Trellick Kulesi / © Flickr – IK’s World Trip

Brutalizm kelimesi, İngilizce’de gaddar, acımasız anlamına gelen brutal kelimesinden değil, Fransızca bir tabir olan béton brut, yani işlenmemiş betondan gelmektedir. Akımın ortaya çıkmasındaki en büyük sebeplerden biri de II.Dünya Savaşı sonrasında halkın konut yetersizliğinden kaynaklı ihtiyaçlarının karşılanmaması ve  ekonomik sıkıntılardır. Bu malzemenin kullanılma sebebi ise o dönemde ortaya çıkan parasal sıkıntılardan dolayı malzemenin ucuz olması ve savaş sonrası ortaya çıkan konut yetersizliğini hızlı işlenmesinden dolayı çözmesidir. Diğer yandan bazı kaynaklara göre ise betonun yoğun olarak uygulandığı büyük yapılar bazı kesimlerce politik ve siyasi gücün göstergesi olarak inşa edilmişlerdir. Bir takım diğer kesimler ise bu yapıları çirkin ve hissiz yapılar olarak yorumlamışlardır.

50’li, 60’lı ve 70’li yıllarda en popüler dönemini geçiren brutalizm, 1980’lere gelindiğinde, etkisini yavaş yavaş yitirmeye başladığı gözlenmektedir. Yapılara yapılan eleştiriler sebebiyle, kurucu mimarların akımın 1980’lere doğru silinmemesi adına, yapılara farklı hatlar ve çeşitli renkler katarak o dönemde gelişen çağdaş modernizmden kopmamasını sağlamışlardır.  Brutalizmin en popüler döneminde ortaya çıkan en ünlü yapılarından biri Le Corbusier’in 50’li yılların başında tasarladığı Unite d’Habitation yapısıdır. Bu konut biriminin inşaatı sırasında beton kalıbından çıkartıldığı gibi kullanmıştır. 

©Paul Kozlowski

Brutalizm sözcüğünün ilk olarak kullanıldığı ülke olan İngiltere’de, Alison ve Peter Smitshson tasarladıkları okulda donatı borularını ve elektrik hatlarını açıktan geçirme kararı alarak bu akımı yapılarında  kullanmışlardır.  Bu akımın en çok kullanılan malzemesi beton olmasına rağmen, cam ve çelik gibi farklı malzemelerin de bir arada kullanıldığı örneklere rastlanmaktadır. Örneğin; yapımına 1971 yılında başlanan adını Fransa Cumhurbaşkanından alan Centre Pompidou. Kullanılan malzemelerin tamamen açıkta bırakılarak binanın tamamına modern bir görüntü vermeyi amaçlayan yapının mimarları Renzo Piano ve Richard Rogers bu özellikleri kullanarak yapının hala popülerliğini korumasını amaçlamışlardır. 

©RPBW / Michel Denancé

Günümüzde bu akımı yapılarında kullanan ve  en önemli  mimarlardan biri olan Tadao Ando’nun Church of Light isimli yapısını bu bağlamda inceleyebiliriz. Cephelerde kullanan ham beton yapıya kaba görüntüden ziyade zarif ve narin bir görüntü vermektedir. Aynı zamanda brutalizm, dış mekanın yanı sıra, iç mekan tasarımı yaparken de yapının doğallığını koruyabilicek bir akım olarak göz önünde bulundurulabilir. Mimari elemanların apaçık ortaya çıkarıldığı durumda, mekan tasarımında kullanılan mobilyalar mekanla iç içe girip harmoni oluşturabilir. Kullanılan elemanlar çok fazla öne çıkmadan, mekanla bütünleşebilirler. 

©ArchiTravel

Kısaca, Louis Kahn’ın da önceden tanımladığı üzere “Mimari bir mekan, nasıl yapıldığı aşikar olandır”. Bu açıklamada özellikle vurgulanan brutalist mimari yapılar, gizlenecek bir detayın olmadığı, tüm çıplaklığıyla ortaya çıkan dolayısıyla hatasız görünmesi gereken içi ve dışı bir mimari ürünlerdir. Adolf Loos’un da vurguladığı bir konuşmasında, “İyice düşünülmüş, muhayyile ürünü mimarlığın biçimini herhangi bir süs sistemi altında saklaması gerekmez.” Bu bağlamda tasarlanan yapılar, çıplak ve kusursuz görünürde olması gerektir. Bunu sağlayabilen mimarlar, kariyerinde en büyük başarılardan birine imza atmış demektir. 

