iklimde yaşamaya yeni ve modern bir bakış açısı getiriyor. OMA’nın partnerlerinden Ole Scheeren, Singapur’un geneline hakim olan kümelenmiş, izole kuleler inşa etmek yerine farklı bir tasarım stratejisi izlemiş. Proje doğal alanlar ile iç içe girmiş yaşam ve sosyal alanlar arasında bir bağ öneriyor.

© Iwan Baan

Singapur’un güneyinde Alexandra Road ve Ayer Rajah Expressway gibi iki işlek ulaşım aksının çevrelediği 8 hektarlık yüksek bir arazi üzerinde bulunan The Interlace, toplam 170,000 metrekare zemin alanına sahip bir konut kompleksi. Proje büyüklükleri değişen 1,040 daire, yeşil ve sosyal alanların harmanlandığı bir yapı. Mimarların en dikkat ettiği unsurlardan biri, tasarladıkları kompleksin sürdürülebilir olması. Güneş, rüzgar, iklim koşulları gibi çevresel faktörler ve enerji korunum ilkeleri analiz edilerek projeye şekil vermiş. Ayrıca her bir dairenin park, deniz ve şehir manzarası var.

© Iwan Baan

The Interlace, 31 apartman bloğundan oluşuyor. Dikey yükselmek yerine yatay olarak, birbirine dokunarak araziye yayılan birbirinin aynısı olan her bir blok 6 kat yüksekliğinde. Bloklar, 8 geniş avlunun çevresine altıgen bir düzende yerleştirilmiş. Blokların üst üste geldiği noktalarda ise birçok katta bulunan ortak ve özel dış mekanların oluşturduğu dikey bir köy yaratılmış.

Kompleksi oluşturan 31 blok, proje alanı üzerinde konumlanmaları ile The Interlace’e ana karakterini veriyor. Bloklar arasında bırakılan geniş mesafeler, dairelerin içindeki ev hayatının mahremiyetini korurken, blokların bir araya geldiği noktalar ortak kullanıma ayrılmış. Birbiriyle etkileşim halinde olan kamusal alanlar, avlulara göre şekilleniyor ve alanın dışına, doğaya ve yeşile doğru açılıyor. Bu sayede The Interlace, kullanıcısına hem sessiz ve özel alanlar sağlarken hem de insanların bir araya gelebilecekleri hareketli ortak mekan imkanları sunuyor. Böylece kompleksin içinde bireysellik ve birlik anlayışı ayrı ayrı teşvik ediliyor.

Diyagram

Scheeren’in tasarımı, alandaki yeşili arttırmak üzerine. Çatılar ve kademeli teraslar yeşillendirilerek yeşil yapının üstüne taşınmış. Yer üstündeki araç trafiği minimuma indirilerek, zemin kattaki yeşil alanlar korunmuş.

The post The Interlace appeared first on Arkitektuel.