SM Evi, Mimarlar ve Han Tümertekin tarafından 2004 yılında tasarlanmış. Çanakkale’nin Ayvalık ilçesinde Büyükhüsun adlı bir köyde yer alan konut projesi, 2006 yılında tamamlanmış. Bir yamacın tepe noktasına kurulmuş olan köyün, yamaca ilerleyen daha seyrek bir yapılaşmaya sahip olan kısmına konumlandırılmış ev, bir tarafı yamaç olan arazisinde köyün eşsiz manzarasına panoramik görüntüler veren ince uzun, taş çatısıyla dikkat çeken bir tasarıma sahip.

Yapının tasarım süreci ilk olarak işverenin ekibin yine Büyükhusün Köyü’ndeki başka bir işi olan B2 Evi’ni görmesi ile başlıyor. İşveren, bu projeyi görsükten sonra Mimarlar ve Han Tümertekin ekibinden taş ve camdan oluşan bir ev tasarlamasını talep etmiş. Bunun üzerine ekip, B2 Evi’nin tasarım sürecinde de olduğu gibi, topoğrafyaya ve bulunduğu köye ait olan bir yapı hedefiyle SM Evi’ni tasarlıyor. Ev tasarımı, yamacın tepesinden başlayarak eğimle beraber seyrelip sakinleşen ve keskin şevlerle topoğrafya dönüşerek sahile uzanan köyde yerel çevreye ve topoğrafyaya ait bir yapı ortaya koyuyor: tasarım süreci için de temel kaygı yapının bölgeye ait kılınması. İkincil olarak da alanın yamaçlar arasındaki peyzaja ve denize bakan eşsiz manzarasını kullanmak.

Mimarlar ve Han Tümertekin ekibi, arazi eğimini lineer bir şekilde kesen ve köyün karakteristik özelliği haline gelmiş bu manzarayı olduğu gibi görme imkanı sağlayan bir yapı tasarlıyor. Kuzeyinde köy yolu ve güneyinde keskin yamaç ve manzarayla sınırlanan SM Evi, yol kotunun altında kalarak doğal bir sınırla köyden ayrılıyor ve bu yola paralel hacimlenen, ince uzun bir yapı kurguluyor. Kısacası totalde yaklaşık 52 metre uzunluğundaki yapının bu uzun hacmi, köy yolu ile biçimlendirilmiş. Batıdan doğuya doğru yükselerek giden bu yol, tasarımda arsanın iki noktasındaki kesişimleri tanımlayan öge haline gelmiş. Arsa ile yolun batı sınırındaki kesişimleri, yapının oturduğu kotu; doğusundaki kesişimleri de çatı örtüsünün kotunu tanımlıyor. Böylece yol boyunca ilerlerken yapının çatısı belirmeye başlıyor.

Yapı, içinde bulunduğu peyzajın arasında, çevreden ve yoldan öncelikli olarak çatısı ile algılanıyor. Evin dikkatleri ilk olarak üzerine çeken kısmı taş çatısı. Bu çatı, çevresindedeki kiremit çatılardan farklılaşıyor. Bu bakımdan aslında çevresine göre daha farklı bir mimari dil ortaya koyan çatı, taş kurgusuyla çevre dokusunu bozan bir sivrilme olmaktan çıkıyor. Tam aksine bu çatı kurgusu çevrede ne denli güzel bir çatı karakteristiği oluşturulabileceğini gösteren bir öge haline geliyor.

Dört kişilik bir ailenin kalabalık çevresi ile birlikte vakit geirebileceği bir ev olarak SM Evi’nin iç mekanı da ekibin B2 Evi tasarımda olduğu gibi kesintisiz bir şekilde devam edecek şekilde kurgulanmış. Evde iç mekan dış mekan arasında bütünlük oluşturabilme adına da tamamen cam cepheler kullanılıyor. Bu cam cepheler, aile ve dostlarının evin içinde de manzarasının tadını çıkarabilmesini sağlıyor.

