©Vitra

Weil am Rhein’de bulunan Vitra Kampüsü şimdilerde modern mimariyle ilgilenenler için oldukça heyecan verici bir lokasyon. Önceden sadece markanın fabrikalarını barındıran bu büyük alan, 1981 yılında büyük bir yangın atlatmış. Bunun sonucunda alanda, şirket müdürü Rolf Fehlbaum’un vizyoner fikriyle, mimar Nicolas Grimshaw tarafından yeni bir kampüs tasarlanmış. Nicolas Grimshaw’un tasarladığı iki fabrika binasından sonra kampüsün programı tamamen değiştirilmiş. Fehlbaum’un Frank Gehry ile tanışmasının ardından da kampüsün farklı mimari stilleri yansıtan, mimarlık dünyasına öncülük eden mimarların eserleri için bir sergi alanı olması düşünülmüş. Bugün, VitraHaus nasıl markanın tasarımlarını sergiliyorsa; kampüs de modern mimarinin başarılı örneklerini sergilemeyi hedefliyor. Vitra Kampüsü ileri teknolojik stilden, minimalizm ve dekonstrüktivizme farklı stillerde ve farklı materyallerde mimarlık harikası birçok yapının sergilendiği bir alan.

Yalnıza bir firmanın kampüsü olmaktan çok uzak olan Vitra Kampüsü, birkaç kilometrekare alanda 35 yıl içerisindeki Zaha Hadid, Tadao Ando, Frank Gebry, Herzog & de Meuron, SANAA, Alvaro Siza ve Kean Prouvé gibi isimlerin tasarımlarını birleştiren bir kampüs. Aslında burası için mimari deneylerin sergilendiği bir mekan da denebilir. Bunun nedeni Zaha Hadid’in inşa edilmiş ilk projesinin (Vitra İtfaiye İstasyonu) ve Tadao Ando’nun Japonya dışındaki ilk tasarımının (kampüs içindeki Konferans Pavyonu) burada yer alması. Kampüs İsviçre, Fransa, Almanya’nın birleştiği noktadaki arazisinde Avrupa’dan, Amerika’dan ve Japonya’dan mimarları bir araya getiriyor. Her bir adımı farklı bir tasarım süreci olan kampüsün yapıları kronolojik olarak şu şekilde;

Kampüs Yapıları

1. Fabrika Binaları / Nicholas Grimshaw, 1981 ve 1983

Vitra Kampüsü’nde 81 yılındaki yangınlan alandaki neredeyse bütün fabrikalar yok olmuştu. Marka, İngiliz mimar Nicholas Grimshaw ile yeni bir tesis inşası için anlaştı. Bu fabrikaların ilkinde Grimshaw, Vitra’nın teknik ustalığına ve fabrikanın fonksiyonunu yansıtan bir karakter seçmiş. Prefabrik elemanlarla tasarlanan fabrika, yangından 6 ay sonra tamamlanabilmiş. Yatay çizgili, koruge alüminyum cephe elemanlarıyla kaplanmış olan fabrika binası, temiz endüstriyel görünümünün altında üretim mekanlarını ve iki sergi salonunu barındırıyor. Prekast beton çerçeveyle kurgulanan fabrika, bağımsız inşa eidlmiş 2 servis kulesiyle tamamlanmış -bu şekilde hızlı bir yapım süreci elde ediliyor. Grimshaw’un ilk fabrikasına benzeyen 2. fabrikası binası da 1983 yılında tamamlanmış.

2. Balancing Tools / Claes Oldenburg & Coosje van Bruggen, 1984

Balancing Tools (Dengedeki Araçlar), Willi Fehlbaum’a -Vitra’nın kurucusunun- 70. doğum gününde çocukları tarafından yaptırılan heykel. Ana yol ve kampüs içindeki yol arasına konumlandırılan heykel, bir mobilya yapımcısının kullandığı araç gereçleri çok büyük ve farklı ölçeklerde yansıtılmış hali aslında.

