©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kabatepe Tanıtım Merkezi için açılan bir yarışma sonucu ortaya çıkmış. 2010 yılında tamamlanan proje Peb Mimarlık tarafından tasarlanmış. Ekip müze için tasarımında Çanakkale Savaşları’nın tarihsel önemini ve anısını canlı tutmak amacıyla anıtsal bir yapı kurgusu üzerine yoğunlaşmış.

©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi (Gelibolu Kabatepe Tanıtım Merkezi veya Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi) tamamı toprak altına gömülmüş bir yapı ortaya koyuyor. Ekibin bu yaklaşımla amacı yapıda mezar havası oluşturmakmış. Ekibin tasarladığı ‘mezar’ ortadan bir yarıkla ikiye ayrılmış. Bu yarık, yapının ana omurgasını oluturan iki anıt duvarla oluşturulmuş. Duvarlar yapıya gelen ziyaretçileri sıfır kotundan karşılıyor ve en yaklaşık 9 metre kadar yukarı uzanıyor. Duvarların aynı zamanda Çanakkale Boğazı’nı da sembolize ettiği söyleniyor. Boğazların bir tür kapı olma niteliğinde esinlenerek tasarım, içerisinde kurguladığı açık ve kapalı anma mekanlarına buradan giriş veriyor.

©Perin Ören Öztürker

Açık ve kapalı, anı ve anmaya odaklanmış hacimlerden ve iki anıtsal, kıvrımlarıyla heykeli, plastik duvarlardan oluşan tasarım, ekibe göre Çanakkale için bir çeşit manevi şehitlik yaratıyor. Şehitlik yaklaşımına da anıtlaşarak yeni bir kurgu kazandırıyor. Peb ekibinin amacı, içeride tarihi savaşın anılarından ve kaybedilen şehitlerin anısını onurlandırmadan oluşan kapalı ve ziyaretçiler için manevi boyutta bir deneyim yaratmak.

©Perin Ören Öztürker

Peb Mimarlık’ın Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi için tasarım kurgusunu iki karşıt düşünce şekillendirmiş: savaş ve barış. İki anıtsal duvar birbirine zıt kıvrımlarıyla bu iki düşünceyi de çakıştıran ögeler aslında. Binaya girerken solda kalan duvar barış temalı düz beyaz duvar. Bu barış duvarı, ziyaretçiyi karşılayan öge.

Yapının giriş noktasında başka beyaz öge de dikkat çekiyor. Bu, üç beyaz sütundan oluşan bir çeşit heykel. Türk askerinin inanç, cesaret ve vatan sevgisini temsil eden beyaz öge, barış duvarı gibi sadelik ve dinginliğini temsil ediyor. Beyaz duvar ve heykelin bu yaklaşımla tasarımının amacı, Çanakkale’de ölümün sessizliğini ve yalnızlığını anlatmak.

©Perin Ören Öztürker

Girişte görülen koyu renkli duvar da savaş temalı olan duvar. Bu duvar, şehitliğe (ek olarak işgal, ölüm, sömürü, şiddet, çatışma kavramlarına) vurgu yapıyor. Koyu renkli kıvrımlı duvar aynı zamanda anma platformu olarak tasarlanmış olan yapının açık hava müzesi kısmının çeperini oluşturuyor. Yapının açık hava müzesi, ekibe göre “sömürgecilik anlayışının sonucu olarak ortaya çıkan bu işgale karşı savaşırken şehadet mertebesine eren Mehmetçiğin ruhlarını” temsil ediyormuş. Yapı kurgusu ve tasarımıyla Çanakkale’ye hem yeni bir anıt hem de kentsel bir odak kazandırmış.

©Perin Ören Öztürker

Bir anma platformu olarak Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, savaşın şiddetini gülleler ve mermileri sembolize edecek ögelerle temsil etmeyi hedefliyor. Bunun için kurşun deliklerini anımsatması amacıyla tavanda çeşitli boyutlarda yuvarlaklar düşünülmüş. Aynı zamanda yapının açıklıklarını oluşturan bu delikler, gündüz içeri ışığın sızmasını ve böylece içerinin mistik bir havaya bürünmesini sağlıyor. Açıklıklar gece ise dışarıya ışık veriyor ve böylece zemin üstünden görülen yapının altta barındırdığı manevi şehitliğe ruhani bir atmosfer sağlıyor.

