© Thomas Mayer

Emre Arolat Architects tarafından tasarlanan Maslak No. 1, Büyükdere Caddesi üzerindeki bir ticari manifesto. İstanbul’un yeni ticarı aksı olan Mecidiyeköy-Maslak aksında bulunan yapının inşaatı 2014 yılında tamamlanmış. Yapı adını cadde üzerindeki bina kapı numarasının 1 olmasından alıyor. Üç farklı holdingin merkezlerinin bulunduğu ofis binası, sıradışı mimarisi ile bölgedeki diğer yapılardan ayrılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, kıvrımlı formu ile dikkat çeken bir gökdelen. Yapının bu formu, müşterinin tasarlanacak ofis binasının prestijli bir tasarım olması isteğinden ortaya çıkmış. Mal sahibi, bu ticarı aks üzerinde görkemli yeni bir bina istemiş ancak proje alanının üçgensel alanı ve imar yönetmeliğindeki kısıtlamalar, Maslak No. 1’in tasarımının belli ölçülerin üzerine çıkmasını engellemiş. Emre Arolat Architects, bu sorunla başa çıkabilmek için yapıyı ikiye bölmüş: dikdörtgensel ofis hacmi ve bu kütleyi saran kıvrımlı cam kabuk. Tasarlanan kabuk katmanı sayesinde hem bina olduğundan daha büyük gözükebilmiş hem de binanın içinde farklı bir atmosfer yaratılmış.

Zemin Kat Planı

Ofis bloğu, 8,25’e 8,25 bir grid üzerine yerleştirilmiş. Betonarme kullanılarak inşa edilen bu kısımda kullanılan malzemeler inşaat maliyetini düşürme amacıyla seçilmiş. Ofis bloğunu saran kıvrımlı kabuk bazı noktalarda ana kütleden 17 metre kadar uzaklaşıyor. İki cephe sistemi arasındaki bu boşluk bir ara bölge olarak değerlendirilmiş ve yapının akustik korunum ve enerji korunumu imkanları sağlamış. Buna ek olarak cephenin içine yerleştirilen dikey bahçeler ile iç mekanın daha canlı ve yeşil bir görünüm kazanması hedeflenmiş. Bu dikey bahçelere her 4 katta bir tasarlanan platformlar ile ulaşılıyor. 

© Thomas Mayer

Maslak No. 1’in en dikkat çeken mimari özelliği kuşkusuz çelik ve cam cephesi. 1,5 metreye 2 metrelik cam panellerin balık pulu şeklinde bir araya gelmesiyle oluşan cephe Büyükdere Caddesi üzerinden bakıldığında özgün bir görsel etki yaratıyor. Üzerlerinde güneş ışığından koruyucu film katmanı bulunan paneller içeri giren güneş ışığını kontrol ediyor ve boşluklu yerleştirilmeleri sayesinde bina içinde doğal hava akışı sağlanıyor. Panellerin her biri farklı opaklık seviyelerine sahip. Güney cephede daha opak paneller tercih edilirken yapının kuzey cephesi daha geçirgen bir kimliğe sahip.

Emre Arolat Architects, yapının tasarımında ekonomik çözümlere ağırlık vermiş. Otopark katları, lobiler, sirkülasyon alanları ve tuvaletler olabildiğince basit ve ucuz malzemeler ile tamamlanmış. Ofis alanlarının büyük bir kısmındaki beton yüzeyler çıplak bırakılmış. Yalnızca bazı alanlarda asma tavan gibi ana strüktürü kapatan çözümlere gidilmiş.

© Thomas Mayer

Tasarımına 2009 yılında başlanan yapı 2014 yılında tamamlanmış. LEED Altın sertifikasına sahip olan Maslak No. 1, komşusu olduğu yapılarla karşılaştırıldığında sürdürülebilir mimarisi ile ön plana çıkmayı başarıyor. Isı geri dönüşümü sağlayan havalandırma sistemi ve VRV sistemi sayesinde Maslak No. 1, benzer bir yapıya oranla %40 daha fazla enerji korunumu sağlıyor. Islak hacimlere su tasarrufu sağlayan armatürler yerleştirilmiş ve kendi enerjilerini üreten asansörler tercih edilmiş. Bunlara ek olarak, yapının cephesi tasarımın en güçlü çevre dostu çözümlerinden biri.

© Thomas Mayer

Maslak No. 1, oldukça özel ve dışarıya kapalı bir yapı. Tasarım zemin katta bile kamusal bir alan oluşturmayı reddediyor ve binanın içindeki alanlar yalnızca ofis çalışanlarına hitap ediyor. Ayazağa metro ve otobüs duraklarına oldukça yakın bir mesafede bulunan yapı Maslak’taki yüksek binaların en güncellerinden biri. Maslak No. 1’in, şehir planlaması açısından tartışmaya açık Maslak’ın en çarpıcı elemanlarından biri olduğu söylenebilir.

The post Maslak No. 1 appeared first on Arkitektuel.

