Proje ilk olarak Weil am Rhein’daki Vitra Kampüsü’nün kuzeydoğusuna bir itfaiye istasyonu yapılması için Zaha Hadid’in görevlendirilmesiyle ortaya çıktı. Kısa sürede bu iş, yapının etrafına bir duvar tasarlanması, kapalı bisiklet park yeri isteği ve yangın söndürme için bir antreman alanı tasarımı ile gittikçe büyüdü. Bu şekilde 1989’da başlayan Vitra İtfaiye İstasyonu (Vitra Fire Station), 1993 yılında tamamlandı.

© Christian Richters

Vita Kampüsü, Vitra Fabrikasının etrafında şekillenmiş bir yer. İtfaiye istasyonu yapılırken yalnızca büyük bir fabrika bulunuyormuş. Bu nedenle tasarımın ilk aşaması fabrikanın arazisi ile ilgili çalışmalarla başlamış. Sonucunda ilk eğilim, devasa fabrika hangarları arasında kaybolmayacak bir yerleşim oluşturmak olmuş. Hangarlar ve istasyon, kompleks boyunca uzayan caddeye kimliğini ve ritmini kazandıracak elementler haline geliyor tasarımda -bu cadde Vitra Kampüsü’ndeki sandalya müzesinden kampüsün diğer ucundaki fabrikaya şimdiki yangın istasyonuna kadar uzanan cadde.

Tasarımda cadde, doğrusal düzenlenmiş bahçe olarak planlanıyor, arazide var olan doğrusal tarım alanları ve bağların yapısına uygun yapay bir uzantı gibi düşünülerek. Bu yaklaşımla tasarımla ilgili şöyle çıkarımlar yapılabilir; yapıyı izole bir obje olarak tasarlamak yerine, düzenlenmiş alanın sınırı haline getiriyor. Bu şekilde Vitra İtfaiye İstasyonu, bulunduğu alanı meşgul eden bir tasarım olmaktan çıkıp orayı tanımlayan bir yapı oluyor. Zaha Hadid ve ekibi bunu programları uzun ince bir yapıya yayıp, cadde boyunca uzatarak sağlamış.

© Helene Binet

Vitra İtfaiye İstasyonu, caddenin önceden ani bir dönüş yaptığı nokta konumlanmış ve bu ani değişim yapıda da vurgulanmış. Yapının geometrisi, araziyi tanımlayan iki ana geometriden türüyor ve bunları yansıtıyor. Kompleksi saran tarım alanlarının ve fabrikanın doğrultusu ikinci bir doğrultu olan Weil am Rhein’den geçen trenin demiryolu ile kesişiyor. Aksi takdirde dümdüz bir arazi olacaktı karşımızda. Bu iki doğrultunun kesişimi Vitra İtfaiye İstasyonu’nda yansıtılmış -özellikle doğrusal arazideki dikey değişimler. Fabrika arazisinin sınırlarını işaretlerken Vitra İtfaiye İstasyonu, aynı zamanda sınırdaki binalara karşı da bir perdeleme olarak işlev görüyor. Vitra Kampüsü’nin kimliğiyle ilgili kafa karıştıran bir algı yaratıyor.

Arazi Analiz / © Zaha Hadid Architects

Bölge tanımlama ve perdeleme işlevleriyle yapının mimari konsepti şu şekilde gelişmiş; doğrusal, kat kat yapılmış bir dizi duvar. İstasyonun işlevleri de bu duvarlar arasında barındırılıyor. Programlara göre duvarlar yer yer delinmiş, eğilmiş veya kırılmış tasarımda. Bu şekilde doğrusal duvarlarla oluşturulmuş bina sonuçta özellikle ön cepheden anlaşılması zor, sımsıkı kapalı bir yapı olarak okunuyor. Yapının içi ise yalnızca bulundukları cepheye dik, belirli noktalardan gözlemlenebiliyor. Vitra İtfaiye İstasyonu’nun önünden geçerken kullanıcının gözüne yalnızca büyük, kırmızı yangın söndürme makineleri çarpıyor.