3. Vitra Tasarım Müzesi / Frank Gehry, 1989

Vitra kurulduğu seneden bu yana sürekli büyüyen geniş bir koleksiyona sahip. Vitra Tasarım Müzesi de bu koleksiyonu halka açmayı hedefliyor. Yapı ilk olarak depolama ve sergileme alanı olarak tasarlanmış. Frank Gehry’nin Avrupa’daki ilk yapısı olan dekonstrüktivizm harikası müzenin programı genişletilerek yapı tasarım ve mimariyi araştırımayı ve  popülerleştirmeyi hedefleyen bir merkez haline getirilmiş. Dünyadaki tasarım müzelerinin öncü örneklerinden biri olan yapı hakkındaki detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

4. Fabrika Binası /  Frank Gehry, 1989

Kampüsteki bu geniş fabrika binası, Gehry’nin tasarımı olan Vitra Tasarım Müzesi’nin arkasında bulunuyor. Fabrikanın kendi doğrusallığını Gehry imzası formlarla kombinleyen yapı, özellikle köşe ve giriş noktalarında heykeli formlarla süslenmiş. Bu fabrikanın ve tabiki müzenin mimari karakteri aslında Gehry’nin bundan sonraki işlerinin sinyallerini veren cinsten. Grimshaw’un tasarımı olan fabrikanın yanında bulunan yapı, rampalarla müzeye bağlanıyor. Gehry’nin tasarımı fabrika, üretim tesislerini, bir sergi mekanını, test merkezini, bir kantin ve ofisleri barındırıyor. İlk katta Gehry, ziyaretçilerin üretim sürecini görebilmeleri için, fabrikaya bakan pencereler kullanmış.

5. Konferans Pavyonu / Tadao Ando, 1993

Kampüsteki Konferans Pavyonu (Conference Pavilion) Tadao Ando’nun Japonya dışındaki ilk projesiydi. Sade strüktür, bir dizi konferans kütlesini çevreliyor. Pavyon, hacminin bir kısmını yerin altında kurgulaması ve sahip olduğu bir hayli düzenli mekansal artikülasyon ile karakterize edilmiş. İki katlı yapının bir katı aşağıda ve aynı zamanda burada bir yeraltı avlusu bulunuyor. Yapının dikkat çeken yanlarından biri ziyaretçileri pavyona yönlendiren patika. Yalnızca tek kişini geçebileceği genişliklteki bu patika, Ando tarafından Japon manastırlarındaki meditasyon yollarından esinlenilerek tasarlanmış. Yapı, sakinlik ve meditasyon efektini vermeyi hedefliyor.

6. Vitra İtfaiye İstasyonu / Zaha Hadid, 1993

Zaha Hadid’in ilk yapısı olan itfaiye istasyonu, kampüsteki yangından sonra tedbir amaçlı tasarlanmış. Yapı tamamlandıktan birkaç yıl sonra Vitra, istasyonun yalnızca yangının ilk safhalarında yeterli olabileceğini düşündüğü için, yapıyı çeşitli etinlikler ve sergiler için kullanıyor. Heykeli görünüme sahip beton yapı, etrafındaki üretim tesisi akslarını esas alan bir tasarım geometrisine sahip. Renksizliği ve açılı kompozisyonuyla ziyaretçilere özgün bir mekan deneyimi sunan yapı hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

7. Fabrika Binası / Álvaro Siza, 1994

Geniş ve sade tuğla bina, Siza tarafından 19. yüzyılın anonim fabrika binalarının anımsatıcısı olarak tasarlanmış. Kampüsteki diğer yapılara göre son derece kendi halinde olan fabrikanın en göz alıcı kısmı yapının kıvrımlı çatı köprüsü -binayı yanındakine bağlıyor. Köprü oldukça yüksek. Böylece Zaha Hadid’in tasarımının görünmesini engellemiyor. Aynı zamanda köprü yağmurlu havalarda otomatik inen yapısıyla da Grimshaw’ın fabriklarına giden yolun kuru olmasını sağlıyor. Yapının tuğla cephesiyle Siza, 1981’deki yangından yanan fabrikalardan birine referans vermeyi hedeflemiş.

8. Dome / Richard Buckminster Fuller, 2000

2. Dünya Savaşı’ndaki deneyimlerinden etkilenen Fuller, yaralı sığınmacılar ve askeri birliklerin barınabilmesi için jeodezik kubbeler tasarladı. Mimarın bu tasarımı, alüminyum tüplerin birbirine takılmasıyla oluşturulmuş -böylece oldukça kolay kurulabilir ve demonte edilebilir (Bu yönetimin patenti, 1954 yılında Fuller tarafından alınmış). 1975 yılında tasarlanan kubbe, 2000 yılında Rolf Fehlbaum’un satın almasıyla birlikte kampüse getirilmiş. Bugün bu konstrüksiyon, yine sergi ve etkinlikler için kullanılıyor.