Yapının tasarımı, kabalık ve çok çeşitli bir kullanıma göre şekillendirilmiş. Tasarımda yapı kuzey sınırdan itibaren sırasıyla ‘açık’, ‘kapalı’, ‘yarı açık’ ve tekrar ‘açık’ olarak farklı bölümlere ayrıştırılmış. Kademeli olarak ilerleyen bu dilim-hacimler, evin farklı kullanımlarına elverişli farklı karakteristikte mekanlar yaratıyor. Farklı açıklık dereceleri arasında birer duraksama noktası olarak yanyana dizilmiş bu farklı mekanlar tasarlanırken en önemli noktalardan biri de evin ön ve arkası arasındaki gerçigenliği sağlayabilmek olmuş. Bu nedenle yapının yalnızca manzaraya bakan değil; evi saran tüm cepheleri cam olarak kurgulanmış: yapı fiziksel ve görsel olarak geçirgen.

Mekanlar dizisi olarak kurgulanmış ev, evin ön ve arkasında bulunan, çelik kolonlarla cam cepheler arası ilerleyen koridorlarla birbirine bağlanıyor. Bu farklı hacimler de, 160 cm’de bir tekrarlanan strüktür nedeniyle, 160 cm katları olarak farklı büyüklüklere sahip. Çelik strüktür, 160 cm’lik aks sitemi içerisinde perde duvarlarla desteklenmiş. Perde duvarlar, hacimleri dilimliyor ve yapının tek katlı olma halini vurguluyor. Yapım aşaması ve tekniklerin sınırlarını tanımlayarak endüstriyel ile yereli ayıran çelik çerçeveler, yapının kuzey sınırını oluşturan taş duvar sayesinde köy yolunda ayrılıyor. Zeminde devam eden taş duvar, evin sırtında yükseliyor ve çelik konstrüksiyon üzerine oturarak evi örtüyor.

Mimarlar ve Han Tümertekin ekibinin 2004 ve 2006 yılı olmak üzere art arda tamamlanan iki ev  projesi, B2 Evi ve SM Evi, bulunduğu yere ait olma hedefindeki tasarım algısına iki farklı örnek teşkil ediyor. Sadelik, yerellik ve alanın karakteristik özelliklerini tasarım süreçlerine entegre eden  bir konut tasarımı olarak SM Evi, Büyükhüsun Köyü’ne bu ögelerle farklı fakat bir o kadar da ‘oralı’ bir mimari ortaya koyuyor.

The post SM Evi / Mimarlar ve Han Tümertekin appeared first on Arkitektuel.

©Emre Dörter

Troya Müzesi (Troy Museum) müze için 2011’de Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından açılan ulusal yarışma sonucu 1. olan Yalın Mimarlık tarafından tasarlandı. 2013 yılında yapımına başlanan proje, 2018’in Ekim ayında hizmete açıldı. Troya kentinin tarihini konu alan arkeolojik müze, paslanmış çelik kaplamayla (corten) elde edilen görünümüyle antik kentin yanındaki arazisinde ‘kazı alanından çıkarılmış bir eser’ hissi yaratmayı hedefliyor.

©Murat Germen

İlk olarak 1870 yılında keşfedilen ve daha sonra UNESCO Dünya Mirası listesindeki yerini bulan Troya antik kenti, Homeros’un İlyada destanına da konu olan Truva atıyla gerçekleşmiş efsanevi kuşatma ile ünlü bir kent. Yapılan kazılar sonucunda Troya’da üst üste kurulmuş, yedi ayrı kültürü temsil eden 4 mimari katın oluşturduğu 9 yerleşme saptanmış. Asya ve Akdeniz medeniyetlerinin tarihte bilinen en erken karşılaşmalarına ev sahipliği yapmış kent. Yalın Mimarlık ekibi de projelerinde antik kentin zengin tarihini yüceltecek bir tasarım hedefliyor. “Troya Müzesi, kentin mirasını onurlandırıyor. Müze, Troya kentinin doğal, kültürel, artistik ve arkeolojik bağlamda zengin tarihini anlatacak bir araç.” diyor ekip.