©Emre Arolat Architects

1910’lar ile 1950’ler arasında oluşmuş bir modern sanayi yerleşmesi olan Silahtarağa Elektrik Santralı’nın yenilenme projesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi tarafından gerçekleştirildi. Proje, Alibeyköy ve Kağıthane derelerinin arasında 107.000 metrekarelik bir araziyi kapsıyor. Müze, rekreasyon ve eğitim tesisleri içeren projenin santralistanbul 2007’de hizmet vermeye başlamış Emre Arolat, Nevzat Sayın ve Han Tümertekin imzalı bir proje.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul proje tasarımında ilk aşama, bu geniş arazi için kapsamlı bir okuma yapılmasıydı. Haliç’te şu ana kadarki tüm yerleşme katmanlarının ayrıştırılmasının amaçlandığı süreçte hedeflenen, alanın koruma ve yenileme kararlarını en iyi şekilde verebilecek bir araç elde etmekmiş. Süreçte elde edilmiş olan veriler şöyleymiş: ilk olarak 1910’lu yıllarda hazırlanmış olan projeden izler, 40 yıl içerisinde oldukça yoğunlaşan sanayi tesisiyle birlikte gevşetilmiş olan proje kararları ve bu kararların dışına çıkan ihlaller, fonksiyonlarına göre oldukça net bir şekilde ayrılmış iki farklı tipte yapı  -bunlar makine ve kazan daireleri, lojmanlar- fakat bu yapıların ayırt edilemeyecek zamanın endüstri mimarisi özellikleri barındırması.

Bu veriler tasarımda en önemli odak noktalarını oluşturacak girdileri ortaya koymuş proje için. Proje genel anlamda bir yenileme ve koruma çalışması içerdiğinden, oldukça geniş bir alanda gerçekleştirilen tasarımda her türlü yapı için her türlü kararın ortak paydası bu veriler olmuş.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul Çağdaş Sanat Müzesi, Santal İstanbul’da yıllar önce yıkılmış olan ve şu an yalnızca temel izlerinin seçilebildiği santrale hizmet eden iki kazan dairesinde, eski fonksiyon göz önünde bulundurulup yeniden işlevlendirilerek soyut bir tasarım yolu izlenmiş. Modern görünümüyle zamansızlaştırılmak istenen bu iki kopuk ama çok yakın kazan dairesini bir bütün ele alan Santral İstanbul Çağdaş Sanat Müzesi, ilk işlevlerine uygun kütleler ile kurgulanmış. Şimdiye kadar alışılagelmiş olan, bulunduğu tarihi çevreden ayrıştırma yönteminin askine tasarlanan haliyle herhangi bir döneme atfedilmemesi amaçlanmış yapının. Bahsedilen iki kütle cam köprülerle birbirine bağlanmış. Yine de çağdaş sanat müzesi yapısının günümüz modern mimarisiyle oldukça güçlü bir bağ kurduğu da söylenebilir gri, mesh ile oluşturulmuş cephesiyle.

©Emre Arolat Architects

Proje kapsamında yapılmış olan yapılar genel anlamda, alanın eski mimarisine atfen, bir iç çekirdek ve ona dokunmayan yarı geçirgen bir dış kabuk ile oluşturulmuş. Yalnızca zemin izleri ve bir duvarı ayakta olan eski kazan dairesi şu anki çağdaş sanat müzesi de bu yaklaşımla tasarlanmış, eski pencerelerin oluşturduğu delikli cephe yerine de metal tül ile kaplanmış ve betonarme ayaklar üstünde oturtulmuş. Seçilen cephe yapıya gündüz vakitlerinde bir görünmezlik; gece ise iç aydınlatmayla yarışamayan tül ile tümüyle görünür bir karakter katıyor. Bu da Santral İstanbul’u kapalı, etrafa dönük olmayan müze yapılarından bir hayli farklı kılmış.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul Kütüphane Binası, 6 kazanı bulunan iki kazan dairesinde yapılmış. Nevzat Sayın tarafından tasarlanmış bina, eski yapıdan neyin değişeceği ve neyin olduğu gibi kalacağı ikilemiyle ortaya çıkmış. Sonuç olarak yapıda, kazanların bir cam tüp içine alınarak sergi alanı oluşturulmasına karar verilmiş. Rahat görülebilmesi adına duvarların çeperlerine yerleştirilen kitaplıklar ile kurgulanmış olan kütüphane, iki kazan dairesini önceden var olan bağlantı yapısıyla birbirine bağlıyor.

Yapının içlerine doğru ise okuma salonları yerleştirilmiş. Betonarme duvar ve zeminle oluşturulan yapı, çelik kolonlarla tamamlanmış. Buna uyum sağlaması amaçlanan kitaplıklar da çelikten yapılmış. Yapının dışında yer alan baca ve silolar da yenilenerek orjinal halleriyle sergilenmiş. Yapının orjinaline oldukça saygılı bir yaklaşım olan tasarım, kazan dairesi korunurken kütüphane oluşturulmasının zorluğuyla oldukça dikkat çekici bir yapı.