Esma Dolgun Dağdelen

Kaynaklar

1. http://www.filozof.net/Turkce/nedir-ne-demek/16803-brutalizm-akimi-mimari-   nedir-ne-demek-hakkinda-bilgi.html
2.  MİMDAP,Brütalizmin Güzel Yanı,New York Times. http://www.mimdap.org/?p=34818
3.  ARSLAN D.,Brütalist Mimari    https://www.homify.com.tr/yeni_fikirler/7497/bruetalist-mimari
4. RÜZGAR E., Paris’te bir modern sanat müzesi:Centre Pompidou      http://www.milliyetsanat.com/yazar-detay/eser-ruzgar/paris-te-bir-modern-sanat-    
5. muzesi–centre-pompidou/13865) https://www.archdaily.com/151227/ad-classics-trellick-tower-erno-goldfinger
6. SALGIN B; Brüt Beton, Brütalizm ve Türkiye Örnekleri, 2007

The post Brutalizm Akımının Geçmiş ve Günümüzdeki Durumu appeared first on Arkitektuel.

Glasshaus Aussenansicht / © Wikimedia Commons

Alman cam endüstrisi için bir reklam niteliğinde olan bu yapıt, Taut’un kendisine örnek olarak seçtiği dışavurumcu şair ve yazar Paul Scheerbart’in (1863-1915) Glasarkitektur (1914) adlı kitabında cam ve beton mimarlığı üzerinde yazdığı düşüncelerin üç boyutta gerçekleşmesiydi. Taut’un Scheerbart’a armağan ettiği bu yapıtı, beton bir kaide üzerine oturan ondört köşeli beton ve cam tuğladan bir kasnak ve bunların taşıdığı çift çeperli cam kubbeden oluşuyordu. Jeodezik yapıda olan bu yapı ve bunları birleştiren ince beton öğelerden, iç kubbe ise renkli camlardan yapılmıştı. Cam,  katı duvar sınırlarını kaldırarak iç ve dış mekân arasındaki bağıntının camla sağlanması ve geçmişte görülmeyen bir kubbe strüktürünün kullanılması yapıyı önemli kılan etmenlerdendir.

Taut’un, bir yapı malzemesi olarak camla ilişkisi bu kadarla kalmamış olup, Bir yönüyle hayli gerçekçi düşünen ve öyle davranan bu mimar, yüksek bir dağın tepesine, en yüksek noktasına kondurulmuş bir cam kubbeyi de içeren ve Alpin Architektur adını taşıyan bir ütopya geliştirmiştir. Aslında, Taut sadece bir mimar değil, aynı zamanda kendi kendini yetiştirmiş bir düşünürdür. Sanatta piramidi andıran bir hiyerarşi olduğunu ve bu hiyerarşiden kurtulmanın yolunun inşadan geçtiğini savunur.

Cam Ev iç mekan tasarımı / © Wikimedia Commons

Ütopya nedir? Hiç ol(a)mayacak olanın hayalini yaratmak mıdır? Bu hayali gerçeğe aktarmak için yöntemler bulmak mı? Taut’a göre, güvenilir, gerçek ütopya, ilüzyonun bataklıklarında yüzmez; inancın ve bilginin ışığında varolur.  Endüstri devriminin sonucunda, yok olmaya yüz tutan şehirler sıkıcılık kaynağı olmuştur. İşte bu sıkıcılığı ancak, ışıklı, transparan yapılar ve şiir ile giderebilir. Alpine Architektur kitabında; dünyayı dönüştürerek dağları binalara çeviren hayalî bir şehir öngörmüştür . Bu şehrin amacı halkı birleştirmek olup, planı atom merkezli tasarlanmasından dolayı kent-merkezlidir. Aynı zamanda insanların bir arada yaşadıkları evler, kendi ihtiyaçlarını kendi ürettikleri bir şehir hayal eder. Işıldayan bu kristal yapının içinde opera, kütüphane, tiyatro, müze ve restoranlar yer alır.