©Murat Germen

Yalın Mimarlık’a göre tasarım şu anki dünyadan farklı bir dünyayı tarihi kökleri ve hikayeleriyle ziyaretçiye aktarmak üzerinden kurgulanmış. Projenin başında ekip iki adet tasarım problemine odaklanmış. Bunlardan ilki müze yapısı ve onun çevresiyle kuracağı ilişkileri düzenlemek. Diğeri ve ekibe göre daha da önemlisi ise yangınlar, savaşlar yıkımlar geçirmiş, üst üste defalarca inşa edilmiş, yağmalanmış, buluntuları çalınmış, neredeyse yok olmuş, efsanelerde, destanlarda yaşayan bir uygarlığa ve bir döneme pencere açan bir yapı yaratmak. Troya Müzesi, mimarlara göre şu anki fiziki bağlamından daha çok yapının ötesinde bir his oluşturmalı. Bu yüzden mimarlar müzeyi, eşikler yaratmak ve ziyaretçileri buralarda soyutlamak üzerinden bir tasarım kurgusu geliştiriyor. 

©Emre Dörter

Müze zaman zaman ziyaretçisini fiziki bağlamdan tamamen koparan ve Troya dünyasına daldıran; zaman zaman da kentin yanındaki alanda bulunduğu çevresine tekrar bağlayan mekanları yaratmayı hedefliyor kısacası. Böylece müzeye gelen ziyaretçlerde yaratılan Troya antik kent hissini kontollü bir şekilde şu anki fiziki çevreye ve bazen de sadece eserlerle anlatılan hikayelere bağlıyor.

Troya Müzesi bu kurgusu doğrultusunda yapıya hizmet eden hacimleri yerin altındaki kütlesinde, toplam 2000 metrekarelik sergi alanlarını dışarıya yer yer açılan 4 katlı büyük küp hacminde barındırıyor. Korten kaplamasıyla yıpranmış, eski görünüme sahip bu küp, ekibin ‘kazı alanında çıkarılmış eser’ dediği kısım.

©Murat Germen

Troya Müzesi, tüm servis işlevlerini yer altıntaki tek bir katta topluyor. Burası müzenin dışından algılanmayan, üzeri peyzajla örtülmüş kısım. Müzenin sergi alanlarını barındıran kütlesi ise bu katın içerisinden yeryüzüne yükselen kare plan şemalı kısım. 32×32 metre ayak izine sahip sergi alanlarını barındıran küp hacmin etrafı ise atölyeler, depolar, giriş, işlikler, konferans salonları ve teknik hacimler ile çevrilmiş. Sergi yapısının dört tarafında destek hacimlerini ayıran ve bağlayan bir sirkülasyon bandı da bulunuyor. Bu sayede ziyaretçiler başka aktiviteler sırasında da sergi içeriğini algılayabiliyor.

©Murat Germen

Topraktaki bir yarıktan yükselen dev bir arkeolojik bulgu olarak algılanan Troya Müzesi, ziyaretçilerini yapıya 12 metre genişliğindeki bir rampadan aşağıya indirerek içeri davet ediyor. Ziyaretçiler inerken karşılarında gördükleri yapıya doğru yaklaşıyorlar. Yaklaştıkça ve yapıya ulaşmak için rampanın daha derinlerine indikçe etraflarındaki peyzaj ve yeryüzü yavaşça kayboluyor. Burada ziyaretçi yalnızca bu ‘arkeolojik bulgu’yu ve gökyüzünü görüyor yapıya girmeden hemen önce. Rampa bitip ziyaretçiler içeri girdiğinde ise hemen yeni bir sirkülasyon bandına dahil oluyor ve sergi hacmine ilerliyor.

©Emre Dörter

Troya Müzesi pas kırmızısı, toprak rengi sergi hacmiyle alttaki hacmin şeffaf çatısından yeryüzüne doğru yükselir. Paslanmış metal (corten) kaplı yapı, bu haliyle topraktan çıkarılmış kırılmış testiler ve çömlekler gibi eski, çizilmiş, yıpranmış, kendine özgü dokusuyla ardında bir yaşanmışlık olduğunu hissettirir.

Yalın Mimarlık ekibi bu bağlamda “Bir geçmişi vardır.” diyor ve ekliyor “O döneme ait olmasa da malzemenin ve mimarinin geçmişi, günümüz ve gelecek arasındaki bağa dair bir şeyler söylediğini hissettirir.” tasarladıkları arkeolojik bulgu Troya Müzesi için.

