©Arch-Exist

Garden Hotpot Restaurant, MUDA-Architects tarafından Çin’in Chengdu kentinde tasarlanmış bir restoran. 2018 yılının sonunda kentin banliyö bölgesinde bir renovasyon projesi için görevlendirilen MUDA-Architects ekibi, aynı zamanda ‘Chengdu’nun akciğerleri’ olarak nitelendirilen bu bölgedeki yenileme projesini bölgenin kültürünü doğal ekolojik çevre ile bütünleştiren, alanın orijinal ekosistemine saygı duyan ve modern tüketim tarzına uygun bir restoran oluşturmak için bir fırsat olarak değerlendiriyor.

©Arch-Exist

Restoran tasarımı, bölgenin yerel kültürel özelliklerin bir parçası olan hotpot (bir çeşit güveç) kültürüne odaklanıyor. Hotpot kültürü, bölge için yalnızca bir yemek kültüründen çok, aynı zamanda bir eğlence yaşam tarzı. Garden Hotpot Restaurant, adı hotpot ile birlikte anılmaya başlamış olan Chengdu’nun Sansheng isimli kasabasında bir okaliptüs ormanı içinde, nilüferlerle kaplı bir göleti çevreleyen bir araziye sahip. En önemli hedeflerinden biri ‘doğaya saygılı bir yapı’ olan MUDA ekibi duvarsız, yalnızca yapıyı ormanda gizlemek için ince dikmeler ve paneller kullanan ve böylece mimari ölçeği ortadan kaldıran bir tasarım geliştiriyor. Bu yaklaşım sayesinde restoran, bulunduğu araziyle daha bütüncül ve gölün kıvrımlı şeklini daha zahmetsiz ve hafif tanımlayabilen bir yapı haline geliyor.

Konsept

Garden Hotpot Restaurant tarasımında ekip bir kaynayan bir pottan esinleniyor. Yapı form itibariyle kaynar tencerelerden (potlardan) çıkan buhar ve dumanlara benzetilmeye çalışılmış. Böylece yapı, göl boyunca sütunlar ve ağaçlar arasında kıvrılan bir formla tanımlanıyor. Dalgalı strüktürün taşıyıcıları ise ince dikmeler. Yine serbest, akışkan bir çatı altındaki ince kolonlar çatının kenarlarına eşit olarak dağıtılmış. Restoran, yürüme rotası boyunca ziyaretçilere iki kolon, çatı ve zemin arasında kalan farklı manzaraları çerçeveleyen bir taşıyıcı kurgusuna sahip. Üstünde yürünen platform da çatının eğrisiyle tutarlı bir forma sahip.

©Arch-Exist

İnce, kıvrımlı yapı totalde 290 metrelik bir uzunluğa ve 3 metrelik bir yüksekliğe sahip. Yapının genişliği ise doğal çevre esas alınarak farklı noktalarda değişkenlik gösteriyor. Bu kıvrımlı zemin plaftormu, paslanmaya ve aşınmaya dayanıklı ahşaptan; çatı platformu ise beyaz flurokarbon boyalı galvanize çelik sactan yapılmış. Beyaz renk, çevredeki yemyeşil doğayı tamamlaması ve bu doğanın önüne geçmemesi için seçilmiş.

Yapının taşıyıcı kolonları ise 8,8 santimetrelik bir çapa sahip. İnce kolonlar, okaliptus ağaçlarının ince gövdelerine karışıyor ve doğada kayboluyor. Göl kenarındaki kavisli yine kolonlar gibi ince ahşap korkuluk da, müşterilerin manzaranın tadını çıkarması ve gölün sınırını bulanıklaştırması için yapılmış. Yapının her ögesinin tasarımında temel hedef müşteriyi doğaya yakınlaştırmak.

©Arch-Exist

Garden Hotpot Restaurant tasarım süreci için en zorlu girdilerden biri yapının çevresi olmuş. Restoranı çevreleyen doğal çevre olduka güzel fakat bir o kadar da karmaşık bir yapıya sahip. Restoran inşa edilirken alandaki onlarca okaliptüs ağacının korunması gerekiyor ve yapının üzerinde bulunduğu arazi yaklaşık 2 metrelik maksimum düşüşle eğri büğrü bir yüzeye sahip. Alanda doğaya tamamen saygılı ve insan müdahelesini minimuma indiren yapı için ekip değişik bir tasarım sürecine gidiyor: MUDA yapı için manuel haritalama yapıyor ve sahayı bizzat kayıt altına alıyor. Böylece bina net olarak okaliptüs ağaçları ve gölün konumuna göre tasarlandı.