Taut’un mimariye özgü bu düşünceleri daha sonra oluşturduğu şehircilik ilkelerine de yansımıştır. Bahçe-kent ilkesiyle oluşturduğu şehir planlarında, yüksek görüntüsüyle kentin üstünde etkili olabilecek, üzerinde güneş ışınlarının parlayacağı, çevresinde tüm kentsel öğeleri barındıran rengarenk kristal bir yapı öngörmektedir. Taut’un esinlendiği Ebenezer Howard’ın Bahçe-kent projesini buradan daha detaylı olarak okuyabilirsiniz. 

© Wikimedia Commons

1921 yılında Magdeburg kentinin baş mimarı olan Taut, bozulan eski kent merkezini yeniden canlandırmada, bu ütopik düşüncelerini az da olsa  uygulayabilme yollarını aramıştır. 1925 ten 1932 yılına dek, çoğu bugün de duran on binden fazla konut yapmıştır. Berlin-Britz’deki (1925-31) Berlin-Zehlendorf’taki (1926-31), 15 toplu konutlari dönemin  en iyi örneklerindendi.

Bruno Taut, ilk olarak 1916 yılında Werkbund üyelerinin de mensup olduğu 11 ileri gelen mimarlarında rol aldığı İstanbul’daki Dostluk Evi yarışmasında Türkiye’de kendini gösterme fırsatı bulur. Taut, 1927 yılında uluslarası yapı sergisiyle Werkbund mimari ve ürün tasarımı yenilikçisi olarak ödül almıştır. O zamanda yenilikçi ve tasarruflu yöntemler kullanarak konut yapımlarında gelişim sağlandı ve eski sanayi tipi yapılardan ayrıştırılması sağlandı. Diğerlerinin yanında katılan mimarlar şunlardı; Victor Bourgeois, Le Corbusier, J.J. P. Oud, Mart Stam, Peter Behrens, Walter Gropius, Ludwig Mies van der Rohe, Hans Poelzig, Hans Scharoun, Max ve Bruno Taut. 1929 yılında yazdığı  ‘Avrupa ve Amerika’da Yeni Yapı Sanatı’ adlı kitabında fonksiyonel olanın daha güzel  olacağını vurgularken, modern mimarlığın gitgide artmasından dolayı ortaya çıkacak sosyo-kültürel çeşitliliğin sorun çıkaracağını o tarihte öngörmüştür. 1930’lu yıllarda dikkatle incelendiğinde yapılarında oran ve işlevi ön plana çıkartır.

Bruno Taut 1931 yılında Sovyetler Birliği’ne bağlı bir acentanın açtığı otel yarışmasında bir süre Moskova’da kalmıştır. Buradaki ortamın karmaşayla olduğunu görünce tekrar Berlin’e dönme kararı almıştır. Fakat 1933 yılında, Almanya’da ortaya çıkan politik sorunlar ve nazi iktidarı orada kalmasına fırsat vermez. Bunun üzerine 1930’lu yıllarda birçok mimar, bilim insanı, sanatçı gibi Taut’ da Almanya’dan kaçmıştır ve böylece Taut için yurtsuz bir dönem başlamış olur. 1933 yılında İsviçre üzerinden Japonya’ya gider. Orada iç mekan ve cephe tasarımı dışında mesleki pratiğini yapamaz ancak Japon kültürü ve yapı geleneği onu çok etkiler.

Anıtkabir / © Milli Reasürans Sanat Galerisi

Yaşadığı süre içinde Japonya’nın birçok şehrini gezen Taut Mimari Öğreti‘yi kaleme aldı. Bu yazısında ‘Proportion/Orantı’ kavramı düşüncelerinde ve kentsel ilkelerinde önemli bir yer tutmaya başlar. 17-11-1936 tarihinde, Prof.Dr. Hans Poelzig’in ölümü üzerine Taut, Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Mimarlık Bölümü’ne öğretim üyesi olarak atanmıştır.(Bazı yazılarda bölüm başkanı olarak atandığı yazılmıştır). Aynı zamanda Türkiye Cumhuriyet Milli Eğitim Bakanlığı İnşaat Bölümü Şefi rolünü üstlenmiş olup, kendi yenilikçi fikirlerini eski yapılarda geliştirme fırsatı bulmuştur.