©Murat Germen

Müzeye gelenlerin yapıya girdiği rampadan sonra ikinci bir sirkülasyon bandı tarafından karşılandığından bahsetmiştik. Bu bant, yapının içinde dönen ver serginin geri kalanına ziyaretçileri ulaştıran ve yapıyı üç tarafından saran rampa sistemi. Yapı kabuğu da üç tarafından dönen rampayı sarıyor. Yapıya giren ziyaretçiler yar altındaki hacimde üstteki sergi kübünün izi olan, zeminden 2,5 m yukarıda asılı duran corten kaplamalarla rampaya ve sergiye davet ediliyor. Böylece girişten sonra kesintiye uğramayan ve tüm yapıyı dolaştıran rampa yolculuğu başlamış oluyor.

©Emre Dörter

Zeminde konferans salonu, satış birimleri, işlikler, atölyeler, yönetim hacimleriyle sarılan sirkülasyon bandından tüm işlevlere ve sergi yapısına ulaşmak mümkün. Ayrıca atölyeler yine sirkülasyon bandı üzerinde şeffaf cepheleri ile belirli zamanlarda ve periyodlarda ziyaretçilerin restorasyon ve bakım çalışmalarını izleyebilmelerine olanak sağlayacak şekilde düzenlenmiş. Rampalar ile yavaşça yukarı çıkılmaya başlandığında da cephedeki yarıklardan alanın çevre, tarlalar ve Troya kalıntıları gözlenebiliyor. Çatıya ulaşıldığında ise dev bir seyir terasıyla karşılaşıyor ziyaretçiler.

©Emre Dörter

Yapının ve rotanın bitiş kısmında ise ekip, kendi kurguladıkları yolculukla yapılarının içinde antik kentin tarihine dalmış ziyaretçilerini, terasta bütün bu alanı izleyerek Troya’nın geçmişini, antik kentteki yaşanmışlıkları hayal etmeye bırakmış. Tarihte oldukça büyük öneme sahip bu antik kentin Troya Müzesi yapısıyla onurlandırdıkları tarihine yapılan yolculuğun son bulduğu nokta bu seyir terası.

The post Troya Müzesi appeared first on Arkitektuel.

©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı Kabatepe Tanıtım Merkezi için açılan bir yarışma sonucu ortaya çıkmış. 2010 yılında tamamlanan proje Peb Mimarlık tarafından tasarlanmış. Ekip müze için tasarımında Çanakkale Savaşları’nın tarihsel önemini ve anısını canlı tutmak amacıyla anıtsal bir yapı kurgusu üzerine yoğunlaşmış.

©Perin Ören Öztürker

Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi (Gelibolu Kabatepe Tanıtım Merkezi veya Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi) tamamı toprak altına gömülmüş bir yapı ortaya koyuyor. Ekibin bu yaklaşımla amacı yapıda mezar havası oluşturmakmış. Ekibin tasarladığı ‘mezar’ ortadan bir yarıkla ikiye ayrılmış. Bu yarık, yapının ana omurgasını oluturan iki anıt duvarla oluşturulmuş. Duvarlar yapıya gelen ziyaretçileri sıfır kotundan karşılıyor ve en yaklaşık 9 metre kadar yukarı uzanıyor. Duvarların aynı zamanda Çanakkale Boğazı’nı da sembolize ettiği söyleniyor. Boğazların bir tür kapı olma niteliğinde esinlenerek tasarım, içerisinde kurguladığı açık ve kapalı anma mekanlarına buradan giriş veriyor.

©Perin Ören Öztürker

Açık ve kapalı, anı ve anmaya odaklanmış hacimlerden ve iki anıtsal, kıvrımlarıyla heykeli, plastik duvarlardan oluşan tasarım, ekibe göre Çanakkale için bir çeşit manevi şehitlik yaratıyor. Şehitlik yaklaşımına da anıtlaşarak yeni bir kurgu kazandırıyor. Peb ekibinin amacı, içeride tarihi savaşın anılarından ve kaybedilen şehitlerin anısını onurlandırmadan oluşan kapalı ve ziyaretçiler için manevi boyutta bir deneyim yaratmak.