© Christian Richters

Asfaltta bu büyük araçların ve yangın söndürme ekibinin antremanları işlenmiş; bir dizi kareografik işaret ile. İstasyonu bütün olarak bir harekette -donuk bir harekette- tanımlıyor bu çizgiler. Her zaman tetikte ve hazır olan, olması gereken yapıp yansıtmak amaçlı. Dizi dizi duvarlar da birbirinden kayarak çıkan bir form oluşturuyor, büyük sürgülü kapılar da duvarların hareketli hissini arttırıyor. Yapı, genel olarak düzlemsel bir hareketle gözlemleniyor tasarımıyla.

© Helene Binet

Vitra İtfaiye İstasyonu, yerinde döküm brüt beton ile oluşturulmuş. Yapıda her köşe özel bir dikkatle işlenmiş. Keskin köşelerle oluşturulmuş yapıda, kaplama, çatı kenarları gibi detayların görünürlüğünden tamamıyla kaçınılmış. Bunun sebebi, yapının konsepti olan somut kalitesinden ve prizmatik formun yarattığı sadelikten uzaklaşmama isteği.

Doğramasız camlar ve sürgülü kapılarda da aynı sebeple işlenmiş detaysız görünüm. Garajı saran geniş kapı ve içerideki aydınlatmaya kadar bu yaklaşımla tasarlanmış. Dıştaki aydınlatmayla da binanın yaklaşımıyla kazanılan keskinliğin vurgulanması ve hızlı, kesin hareketinin açığa çıkması istenmiş.

© Christian Richters

Zaha Hadid’in klasiklerinden biri olan Vitra İtfaiye İstasyonu’nun garaj ve yangın söndürme ekibinin kulübü ve fitness kısmı, şu anda Vita Kampüsü’ndeki sandalye müzesi olarak hizmet veriyor. Yaklaşık 750 metrekarelik bir alana sahip müze.

Kaynak: Schumacher, Patrik, ve Ruby, Andreas. Zaha Hadid Architecktur. Viyana: MAK, 2003.

The post Vitra İtfaiye İstasyonu appeared first on Arkitektuel.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Diogene, Zaha Hadid, Nicholas Grimshaw, Frank Gehry, Herzog & de Meuron, Tadao Ando ve Alvaro Siza gibi ünlü mimarların da eserlerinin bulunduğu Vitra Kampüs’te yer alan ‘en küçük yapı, en büyük ürün’ olarak adlandırılmaktadır. Vitra’nın oldukça rağbet gören ürünleri ve Vitra Kampüs arasında bir bağ kurmak amacıyla tasarlanan Diogene, 2.5 metreye 3 metrelik bir alana yerleştirilen bir kutudur.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Renzo Piano tarafından tasarlanan Diogene, 7.5 metre karelik yüzey alanının içerisinde kendisine yeten, minimal bir yaşam alanı sunmaktadır. Minimalist mimarinin önemli yansımalarından biri olan yapı küçük bir alanda yaşam kurgulama önerileri sunmaktadır.

Diogene’in tasarımı, Renzo Piano’nun öğrencilik yıllarında üzerine kafa yorduğu bir soru üzerinden şekillenmiştir: Bir insanın yaşayabileceği en küçük alan ne kadardır?  Öğrenciliğinden 10 sene sonra, Piano, kafasında kurguladığı minimalist temaya dönerek bir yaşam prototipi oluşturmuştur.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Renzo Piano, bu prototipi herhangi bir müşteri için tasarlamamıştır. Kendi mimari keşif sürecinin bir parçası olarak tasarladığı prototipi “Renzo Piano Olmak” (Being Renzo Piano) adlı kendi eserlerini anlattığı bir yazıda yayınlamıştır. Daha sonra Vitra’nın başkanı Rolf Fehlbaum, Piano’nun bu çalışmasını görmüş ve Vitra Kampüs’e uyarlamasını istemiştir. Böylece Piano’nun ürettiği prototip Diogene’e evrilmiştir.

©Renzo Piano

Yapı adını Antik Yunan mitolojisindeki Sinoplu Diyojen’den almıştır. Sinoplu Diyojen’in bir fıçı içinde yaşadığı söylenmektedir. Renzo Piano Antik Yunan’daki bu efsaneden yola çıkarak mimari olarak yaşanabilecek minimal alanı tasarlamaya çalışmıştır. Bir kamyonet ile taşınabilecek kadar küçük olan yapı, içinde yaşam sürdürebilmek için gerekli olan tüm sistemleri barındırmaktadır. Su toplama sistemi ve enerji üretimi için gerekli tesisatın içinde bulunduğu yapı sürdürülebilir bir teknik ile tasarlanmıştır. Ahşap yapı elemanları kullanılarak tasarlanan ‘yaşam birimi’nin cephesinde alüminyum kaplama kullanılmıştır.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

Diogene’in içindeki 7.5 metrekarelik yaşam alanı bir duvar ile ikiye ayrılmaktadır. Duvarın bir tarafında katlanabilir bir masa ve koltuk bulunmaktadır. Duvarın diğer tarafında ise küçük bir mutfak, tuvalet ve duş var.

