SM Evi, Mimarlar ve Han Tümertekin tarafından 2004 yılında tasarlanmış. Çanakkale’nin Ayvalık ilçesinde Büyükhüsun adlı bir köyde yer alan konut projesi, 2006 yılında tamamlanmış. Bir yamacın tepe noktasına kurulmuş olan köyün, yamaca ilerleyen daha seyrek bir yapılaşmaya sahip olan kısmına konumlandırılmış ev, bir tarafı yamaç olan arazisinde köyün eşsiz manzarasına panoramik görüntüler veren ince uzun, taş çatısıyla dikkat çeken bir tasarıma sahip.

Yapının tasarım süreci ilk olarak işverenin ekibin yine Büyükhusün Köyü’ndeki başka bir işi olan B2 Evi’ni görmesi ile başlıyor. İşveren, bu projeyi görsükten sonra Mimarlar ve Han Tümertekin ekibinden taş ve camdan oluşan bir ev tasarlamasını talep etmiş. Bunun üzerine ekip, B2 Evi’nin tasarım sürecinde de olduğu gibi, topoğrafyaya ve bulunduğu köye ait olan bir yapı hedefiyle SM Evi’ni tasarlıyor. Ev tasarımı, yamacın tepesinden başlayarak eğimle beraber seyrelip sakinleşen ve keskin şevlerle topoğrafya dönüşerek sahile uzanan köyde yerel çevreye ve topoğrafyaya ait bir yapı ortaya koyuyor: tasarım süreci için de temel kaygı yapının bölgeye ait kılınması. İkincil olarak da alanın yamaçlar arasındaki peyzaja ve denize bakan eşsiz manzarasını kullanmak.

Mimarlar ve Han Tümertekin ekibi, arazi eğimini lineer bir şekilde kesen ve köyün karakteristik özelliği haline gelmiş bu manzarayı olduğu gibi görme imkanı sağlayan bir yapı tasarlıyor. Kuzeyinde köy yolu ve güneyinde keskin yamaç ve manzarayla sınırlanan SM Evi, yol kotunun altında kalarak doğal bir sınırla köyden ayrılıyor ve bu yola paralel hacimlenen, ince uzun bir yapı kurguluyor. Kısacası totalde yaklaşık 52 metre uzunluğundaki yapının bu uzun hacmi, köy yolu ile biçimlendirilmiş. Batıdan doğuya doğru yükselerek giden bu yol, tasarımda arsanın iki noktasındaki kesişimleri tanımlayan öge haline gelmiş. Arsa ile yolun batı sınırındaki kesişimleri, yapının oturduğu kotu; doğusundaki kesişimleri de çatı örtüsünün kotunu tanımlıyor. Böylece yol boyunca ilerlerken yapının çatısı belirmeye başlıyor.

Yapı, içinde bulunduğu peyzajın arasında, çevreden ve yoldan öncelikli olarak çatısı ile algılanıyor. Evin dikkatleri ilk olarak üzerine çeken kısmı taş çatısı. Bu çatı, çevresindedeki kiremit çatılardan farklılaşıyor. Bu bakımdan aslında çevresine göre daha farklı bir mimari dil ortaya koyan çatı, taş kurgusuyla çevre dokusunu bozan bir sivrilme olmaktan çıkıyor. Tam aksine bu çatı kurgusu çevrede ne denli güzel bir çatı karakteristiği oluşturulabileceğini gösteren bir öge haline geliyor.

Dört kişilik bir ailenin kalabalık çevresi ile birlikte vakit geirebileceği bir ev olarak SM Evi’nin iç mekanı da ekibin B2 Evi tasarımda olduğu gibi kesintisiz bir şekilde devam edecek şekilde kurgulanmış. Evde iç mekan dış mekan arasında bütünlük oluşturabilme adına da tamamen cam cepheler kullanılıyor. Bu cam cepheler, aile ve dostlarının evin içinde de manzarasının tadını çıkarabilmesini sağlıyor.