©Perin Ören Öztürker

Peb Mimarlık’ın Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi için tasarım kurgusunu iki karşıt düşünce şekillendirmiş: savaş ve barış. İki anıtsal duvar birbirine zıt kıvrımlarıyla bu iki düşünceyi de çakıştıran ögeler aslında. Binaya girerken solda kalan duvar barış temalı düz beyaz duvar. Bu barış duvarı, ziyaretçiyi karşılayan öge.

Yapının giriş noktasında başka beyaz öge de dikkat çekiyor. Bu, üç beyaz sütundan oluşan bir çeşit heykel. Türk askerinin inanç, cesaret ve vatan sevgisini temsil eden beyaz öge, barış duvarı gibi sadelik ve dinginliğini temsil ediyor. Beyaz duvar ve heykelin bu yaklaşımla tasarımının amacı, Çanakkale’de ölümün sessizliğini ve yalnızlığını anlatmak.

©Perin Ören Öztürker

Girişte görülen koyu renkli duvar da savaş temalı olan duvar. Bu duvar, şehitliğe (ek olarak işgal, ölüm, sömürü, şiddet, çatışma kavramlarına) vurgu yapıyor. Koyu renkli kıvrımlı duvar aynı zamanda anma platformu olarak tasarlanmış olan yapının açık hava müzesi kısmının çeperini oluşturuyor. Yapının açık hava müzesi, ekibe göre “sömürgecilik anlayışının sonucu olarak ortaya çıkan bu işgale karşı savaşırken şehadet mertebesine eren Mehmetçiğin ruhlarını” temsil ediyormuş. Yapı kurgusu ve tasarımıyla Çanakkale’ye hem yeni bir anıt hem de kentsel bir odak kazandırmış.

©Perin Ören Öztürker

Bir anma platformu olarak Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi, savaşın şiddetini gülleler ve mermileri sembolize edecek ögelerle temsil etmeyi hedefliyor. Bunun için kurşun deliklerini anımsatması amacıyla tavanda çeşitli boyutlarda yuvarlaklar düşünülmüş. Aynı zamanda yapının açıklıklarını oluşturan bu delikler, gündüz içeri ışığın sızmasını ve böylece içerinin mistik bir havaya bürünmesini sağlıyor. Açıklıklar gece ise dışarıya ışık veriyor ve böylece zemin üstünden görülen yapının altta barındırdığı manevi şehitliğe ruhani bir atmosfer sağlıyor.

Yapı içerisinde bir de simülasyon merkezi bulunduruyor. Yapıya gelen ziyaretçiler anıtsal duvarların arasından köprüyle geçerek buraya ulaşıyorlar. Merkezde amaç ziyaretçilere, savaşın öncesi, savaş sırası ve savaş sonrasında yaşananları anlatmak. Buradan sonra ziyaretçiler, yürüyen rampalarla ve asansörlerle sergi alanları ve kafeteryaya çıkabiliyor.

The post Gelibolu Kabatepe Simülasyon Merkezi appeared first on Arkitektuel.

Powerhouse Company + IND Architects tasarladıkları Çanakkale Anten Kulesi (Çanak-kule) projesi ile, 2014 yılında düzenlenen Çanakkale Karasal Sayısal Yayın Kulesi Proje Yarışması’nı kazandı. Proje, Sou Fujimoto, Snohetta gibi mimarlık dünyasının önemli isimlerinin tasarımları arasından çıkarak birinci oldu. Çanakkale’de inşa edilecek 100 metrelik bir yayın ve gözlem kulesinin, orijinal olarak 2015 yılında, Çanakkale zaferinin 100. Yılında tamamlanması planlanıyordu. Ancak kulenin yapımına 2016 yılının sonunda başlanabildi.

© IND + Powerhouse Company

Kulenin mimarlarına göre, kule inşa edildikten sonra Çanakkale şehrini uzaktan seyreden ormanlık bir tepede bulunan proje alanı Çanakkale’nin en çok ziyaret edilen yerlerinden biri olacak. Çanakkale Anten Kulesi yalnızca bir yayın kulesi olmayacak. Kule aynı zamanda sergi alanları, seyir terasları ve etkinlik alanlarına sahip bir kompleks olarak tasarlanmış.

