© Maurizio Marcato

2004 yılında tamamlanan Nardini Grappa Damıtımevi (Nardini Grappa Distillery), Massimiliano and Doriana Fuksas (Studio Fuksas) tarafından tasarlandı. İtalya’nın Vicenza kentinde Bassano del Grappa isimli bölgedeki damıtımevi projesi, markanın yer altındaki damıtım tesisi ve oditoryumu; yerin üstünde iki adet şişirilmiş disk formunda araştırma merkezinden oluşuyor. Yer altındaki hacim ve bir çeşit uzay aracı gibi görünen hacimleriyle yapı, ekibin özgün tasarımlarından bir tanesi.

© Maurizio Marcato

Ekibe göre Nardini Grappa Damıtımevi, iki ayrı dünyadan oluşuyor. Bunların ilki uçan, eliptik şekillere sahip balonların içindeki araştırma merkezi laboratuvarları; diğeri ise gömülü olan, toprağı doğal bir kanyon oluşturarak yaran ve bu yarığın sonuna oturan 100 koltuklu oditoryum kısmı. Toprak altındaki oditoryum hacmine ziyaretçiler zemin kotundan bu kanyon mekanı şekillendiren hafif bir eğimle alçalarak ulaşıyor. Ziyaretçileri yapıya yönlendiren eğim, oditoryumun koltuklarına bakıyor. Böylece giriş aynı zamanda bir açık hava sahnesi olarak da kullanılabiliyor. İzleyicileri eğimli duvarlarla yaratılmış yapay kanyon peyzajıyla saran oditoryum kısmı, toprak kotu ve toprağın altını bağlayan kesintisiz bir etkinlik mekanı.

Kesit

Bu kısmın hemen üstünde ise yukarıdaki baloncukları yansıtıcı bir havuz bulunuyor. Yapının giriş kısmına dahil olan bu alan iki uçan balon hacimler arasında yansıma oyunlarıyla hareketli bir ara mekan yaratıyor. Havuz kısmı, aşağısında bulunan oditoryumun tavan pencerelerinden gelen ışığı yansıtıyor ve aşağıya daha aydınlık bir mekan sağlıyor. Akşamları ise aşağıdan gelen ışığı yukarıdaki baloncuklara yansıtarak yapıyı aydınlatan bir eleman. Havuz, yapıya, gelen ışığı yansıtarak ve cam yüzeylerden yansıyarak, kendine özgü bir dinamiklik katıyor. Bu dinamikliğe üstteki hacimleri taşıyan ince kolonların gergin, birbirinden farklı eğimli yapısı da katkı sağlamış.

© Matteo Danesin

Ekibin kurguladığı iki dünya, birbirine bir asansör ve bir merdivenle bağlanıyor. Bu sirkülasyon elemanları birbirinden farklı eğimleriyle aşağıdaki taşıyıcılara ve birbirlerine zıt bir komposizyon oluşturuyor. Tamamı cam kaplı asansör ve merdiven hacimleri, ziyaretçileri toprağın altından, uçan laboratuvarlara ulaştırıyor.

Nardini Grappa Damııtmevi’nde ziyaretçiler ölçülmüş simetrilerle yaratılmış birden çok mimari durumla karşı karşıya. Yapı bir gözlemci için sürekli olarak değişen manzaralara sahip: iki adet şaşırtılmış, birbirinin üstüne denk gelen eliptik hacim, altla üstü birbirine bağlayan eğimli asansör, tamamı cam merdiven ve girişin dönen forma sahip eğimi ile.

© Maurizio Marcato

Aynı zamanda Nardini Araştırma Merkezi ve Oditoryumu (Nardini Research Center and Auditorium) olarak adlandırılan yapının yukarıdaki balon hacimlerin dış yüzeyi tamamen çift camlı şeffaf bir katman. Böylelikle laboratuvar hacimlerinin içindeyken Montegrappa’nın eşsiz peyzajına 360 derecelik bir bakış sağlanmış. 3 adet ince çelik kolonla taşınan hacimler, diagrid taşıyıcı sistemle kurgulanmış. Proje için çelik ve camdan oluşan laboratuvarlar, alttaki brüt beton hacme zıt olarak, taşıyıcı bilgisi ve şeffaflığıyla ekibe göre daha ‘teknolojik ve zarif’ olan kısım.

© Maurizio Marcato

Bu ‘teknolojiklik ve zariflik’ temel olarak ince taşıyıcı kurgusundan geliyor. Havuzla yansıtılan bu ayaklar, uçan hacimleri toprağa bağlayan tek öge. Toprak altında ise yapı kendine tekrar mekan yaratıyor. Studio Fuksas, Nardini Grappa Damıtımevi’nde pozitif ve negatif arasındaki sürekli gerilimi işlemiş. Bu iki kutbu birbirine suyun içinden yükselen eğimli asansör strüktürüyle bağlamış. Ekip burada da havuzla, yukarıdaki cam laboratuar balonlarını sürekli yukarı iten ve ağır oditoryumu sürekli toprağa gömen bir enerji yakalamayı hedeflemiş.