Yapının tasarımı, kabalık ve çok çeşitli bir kullanıma göre şekillendirilmiş. Tasarımda yapı kuzey sınırdan itibaren sırasıyla ‘açık’, ‘kapalı’, ‘yarı açık’ ve tekrar ‘açık’ olarak farklı bölümlere ayrıştırılmış. Kademeli olarak ilerleyen bu dilim-hacimler, evin farklı kullanımlarına elverişli farklı karakteristikte mekanlar yaratıyor. Farklı açıklık dereceleri arasında birer duraksama noktası olarak yanyana dizilmiş bu farklı mekanlar tasarlanırken en önemli noktalardan biri de evin ön ve arkası arasındaki gerçigenliği sağlayabilmek olmuş. Bu nedenle yapının yalnızca manzaraya bakan değil; evi saran tüm cepheleri cam olarak kurgulanmış: yapı fiziksel ve görsel olarak geçirgen.

Mekanlar dizisi olarak kurgulanmış ev, evin ön ve arkasında bulunan, çelik kolonlarla cam cepheler arası ilerleyen koridorlarla birbirine bağlanıyor. Bu farklı hacimler de, 160 cm’de bir tekrarlanan strüktür nedeniyle, 160 cm katları olarak farklı büyüklüklere sahip. Çelik strüktür, 160 cm’lik aks sitemi içerisinde perde duvarlarla desteklenmiş. Perde duvarlar, hacimleri dilimliyor ve yapının tek katlı olma halini vurguluyor. Yapım aşaması ve tekniklerin sınırlarını tanımlayarak endüstriyel ile yereli ayıran çelik çerçeveler, yapının kuzey sınırını oluşturan taş duvar sayesinde köy yolunda ayrılıyor. Zeminde devam eden taş duvar, evin sırtında yükseliyor ve çelik konstrüksiyon üzerine oturarak evi örtüyor.

Mimarlar ve Han Tümertekin ekibinin 2004 ve 2006 yılı olmak üzere art arda tamamlanan iki ev  projesi, B2 Evi ve SM Evi, bulunduğu yere ait olma hedefindeki tasarım algısına iki farklı örnek teşkil ediyor. Sadelik, yerellik ve alanın karakteristik özelliklerini tasarım süreçlerine entegre eden  bir konut tasarımı olarak SM Evi, Büyükhüsun Köyü’ne bu ögelerle farklı fakat bir o kadar da ‘oralı’ bir mimari ortaya koyuyor.

The post SM Evi / Mimarlar ve Han Tümertekin appeared first on Arkitektuel.

©Cemal Emden

2016 yılında İzmir Bademli’de tamamlanmış olan Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi, Haluk ve Derya Angelos çifti için Han Tümertekin tarafından tasarlanmış. Tesisin amacı geleneksel yöntemlerle zeytinyağı üreten bir tesis olmak. Yapıda mimari kararları etkileyen en önemli etkenler de dolayısıyla ‘zeytinyağının geleneksel üretim süreci’ etrafında toplanmış.

©Cemal Emden

Ege Denizi’nin kıyısında, İzmir’in kuzeyinde 250.000 metrekarelik bir alanda zeytin ağaçlarının ortasında konumlandırılmış kompleksin içinde üretim tesisi, konuk evi ve satış dükkanı yer alıyor. Tipik Ege peyzajına sahip arazisinde, deniz manzarası, zeytin ağacı ve taş yapı birlikteliğini oldukça etkili bir dilde kurgulamış Mimarlar ve Han Tümertekin ofisi. Tasarım stratejisini anlatırken de şu soruyu soruyor Han Tümertekin: ‘’Endüstriyel bir bina peyzajla nasıl demirlenir?’’.

©Cemal Emden

Türk mimarisinin esaslarından da izler görebileceğimiz Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde, müşterilerin isteği üzerine, pompa kullanılmadan yağ elde etme fikriyle yola çıkıldı. Bu nedenle zeytinlerin üretim aşamasının en başında aynı yerde preslenmesi gerekiyordu. Üretim sürecinde zeytinlerin kendi ağırlıklarıyla kayıp daha aşağı bir kotta toplanması ve üretim sürecinin sonunda şişelenmiş olan zeytinyağlarının kamyonlarla kolayca alanı terk etmesi senaryosuna uygun topografyayı oluşturmak istedi Han Tümertekin ve ekibi. Senaryoya hizmet edecek ve güçlü kesitsel ilişkiler kuracak bu yeni topoğrafya yapımında mevcut bitki örtüsüne ve zeytin ağaçlarına zarar vermeyecek bir konum seçilmiş.