©Arch-Exist

Bu özelliklere sahip bir tasarım MUDA için aynı zamanda küçük ölçekli ve düşük bütçeli bir mimarlık için bir çeşit deney. Bu nedenle MUDA tasarımın her sürecinde bu iki ögeyi dikkate alıyor. Yapının inşasında görevli ekipler bile profesyonel ve malzeme bilgisi olmamasına rağmen yerli göçmen işçilerden oluşturuluyor. Böyle bir ekiple çalışan mimarlar, yüksek verim alabilmek ve restoranı istenen kalitede inşa edebilmek için, karmaşık yapısal noktalardan kaçınıp süreçte stratejik değişikliklere gitmiş. Tüm bina, inşaat süresini büyük ölçüde kısaltan ve maliyeti azaltan çelik yapı kaynak teknolojisi ile uygulanmış. Kısacası yapı, hem projede çalışan mimarlar hem de yapım ekibi açısından maliyet, süre ve kaynak verimliliğini arttıran bir sürece sahip.

©Arch-Exist

Yenileme projesinin ilk aşaması olan restoran tamamlanmış ve halka açılmış. Hafif, doğa içinde gözden kaybolan şeffaf yapı, gölün etrafında oturan ve manzaranın tadını çıkaran müşterilerine 2019 yılının Nisan ayından beri hizmet veriyor. Ekolojik bir hotpot turu olarak MUDA tasarımı Garden Hotpot Restaurant, doğa ile entegre bir tasarım örneği.

The post Garden Hotpot Restaurant / MUDA-Architects appeared first on Arkitektuel.

©Edmund Sumner

Thames nehrinin kıyısında altı cepheli dört apartmandan oluşan NEO Bankside projesi, Londra tabanlı kurucuları arasında Richard Rogers’ın da bulunduğu Rogers Stirk Harbour + Partners ekibi tarafından tasarlandı. Yüksekliği 12 ile 24 kat arasında değişen dört yapıda 217 konut ve bir de 6 katlı ofis yapısı barındıran kompleks dünyanın en çok ziyaret edilen müzelerinden biri olan Tate Modern Müzesi’nin yanında bulunuyor. Proje, 16. ve 17. yüzyıllarda eğlence mekanları için önemli bir merkez olan ve son zamanlarda Tate, Globe Theatre ve Millennium Köprüsü gibi projelerle bir değişim ve yenilenme gören çok eski bir bölgede, Londra kent dokusunu irdeleyen ve iyileştiren bir tasarım olma hedefinde.

©Edmund Sumner

Projede temel amaç, canlı karma kullanımlı bir gelişim içerisinde yüksek kaliteli konut elemanları sağlayacak modern bir kent simgesi şeması tasarlamak olmuş. Ayrıca tasarımın, bağlamı ve özellikle de yakın komşuları; Tate Modern ve önerilen uzantı ile olumlu bir ilişki kurmasını gerekli kılmış. Arazi, iyi tanımlanmamış sokak kenarlarına sahip olan tutarsız kentsel doku ile tanımlanmaktaymış. Bu yüzden tasarım, Southwark, Thames Nehri ve Tate Modern arasındaki bağlantıları önemli ölçüde geliştirme fırsatı sunmakta. Tasarımcı ekibin verdiği yanıt, çevredeki binaların çeşitli ölçeklerini birbirine bağlamakta ve arazi ile çevresindeki sokaklar arasını daha iyi tanımlamak için sokak kenarlarını güçlendirirken, kent dokusunu irdelemekte.

©Gillespies

Southwark Caddesi’ne bakan NEO Bankside binalarının konfigürasyonu, bölge için yeni bir “işaret” olasılığı yaratıyor ve kentlinin Tate Modern‘e ana yaklaşımı ve arazi üzerinde kuzey/güney geçirgenliği için bir fırsat yaratmış oluyor. Binaların kütlesini Southwark Sokağı’ndan ve aynı zamanda huzurevlerinden uzaklaştırmak, çevresindeki farklılıklar arasında arabuluculuk yapmasına yardımcı oluyor -beş ayrı bina, komşu mülklere uyan bir yüksekliğe çıkmakta. Bu gelişimin dokusu, ticari kullanımların daha da canlandırıyor ve arazi üzerinden geçirgenliği ve kamusal bağlantıyı teşvik ediyor. Ayrıca öneri zemin katlarında Bankside’a yeni alanlar tanımlıyor, eklemeler yapıyor ve aynı zamanda çevresindeki huzurevlerine yumuşak, peyzajlı bir alan sağlıyor.

