©Arch-Exist

Garden Hotpot Restaurant, MUDA-Architects tarafından Çin’in Chengdu kentinde tasarlanmış bir restoran. 2018 yılının sonunda kentin banliyö bölgesinde bir renovasyon projesi için görevlendirilen MUDA-Architects ekibi, aynı zamanda ‘Chengdu’nun akciğerleri’ olarak nitelendirilen bu bölgedeki yenileme projesini bölgenin kültürünü doğal ekolojik çevre ile bütünleştiren, alanın orijinal ekosistemine saygı duyan ve modern tüketim tarzına uygun bir restoran oluşturmak için bir fırsat olarak değerlendiriyor.

©Arch-Exist

Restoran tasarımı, bölgenin yerel kültürel özelliklerin bir parçası olan hotpot (bir çeşit güveç) kültürüne odaklanıyor. Hotpot kültürü, bölge için yalnızca bir yemek kültüründen çok, aynı zamanda bir eğlence yaşam tarzı. Garden Hotpot Restaurant, adı hotpot ile birlikte anılmaya başlamış olan Chengdu’nun Sansheng isimli kasabasında bir okaliptüs ormanı içinde, nilüferlerle kaplı bir göleti çevreleyen bir araziye sahip. En önemli hedeflerinden biri ‘doğaya saygılı bir yapı’ olan MUDA ekibi duvarsız, yalnızca yapıyı ormanda gizlemek için ince dikmeler ve paneller kullanan ve böylece mimari ölçeği ortadan kaldıran bir tasarım geliştiriyor. Bu yaklaşım sayesinde restoran, bulunduğu araziyle daha bütüncül ve gölün kıvrımlı şeklini daha zahmetsiz ve hafif tanımlayabilen bir yapı haline geliyor.

Konsept

Garden Hotpot Restaurant tarasımında ekip bir kaynayan bir pottan esinleniyor. Yapı form itibariyle kaynar tencerelerden (potlardan) çıkan buhar ve dumanlara benzetilmeye çalışılmış. Böylece yapı, göl boyunca sütunlar ve ağaçlar arasında kıvrılan bir formla tanımlanıyor. Dalgalı strüktürün taşıyıcıları ise ince dikmeler. Yine serbest, akışkan bir çatı altındaki ince kolonlar çatının kenarlarına eşit olarak dağıtılmış. Restoran, yürüme rotası boyunca ziyaretçilere iki kolon, çatı ve zemin arasında kalan farklı manzaraları çerçeveleyen bir taşıyıcı kurgusuna sahip. Üstünde yürünen platform da çatının eğrisiyle tutarlı bir forma sahip.

©Arch-Exist

İnce, kıvrımlı yapı totalde 290 metrelik bir uzunluğa ve 3 metrelik bir yüksekliğe sahip. Yapının genişliği ise doğal çevre esas alınarak farklı noktalarda değişkenlik gösteriyor. Bu kıvrımlı zemin plaftormu, paslanmaya ve aşınmaya dayanıklı ahşaptan; çatı platformu ise beyaz flurokarbon boyalı galvanize çelik sactan yapılmış. Beyaz renk, çevredeki yemyeşil doğayı tamamlaması ve bu doğanın önüne geçmemesi için seçilmiş.

Yapının taşıyıcı kolonları ise 8,8 santimetrelik bir çapa sahip. İnce kolonlar, okaliptus ağaçlarının ince gövdelerine karışıyor ve doğada kayboluyor. Göl kenarındaki kavisli yine kolonlar gibi ince ahşap korkuluk da, müşterilerin manzaranın tadını çıkarması ve gölün sınırını bulanıklaştırması için yapılmış. Yapının her ögesinin tasarımında temel hedef müşteriyi doğaya yakınlaştırmak.