9. Petrol İstasyonu / Jean Prouvé, 2003

1953 yılında Jean Prouvé ve kardeşi Henry tarafından tasarlanan petrol istasyonu, seri üretim olarak ilk petrol istasyonlarındandı. Modüler olarak tasarlanan istasyonlardan yalnızca 3 tane kalmış ve biri 2003 yılında Vitra Kampüsü’ne getirilmiş. Yapı, açılı alüminyum parçalardan ve delikli (perfore) kaplamalardan oluşuyor. Yapıda taşıyıcı ve duvar farklı renkler kullanılarak birbirinden net bir şekilde ayrıştırılmış. Prouvé tarafından tasarlanan yapıların birçoğu prefabrik elemanlardan üretilmiş ve kendi masa tasarımlarıyla tıpatıp aynı stüktürel ve formal özelliklere sahip. Prouvé’nin tüm tasarımları, mimarın tasarım sürecinde sahip olduğu tektonik prensiplerini tutarlı ve düzenli bir şekilde yansıtıyor.

10. Otobüs Durağı / Jasper Morrison, 2006

Cilalı çelik ve camdan oluşan durakta ziyaretçiler Charles ve Ray Eames tasarımı tel sandalyelerde otururken kampüsü ve kampüs yanındaki köyü (Ötlingen) izleyebiliyor. Kampüs girişinin iki yanındaki zarif ve sade otobüs durakları, 2006 yılında kampis için Jasper Morrison tarafından tasarlanmış.

11. VitraHaus / Herzog & de Meuron, 2010

VitraHaus, Pritzker ödüllü Herzog & de Meuron ekibi tarafından Vitra Kampüsü’ne giriş binası olarak tasarlandı. Burada kampüse gelen ziyaretçilerin vakit geçirebileceği kafe ve Vitra markasının tasarımlarını görebilecekleri sergi mekanları bulunuyor. Baselli ekibin tasarımı ekibe göre “Vitra Kampüsü’nün dolaylarındaki, hatta tüm dünya genelindeki, evlerin mimari bir yorumu” aslında. Birbirine üstüne oturup 5 kattan oluşan ve bazı kotlarda yaklaşık 15 metreye kadar çıkan konsol yaratan yapısıyla VitraHaus, markanın geniş koleksiyonunu halka açıyor -marka için bir tür amiral mağaza. Aynı zamanda kampüsteki iki binayı –Vitra Tasarım Müzesi (Vitra Design Museum) ve Konferans Pavyonu (Conference Pavillion) – birbirine bağlama fonksiyonu olan yapı, alanın kuzeyinde peyzajıyla da kampüsü dıştaki peyzaja bağlıyor. Yapı ile ilgili detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

12. Airstream Kiosk / 2011

Orijinal Airstream treyleri, 1968 yılında bir grup kamyoncu tarafından Nevada’da keşfedilmiş. Hamburg’a gönderilen treyler, restorasyonundan sonra, 2011 yılından itibaren Vitra’nın olmuş. Airstream Kiosk, yazın açık bir restoran. Böylece kampüsün yiyecek tesislerini genişletiyor.

13. Fabrika Binası / SANAA, 2012

Japon mimarlık ekibi SANAA tarafından tasarlanan üretim tesisi, 2010 yılından beri kampüsün bir parçası aslında. Yapının cephesinin 2012 yılında tamamlanmasıyla fabrika tamamen kampüste yerini almış oldu. Yapı, yuvarlak bir şekle sahip; fakat dairesel değil. SANAA’nın tasarımı fabrika, ayrı iki dairesel beton kabuğun birleştirilmesiyle oluşturulmuş; ortaya oval bir form çıkmış. Ekibin tasarımı, şekli sayesinde hem geniş bir üretim tesisi tanımlıyor hem de lojistik süreçlerin optimizasyonunu. Bunun sebebi, içerisinde kamyonların hareket edebileceği geniş hacimlerin barınabiliyor oluşu. Bu fabrika, SANAA’nın ilk ticari yapısı. Minimalist formuyla beton fabrika, dıştan bakıldığında, yükseltilmiş ve dalgalı yüzeye sahip akrilik cam cepheyle kurgulanmış. Cephedeki 1.8 metre genişliğinde akrilik paneller, 11 metre uzunluğunda. Bu panellerin iç katmanı beyaz ve opak, dış katmanı ise şeffaf. Aslında düz olarak elde edilen paneller ısıtılarak dalgılı yüzey haline getiriliyor. Ekip, görünürde tekrardan kaçınmak için de panelleri cepheye belirli bir düzene göre yerleştirmiş.