Yapı içerisinde bir de simülasyon merkezi bulunduruyor. Yapıya gelen ziyaretçiler anıtsal duvarların arasından köprüyle geçerek buraya ulaşıyorlar. Merkezde amaç ziyaretçilere, savaşın öncesi, savaş sırası ve savaş sonrasında yaşananları anlatmak. Buradan sonra ziyaretçiler, yürüyen rampalarla ve asansörlerle sergi alanları ve kafeteryaya çıkabiliyor.

The post Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Iwan Baan

The Cité de l’Océan et du Surf (Okyanus ve Sörf Şehri) 2011 yılında tamamlanan Steven Holl ve Solange Fabiao işbirliğiyle ortaya çıkmış bir proje.  Müze, denizi ve sörfü keşfetmeye imkan sağlarken aynı zamanda ziyaretçilere denizin ve sörfün bilim, ekoloji ve boş zaman üzerine etkilerini sergileyen bir müze olma hedefinde.  Okyanus ve Sörf Müzesi, uluslararası bir yarışmada kazanan proje olmuş.

©Iwan Baan

Bina oldukça özgün bir forma sahip. Dışarıdan binaya yaklaşıldığında görsel olarak da eşsiz bir deneyimi mümkün kılıyor tasarım. Lobi ve rampayla geçilmiş geniş alan içerideki sergi alanlarını gözlemlemeye imkan tanırken; yapıya dinamikliğini katan kıvrımlı yüzeyde ziyaretçileri yürütüyor. İlk bakışta denize referans veren form, aslen konsept olarak ‘göğün altında’ ve ‘denizin altında’ fikirleriyle türemiş. Bunu mimarlar şöyle uygulamışlar: Konkav form ‘göğün altı’ fikrini anlatırken aynı zamanda müzenin dış mekanını oluşturuyor. Bu konkavla içte oluşan konveks tavan kısmı ise ‘denizin altı’ kısmı projenin. Burada sergi alanları konumlandırılmış. Her iki alan da kıvrımlı yapısını vurgulayacak ışıklandırmaya desteklenmiş.

©Iwan Baan

Bu konseptiyle kendi topoğrafyasını yaratmış olan Okyanus ve Sörf Müzesi, oldukça özgün kompozisyonuyla meydanındaki konkav formuyla okyanusa doğru uzuyor ve bulunduğu tüm alana yayılıyor; bunu yaparken içinde anlatılanlara güçlü bir referans veriyor dalga formuyla. Okyanus ve Sörf Müzesi’nin bir devamı olarak ilerleyen kısım içerde varlığını hisettirirken dışarıda müzeyle ilgili çeşitli etkinliklere elverişli bir alan oluşturuyor.

Yapıya girildiğinde bir lobi karşılıyor ziyaretçileri. Buradan sıraysıyla oditoryum, müze dükkanı ve sergi alanlarına ilerlemek mümkün. Dükkan, sergi kısmının arakatında konumlandırılmış. Bunun yanında daha özel fonksiyonlara sahip alanlar müzenin en üst katında çözülmüş. Restoran ve yükseltilmiş bir teras bulunduran kat, kesintisiz bir okyanus manzarası sunuyor.

©Steven Holl Architects

Okyanus ve Sörf Müzesi’nin güneybatı kısmında bir paten havuzu var. Bu alan da  plazada sörflerin mekanı olarak ayrılmış kısma hizmet ediyor. Plaza kotundan sörfçülerin takılacağı bir mekan oluşturan alan, aşağıda, müzenin içinde sergi ve oditoryumu bağlayan verandayı oluşturuyor. Üstü kapalı korunaklı mekan, ziyaretçilerin dışarıyla olan bağlantısını güçlendirirken, bir toplantı alanı ve etkinlik mekanı oluşturuyor.

©Cite del Ocean

Müzenin dışı güney Fransa’dan gelen agregalardan yapılmış beyaz bir betonlar kaplanmış. Plaza kısmında çim ve alanın doğal bitki örtüsüyle Portekiz’den gelen kaldırım tasşları kullanılmış. Çevrenin peyzajı mimariye entegre edilmiş. İçeriye baktığımızda ise ilk dikkat çeken öge camlar. Yapının camları, birkaç katmanlı yalıtılmış cam. İçerideki görsel konforu sağlayan ve gelen ışığı da kontrol edebilecek bir özellik olarak da asitle aşındırılmış cam kullanılıyor. Görsel bir dinamiklik de katıyor binaya. İçeride ana mekanlar beyaz alçıyla kaplı. Ahşap döşeme kaplamaları da müzeye birtakım döşeme altı servis sistemleri için verimli bir yer sağlıyor.