©Cemal Emden

Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi genel olarak taş ile dodurulmuş çelik bir çerçeveden meydana geliyor. Çıplak beton, galvanizli çelik ve doğal taşın kullanıldığı tesiste bu malzemelerin seçilme nedeni binayı bakım gerektirmeyen bir hale getirmek ve yerli üretimden malzemeler sağlayabilmek. Çelik dışında her materyal lokal olarak temin edilmiş.

Bunun yanında yapımda emeği geçecek kişilerin yerel insan gücünden olması hedeflenmiş. Burada asıl amaç bu bölgedeki işçilerin endüstrileşmiş yapım teknik yeteneklerini arttırmak. Bahsettiğimiz bu iki yaklaşım tasarımın süreciyle birlikte sürdürebilir olmasını sağlayan önemli kararlar.

©Cemal Emden

Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde yapıların tümünü planlarken oluşturulan vaziyet planında amaç alana yaklaşımdan itibaren kademeli olarak kamusaldan özele dönen bir şema ortaya çıkarmak olmuş. Kamusal alan olarak dükkan; özel alan olarak da konuk evi barındıran projede, üretim tesisinin ise bu iki alanın ortasındaki yarı kamusal yarı özel bir alan olarak nitelendirildiği söylenebilir.

©Cemal Emden

Farklı açık, yarı açık alanlar yaratan Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde, strüktür bu alanların etrafında şekillendirilmiş ve gerekli olan gölgeleme ve iklimsel konfora katkı sağlayacak öge olarak eğimli çatılar kullanılmış. İçerideki tüm fonksiyonlar bahsedilen bu bakır çatı sistemi ile örtülmüş.

©Cemal Emden

Mimarlar ve Han tümertekin imzalı proje aynı zamanda AB Çağdaş Mimarlık Ödülü olarak bilinen 2017 Mies van der Rohe Ödülü‘nde ön seçim listesine giren 40 proje arasına girmiştir.

The post Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi appeared first on Arkitektuel.

©Emre Arolat Architects

1910’lar ile 1950’ler arasında oluşmuş bir modern sanayi yerleşmesi olan Silahtarağa Elektrik Santralı’nın yenilenme projesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi tarafından gerçekleştirildi. Proje, Alibeyköy ve Kağıthane derelerinin arasında 107.000 metrekarelik bir araziyi kapsıyor. Müze, rekreasyon ve eğitim tesisleri içeren projenin santralistanbul 2007’de hizmet vermeye başlamış Emre Arolat, Nevzat Sayın ve Han Tümertekin imzalı bir proje.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul proje tasarımında ilk aşama, bu geniş arazi için kapsamlı bir okuma yapılmasıydı. Haliç’te şu ana kadarki tüm yerleşme katmanlarının ayrıştırılmasının amaçlandığı süreçte hedeflenen, alanın koruma ve yenileme kararlarını en iyi şekilde verebilecek bir araç elde etmekmiş. Süreçte elde edilmiş olan veriler şöyleymiş: ilk olarak 1910’lu yıllarda hazırlanmış olan projeden izler, 40 yıl içerisinde oldukça yoğunlaşan sanayi tesisiyle birlikte gevşetilmiş olan proje kararları ve bu kararların dışına çıkan ihlaller, fonksiyonlarına göre oldukça net bir şekilde ayrılmış iki farklı tipte yapı  -bunlar makine ve kazan daireleri, lojmanlar- fakat bu yapıların ayırt edilemeyecek zamanın endüstri mimarisi özellikleri barındırması.