14. Diogene / Renzo Piano, 2013

Diogene ile Renzo Piano ve ekibi RPBW (Renzo Piano Building Workshop), 6 metrekare içerisinde geçici bir yaşam için temel bütün fonksiyonları içinde barındırabilen bir yaşam ünitesi tasarlamış oldu. İlkel kabinin modern yorumu olan Diogene, Weil am Rhein’daki kampüsün en küçük yapısı. Renzo Piano’nun mütevazı yaşam modülü hakkında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

15. Álvaro-Siza-Promenade / Álvaro-Siza, 2014

500 metre uzunluğundaki promenad, kenarlarında gürgen çalılarıyla süslenmiş bir yürüyüş yolu. Siza tasarımı fabrikanın batısından VitraHaus’u Zaha Hadid’in Vitra İtfaiye İstasyonu’na bağlayan yol, üstünde farklı duraklarla tasarlanmış. Promenadı tanımlayan bu duraklar Siza’ya göre kampüsteki doğaya ve mimariye bakma noktaları.

16. Vitra Kaydırak Kulesi / Carsten Höller, 2014

30.7 metre yüksekliğindeki Vitra Kaydırak Kulesi (Vitra Slide Tower) Alman sanatçı Carsten Höller tarafından tasarlanmış. Kule, kampüsün görülebileceği bir seyir terası, bir kaydırak ve bir entalasyonu oluşturuyor kampüste. Vitra Kaydırak Kulesi, en tepede birleşen 3 diyagonal kolondan ve birleşim noktasındaki 6 metrelik çapa sahip halkadan oluşuyor. Konstrüksiyona kolonlara iliştirilmiş iki kollu merdivenle ulaşılıyor. Kampüse farklı açılardan seyre imkan veren 17 metre yukarıdaki teras noktasına bu merdivenlerle ulaşılıyor. Bu platform aynı zamanda 38 metrelik tüp sarmal kaydırağın başlangıç noktası.

17. Vitra Schaudepot / Herzog & de Meuron, 2016

Vitra Schaudepot, cephesi elle kırılmış tuğlalardan oluşan monolitik bir hacim. Tamamen penceresiz cephe beşik çatıyla kurgulanan yapının cephesi, yapım sırasında elle kırılan tuğlalarla oluşturulmuş ve böylece cephede dinamik bir etki yakalanmış. Basit ve asil karakteriyle depo, içinde sergilenen objelerin kültürel değerini yansıtıyor. Deponun zemin katındaki ana salonu geçici ve kalıcı sergiler için bir mekan oluştururken önündeki geniş plaza alanıyla kampüsün içindeki eserlerle bağlantı kurmayı hedefliyor. Yeni Schaudepot, Zaha Hadid tasarımı istasyonla sadeliği sayesinde görsel bir zıtlık yaratırken Siza tasarımı tuğla fabrikayla uyumlu bir karakter sergiliyor.

18. Blockhaus / Thomas Schütte, 2018

Alman sanatçı Thomas Schütte tasarımı Blockhaus, kampüsteki çeşme için bir tür barınak. Hegzagonal bir plan şemasına sahip olan strüktür, yaşlandıkça gri tonlarına dönen Nordik çam ahşabından yapılmış. Strüktürün titanyum çinko çatı elemanları, kullanılan ahşapla kontrast bir etki yaratıyor. Blockhaus, 2016 yılında sanatçının 1:10 modelini gören Rolf Fehlbaum’un sanatçıdan tasarımı kampüs için birebir ölçekle gerçekleştirmesini istemesi üzerine ortaya çıkmış. Blockhaus, kampüsteki promenad, araç gereç heykeli ve kaydıraklı entalasyon gibi ziyaretçilerin kampüste keyifli gezintilerini destekleyen bir tasarım olmuş.

19. Ring and Ruisseau / Ronan & Erwan Bouroullec, 2018

Vitra Kampüsü’ne son ekleme olan enstalasyon, ziyaretçilerin burada geçirdiği süreyi arttıracak bir katkı olarak düşünülmüş. Enstelasyon, Ring (Halka) adındaki zemin üzerinde yüzen galvanize çelik platform ve Ruisseau adındaki dar mermer su kanalından oluşuyor. Enstalasyon bir kiraz ağacını sarmalayarak peyzajın içinde bir kentsel mobilya kurguluyor.