The post Okyanus ve Sörf Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi, 2013 yılında BIG ekibi tarafından Helsingor, Danimarka’da tamamlanmış. Müze, Helsingor’un tarihi bir bölgesinde yer alıyor. Etrafındaki yapılara ve konumuna sağlayacağı uyum da oldukça önemli bir nokta olmuş tasarım sürecinde bu nedenle. Sonuç olarak ortaya bu tarihi yapıyı ve etrafta yapılmış olan yeni yapıları yansıtan, eskiyle yeniyi aynı hacimde birleştiren özgün bir yapı ortaya çıkmış.

©Rasmus Hjortshoj

Özgün tarihi bir konumda, Danimarka’nın en önemli, meşhur binaları ve yeni, kendini gösteren bir kültür merkezi arasında dikkat çekecek bir tasarım olmak durumundaydı proje. Bu bağlamda, yapının tasarımı etrafında bulunan Kronborg Kalesi ve alanın karakteristiğini bütünüyle anlayarak başladı. Bu gibi tasarım parametreleriyle kendini gösteren bir proje ortaya çıkacaktı.

©Lucia Santiago Mora

Danimarka Deniz Müzesi bulunduğu yerdeki 60 yıllık eski liman duvarlarına dokunamadan, galeri alanları toprak altına yerleştirilerek yapılmış. Eski liman duvarları arasında  sürekli bir çember olarak ilerleyen tasarım, ziyaretçilerin bu duvarlar arasında galerileri gezerek gözlemlemeye iten bir yaklaşım.

Böylece, bahsedilen eski liman tasarımın merkezinde bulunan bir öge oluyor aslında -ziyaretçilere bir geminin ölçeğini hissettirecek açık bir mekan deneyimleme şansı tanıyan. BIG, mekan deneyimini öne çıkaran mimari anlayışıyla etkileyici bir yapı seriyor gözler önüne.

©Rasmus Hjortshoj

Eski liman alanının geniş açıklığını geçen üç köprü alanı içeriyor proje. Bu köprüler, ziyaretçilere müzenin farklı kısımlarına kısayollar sağlarken aynı zamanda kentsel bir bağlantı olma özelliği gösteriyor alanda. Bu üç köprüden eski limana ait olan köprü, limanı kapatan ve burayı gezdiren bir ağ görevi görüyor. Oditoryum kısmı da müzenin açık alanını Kronborg Kalesi ve çevresine bağlayan bir başka köprü. Son olarak zik-zak şeklinde, eğimli köprü de Danimarka Deniz Müzesi ziyaretçilerini girişe yönlendiriyor; gelenleri buraya çekerken hem üstte hem de altta çevrelerini saran tarihi ve yeni yapılmış yerleri gözlemleme imkanı sağlayan köprü, eski ve yeni birleştiren bir araç.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi’nde Danimarka denizin uzun ve tarihi geçmişi, yerin 7 metre altında, limanın etrafında ve içinde süregelen bir hareketle ortaya çıkmış. Müzenin içini oluşturan her zemin, sergi alanını oditoryuma, sınıflara, ofislere, kafeye ve limana aynı hacimde bağlarken, hafif eğimli karakteriyle heyecan verici heykeli mekanlar ortaya çıkarıyor; oldukça güçlü bir tasarıma sahip olmasının nedenlerinden yalnızca biri olarak.

The post Danimarka Deniz Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Hisao Suzuki

2014 yılında tamamlanan Soulages Müzesi, 2017 Pritzker ödüllü RCR Arquitestes yani Ramon Vilalta, Carme Pigem ve Rafael Aranda tarafından tasarlanmış. Paslanmış çelik küplerin bir araya gelmesiyle oluşan yapı, Pierre Soulages’e adanmış bir müze. ”Soulages, bize ilham kaynağı olan ışığın Fransız ressamı, için bir müze tasarlamak çok değerli bir hayal niteliğinde. Müze ile Soulages’in doğduğu yerde sanata yaklaşımını, tavrını ve bağlılığını görmek mümkün olacak.” diyor RCR Arquitectes.