©Arch-Exist

Garden Hotpot Restaurant tasarım süreci için en zorlu girdilerden biri yapının çevresi olmuş. Restoranı çevreleyen doğal çevre olduka güzel fakat bir o kadar da karmaşık bir yapıya sahip. Restoran inşa edilirken alandaki onlarca okaliptüs ağacının korunması gerekiyor ve yapının üzerinde bulunduğu arazi yaklaşık 2 metrelik maksimum düşüşle eğri büğrü bir yüzeye sahip. Alanda doğaya tamamen saygılı ve insan müdahelesini minimuma indiren yapı için ekip değişik bir tasarım sürecine gidiyor: MUDA yapı için manuel haritalama yapıyor ve sahayı bizzat kayıt altına alıyor. Böylece bina net olarak okaliptüs ağaçları ve gölün konumuna göre tasarlandı.

©Arch-Exist

Bu özelliklere sahip bir tasarım MUDA için aynı zamanda küçük ölçekli ve düşük bütçeli bir mimarlık için bir çeşit deney. Bu nedenle MUDA tasarımın her sürecinde bu iki ögeyi dikkate alıyor. Yapının inşasında görevli ekipler bile profesyonel ve malzeme bilgisi olmamasına rağmen yerli göçmen işçilerden oluşturuluyor. Böyle bir ekiple çalışan mimarlar, yüksek verim alabilmek ve restoranı istenen kalitede inşa edebilmek için, karmaşık yapısal noktalardan kaçınıp süreçte stratejik değişikliklere gitmiş. Tüm bina, inşaat süresini büyük ölçüde kısaltan ve maliyeti azaltan çelik yapı kaynak teknolojisi ile uygulanmış. Kısacası yapı, hem projede çalışan mimarlar hem de yapım ekibi açısından maliyet, süre ve kaynak verimliliğini arttıran bir sürece sahip.

©Arch-Exist

Yenileme projesinin ilk aşaması olan restoran tamamlanmış ve halka açılmış. Hafif, doğa içinde gözden kaybolan şeffaf yapı, gölün etrafında oturan ve manzaranın tadını çıkaran müşterilerine 2019 yılının Nisan ayından beri hizmet veriyor. Ekolojik bir hotpot turu olarak MUDA tasarımı Garden Hotpot Restaurant, doğa ile entegre bir tasarım örneği.

The post Garden Hotpot Restaurant / MUDA-Architects appeared first on Arkitektuel.

©Engin Aydeniz

Tarihi Bomonti Bira Fabrikası’nın ‘Bomontiada’ adı altında, İstanbul’un yeni kültür, sanat ve eğlence üssü olarak dönüşümünün önemli bir parçası olan Kilimanjaro, şehre yeni bir öneri getiren ‘casual’ yeme-içme projesi. 2016 yılında tamamlanan ve İç mekan tasarımı Autoban tarafından gerçekleştirilen projede, mekanın bulunduğu tarihi endüstriyel yapı, hacmi ve orijinal dokusu dikkate alınarak, fabrika tipolojisi içinde çağdaş bir sosyal alan olarak yeniden işlevlendirilmiş.

©Engin Aydeniz

Projede Autoban, yapının fabrika olarak kullanıldığı dönemin zanaat geleneğinin hala varlığını sürdürdüğü fikirden yola çıkarak, başta iç mimariyi oluşturan kabuk olmak üzere, tüm malzeme seçimlerini de bu fikir doğrultusunda gerçekleştiriyor. Kilimanjaro projesinin iki temel fonskiyonu var: bar ve yemek alanı. Bu iki fonksiyon, mekanda sosyal iletişimi destekleyecek sıcak ve samimi bir ortam yaratmak amacıyla, birbirlerine olabildiğince yakın ve hatta bazı noktalarda iç içe geçmiş şekilde kurgulanmış. Yine aynı bakış açısıyla bu iki fonksiyonu destekleyen alt fonksiyonlar, örneğin DJ kabini yine mekana yaklaşımı destekler nitelikte, yemek alanın bir parçası olarak algılanan fakat ayrı üniteler olarak tasarlanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun en dikkat çekici kısmı, restoranın barı. Projenin odak noktası olarak saptanan organik kıvrımlara sahip bar, form ve kütlesel hacim itibariyle tıpkı bir enstalasyon gibi mekanın merkezinde konumlandırılırken; yemek ve oturma alanları ile tüm diğer fonksiyonlar barın etrafında şekillendirilmiş. İçinde bulunduğu hacim ile olan iletişimi dolayısıyla “mekan içinde mekan” kavramını güçlendiren bar, Autoban ekibi için, kendi içinde farklı buluşma/yalnız kalma alanları yaratabilecek amorf bir formda. Tüm strüktürün sergilendiği üst kafes yapısı içerisinde yeşil bitkiler de barındıran bu amorf form, içerideki endüstriyel atmosferin sert etkisini de kırıyor.