©Studio Reed

Tasarım, altı ila yirmi dört kat arasında değişen beş ayrı binada toplam 217 konut birimi sunuyor. Toplam 28.600 metrekarelik konut alanına sahip NEO Bankside, stüdyolardan başlayıp dört yatak odalı konutlara doğru büyüyen konut seçenekleriyle geniş bir spektruma sahip konut birimleriyle kurgulanmış. Çatı katlarda ise, eğimli çatı düzlemi sayesinde iki kat yüksekliğinde yaşam alanlarına sahip, projede bağımsız pavyon strüktürler olarak ifade edilen daha büyük dubleks birimler düşünülmüş.

Projenin ticari birimleri ise toplam 1.044 metrekare alana sahip. Bu ticari birimler, NEO Bankside’ın zemin seviyesinde kurgulanmış. Planın odak noktasında, projenin en yüksek binasında, ise zemin katında tüm bloklar için ortak bir servis hacmi bulunuyor. Aynı zamadan her binanın kuzeyindeki ve güneyindeki kış bahçeleri, binaların Holland ve Sumner Sokakları ile olan ilişkisini pekiştiren bir “gemi burnu” yaratıyor.

©Edmund Sumner

NEO Bankside, altıgen plan formu ve ortogonal, çelik strüktürel ızgarayla kurgulanmış. Bu kurgu, iç yerleşimin planlanmasında esneklik sağlıyor. Richard Rogers’ın Rezno Piano ile gerçekleştirdiği ikonik tasarımı Centre Pompidou’yu andıran yaklaşımıyla NEO Bankside, çelik strüktüre ek olarak, dış diagrid kuşaklama kullanıyor. Bu kuşaklama, döşeme plakalarını rijit tutmak ve yanal rüzgar hareketine karşı koymak için kullanılmış. Bu düzenleme, tıpkı Centre Pompidou gibi, iç perde duvarlara ve çekirdeklere olan ihtiyacı ortadan kaldırmış ve bu nedenle iç planlama ve servis hizmetlerinin esnekliğinin artmasını sağlamış.

©Gillespies

NEO Banskide, yerel mimari bağlamın eklemlenmesi ve renklendirilmesi için yaratıcı bir çağdaş bir mimari dilin elde edilmesini amaçlamakta. Araziyi çevreleyen alan, bina ölçeğinin ve tarzının çeşitliliği ile karakterize edilmiş. Bu çeşitlilik, Southwark Street ve Tate Modern‘deki viktoryen binaların sıcak tuğla tonlarından, Bankside 123’ün çelik ve camından, NEO Bankside’da kullanılan malzemelere kadar uzanmakta. Bu malzemeler ayrıca bölgenin, ağırlıklı olarak endüstriyel faaliyetlerden kültürel, ofis, konut ve ticari kullanım yönünde değişen tarihi kullanımını yansıtmaktadır.

©Edmund Sumner

NEO Bankside, ifadeli ve derinlikli bir cepheye sahip. Dış kuşaklama cephelenin önünde duruyor ve görsel bir derinlik kazandırıyor. Yapının estetik algısı ise cam cephenin içinde ve arkasında bulunan ahşap elemanların kullanılmasıyla yumuşatılmış. Aynı zamanda dairelerin içindeki ve dışındaki manzaraları yönlendiren ve konutlara mahremiyet sağlayan bu ahşap panjurlar daireler için bir çeşit güneş kontrolü ve güneş ısısı kazanımı sağlayan elemanlar. Cephedeki şeffaf panjurlu ve masif panellerin organizasyonu, dairelerin iç organizasyonunu yansıtmakta. Binaların formu ve strüktürü bu kaplama tipleri için kontrol çerçevesini oluşturmuş ve birlikte cepheye güçlü bir görsel kimlik kazandırmışlar.

©Edmund Sumner

Rogers Stirk Harbour + Partners ekibinin tasarımı NEO Bankside, oldukça önemli tarihi bir değişim ve yenilenme bölgesinde modern mimarinin Renzo Piano ve Richard Rogers öncerliğinde dünyaya tanıttığı yeni estetiğin izlerini, Londra kent dokusu içinde inceleyen bir tasarım. Modern bir kent simgesi şeması tasarlayan proje kente, tarihine ve bulunduğu bağlama referanslarıyla güçlü bir tasarım ortaya koyuyor.

The post NEO Bankside appeared first on Arkitektuel.

©Hufton+Crow

Dünya Ticaret Merkezi Aktarma Noktası diğer adıyla Oculus, New York en önemli yapılarından birinin ulaşım merkezi. Santiago Calatrava tarafından tasarlanan merkez, 2016 yılının Haziran ayında hizmete başlamış. Şehrin içinde dikkat çeken heykeli bir forma ve oldukça etkileyici bir strüktüre sahip tasarım, New York’ta toplu ulaşımın önemli bir parçası. 