The post Vitra Kampüsü: Bir Modern Mimari Yerleşkesi appeared first on Arkitektuel.

Almanya’nın güneybatısındaki Weil am Rhein’da dünyaca ünlü mimarların eserleriyle oluşturulmuş Vitra Kampüs içinde bulunan Vitra Tasarım Müzesi (Vitra Design Museum), 1989 yılında tamamlanmış. Frank Gehry imzalı müze, heykeli formu ve Gehry’nin eşsiz mimari anlayışıyla çevresindeki ikonik yapıların yanında dahi öne çıkan bir tasarıma sahip. Vitra Tasarım Müzesi, Gehry’nin şimdilerde imzası haline gelmiş tasarım yaklaşımı ilk olarak keşfettiği yapı aynı zamanda.

© Vitra

Vitra Tasarım Müzesi, birbirine bağlanmış kıvrımlı formlarla oluşturulmuş bir heykel. Frank Gehry’nin Vitra Kampüsü’ne 1981’deki yangından sonra yaptığı katkı niteliğindeki yapı, Vitra’nın sandalye ve mobilya koleksiyonlarını barındıracakları bir tür baraka/ambar ihtiyacı sonucu ortaya çıkmış. Tasarlanacak olan yapıda istenen sergi ve depolama alanları oluşturulmasıymış. Yine de, tasarım sürecinde basit talep çok daha büyük bir proje haline gelmiş. Vitra Tasarım Müzesi, özel koleksiyonların sergilendiği, Vitra tasarımlarının araştırma, yayılma ve kitleselleştirilmesine yönelik bir mekan haline gelmiş.

© Liao Yusheng

Müzenin tasarım yıllarında ‘dekonstrüktivist’ olarak ünlenmiş olan Frank Gehry -kendini bu şekilde tanımlamasa da, dünya çapında bir isim haline gelmişti. Vitra Tasarım Müzesi’nde de görebileceğimiz gibi modernizmin soğuk anıtsallığından uzak, çevresiyle daha bütüncül olmayı amaçlayan ve insan ölçeğine daha bağlı mekanlar yaratan tarza sahipti Gehry. Önceki düz çizgiler ve açılar içeren yapılarından sonra bu Avrupa’daki ilk müze yapısıyla bir nevi şimdiki Gehry ve kendine özgü tarzı doğmuş oldu. Vitra Tasarım Müzesi’ni mimarlık tarihinde önemli kılan özelliklerin biridir bu.

© Liao Yusheng

Müze, ne tam olarak açılı ne de tam olarak kıvrımlı formlarla oluşturulmuş. Formu iki tarzın karışımı şeklinde oluşuyor. Böylelikle yapı, Gehry’nin tarzının gelişimini de simgeleyen bir öge aslında. Yapının farklı formları doğayı dar ve kesin açılarla bölerken aralarında dalgalı kısımlarla birbirlerine bağlanıp bir bütün oluyor. Belirgin açılara sahip formlar da eğimli karakterleriyle bu dinamik bütüne uygun bir hal almış.

© Basel.com

Vitra Tasarım Müzesi’nin farklı eğimdeki kütleleri beyaz sıva ise kaplanmış, bunun Le Corbusier’in Ronchamp (Notre Dame du Haut) kilisesine bir referans olarak kullanıldığı düşünülüyor. Bunun sebebi iki yapının da kıvrımlı ve eğimli formlarla oluşturulan, daha soyut ve dekonstrüktivist çalışmalar olması olsa gerek. Aynı zamanda iki yapı da mimarlık tarihinde önemli bir yere sahip.

Bir başka referans da yapıdaki çinko alaşımı kaplamalar. Çatıları ve bazı duvarların kaplaması olarak kullanılmış çinko plakalar. Bunlar da Vitra Kampüsü’nde bir başka yapı olan Nicholas Grimshaw tarafından tasarlanmış fabrikaya referans. Kaplamalar, Gehry’nin ileriki tasarımlarında kullanacağı yalnızca parlak metallerle kaplanmış yüzeylerinin de bir sinyali.