©Engin Aydeniz

Autoban, iç mekan tasarımına çok katmanlı bir bakış açısına sahip. Ekibin imzası haline gelmiş bu yaklaşımın yeni bir yorumu olarak, yapının orijinal çıplak tuğla duvarları ile tezat oluşturması ve aynı zamanda mekana sıcaklık katması açısından Kilimanjaro, parapet hizasinda biten ahşap bir iç mimari kabuk ile çerçevelenmiş.

Bu iç kabuk, binanın geniş iç mekanı için aydınlatma ve mekanik işlevlerin çözümlendiği fonksiyonel bir katman görevi yapıyor ve ahşap yüzeylerinde Autoban tarafından projeye özel geliştirilmiş üç boyutlu, geometrik bir deseni barındırıyor. Ahşap zeminlerde ise, aynı desenin iki boyutlu yorumuna yer verilmiş. Böylede mekan içinde zengin bir bütünlük ve kimlik anlayışı yakalanmış.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro’nun tüm mobilya ve aydınlatma üniteleri, yine Autoban tarafından projeye özel tasarlanmış. Mekandaki ünitelerin tamamı da endüstriyel kimliği desteklemek amacıyla, ham malzemelere özel bitişler uygulanarak üretilmiş. Ağırlıklı olarak metal profilli mobilyaların kullanıldığı projede, mermer yüzeyler honlama, kumlama ve fırçalama gibi işlemlerden geçirilerek, malzemenin dokusu üzerinde yeni denemeler yapılımış malzeme potansiyeli arttırılması hedeflenmiş. İç içe geçmiş spirallerden oluşan metal aksamlı bar taburelerine uyumlu olarak; oturma alanlarında aynı form bu kez ahşapyle tekrar edilmiş. Aydınlatmalar için ise, yine endüstriyel dönemin izlerini taşıyan tasarımlar tercih edilmiş.

©Engin Aydeniz

Kilimanjaro projesinde iç-dış mekan ilişkisi, Bomontiada kompleksinin kamusal kullanıma  açık iç avlusuna giriş ve çıkışta yer alan teras alanında, kompleksin kamusallık yaklaşımın vurgu yapacak bir öge olarak bir kutu ile güçlendirilmiş. Ziyaretçiler Bomontiada’nın avlu kısmından, Kilimanjaro’nun dökme demir masa ve ağaçlar etrafına sarılan ahşap banklar kullanılmış bir dış mekan oturma alanına; oradan da rüzgarlık görevi gören, aynı zamanda iç mekandaki kabuk sisteminin devam ettirildiği bir kutu ile mekanın içine yönleniyor.

The post Kilimanjaro appeared first on Arkitektuel.

© Ivar Kvaal

Snøhetta’nın tasarladığı, Avrupa’nın ilk su altı restoranı olan Under (Aşağıda) Norveç kıyı hattının en güney ucunda yer alıyor. Barındırdığı eşsiz restoran deneyiminin yanı sıra deniz yaşamı için bir araştırma merkezi görevi de görecek olan yapı, deniz ve kara hayvanları için yeni bir yaşam alanı yaratmayı hedefliyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Dünyanın en büyük su altı restoranı da olan yapı olabildiğince basit tasarlanmış. Monolitik bir “beton tüp” oluşturan kütle 34 metre uzunluğunda. Köşeleri kavisli ve yarım metre kalınlığında olan duvarlar, dalgalara ve su basıncına karşı optimum direnci sağlıyor. Pürüzlü ve yalın bırakılan beton yüzeyin ilerleyen zamanlarda yapay bir resif oluşturacağı öngörülmüş. Büyüyen resif sayesinde suyun temizlenip deniz canlıları için bir yaşam alanı oluşturması planlanmış.

