© Kéré Architecture

Sarbalé Ke, Burkina Faso’lu mimar Francis Kéré’nin Coachella 2019 Festivali için tasarladığı bir enstalasyon. 2019 yılında 20. yaşını kutlayan müzik ve sanat festivali Coachella zamanla dünyaca ünlü tasarımcıların görsel sanatlar, moda ve mimari eserlerini sergilediği bir medya haline gelmiş. Dünyanın farklı yerlerinden gelen onlarca sanatçı her sene festival için geçici bir şehir oluşturuyor. Kéré’nin tasarımı da bu ‘pop-up’ şehrin bir parçası.

© Lance Gerber / Coachella

Burkina Faso’da konuşulan yerel Moore dilinde ‘Kutlama Evi’ anlamına gelen Sarbalé Ke toplam 12 kuleden oluşan bir enstalasyon. Kéré’nın tasarım sürecindeki en büyük ilham kaynağı Burkina Faso’da bulunan bir ağaç türü olan Burkinabé Baobab olmuş. Burkina Faso’da tıbbi amaçlarla kullanılan ve halk tarafından çok değer verilen bu ağaç Coachella’da yaratılan ‘yapay’ köyün de en önemli parçası olarak düşünülmüş.

© Lance Gerber / Coachella

Enstalasyonun merkezinde yer alan en uzun üç kule sırasıyla 19, 18 ve 17 metre yüksekliğinde. Bu üç yüksek ağaç enstalasyonun en büyük toplanma alanını oluşturuyor. Buradan ziyaretçiler renkli kütlelerin arasından farklı yollar ile festival alanının farklı noktalarına doğru dağılabiliyor. Sarbalé Ke festival alanının önemli bir parçası. Festival alanına renk katan kuleler gece olduğunda özel olarak ışıklandırılmış. Bu sayede ‘ağaçlar’ festival alanının ışık kaynağı olarak görev yapıyor. Francis Kéré, Sarbalé Ke’yi tasarlarken dikkat ettiği en önemli özelliklerden birinin göğe bakan bir insanın bakış açısı olduğunu söylüyor. Her bir kule içerisinde gölgeli, ışık dolu, serin bir iç mekan yaratıyor. Kulelerin altından yukarı bakıldığında ise aydınlık gökyüzü dar ve yuvarlak bir çerçeveden seyredilebiliyor.

© Lance Gerber / Coachella

Kére’nin her işinde olduğu gibi Sarbalé Ke’de de yerel, ucuz ve kolay ulaşılabilir malzemeler tercih edilmiş. Çelik iskelet sistemi tüm baobab ağaçlarının ana taşıyıcısı konumunda. Kuleleri kaplayan mat renkli turuncu, pembe, mavi ve kırmızı üçgen ahşap paneller ise yapıya ana karakterini kazandırıyor. Güneş ışığı enstalasyonun üzerine vurduğunda bu paneller yansıttığı renkler ve gölgeler ile Colorado çölüne ve Coachella’nın cıvıltılı renk paletine referans veriyor. Coachella festivali bittikten sonra alandan kaldıralacak olan Sarbalé Ke’nin festival alanına çok uzak olmayan bir yere kalıcı olarak yerleştirilmesi planlanmış.

The post Sarbalé Ke appeared first on Arkitektuel.

©Salon Alper Derinbogaz

Salon Alper Derinboğaz tarafından geliştirilen Augmented Structures (Aktif Strüktürler) projesinin ilk ürünü olan Augmented Structures v1.1: Acoustic Formations (Aktif Strüktürler: Akustik Formasyon) İstiklal Caddesi’nde bulunan Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin cephesine yapılmış bir enstalasyon. Mimarlık, matematik, görsel sanatlar ve işitsel hafızayı bir araya getiren, farklı disiplinler arası alış veriş ile mekansal deneyimi geliştiren bir konsept olarak Augmented Structures isimli serinin ürünü olan enstalasyon, 2011 yılında Alper Derinboğaz ve Refik Anadol ortaklığıyla gerçekleştirilmiş.

©Salon Alper Derinbogaz

Ekibin enstalasyonu cadde için oldukça önemli bir nokta olan Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin (YKK) cephesinde. Enstalayonun yapıldığı yıllarda sürekli gelişen bir yaya gezinti yolu olarak İstiklal Caddesi üzerindeki YKK, o yıllardan beri giderek artan, İstanbul’un gece hayatı ve turizm endüstrisinin kalbi olmaya zorlanan bu caddede kentsel konumunu yeniden ayarlama mücadelesi içine girmişti. Yenilendikten sonra da bu durumuna devam eden yapının kentsel konumunun önemi ekibe Augmented Structures için yol gösterici bir tasarım girdisi olmuş.