Türk Mimarlık alanında hem eğitici hem de uygulamacı bir yere sahip olan Bruno Taut, 1938 yılında basılan Mimari Bilgisi kitabında mimarlığın kuramsal alanını kaleme almıştır. Taut’un eğitimci yönü  Almanya’da Charlotten Yüksek Fen Okulunda profesörlük yaptığı yıllardan gelmektedir. Almanya da iken dogmatik düşünceleri benimsememiş, eşitliği benimseyip öğrencilerine arkadaş gibi ilişkiler kurduğu için insanları sevdiği söylenmektedir. Türkiye kısa süre akademi alanında olmasına rağmen, öğrencilerin de onu çok sevdiği bilinmektedir. Türkiye’de sadece 2 yıl geçirmesine rağmen 24 projeyi uygulamaya geçirmiştir. Bu projeler anlattığı tüm kuramsal yazıların pratiğe geçirilmiş halidir. Yazdığı yazılarda da belirttiği üzere, yapılarında modern ve geleneksel mimariyi birlikte kullanmış olup; renk kullanımı, saçaklar, güneş kırıcılar gibi etmenleri iklim koşullarını da göze alarak kullanmıştır. En önemli yapılarından Ankara’daki Dil ve Tarih-Coğrafya Fakülte binasıdır.

Rebii Gorbon aynı yapıt hakkında, “…Türk mimarisinden esinlenmek hevesinde idi ve Türk mimarisinin kökenini özel bir altın kesit araştırmalarına bağlı gibi telâkki ediyordu. böyle bir çalışmanın çabaları içinde hazırlanmıştı.” der. Mimar Sinan’ a duyduğu hayranlık sonucu fakülte binasının sol giriş kanadındaki Erken Osmanlı duvar örgü biçimlerinin değişmesinden oluşan duvar şekli buna örnektir. Öte yandan, Taut bu yapıya çok önem vermektedir. Çünkü modernizmi ve geleneksel mimariyi sentezleme çabası bu yapıda görülmektedir. Ankara’nın ana aksında bulunan Atatürk Caddesi’ne bakan cephesi anıtsallık özelliği taşımaktadır. Ön cephede giriş yükseltilmiş, merdivenler ve saçakla vurgulanmıştır. Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, ana aksına bakan anıtsal cephe, Türkiye’nin modernleşme ve batılılaşma döneminde bir simge rolü olmasını hedeflemiştir.

Bruno Taut’un boğaza bakan kendi evi

Taut’un kendi evi Türkiye içinde yaptığı yapılardan özgündür. İstanbul’da Ortaköy Emin Vakfı Koruluğun’da tasarlanmış olan yapı, Boğaz’a bakar. Yapı arkadan toprağa otururken, ön kısmı iki ayaklı betonarme kolon üzerinde boğaz manzarasını görmektedir. Taut bu yapısında hem doğu hem de batı kültürlerinden esinlenerek bir yapı tasarlamak ister. iki kolona oturan ön taraf iki katlı ve sekizgen planlıdır. Alt kısım tek kat olarak tasarlanırken, manzarayı görme amaçlı pencerelerin sıraları daha açık biçimde tasarlanmıştır. Bu küçük yapı, „eskinin gelenekleriyle çağdaş uygarlık arasında bir sentez yakalamaya çalışmalı, ancak bu arayışın tek taraflı olmasından kesinlikle kaçınmalıyız“ demiştir. Taut’un en son tasarladığı yapı, Atatürk’ün ölümü üzerine yaptığı katafalktır. Atatürk ile birlikte, 24 Aralık 1938’de vefat etmiştir. İstanbul’da, Edirnekapı Mezarlığı’nda toprağa verilmiştir.

Taut’un tüm hayatı göze alındığında, yaşamı boyunca her alanını mimarlığa ayırmış, aynı zamanda mimarlığın toplum üzerindeki etkilerinin üstünde durması dikkatimizi çekmiştir. Bu yönü, hem hayatı boyunca kaleme aldığı yazıları hem de uygulamaya koyulan binalarıyla mimarlık ortamına bulunduğu katkısıyla anlaşılmaktadır. Aynı zamanda, 1930’lu yıllarda Türkiye’nin, gelişmesi ve ilerlemesi açısından önemli bulduğu anıtsal, neo-klasik tarzı yapılar devletin otoritesini göstermek hedeflenmiştir. Fakat Taut bu göndermeyi kesinlikle reddedip, 1930 yılların neo-klasik havasına karşı koyan tek alman mimardır. Taut’un erken ölümü nedeni ile, fikirleri, mimari anlayışının mimarlık dünyasında önemsenmediği düşünülebilir. Bruno Taut Türkiye ve Dünya mimarisinde, gerek kaleme aldığı yazıları gerek ise dünyada ve ülkemizde yapılmış olan yapıları bizlere kattığı en güzel örneklerindendir.