© Ivar Kvaal

Arazinin zorlu iklim koşullarının ardından yapıya giren kullanıcıları, dışarıyla tezat oluşturacak şekilde sakin, meşe kaplı bir mekan karşılıyor. Karadan denize yolculuğun metaforunu kurgulayan fuayenin tekstil tavan kaplamasının rengi, derine inildikçe koyulaşarak okyanus altında gün batımı etkisi yaratıyor. Akustik panellerin üzerini kaplayan kumaşlar böylece, içeride huzurlu bir ortam sağlıyor.

© Ivar Kvaal

Bütün kütle, fuaye ve vestiyer, şampanya barı ve ana restoran alanı olmak üzere, birbirlerine meşe merdivenle bağlanan üç katmandan oluşmakta. Şampanya barının bulunduğu orta katta dikey bir pencere açıklığı bırakılmış. Yapının denizle birleştiği bu noktada, pencereden rüzgârın kuvvetine göre hareket eden deniz ve havanın birleşimi gözlemlenebiliyor. Restoranın odak noktası olan, 11 metre genişliğinde ve 3,4 metre uzunluğundaki panoramik akrilik pencere ise her kattan görülebiliyor. 40 kişilik restorandaki bu “panoramik göz” deniz yaşamıyla ziyaretçiler arasında görsel bağlantı kuruyor.

Pencerenin yansımasını en aza indirgeyerek dışarıdaki deniz yaşamının en iyi şekilde izlenebilmesi için 380 LED lambadan oluşan bir aydınlatma sistemi tavan panellerine monte edilmiş. İçerideki ışık binanın dışındaki ışık durumuna göre kolayca ayarlanarak hafif ancak yeterli bir aydınlık sağlıyor. Dışarıdaki deniz tabanı ise karanlık saatlerde balıkları çekmek için yapay olarak aydınlatılıyor.

© Inger Marie Grini / Bo Bedre Negre

Malzemeler yapıda bulundukları yere göre şekillenmiş. Girişteki kaplama yalın haliyle mekanın çevre ile olan ilişkisini vurgularken binanın odağı olan restorana doğru inildikçe işlenerek karakter değiştiriyor. Duvarlar, çatı ve döşeme yerel Norveç meşesi ile kaplanmış. Deniz tabanında bulunan restoranın döşemesi için deniz yosunlarından ilhamla mavi ve yeşil tonlarında tasarlanmış akustik panellerle uyumlu bir terrazzo seçilmiş. Bar ise deniz kabukları ve kumlardan yola çıkarak pembe tonları ağırlıklı kurgulanmış. Alazlanmış meşe kullanılarak yapılan masalar, kavisli formlu sandalyeler ve seramikler yerel sanatçılar tarafından tasarlanmış.

© Ivar Kvaal

Under’ın mutfağı yüksek kaliteli, yerel üretimlere odaklanıyor. Bunu başarmak için Nicolai Ellitsgaard öncülüğünde, Michelin restoranlarında deneyimli 16 kişilik bir mutfak ekibi oluşturulmuş. Restoran olmanın ötesinde Under, halkı denizdeki biyolojik çeşitlilik hakkında bilgilendirmeyi de amaç ediniyor. Restoran olarak kullanıldığı saatler dışında, deniz biyologları tarafından bir laboratuvar olarak kullanılacak yapıda balıkların davranışları, özellikle ışığa karşı tepkileri; ses kullanarak eğitilip eğitilemeyecekleri ve mevsimlere göre davranış değişiklikleri incelenecek.

© André Martinsen

Su altındaki bir yapının inşa süreci de yapının kendisi kadar ilginç. Suya batırılma sırasında strüktür kendi kendine süzüldükten sonra son noktasına vinç ve çekiciler yardımıyla yerleştirilmiş. Batırılma işlemi sonrasında yapı deniz tabanının altındaki ana kayaya bağlı beton bir tablaya montelenmiş. Montelenme işleminin doğru yapıldığından emin olmak için bütün yapı suyla doldurularak batırılmış. Bütün bulonlar yeterince sıkılaştırıldıktan sonra içerideki su tahliye edilmiş ve iç mekan düzenlemesi başlamış.

The post Under appeared first on Arkitektuel.