©Salon Alper Derinbogaz

Augmented Structures, bu kalabalık ve işlek cadde üzerindeki kaçınılmaz ses topluluğunu fiziksel bir cepheye ve bu sesleri sentezleyen dinamik bir görsel performansa dönüştürüyor. Burada tasarımın hedefi yayaların caddedeki deneyimini, kentin içerisindeki enstalasyonla daha aktif bir katılım haline getirmek. Aslında Augmented Structures bir çeşit kavramsal bir paradigma ortaya koyuyor: yapının cildi, ses, yaya ve çevreyi kentsel durumda ayrı etkenler olarak ele alıyor ve kullanıcıların yapılı çevreleri ile arasındaki ilişkiyi, yapıları ve yaşayanları etkenlerini de içine alan bir tasarım yaratarak sorguluyor. Bu sorgulama, kentsel konum savaşında kritik bir örnek olan YKK ve dinamiğiyle İstiklal Caddesi üzerinde.

İstiklal Caddesi Ses Kesitleri / ©Salon Alper Derinbogaz

İstiklal Caddesi, İstanbul’un merkezinde önemli bir sosyal aks olarak yıllardır varlığını sürdüren bir cadde; tarihi boyunca kentsel dönüşümlerle değişen İstanbul dokusunu gözler önüne seren bir mekan. Sosyal, ticari ve hatta kentsel anlamda oldukça katmanlı olan bu cadde, Augmented Structures’ı yaratacak ses hafızası için de oldukça zengin bir kaynak.

Cadde, sürekli geçen tramvayların gürültüleri, yüzlerce dondurmacının zillerine vuruş sesleri ve bir şekilde gizlenmiş ezici kalabalığın (günde yaklaşık 3 milyon insan) cadde üzerinde bir yukarı bir aşağı gezinti rotası ile asla uyumayan şehrin taşkın kalp atışlarının en çok hissedildiği noktalardan biri.

İstiklal Caddesi Ses Kesitleri / ©Salon Alper Derinbogaz

Mimarlık, sayısal tasarım, ses mühendisliği ve görsel sanatları birleştiren bir süreç olarak Augmented Structures, caddenin akustik hafızasını birçok dijital süreçten geçiren ve fiziksel hale dönüştüren bir proje. Enstalasyon için ilk olarak tramvay yolu boyunca seslerin sürekli kuadrofonik kayıtları alınmış. Daha sonra bu kayıtlar, fiziksel bir yapıya sonuçlanmak üzere, üretken modelleme süreçleri ile türetilmiş farklı geometrilere dönüştürülmüş. Elde edilen görseller, YKK cephesinde yapılacak dinamik ses performansının parçaları.

Oluşum Diyagramı / ©Salon Alper Derinbogaz

Daha sonra, mimar ve besteci Iannis Xenakis’in “Metastaseis” eserinin ilk notlarından esinlenerek, ses kayıtları 3 boyutlu formlara dönüştürülmüş. Bu aşamada ekip VVVV ve Rhino Grasshopper platformlarında, dalga dosyalarını ses kesitlerine dönüştüren bir method kullanmış. Ses kayıtlarının elde edildiği gezinti rotası, YKK cephesine yerleştirilmiş ve önceden yaratılmış olan sürekli yüzeyin altına İstiklal Caddesi’nin farklı bölümlerine ait farklı ses kesitleri yerleştirilmiş. 

Kesitler / ©Salon Alper Derinbogaz

Daha sonra duyarlı animasyon görsellerle birlikte yüzeye daha fazla ses detayı işlenmiş ve cepheye yerleştirilmiş İstiklal Caddesi rotası üzerinde bu detaylar, haritalandırılmış. Böylece kayıtlarda değişen seslere duyarlı, kritik noktalarında ses kesitleriyle 3. boyuta uzayan bir enstalasyon yaratılmış.

Enstalasyonun ses kesitleriyle oluşan formu ise 3 ay içerisinde üretilmiş. Tüm strüktür hibrit bir sisteme sahip: metal gergi kabloları, ahşap kesitlerin çelik strüktürünü bu strüktürü kapatan gerilme zarı ile birleştiriyor.

©Salon Alper Derinbogaz

Augmented Structures, mimari uygulamanın sürekli evrim olasılığını ve mimarlığın statik tektoniğinin, sürekli olarak gelişen çağa ayak uydurarak, dinamizm ile kesintisiz bağlantısını vurgulayan bir tasarım. Tasarım, aslen mimari tektoniği ile kurgulanan kavramsal anlamını, ifade gücü yüksek bir yüzeye; sürekli evrim geçiren bir cilde aktarıyor. Bu sayede yer aldığı çevredeki kentsel koşulları bir bütün olarak anlatabiliyor ve yapılı çevrenin sakinleri ile olan aktif ve zorunlu iletişimi görsel hale getiriyor. Ekip tasarımı bu gibi yönleriyle “Sosyo-Teknolojik Paradigma” olarak anıyor.

©Salon Alper Derinbogaz

İstiklal Caddesi üzerindeki Augmented Structures, serinin ürünlerinden bir tanesi. Yapı Kredi Kültür Merkezi’nin cephesindeki görsel performans, çevresinden beslenen ve çevresinin verisiyle doğan bir tasarım. Bir nevi İstiklal Caddesi’nin günlük hayatından türeyen enstalasyon, Salon Alper Derinbogaz ekibinin dikkat çeken tasarımlarından yalnızca biri. Enstalasyonun videosu için: https://salonarchitects.com/projects/augmented-structures-v1-1/

The post Augmented Structures appeared first on Arkitektuel.