©Vitra, foto: Julien Lanoo

The post Diogene appeared first on Arkitektuel.

© Iwan Baan

Vitra’nın Almanya’daki Vitra Kampüs adı verilen yerleşkesi, bulundurduğu mimari eserler ile ön plana çıkmaktadır. 2004 yılında açılan kampüste Frank Gehry, Zaha Hadid, Alvaro Siza, Tadao Ando, Jean Pruvé, Nicholas Grimshaw, Buckminster Fuller gibi ünlü mimarların eserleri bulunmaktadır. Bu komplekse katılan son eser ise Herzog & de Meuron tarafından tasarlanan VitraHaus oldu. Yapı, Vitra’nın ev ürünleri koleksiyonu için tasarlanmıştır.

©Iwan Baan

VitraHaus, Vitra’nın ev ürünleri koleksiyonunu sergilemek için Vitra Kampüs’te herhangi bir alan olmadığı için tasarlanmıştır. Vitra Kampüs’ün kuzey kısmında yer alan yapı aynı zamanda kampüsteki iki binayı –Vitra Dizayn Müzesi (Vitra Design Museum) ve Konferans Pavyonu (Conference Pavillion) – birbirine bağlamaktadır. Proje alanının genişliği sayesinde yeni yapı ile Frank Gehry’nin tasarladığı Dizayn Müzesi arasında yeterli aralık bırakılabilmiştir. Yaratılan boşluk ise, bölgenin kendine has özelliklerinden biri olan çayır alanı olarak kullanılmaktadır.

©Iwan Baan

Herzog & de Meuron iki farklı konsepti bir araya getirerek VitraHaus’u ortaya çıkarmıştır: ‘prototip ev’ ve ‘istiflenmiş hacimler’. Üst üste konumlandırılan hacimler, ‘ev içi ölçüleri’ kullanılarak oluşturulmuştur. Her hacim, ev ürünlerinin sergileneceği alanları barındırdığı için, bu kütlelerin iç mekan tasarımları ev ortamını anımsatmaktadır.

©Iwan Baan

Yapı, tasarımında abstrakt öğeler bulundurmaktadır. Her biri ayrı bir ev olarak tasarlanan hacimlerin yalnızca iki cephesinde açıklık vardır. Toplam 5 kattan oluşan yapıdan, 15 metreye kadar çıkan konsol elemanlar çıkmaktadır. Dikey bir şehir izlenimi veren tasarım, Vitra Kampüs’ün girişinde, ziyaretçileri karşılayan bir yapıya sahiptir. Yapının etrafını saran ahşap döşeme, binanın kapladığı hacmi işaretlemektedir.

©Iwan Baan

Yapının iç mekan kurgusu kompleks bir yapıdadır. Hem, her birimin farklı bir açı ile birbiri ile kesişmesi, hem de merdivenlerin kurgulanış biçimi tasarımın iç mekan kurgusunu kompleks hale getirmektedir. Bir solucan gibi, yapının içinde genişleyerek birleşen merdivenler yapının içinde bağımsız, organik bir eleman oluşturmaktadır.

Diyagram

VitraHaus, gündüzleri sıradışı mimarisi ve yer ile kurduğu ilişki ile dikkat çekerken, geceleri ise iç mekan ışıklandırması sayesinde yapının kompleks mimarisi adeta kaybolmakta ve parlayan açıklıkları ile dikkat çekmektedir. Yapının iç mekanındaki duvarlar, içeride sergilenen mobilyalara dikkat çekmek adına beyaz ile boyanmıştır. Yapının cephesinde kullanılan koyu renk ise tasarımın üzerine oturduğu arazi ile bütünleşmesini sağlaması adına seçilmiştir.

The post VitraHaus appeared first on Arkitektuel.