©santralistanbul

santralistanbul’un Eğitim Binaları, Nevzat Sayın ve Emre Arolat işbirliğiyle ortaya çıkmış. Santralin depoları, lojmanı, lokantası ve atölye binalarından oluşturulmuş yapılar, iki veya üç katlı. Eski binaların izlerini de taşıyor. Diğer binaların önüne geçmeyen bir tasarıma sahip olması amaçlanan eğitim binalarında, basit bir yaklaşım tercih edilmiş. Dışarıdan gözlemleme imkanı veren, öğrencilere nerede olduğunu hatırlatacak cam cepheli eğitim binalarında, taşıyıcı olarak betonarme tercih edilmiş. Gerekli geniş açıklıklarda çelik kullanılmış.

©santralistanbul

Son olarak santralistanbul’daki Enerji Müzesi, Han Tümertekin imzalı. Kültürel bir kampüs haline dönüştürülen İstanbul’un enerji kaynağı Santral’in türbinlerinin bulunduğu binada oluşturuldu. Ekileyici yapılardan biri olan bu eski bina, mekanik ekipmanlarıyla yapay peyzajı olan bir müze. Yapıya yalnızca müzenin sirkülasyonunu sağlamak için iskele, basamak ve asansörler eklenmiş. Enerji üretim serisinin gözlemlenmesine olanak sağlayan yapı, tamamen eski binayı kullanmış.

©Cemal Emden

Sonuç olarak Santral İstanbul tümüyle eski tesisten kalan ve tasarlamak istenen arasında güçlü bir bağ kurmuş. Oldukça modern olarak kurgulanmış müze yapısı ve eski mimarinin strüktürünü kullanan yaklaşımıyla iki mimari dili harmanlanmış. Müze içerisinde tamamen beton kullanımıyla oluşturulan sadelik ile yenilikçi. Bununla birlikte diğer yapılarda ise eskiyi koruyan, fonksiyonu ve iç dokunuşları ile Haliç tarihine saygılı bir yaklaşım görmek mümkün. Böyle yenilikçi projelerle yeniden keşfedilen Haliç, 19. yüzyılın sonlarından itibaren şanını kaybetmiş olsa da tekrar şehrin merkezlerinden biri haline gelmeye başlıyor.

The post santralistanbul appeared first on Arkitektuel.

©Emre Arolat Architects

Emre Arolat tarafından Büyükçekmece’de, şehrin dışında sayılabilecek bir bölgeye tasarlanan Sancaklar Camii, modern islami mimarinin en önemli temsilcilerinden biri olarak dikkat çekmektedir. Osmanlı mimarisinin, günümüz inşaat teknikleri ve teknolojik gelişmeler sonucunda çağ dışı kalması sebebiyle, bu kalıpların dışına çıkmak isteyen Emre Arolat, alışılmışın dışına çıkarak İstanbul’a sade ve etkileyici bir camii kazandırmıştır.

©Emre Arolat Architects

İslam dininde ibadet edilen alanın temiz olan herhangi bir yer olabilmesi, ve camiinin herhangi bir belirli şekli olmaması, Emre Arolat’ın tasarımının en önemli çıkış noktasıdır. Şekle dayalı kalıpların dışına çıkarak, fiziksel ve duygusal algılara hitap eden bir camii yaratılmaya çalışılmıştır. Camiinin tasarımında Hz. Muhammed’e ilk vahiy gelen yer olan Hira mağarasından esinlenildiği de söylenmektedir.

©Emre Arolat Architects

Yapının en önemli tasarım özelliklerinden bir tanesi de içinde bulunduğu eğimli kırsal arazi ile kurduğu ilişkidir. Camiinin eğimle birlikte kaybolması ve dışarıdan bakıldığında camiinin minaresi dışında herhangi bir kısmının gözükmemesi amaçlanmıştır. Kademeli olarak, arazinin eğimi ile birlikte aşağı inen basamaklar aynı zamanda camiinin giriş rotasını da çizmektedir.

©Emre Arolat Architects

Sancaklar Camii’nin tasarımındaki sadelik, iç mimarisinde de gözükmektedir. Camiinin iç tasarımında kullanılan materyallerde abartıya ve gereksiz süse kaçılmadan sade ve şık bir ambiyans yaratılmıştır. Bu sadelik İslam dininin ve ibadet etmenin sadeliğini, saflığını yansıtmaktadır.

©Emre Arolat Architects

Toplam kapalı alan hacmi 1300 metre kare olan Sancaklar Camii, 650 kişinin aynı anda ibadet edebilmesine uygun olarak tasarlanmıştır. Camiinin en önemli özelliklerinden bir tanesi de, camii mimarisinde ilk defa kadınlar ve erkeklerin ibadet alanlarının ayrılmamış olmasıdır. Kadınlar diğer camiilerdeki gibi arkada ibadet etmek yerine erkekler ile aynı safta ibadet edebilmektedirler.

The post Sancaklar Camii appeared first on Arkitektuel.