©Hisao Suzuki

Soulages Müzesi, 2008’de RCR Arquitects’in bir yarışma için ortaya çıkardığı bir proje. Rodez şehri otoriteleri tarafından düzenlenen tasarım yarışmasında 98 proje arasından birinci oldu. Rodez’in kalbinde, tamamen yenilenmiş olan Foirail Bahçesi’nde bulunan müze, arazinin kuzeyine yerleştirilmiş. Alanın topoğrafyasını kullanan ve önemine saygı duyarak şehrin tarihi merkezinin ve yeni yapılan yerlerinin arasındaki bir bağlantı olarak tasararlanan müze aynı zamanda şehrin dağlarına ve ortaçağ mimari yapılarına bakan bir manzaraya sahip.

©Hisao Suzuki

Çevresine saygılı Soulages Müzesi, küp modüllerin değişik konumlandırılması ve boyutlandırılmasıyla oluşturulmuş. Yapının güneyde 3 metreden fazla yükselmeyen; kuzeyde ise önünden geçen patikaya büyük kutular şeklinde bakan karakteri arazinin kimliğinin ana parametrelerden biri olarak benimsendiğinin kanıtı.

©Cedric Meravilles

Yapının cephesinde korten çelik malzeme kullanılmış. Bu materyal, paslı çelik levhalar şeklinde ve kötü hava koşullarına karşı, çeliğe nazaran, daha dayanıklı bir yapıya sahip. Bunun nedeni pas tabakasının koruyucu görev üstlenmesi.

”Korten zamanla eskiyen ve parkın doğal çevresine tamamen uyan bir materyal; cansız ve temiz bir materyal değil. Üstelik renkleri de Rodez şehrinin pembe-gri karakterinin bir vurgusu.”. Bunun dışında kortenin tonları müzenin adandığı Pierre Soulages’in işlerini de yansıtıyor.

©Cedric Meravilles

Rodez’in kalbinde yer alan Soulages Müzesi, dört kattan oluşuyor. En üstünde bir depo alanı bulunuyor. Bunun altında bir belgesel merkezi ve çocuklar için bir atölye alanı konumlandırılmış. Yapının birinci katında Soulages’in eserleriyle kurulan sergiler ve zemin katta ise geçici sergi alanları bulunuyor. Farklı yükseklik, genişlik ve derinlikte kütleleriyle eşit olmayan bir profil yakalayan Soulages Müzesi’nin galerileri birbirine koridorlar ve köprülerle bağlanmış. Yapının aynı zamanda rotasını ve sirkülasyon düzenini tanımlıyor.

©Hisao Suzuki

Sirkülasyon düzeni yanında müze mimarisinin en önemli parametrelerinden biri olan ışık, müzenin içindeki eserlerin hassalığyla düşünülerek tasarlanmış. Bir dizi şeklindeki mekanlar, ışık ve gölgenin oyununu yansıtacak şekilde düzenlenmiş. Bu yaklaşımla da Soulages’in eserlerinin karakteristik bir özelliğini vurguluyor RCR Arquitectes.

©Dezeen

Taze Pritzker ödüllü mimarlarımızın tasarımı Soulages Müzesi, Architizer tarafından düzenlenen A+Awards’ta Müze kategorisinde ödüle layık görülmüş. Belirli bir prestij yakalamış olan tasarımın amacı, uluslararası modern, çağdaş sanat için bir referans noktası haline gelmek, monografik tarzıyla kullanıcının artistik yaratım sürecini keşfettiği bir yer olmak.

The post Soulages Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Patrick Lopez / Danstek

Barok tarzı her türlü eserin sergilenmesi amacıyla tasarlanmış olan Museo Internacional del Barroco, 2016’da tamamlanmış. Kısaca MIB olarak adlandırılan müze, Meksika’nın dördüncü büyük kenti Pueblo’da bulunuyor. Yapı tasarlanırken hedeflenen dünyanın ilk uluslararası sanat akımı olarak kabul edilen Barok tarzını anlatmak olmuş. Bunun üzerine tasarımları için üç esas belirlemiş; Barok mimariyi yansıtmak amaçlı akıcı mekan oluşturmak, ışığın bina içinde akışı, doğasına saygılı tasarım.