© Liao Yusheng

Vitra Tasarım Müzesi, içeride 4 ana sergi mekanı, üretim alanı, bir test laboratuarı, kafeterya, çok amaçlı salon ve ofislerle kurgulanmış. Gördüğümüz farklı boyutlardaki kütlelerin, kulemsi hacimlerin, küplerin ve köprülerin oluşturulma sebebi de bu programlar için gerekli alanların sağlanabilmesiymiş ilk başta. Fakat bu farklı büyüklükteki hacimlerin düzenlenişi mekansal olarak ilgi çekmek adına bu şekilde gerçekleştirilmiş. Kıvrımların birbiri içine girmesi onları yapıda odak noktası haline getiriyor; bunun da yine yakındaki Vitra fabrikasından esinlenilmiş olabileceği düşünülüyor.

© Basel.com

Yapıda yaklaşık 743 metrekarelik sergi alanı bulunuyor. Normal bir müzeye göre daha mütevazi olan bu özelliğine rağmen Vitra Tasarım Müzesi, dünyada tasarıma adanmış enstitüler arasında önder konuma sahip hem tasarımı hem de yapıla çalışmalarıyla. İki kat boyunca devam eden sergi alanları, art arda mekanlarla düzenlenmiş. bunlardan iki de oldukça etkileyici spiral bir merdivenle birbine bağlanıyor. Sergi alanları, müzenin çatısındaki geniş haç şeklindeki açıklıkla, doğal olarak aydınlanıyor.

© Vitra

Açıldığı yıldan beri -yaklaşık 30 yıl- övgüyle anılan Vitra Tasarım Müzesi, akıcı, birbiri içine geçen kompozisyonuyla zamansız bir tasarıma ve mimari etkiye  sahip. Gehry için de müze, kariyerinin gidişatını değiştiren bir aydınlanmayı temsil ediyor.

Kaynaklar:

Luke Fiederer. “AD Classics: Vitra Design Museum / Gehry Partners” 28 Apr 2017. ArchDaily. Accessed 16 Dec 2017. <https://www.archdaily.com/211010/ad-classics-vitra-design-museum-and-factory-frank-gehry/> ISSN 0719-8884

The post Vitra Tasarım Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Diogene, Zaha Hadid, Nicholas Grimshaw, Frank Gehry, Herzog & de Meuron, Tadao Ando ve Alvaro Siza gibi ünlü mimarların da eserlerinin bulunduğu Vitra Kampüs’te yer alan ‘en küçük yapı, en büyük ürün’ olarak adlandırılmaktadır. Vitra’nın oldukça rağbet gören ürünleri ve Vitra Kampüs arasında bir bağ kurmak amacıyla tasarlanan Diogene, 2.5 metreye 3 metrelik bir alana yerleştirilen bir kutudur.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Renzo Piano tarafından tasarlanan Diogene, 7.5 metre karelik yüzey alanının içerisinde kendisine yeten, minimal bir yaşam alanı sunmaktadır. Minimalist mimarinin önemli yansımalarından biri olan yapı küçük bir alanda yaşam kurgulama önerileri sunmaktadır.

Diogene’in tasarımı, Renzo Piano’nun öğrencilik yıllarında üzerine kafa yorduğu bir soru üzerinden şekillenmiştir: Bir insanın yaşayabileceği en küçük alan ne kadardır?  Öğrenciliğinden 10 sene sonra, Piano, kafasında kurguladığı minimalist temaya dönerek bir yaşam prototipi oluşturmuştur.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Renzo Piano, bu prototipi herhangi bir müşteri için tasarlamamıştır. Kendi mimari keşif sürecinin bir parçası olarak tasarladığı prototipi “Renzo Piano Olmak” (Being Renzo Piano) adlı kendi eserlerini anlattığı bir yazıda yayınlamıştır. Daha sonra Vitra’nın başkanı Rolf Fehlbaum, Piano’nun bu çalışmasını görmüş ve Vitra Kampüs’e uyarlamasını istemiştir. Böylece Piano’nun ürettiği prototip Diogene’e evrilmiştir.