© Yong Ju Lee Architecture

Türkçe ‘Kök Bankı’ anlamına gelen Root Bench, Yong Ju Lee Architecture tarafından tasarlanan bir enstalasyon. Seul’deki Hangyang Parkı için tasarlanan bir kentsel mobilya olan Root Bench, 30 metre çapındaki dairesel şekli ile bir ağacın köklerini andırıyor. Üzerine oturduğu alanda kimi zaman yükselen, kimi zaman ise çimlere değen yapı farklı şekillerde oturma alanları üretiyor ve geniş parkın geri kalanı ile görsel bir tezat oluşturuyor.

Merkezden çıkan parçaların tamamı metal bir iskelet üzerinden kurgulanmış. Beton ile kaplanan bu parçalar, ahşap kaplanarak son haline getirilmiş. Root Bench’in inişli çıkışlı yapısı, strüktürün bazı noktalarda tamamen yer ile birleşmesini sağlıyor ve böylece yapay enstalasyon ile doğal çevre arasındaki sınırlar kayboluyor.

Bu özgün kentsel mobilya, parkın kullanıcılarına farklı imkanlar sağlıyor. Root Bench farklı noktalarda 25 cm yüksekliğindeki bir çocuk sandalyesi, 45cm yüksekliğinde standart bir oturak ve 75 cm yüksekliğindeki bir masa olarak kullanılabiliyor. Aynı zamanda Yong Ju Lee Architecture’ın hareketli ve ritmik tasarımı, parka yeni bir kimlik kazandırıyor.

The post Root Bench appeared first on Arkitektuel.

© designboom

Sous Le Ciel (İngilizce adı ile Under the Sky) Arjantinli sanatçı Leandro Erlich tarafından 2018 yılında tasarlanan bir ensteleasyon. Bir mağazanın içindeki yürüyen merdivenlerin bir düğüm haline getirildiği enstelasyon Paris’in ünlü alışveriş merkezi Le Bon Marché’de bulunuyor. Le Bon Marché 2016 yılında Ai Weiwei, 2017 yılında ise Chiharu Shiota tarafından tasarlanan enstelesyonlara ev sahipliği yapmış.

Adını Edith Piaf’ın bir şarkısından alan ve ‘gökyüzünün altında’ anlamına gelen Sous Le Ciel gökyüzünün her gün ve mevsimde değişen karakterini öne çıkarıyor. Elrich’in tasarımı mağazanın farklı noktalarına yerleştirilen farklı parçalardan oluşuyor. Mağaza vitrinlerinde bulutu andıran hafif cisimler yer alırken mağazanın ortasındaki cam tavana mavi bir gökyüzü görseli yerleştirilmiş.

Projenin en dikkat çeken kısmı ise düğüm şeklindeki yürüyen merdivenler. Orijinal olarak 1990 yılında Andrée Putman tarafından tasarlanan merdivenler Elrich’in müdahaleleri ile görsel bir bulmacaya dönüşmüş. Ortaya çıkan yeni merdiven kompozisyonu ziyaretçiler için rüya ile gerçekliğin bir araya geldiği farklı bir mekan yaratıyor. Yürüyen merdivenlerin içine yerleştirilen aynalar merdivenden çıkarken optik bir ilüzyon oluşturuyor.

 

The post Sous Le Ciel / Leandro Elrich appeared first on Arkitektuel.

Mimar: SOFTlab

Yapım yılı: 2015

New  York tabanlı tasarım stüdyosu SOFTlab, giyim markası Melissa’nın 2015 kış koleksiyonu için dikkat çekici bir enstalasyon tasarlamış. Crystallized (Kristalleşmiş) adını verdikleri tasarımları, markanın asimetrik ve estetik ayakkabı tasarımlarından ilham alıyor. SOFTlab, kristal yapısını ‘incelikli ancak ilkel, her yerde bulunabilir ancak özgün’ olarak tanımlıyor.

©SOFTlab

Melissa’nın New York mağazasına yerleştirilen Crystallized, farklı açılardan bakıldığında farklı görsel algılar yaratan bir tasarım. Enstalasyonun formu amorf alüminyum bir çerçeve üzerinden şekilleniyor. Üretilen birbirinden farklı boyutlara sahip çokgensel yüzeyler dikroik (iki renkli) transparan akrilik ile kaplanmış. Bu sayede enstalasyon ışık ile bir araya gelerek mağazanın içinde farklı renk spektrumları oluşmasını sağlıyor ve Melissa’nın atmosferini tamamen değiştiriyor. 400’ü aşkın alüminyum parçanın bir araya gelmesiyle oluşan 50 özgün hücreden oluşan enstalasyon, büyüklüğüne rağmen oldukça hafif bir yapıya sahip.

The post Crystallized appeared first on Arkitektuel.