Kaynaklar

• https://www.academia.edu/29585692/BRUNO_TAUT_.docx?auto=download
• Bruno Taut, “The Earth is a Good Dwelling”, Erişim: 13.12.2014, http://faculty.washington.edu/cbehler/teaching/coursenotes/brunoTEGD.html
• http://www.e-skop.com/skopbulten/bruno-taut-bir-utopya-duskunu/2260
• Francesco Martinez Mindeguia, Bruno Taut: Architecture in the Alps, 1919, Erişim: 16.12.2014, http://etsavega.net/dibex/Taut_Alpine-e.htm
• http://jfa.arch.metu.edu.tr/archive/0258-5316/1976/cilt02/sayi_1/35-48.pdf
• https://www.marketingasya.com/icerik/bir-cumhuriyet-sevdalisi-alman-mimar-bruno-taut-50.aspx
• http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=287&RecID=1635
• SÖZEN, M. ve TAPAN, M. 50 Yılın Türk Mimarisi.İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları, n.122, 1973.
• Tek ve Sıra Evler. Arkitekt, n.8, 1937, ss. 211-218.

Esma Dolgun Dağdelen

The post Bruno Taut appeared first on Arkitektuel.

Kenar öğelerinin en güçlülerinden biri olan kıyı alanları kentin planlanmasında önemli ölçüde katkı sağlamaktadır. Kıyı alanlarının mekanları birbirleriyle birleştirme etkisi yaratması kentte bütüncül bir görünüme olanak verir. Aynı zamanda keskin bir ayrıştırma etkisi de vardır. Suyun ve karanın tam olarak ayrıldığı yer konumunda olması da diğer bir özelliğidir. Kıyı alanları ve kenar çizgileri kentin haritasını çıkarmada bir yol gösterici olarak görülür. Kıyı alanlarında sosyo-kültürel, coğrafi faktörler bu alanların sürekli bir değişim içinde olmasını sağlamaktadır. Günümüzde artan nüfus yoğunluğu kıyıların kullanımını gün geçtikçe arttırmaktadır. Artan olumsuz faktörler, kıyı alanlarının zamanla tahrip olunmasına neden olmuştur. Kentsel tasarım alanında bu tahriplerin değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmalıdır. Kıyı alanlarında yapılan  dolgular temel sorunlardan biridir.

Son yıllarda coğrafi, fiziki etkenler dikkate alınmadan yapılan planlamalar kıyı alanlarında önemli ölçüde tahribata yol açmıştır. Gün geçtikte artan nüfus yoğunluğu sonucunda kıyılarda yapılan dolgu sonucunda kazanımlar birçok olumsuz sonuç doğurmakla birlikte kentin yanlış planlamasına aracı olmuştur. Bunun yanında gerek dünyadan gerek ise, ülkemizde  limanlara verilen önemde   kıyı alanlarında büyük ölçüde müdahalelere yol açmıştır. Tüm bunların etkisiyle, fiziki, beşeri ve coğrafi gelişimlerde büyük değişmeler olmuş, deniz ve  kara ekosisteminde sorunlar her  geçen gün yüzeye çıkmaktadır. Tüm bunlar sonucunda, kentsel tasarımı oluşturan planlama ve  tasarımın entegrasyonu kullanılarak, üst ölçekten alt ölçeğe kadar olan süreçlerin detaylı bir şekilde ele alınması gerekmektedir. 