Bu veriler tasarımda en önemli odak noktalarını oluşturacak girdileri ortaya koymuş proje için. Proje genel anlamda bir yenileme ve koruma çalışması içerdiğinden, oldukça geniş bir alanda gerçekleştirilen tasarımda her türlü yapı için her türlü kararın ortak paydası bu veriler olmuş.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul Çağdaş Sanat Müzesi, Santal İstanbul’da yıllar önce yıkılmış olan ve şu an yalnızca temel izlerinin seçilebildiği santrale hizmet eden iki kazan dairesinde, eski fonksiyon göz önünde bulundurulup yeniden işlevlendirilerek soyut bir tasarım yolu izlenmiş. Modern görünümüyle zamansızlaştırılmak istenen bu iki kopuk ama çok yakın kazan dairesini bir bütün ele alan Santral İstanbul Çağdaş Sanat Müzesi, ilk işlevlerine uygun kütleler ile kurgulanmış. Şimdiye kadar alışılagelmiş olan, bulunduğu tarihi çevreden ayrıştırma yönteminin askine tasarlanan haliyle herhangi bir döneme atfedilmemesi amaçlanmış yapının. Bahsedilen iki kütle cam köprülerle birbirine bağlanmış. Yine de çağdaş sanat müzesi yapısının günümüz modern mimarisiyle oldukça güçlü bir bağ kurduğu da söylenebilir gri, mesh ile oluşturulmuş cephesiyle.

©Emre Arolat Architects

Proje kapsamında yapılmış olan yapılar genel anlamda, alanın eski mimarisine atfen, bir iç çekirdek ve ona dokunmayan yarı geçirgen bir dış kabuk ile oluşturulmuş. Yalnızca zemin izleri ve bir duvarı ayakta olan eski kazan dairesi şu anki çağdaş sanat müzesi de bu yaklaşımla tasarlanmış, eski pencerelerin oluşturduğu delikli cephe yerine de metal tül ile kaplanmış ve betonarme ayaklar üstünde oturtulmuş. Seçilen cephe yapıya gündüz vakitlerinde bir görünmezlik; gece ise iç aydınlatmayla yarışamayan tül ile tümüyle görünür bir karakter katıyor. Bu da Santral İstanbul’u kapalı, etrafa dönük olmayan müze yapılarından bir hayli farklı kılmış.

©Emre Arolat Architects

santralistanbul Kütüphane Binası, 6 kazanı bulunan iki kazan dairesinde yapılmış. Nevzat Sayın tarafından tasarlanmış bina, eski yapıdan neyin değişeceği ve neyin olduğu gibi kalacağı ikilemiyle ortaya çıkmış. Sonuç olarak yapıda, kazanların bir cam tüp içine alınarak sergi alanı oluşturulmasına karar verilmiş. Rahat görülebilmesi adına duvarların çeperlerine yerleştirilen kitaplıklar ile kurgulanmış olan kütüphane, iki kazan dairesini önceden var olan bağlantı yapısıyla birbirine bağlıyor.

Yapının içlerine doğru ise okuma salonları yerleştirilmiş. Betonarme duvar ve zeminle oluşturulan yapı, çelik kolonlarla tamamlanmış. Buna uyum sağlaması amaçlanan kitaplıklar da çelikten yapılmış. Yapının dışında yer alan baca ve silolar da yenilenerek orjinal halleriyle sergilenmiş. Yapının orjinaline oldukça saygılı bir yaklaşım olan tasarım, kazan dairesi korunurken kütüphane oluşturulmasının zorluğuyla oldukça dikkat çekici bir yapı.

©santralistanbul

santralistanbul’un Eğitim Binaları, Nevzat Sayın ve Emre Arolat işbirliğiyle ortaya çıkmış. Santralin depoları, lojmanı, lokantası ve atölye binalarından oluşturulmuş yapılar, iki veya üç katlı. Eski binaların izlerini de taşıyor. Diğer binaların önüne geçmeyen bir tasarıma sahip olması amaçlanan eğitim binalarında, basit bir yaklaşım tercih edilmiş. Dışarıdan gözlemleme imkanı veren, öğrencilere nerede olduğunu hatırlatacak cam cepheli eğitim binalarında, taşıyıcı olarak betonarme tercih edilmiş. Gerekli geniş açıklıklarda çelik kullanılmış.