Tüm bu mekanların bir araya gelme sorunu kulenin formu ile çözülmüş durumda. Kule, üzerinde bulunduğu alan boyunca ilerleyen ve bir döngü oluşturan bir yapıya sahip. Yükselerek kuleyi oluşturan döngü kuleden sonra proje alanı üzerinde dolaşarak farklı fonksiyonlara sahip hacimleri oluşturuyor. Böylece yapının dört bir tarafından panoramik manzaraya sahip olması sağlanmış. Oluşturulan patikanın üstünde seyir terasları yaratılırken, patikanın kapattığı mekanlar ise farklı amaçlarla kullanılmak üzere birbirinden ayrılmış.

© IND + Powerhouse Company

Tasarlanan patika döngüsü yer kotundan koparılmış şekilde yerin üstünde duruyor. Böylece Çanakkale Anten Kulesi’nin üstünde bulunduğu ormanın doğallığına müdahale etmemesi amaçlanmış. Ayrıca patikanın etrafını sardığı alanda ise geniş bir iç bahçe oluşmuş oluyor.

Ziyaretçi Merkezi Diyagramı / © IND + Powerhouse Company

Projenin en önemli noktalarından bir tanesi ise yoğun miktarda radyasyon yayan bir yayın kulesinin, ziyaretçilerine verebileceği zararı engellemek. Çanakkale Anten Kulesi tasarımında ziyaretçi merkezi ile kulenin yükseldiği nokta projenin iki ucuna yerleştirilmiş. Bu şekilde hem ziyaretçilerin hem de merkezde çalışan insanların kulenin yaydığı radyasyondan etkilenmeleri engellenmiş. Kuleyle alakalı teknik odalar da kuleye yakın alanlara yerleştirilmiş.

Sirkülasyon Diyagramı / © IND + Powerhouse Company

İki dikey elemanın bir araya gelmesi ile oluşan kule, olabildiğince sade ve temiz bir şekilde tasarlanmış. Kulenin sade olmasının en önemli nedenlerinden biri, teknolojik gelişmelere karşı adapte olabilmesi.

The post Çanakkale Anten Kulesi appeared first on Arkitektuel.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi, Çanakkale’nin Büyükhüsun Köyü’nde sakin ve doğa ile iç içe bir yere, Selman ve Süha Bilal isimli iki kardeş tarafından kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Köyün özgün peyzajını ve manzarasını kullanan, Han Tümertekin tarafından tasarlanan yazlık ev, 2004 yılında Ağa Han Mimarlık Ödülü’ne layık görülmüştür. Bu nedenle B2 Evi, Türk mimarisinin önemli yapılarından biridir.

Ağa Han Mimarlık Ödülü : 1977 yılında verilmeye başlanan Ağa Han Mimarlık Ödülü, İslam kültürünü başarıyla yorumlayan çağdaş tasarım, sosyal konut, toplumsal gelişim, restorasyon, yeniden kullanım ve bölgesel koruma projelerini kapsayan mimarlık ürünlerine, Ağa Han Geliştirme Ağı tarafından üç yılda bir verilen bir ödüldür.