Kentin çevresiyle olan ilişkisi göz önünde bulundurularak bütüncül bir tasarım oluşturulmalıdır. Bu bağlamda, yapılacak çalışmaların amacı; dünyada ve ülkemizde yapılmış olan kıyı alanlarındaki dolgular sonucunda oluşan tahribatları ele alıp bunları kentsel tasarım ve planlama ilkeleri kapmasında göz önüne alınmasıdır. Mimari tasarım ve  kentsel tasarım arasındaki alt ve üst ölçek arasındaki geçişi değerlendirerek, iyileştirmeler yapılmalı. Son yıllarda yapılmış olan kıyı alanındaki çalışmaların kenti olumsuz etkilemesi, yapılan dolguların hem karadan denize hem de denizden karaya bir ilerleme göstermesi, deniz dolguları yapılırken  flora ve faunanın etkisinin kaybolması   bu alanın ele alması gerektiğini vurgulamaktadır. Son olarak yapılacak olan  tüm değerlendirmeler sonucunda, kentsel tasarımın önemli etmenleri göz önünde tutularak bir rol model önerisi oluşturulmalıdır.

Geçmişten günümüze meydana gelen müdahaleler, kentin kıyı çizgisinin değişimi ve etkileri kronolojik olarak ele alınmalıdır. Ayrıntılı olarak geçmişten şu ana kadar olan kıyı alanlarına  yapılan  hem mimari hem kentsel değişmeler değerlendirilmelidir. Kentlinin bu yeni müdahalelere gösterdikleri uyum veya kıyı bölgelerine karşı tutumları da analizler arasındadır.

Kentlinin ihtiyaçları doğrultusunda kıyı dolgu alanlarının yeniden kente dahil olabilme fikri, çeşitli rekreasyon alanlarının olabilitesi, doğallık esas alınarak kentsel tasarım ilkeleri göz önüne alınmalıdır. Kenti su ile buluşturmada kıyı alanlarının yumuşak bir geçiş olması esas kavramlardan biri olup, kıyı alanlarının kamusal alana daha çok dahil olması ve kentlinin bu kavram ile bilinçlenmesi hedeflenmelidir.

Kaynaklar

• Abulnour,  A. (2012). User-friendly  waterfronts: a dialogue of responsiveness and    placemaking. 1st International Conference on Architecture & Urban Design, Proceedings
• Alexandria Waterfront Small Area Plan, (2012). City of Alexandria Department of Planning and Zonning, USA
• Bender, R., 1993, Where the City Meets the Shore, in Waterfronts, A New Frontier for Citieson Water pp. 32-35 ed. Rinio Bruttomesso, Citta’d’ Aqua Venice
• Ertan M., 1989, İstanbul Kent Bütününde Kıyı Kullanımı  ve Kararlarıyla ilgili Yeni Plan Kararlarının irdelenmesi, Lisans Bitirme Tezi, MSGSU, İstanbul s:18
• Fisher, B. (2004).  Waterfront Design. In: ULI-the   Urban Land Institution,   Editor,      Remaking the Urban Waterfront, ULI-the Urban Land Institution, Washingto, D.C.
• Fishmann, R., 2002, “20.yüzyılda Kent Ütopyaları: Ebenezer Howard, Frank Lloyd Wright, Le Corbusier”, Der., Çev.: Bülent Duru, Ayten Alkan, 20. YüzyÕl Kenti, ømge Kitabevi, Ankara
• Gospodini, A. (2001). Urban waterfront redevelopment in Greek cities. Cities,18 (5), 285-295.
• Koç, H. (2000). Yaşanabilir çevreler arayışında tasarım politikalarının yeri, kentsel tasarım çevreye çok disiplinli bir yaklaşım aracı. 12 Kasım 2015, http://www.mmfder gi.gazi.edu.tr/article/view/1061000247/106100021
• Lang, S., (2012). Striving for sustainability on the urban waterfront: the case of newtown creek, In: J.N. Desena, T. Shortell, Editors, The World in Brooklyn: Gentrification, Immigration, and Ethnic Politics in a Global City, published by Lexington Books
• Montgomery, J., 1998, “Making a City: Urbanity, Vitality and Urban Design”, Journal of Urban Design, basım 3, no.1
• River management society, (2013).  Guidelines for assessing, designing and building launch sites for carry-in watercraft. 4 Kasım 2015, http://www.slideshare.net/rshimoda2014/prepare-to-launch-guidelines-foraccessing-designing-and-building-launch-sites-for-carryin-waterfract

The post Kıyı Alanlarında Dolgu Yapılmasının Kentsel Tasarım Bağlamında Değerlendirilmesi appeared first on Arkitektuel.