©Hufton+Crow

Cadde seviyesinde kendi ayakları üzerinde duran bu etkileyici strüktür, “Wedge of Light” isimli plazanın güney kısmına konumlandırılmış. Daniel Libeskind tarafından New York’taki alan için tasarlanan masterplanda proje, kuzey, doğu ve batıda Fulton, Greenwich ve Churh Streets ile sınırlandırılmış. Güney de ise Dünya Ticaret Merkezi’nin bir parçası olarak tasarlanan Tower 3 bulunuyor. Yapının bulunduğu nokta, kentsel alanları ve yeşili birleştiren bir karaktere de sahip aynı zamanda.

©Hufton+Crow

Kemerli, eliptik strüktür Oculus, yaklaşık 106×35 metrekarelik bir alana oturuyor ve yaklaşık 30 metre yükseliyor. Oculus, kaburga şeklinde çalik kirişlerle kurgulanmış. Bu şekilde yukarı doğru açılan kanatlar şeklinde uzayan bir karaktere sahip olabiliyor. Bu açılan kanatlar aynı zamanda maksimum 51 metreye kadar çıkan iki geniş kanopiyi oluşturmuş. Çelik kaburga, heykeli formunu sağlarken oldukça dikkat çekici bir eser olmasını sağlıyor Dünya Ticaret Merkezi Aktarma Noktası – Oculus’un.

©Hufton+Crow

Oculus’un girişi batı ve doğudaki iki girişten sağlanmış. Girişler gelenleri simetrik iki merdiven silindirik cam asansörlerle karşılıyor. Buradan yolcular, MTA 1, R ve E metrolarına, Dünya Ticaret Merkezi’nin 2, 3, 4. kulelerine ve çeşitli dükkanlara ulaşabiliyorlar.

Giriş katı, Üst Terminal (Upper Concourse) olarak adlandırılmış. Oculus’e gelenlerin merdivenler ve asansörlerle indikleri kısım ise Terminal (Concourse) katı. Bu kat, asıl dükkanlara ayrılmış olan kat aynı zamanda Fulton Caddesi Aktarma Merkezi’ne yaya bağlantıları sağlıyor. 

©Hufton+Crow

Terminal katı, Oculus’un tepe noktasında bulunan 100 metrelik tavan penceresinden tam olarak 48 metre aşağıda. Ziyaretçiler kolonsuz, geniş açıklıktan yukarıya bakma imkanı buluyor. Calatrava, çeşitli geleneklerden gelen bir formdan bahsediyor -Bizans’ın mandorlası (antik Bizans resimlerinde İsa ve Meryem’i saran çerçeve) , antik Mısır eseri Ahit Sandığı’nda kanopik kabı koruyan kanatlar gibi. Santiago Calatrava, bunlardan esinlenerek ortaya çıkan formun, bir çocuğun elinden kurtulan kuş resmini canlandırdığını anlatıyor.

©Hufton+Crow

Oculus’un dikkat çekici özelliklerinden biri ulaşılan her türlü metro hattında ve katında doğal ışıktan yaralanabilme. Bunun sebebi yukarıdaki devasa tavan panceresinden gelen ışığın döşemelerdeki koca deliklerle oluşturulmuş atirum alanından en aşağı kadar süzülebiliyor olması.

Işığın tüm mekana süzülmesiyle içindeki ziyaretçiye oldukça etkileyici bir mekan deneyimi de sunmuş oluyor böylece Calatrava. Kaburga çelik strüktür dokusu da her kattan gözlemlenebilir olmuş bu sayede -strüktürü, Oculus’un en önemli parçası.

©Hufton+Crow

Projenin heykeli formu, çelik kirşilerin moduler olarak tekrarlanmasıyle elde edilmiş. Böylece ortaya biraz karmaşık fakat yapıya özgünlük ve güzellik katan bir öge oluş strüktürü. Çelik kişirlerin arası da camlarla kaplı -doğal ışık her noktadan yapının içerisine sızabiliyor. Calatrava yapının strüktürel elemanları için: “Işık kolonları ile destekleniyor.” diyor. Gece de Oculus, Dünya Ticaret Merkezi alanında bir çeşit fener oluyor.

©Hufton+Crow

Oculus’un camları her 11 Eylül’de Dünya Ticaret Merkezi’nin korkunç faciası adına açılıyor. New York havasını içeri alan hem de Roma’daki Pantheon etkisini yakalayan bu etkinlik yapılan aktarma noktasının içine giren ışığın alan için bir çeşit umut ışığını sembolize etmesi için yapılıyor diyebiliriz. Oldukça büyük bütçelerle yapılan yapı, bu nedenle birçok eleştiriye maruz kalmış olsa da, özgün dili ve mimarisinin dokunduğu noktalarla oldukça etkileyici.

The post Dünya Ticaret Merkezi – Oculus appeared first on Arkitektuel.