© Maurizio Marcato

Studio Fuksas, bütün bu komposizyonu absürt bir geometri içinde büyüyen ve hareket eden bir mekan olarak düşünmüş. Yalnızca 5 cm derinliğe sahip havuzla bu etkiyi yakalayan proje, aşağı ve yukarı doğru sürekli olarak ilerleyen bir kurguya sahip. Massimiliano and Doriana Fuksas’a göre yapıyı izleyerek yürümek oldukça güçlü bir duygusal deneyim bırakıyor ziyaretçide.

The post Nardini Grappa Damıtımevi appeared first on Arkitektuel.

The Cloud, 2016 yılında tamamlanmış bir kompleks. Roma’nın güneyinde, EUR isimli finans/iş bölgesinde bulunan yapı, Studio Fuksas imzalı. Yapı, bulunduğu bölgede ağırlıkla gözlemlenen 1930’ların Rasyonalizminin eseri binaların keskin sınırlarına uyan, içeride ise oldukça akıcı, amorf tasarımıyla dikkat çeken bir tasarım.

© Moreno Maggi

The Cloud, bulunduğu bölgede iki kamusal meydan yaratıyor. Bu meydanların merkezi ise içerideki, yapıya adını vermiş özgün tasarım. Burada yapı, Roma’nın bu yoğun bölgesine yeni bir toplanma mekanı tanımlıyor hem kongre alanlar hem de farklı aktivitelere elverişli meydanlarıyla. Kongre merkezleri ve hoteli barındıran kompleks, Bulut, üç özgün mimari konsepte dayanan tasarıma sahip: Theca (Mahfaza), Cloud (Bulut) ve Blade (Bıçak).

© Moreno Maggi

Theca, konferans salonu ve oteli saran dış kabuğa verdiği isim ekibin. Metal, cam ve betonarme kombinasyonuyla oluşturulmuş bir kabuk. Bu kabuğun içinde, 7800 metrekareye yayılan konferans salonları, sergi alanları ve büyük etkinliklerin düzenleneceği mekanlar bulunuyor.

Theca’nın içinde yükseltilmiş olarak gördüğünüz kısım ise Cloud (Bulut). Tasarımın en önemli noktalarından biri bu iki alan arasındaki etkileşim olmuş ekip için. Cloud, Roma şehri ve konferans merkezi arasındaki bağlantıyı temsil eden öge.

© Leonardo Finotti

Bir tür koza oluşturan strüktür olan Cloud, 15000 metrekarelik gelişmiş fiberglas membran ve yangına dayanıklı silikonla örtülüyor. İçteki ‘koza’ Cloud, dışta kendine kabuk oluşturan Theca ile desteklenen strüktüre sahip. Kompleksin kalbindeki Cloud, tanımlı yürüyüş yolları, yürüyen merdivenler işe 5 kat uzanan bir strüktür. Ziyaretçiyi 1800 kişilik bir oditoryuma yönlendiriyor; Cloud oditoryuma yönlendiren bir parça. Oditoryumun bu strüktürden ayrıştırılması için de burayı ahşap panellerle kaplama fikrini geliştirmiş Studio Fuksas ekibi.

© Moreno Maggi

Cloud’a ise ‘Forum’ kısmından ulaşılıyor. Yani Forum, iki strüktürü birbirine bağlayan, onları birleştiren ana yolu tanımlayan bir mekan.

Ekibin son konsepti ise ‘Blade’. Blade, 17 kata ayrılmış, konferans ve şenre gelenleri ağarlayacak 439 oda kapasiteli yapının geri kalanından bağımsız bir bina. 18000 metrekareye yayılmış olan otel binası aynı zamanda spa ve restoran bi fonksiyonları da barındırıyor.

© Leonardo Finotti

Fuksas’ın projede tasarımı esneklik ilkesiyle şekillenen bir süreç. Yaratılan mekanlar farklılaşabilecek şekilde yapılmış. Aynı zamanda büyük ya da küçük konferanslara, etkinliklere vb. olanak verecek şekilde değiştirilebilir alanlar. Studio Fuksas, Cloud’un iç mimarisini de kendi sürecine dahil ediyor. Örneğin; oditoryumdaki koltuklar Fuksas mimarları tarafından tasarlanmış.

© Moreno Maggi

Kompleks, depremlere dayanıklı ve çevre dostu bir tasarıma sahip aynı zamanda. Dikey yapı sertliğiyle sismik dalgalara dayanım gösteriyor. Yatay yönde ise izolatörlerle bu dayanıklılığı iki yönde sağlanmış. Bunu yanında yapı, içeride oldukça yüksek enerji tasarrufu sağlayan sistemleri barındırıyor. EUR isimli bölgedeki gölden gelen kirli suyu temizleyip bunu soğutma sistemleri için kullanan sistemlere, yağmur suyu toplama ve filtreleme düzeneklerine ve çatıda güneş enerjisini kullanmaya yarayan fotovoltaik panellere sahip Cloud.

Kaynak: “The Cloud / Studio Fuksas” 14 Kasım 2016. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/799235/the-cloud-studio-fuksas/>

The post The Cloud appeared first on Arkitektuel.