©Renzo Piano

Yapı adını Antik Yunan mitolojisindeki Sinoplu Diyojen’den almıştır. Sinoplu Diyojen’in bir fıçı içinde yaşadığı söylenmektedir. Renzo Piano Antik Yunan’daki bu efsaneden yola çıkarak mimari olarak yaşanabilecek minimal alanı tasarlamaya çalışmıştır. Bir kamyonet ile taşınabilecek kadar küçük olan yapı, içinde yaşam sürdürebilmek için gerekli olan tüm sistemleri barındırmaktadır. Su toplama sistemi ve enerji üretimi için gerekli tesisatın içinde bulunduğu yapı sürdürülebilir bir teknik ile tasarlanmıştır. Ahşap yapı elemanları kullanılarak tasarlanan ‘yaşam birimi’nin cephesinde alüminyum kaplama kullanılmıştır.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Diogene’in içindeki 7.5 metrekarelik yaşam alanı bir duvar ile ikiye ayrılmaktadır. Duvarın bir tarafında katlanabilir bir masa ve koltuk bulunmaktadır. Duvarın diğer tarafında ise küçük bir mutfak, tuvalet ve duş var.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

The post Diogene appeared first on Arkitektuel.

© Iwan Baan

Vitra’nın Almanya’daki Vitra Kampüs adı verilen yerleşkesi, bulundurduğu mimari eserler ile ön plana çıkmaktadır. 2004 yılında açılan kampüste Frank Gehry, Zaha Hadid, Alvaro Siza, Tadao Ando, Jean Pruvé, Nicholas Grimshaw, Buckminster Fuller gibi ünlü mimarların eserleri bulunmaktadır. Bu komplekse katılan son eser ise Herzog & de Meuron tarafından tasarlanan VitraHaus oldu. Yapı, Vitra’nın ev ürünleri koleksiyonu için tasarlanmıştır.

©Iwan Baan

VitraHaus, Vitra’nın ev ürünleri koleksiyonunu sergilemek için Vitra Kampüs’te herhangi bir alan olmadığı için tasarlanmıştır. Vitra Kampüs’ün kuzey kısmında yer alan yapı aynı zamanda kampüsteki iki binayı –Vitra Dizayn Müzesi (Vitra Design Museum) ve Konferans Pavyonu (Conference Pavillion) – birbirine bağlamaktadır. Proje alanının genişliği sayesinde yeni yapı ile Frank Gehry’nin tasarladığı Dizayn Müzesi arasında yeterli aralık bırakılabilmiştir. Yaratılan boşluk ise, bölgenin kendine has özelliklerinden biri olan çayır alanı olarak kullanılmaktadır.

©Iwan Baan

Herzog & de Meuron iki farklı konsepti bir araya getirerek VitraHaus’u ortaya çıkarmıştır: ‘prototip ev’ ve ‘istiflenmiş hacimler’. Üst üste konumlandırılan hacimler, ‘ev içi ölçüleri’ kullanılarak oluşturulmuştur. Her hacim, ev ürünlerinin sergileneceği alanları barındırdığı için, bu kütlelerin iç mekan tasarımları ev ortamını anımsatmaktadır.

©Iwan Baan

Yapı, tasarımında abstrakt öğeler bulundurmaktadır. Her biri ayrı bir ev olarak tasarlanan hacimlerin yalnızca iki cephesinde açıklık vardır. Toplam 5 kattan oluşan yapıdan, 15 metreye kadar çıkan konsol elemanlar çıkmaktadır. Dikey bir şehir izlenimi veren tasarım, Vitra Kampüs’ün girişinde, ziyaretçileri karşılayan bir yapıya sahiptir. Yapının etrafını saran ahşap döşeme, binanın kapladığı hacmi işaretlemektedir.

©Iwan Baan

Yapının iç mekan kurgusu kompleks bir yapıdadır. Hem, her birimin farklı bir açı ile birbiri ile kesişmesi, hem de merdivenlerin kurgulanış biçimi tasarımın iç mekan kurgusunu kompleks hale getirmektedir. Bir solucan gibi, yapının içinde genişleyerek birleşen merdivenler yapının içinde bağımsız, organik bir eleman oluşturmaktadır.

Diyagram

VitraHaus, gündüzleri sıradışı mimarisi ve yer ile kurduğu ilişki ile dikkat çekerken, geceleri ise iç mekan ışıklandırması sayesinde yapının kompleks mimarisi adeta kaybolmakta ve parlayan açıklıkları ile dikkat çekmektedir. Yapının iç mekanındaki duvarlar, içeride sergilenen mobilyalara dikkat çekmek adına beyaz ile boyanmıştır. Yapının cephesinde kullanılan koyu renk ise tasarımın üzerine oturduğu arazi ile bütünleşmesini sağlaması adına seçilmiştir.

The post VitraHaus appeared first on Arkitektuel.