Fotoğraf: Cemal Emden

450 kişinin geçimini tarım ile sağladığı bir köye konumlanan Han Tümertekin tasarımı B2 Evi, köy halkının yaşamını, bulunduğu coğrafyanın tarihi geçmişini ve toplumsal gerçeklerini de göz önünde bulundurarak bir tasarım ortaya çıkarmıştır. Proje bu şekilde, eğimli bir araziye kurulmuş bir yazlık ev olmaktan çıkarak, bulunduğu toprakların geçmişini ve kültürünü yansıtan bir mimari manifestoya dönüşüyor. Yalın bir kare prizma hacim olarak kurgulanan B2 Evi, modern tasarımı ile çevredeki geleneksel köy evlerinden mimari olarak farklı bir dil ortaya koyuyor. Ancak, evin yapımında kullanılan malzemeler köyün içerisinden seçilerek ve yerel yapım teknikleri kullanılmış ve böylece evin köy mimarisi ile ortak bir dil geliştirmesi sağlanmıştır.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi’nin sade tasarımının en önemli noktalarından biri de çevresi ile kurduğu ilişki. Bulunduğu yere iat olma hedefindeki B2 Evi, doğası ile bütünleşmiş bir yazlık ev yaratıyor. Ev, mimarisi ile kullanıcılarının yalnızca doğayı ve doğa manzarasını izlemesini değil, onların doğanın bir parçası olmasını sağlamayı hedefliyor. Eğim üzerine kurulan, Büyühüsun Köyü yerel köy evleri gibi evin çevresini duvarlar ile örmeyerek, evin çevresi ile doğrudan ilişki içerisinde olması sağlanmış ve evin dış dünya ile etkileşimi güçlü ve geçirgen tutulmuştur.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi’nin üzerine kurulduğu üçgensel alan, kuzey-güney doğrultusunda 7 metrelik bir eğime sahip. Han Tümertekin tasarımında bu eğimi, yine bölgenin yerel özelliklerinden biri olan teraslama yöntemi ile çözümlüyor. Arazi, aralarında 1.3 metre yükseklik farkı bulunan uzun dikdörtgen teraslara bölünmüş ve B2 Evi’nin, bu teraslar üzerine yerleşmesi sağlanmıştır.

Yapının mimarisindeki sadelik iç düzenlemesinde de görülmekte. Selman ve Süha Bilal kardeşler, yazlık ev olan B2 Evi için oluşacak herhangi bir bakım masrafından kaçınmak üzere  yapının sade ve pratik olmasını istemiş; evin iç mimarisi de bu doğrultuda tasarlanmış. Evin zemin katında büyük bir oturma odası, üst katta ise iki tane yatak odası bulunuyor. İki kat arasındaki sirkülasyon ise yapının dışına konumlandırılmış bir merdiven ile sağlanmaktadır.

Fotoğraf: Cemal Emden

Evin iç mimari programının yalın olabilmesi, yarı-açık mekanlar üreterek ve bu mekanlara ev için gerekli hacimleri konumlandırarak mümkün kılınmış. Banyo, çamaşır odası, küçük bir mutfak ve bir depo alanı gibi mekanlar evin ana hacminin dışında bir yarı-açık mekan üretilerek çözülmüştür. Bu yarı-açık mekanlar dışarıda tasarlanan bir oturma alanına açılıyor. İç mekandaki sadelik, yapının strüktürel anlamda da sade olmasını sağlamış: depreme dayanıklı olarak tasarlanan ev yerel teknoloji ve malzemeler ile inşa ediliyor. Binanın doğu ve batı cepheleri yığma taş bir duvarı çevreleyen iki betonarme yapı elemanından oluşmakta. Bu taşıyıcı sistem kurgusu yapıda çatı seviyesine kadar devam ediyor.

Zemin Kat Planı

Ağa Han Mimarlık Ödülü Jürisi: “B2 Evi, iyilik ve mükemmeliğin yarattığı hissi somutlaştıran tasarımı ile ödüle layık görülmüştür. Yapı,  üzerinde bulunduğu coğrafyaya, çevresindeki evlere ve peyzaja saygı duyan ve içinde bulunduğu toplumun bir parçası olan yeni ve özgün bir tasarımdır. Ev, estetik ve şık tasarımı ile şuan tek başına durmaktadır ancak ilerleyen zamanlarda, aynı yaklaşım ile daha büyük bir ölçekte yeni evler de bu bölgeye eklenebilir….B2 Evi, ufka bakarak düşünceye dalma olgusunu açık ve sade tasarımı ile teşvik etmektedir. Yapı hem geniş bir mimari zenginliği içermekte hem de mimarın bireysel mimari arzusunu yansıtmaktadır. İçerisindeki yaşam ve aktiviteler ile birlikte düşünüldüğünden, ev konuklarını ve çevreden geçen insanları davet eden, toplumun önemli bir parçası olan özel bir mekan kimliğine kavuşmaktadır. Boş olduğunda ise hak ettiği saygıyı görmeye devam edebilecektir.”

The post B2 Evi appeared first on Arkitektuel.