©Patrick Lopez / Danstek

İlk olarak yapının kullanıcıya akıcı bir tasarım hissi vermesi için alışıldık ”katı” duvar yerine kıvrımlı, dalgalanan duvarlar kullanılmış. ”MIB tasarlanırken akıcı mekan hissini vermek için soğuk ve sert olanı yıkmaya çalıştık. Bu yaklaşımla umudumuz kullanıcının bir odadan diğerine geçerken Barok tarzı bir mekan deneyimlemesi.” demiş bunun üzerine yapının tasarım ekibi.

©Patrick Lopez / Danstek

Başka bir tasarım yaklaşımı da Museo Internacional del Barroco’da ışığın akışını sağlayabilmek. Yukarıdan yapıya bakıldığında labirent gibi düzenlenmiş odaların olduğunu gözlemlemek mümkün. Bu odaların birbirine bağlandığı yerlerde dikkat çeken başka bir şey de bu noktalarda aydınlanma amaçlı küçük kubbelerin oluşturulmuş olması. Aydınlatma kubbeleri, ziyaretileri müzeden yönlendiren bir unsur aynı zamanda. Sergi ihtiyaçlarına göre de odaya giren ışık miktarı farklılık gösterebiliyor.

”Barok akımında ışık, Tanrının karanlığa olan karşıtlığında aydınlığın açığa çıkmasını sembolize ediyor. Bu projede de kullanıcılar için ayrı bir anlamı var.” Burda ışığın labirentteki yön gösterici eleman olmasına vurgu yapmış tasarımcılar.

©Patrick Lopez / Danstek

Tasarımda üçüncü hedef de MIB’nin çevre dostu olması. Yapı, UNESCO tarafından dünya mirası listesine girmiş özel bir bölgede yer alıyor ve şu ana kadar önerilen tüm yapılar program itibariyle insan ve doğanın kesişimini odak noktası almış tasarımlardı. ”Biz de müzenin doğasıyla benzer bir ilişki yaratmak istedik. Işık boşlukları, akıcı Barok sergisi mekanları barındıran müze fikri, insanın ve doğanın ilişkisini teknolojik bir yaklaşımla tamamlıyor.”Mimarlar bu noktada yapının alışılagelmişe göre daha organik olan formuna referans vermek istiyor anlaşıldığı kadarıyla. Suyun tasarım ögelerinden biri olması ve yansımasından yararlanan tasarım olması, doğal ışığı içeride yayabilecek kıvrımlı yüzeyleri dışında doğasıyla tam anlamıyla bütünleşemiyor aslında tasarım. Bunun dışında yapı var olduğu yerin sabit iklimi nedeniyle dışarıdaki havayı kullanıp enerji yüklenmelerini engelleyecek sistemlere sahip ve doğal aydınlatma sağlıyor tasarımıyla.

©Patrick Lopez / Danstek

Dıştan gözlemlenebilen heykeli formda duvarlar aynı zamanda taşıyıcı görevi gören 36 cm’lik beton duvarlar. Prefabrike dış duvarlar ve yerinde döküm iç duvarlardan oluşuyor Museo Internacional del Barroco. Çıplak bırakılmış olan dış duvarlar oluşabilecek herhangi bir bozulmanın kolayca gözlemlenmesine ve müdahele edilmesine olanak sağlamış.

Topraküstü iki katı bulunan MIB şehirden gelen iki yoldan da gözlemlenebilen bir karakter oluşturuyor bina için. Bunu sağlamak için asıl seviyeden 2 metre daha yükseltilmiş yapı.

©Luis Gordoa

Bunun dışında yapının alt katı genellikle sergi alanlarına ayrılmış Araştırma, eğitim, sempozyum ve yönetim ofislerini barındıran kütleler yapının üst katında yer alıyor. Binaya giriş kısmında geniş bir meydan bulunuyor. Giriş kanopisi bulunduran ve ziyaretçileri direkt olarak sergiye yönlendiren giriş kotunda aynı zamanda oditoryum ve ziyaretçilerin vakit geçirebilecekleri bir avlu bulunuyor. Avlu da bir havuz ile dinlendirici etki yaratılmak istenmiş.

The post Museo Internacional del Barroco appeared first on Arkitektuel.