©santralistanbul

Son olarak santralistanbul’daki Enerji Müzesi, Han Tümertekin imzalı. Kültürel bir kampüs haline dönüştürülen İstanbul’un enerji kaynağı Santral’in türbinlerinin bulunduğu binada oluşturuldu. Ekileyici yapılardan biri olan bu eski bina, mekanik ekipmanlarıyla yapay peyzajı olan bir müze. Yapıya yalnızca müzenin sirkülasyonunu sağlamak için iskele, basamak ve asansörler eklenmiş. Enerji üretim serisinin gözlemlenmesine olanak sağlayan yapı, tamamen eski binayı kullanmış.

©Cemal Emden

Sonuç olarak Santral İstanbul tümüyle eski tesisten kalan ve tasarlamak istenen arasında güçlü bir bağ kurmuş. Oldukça modern olarak kurgulanmış müze yapısı ve eski mimarinin strüktürünü kullanan yaklaşımıyla iki mimari dili harmanlanmış. Müze içerisinde tamamen beton kullanımıyla oluşturulan sadelik ile yenilikçi. Bununla birlikte diğer yapılarda ise eskiyi koruyan, fonksiyonu ve iç dokunuşları ile Haliç tarihine saygılı bir yaklaşım görmek mümkün. Böyle yenilikçi projelerle yeniden keşfedilen Haliç, 19. yüzyılın sonlarından itibaren şanını kaybetmiş olsa da tekrar şehrin merkezlerinden biri haline gelmeye başlıyor.

The post santralistanbul appeared first on Arkitektuel.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi, Çanakkale’nin Büyükhüsun Köyü’nde sakin ve doğa ile iç içe bir yere, Selman ve Süha Bilal isimli iki kardeş tarafından kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Köyün özgün peyzajını ve manzarasını kullanan, Han Tümertekin tarafından tasarlanan yazlık ev, 2004 yılında Ağa Han Mimarlık Ödülü’ne layık görülmüştür. Bu nedenle B2 Evi, Türk mimarisinin önemli yapılarından biridir.

Ağa Han Mimarlık Ödülü : 1977 yılında verilmeye başlanan Ağa Han Mimarlık Ödülü, İslam kültürünü başarıyla yorumlayan çağdaş tasarım, sosyal konut, toplumsal gelişim, restorasyon, yeniden kullanım ve bölgesel koruma projelerini kapsayan mimarlık ürünlerine, Ağa Han Geliştirme Ağı tarafından üç yılda bir verilen bir ödüldür.

Fotoğraf: Cemal Emden

450 kişinin geçimini tarım ile sağladığı bir köye konumlanan Han Tümertekin tasarımı B2 Evi, köy halkının yaşamını, bulunduğu coğrafyanın tarihi geçmişini ve toplumsal gerçeklerini de göz önünde bulundurarak bir tasarım ortaya çıkarmıştır. Proje bu şekilde, eğimli bir araziye kurulmuş bir yazlık ev olmaktan çıkarak, bulunduğu toprakların geçmişini ve kültürünü yansıtan bir mimari manifestoya dönüşüyor. Yalın bir kare prizma hacim olarak kurgulanan B2 Evi, modern tasarımı ile çevredeki geleneksel köy evlerinden mimari olarak farklı bir dil ortaya koyuyor. Ancak, evin yapımında kullanılan malzemeler köyün içerisinden seçilerek ve yerel yapım teknikleri kullanılmış ve böylece evin köy mimarisi ile ortak bir dil geliştirmesi sağlanmıştır.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi’nin sade tasarımının en önemli noktalarından biri de çevresi ile kurduğu ilişki. Bulunduğu yere iat olma hedefindeki B2 Evi, doğası ile bütünleşmiş bir yazlık ev yaratıyor. Ev, mimarisi ile kullanıcılarının yalnızca doğayı ve doğa manzarasını izlemesini değil, onların doğanın bir parçası olmasını sağlamayı hedefliyor. Eğim üzerine kurulan, Büyühüsun Köyü yerel köy evleri gibi evin çevresini duvarlar ile örmeyerek, evin çevresi ile doğrudan ilişki içerisinde olması sağlanmış ve evin dış dünya ile etkileşimi güçlü ve geçirgen tutulmuştur.

Fotoğraf: Cemal Emden

B2 Evi’nin üzerine kurulduğu üçgensel alan, kuzey-güney doğrultusunda 7 metrelik bir eğime sahip. Han Tümertekin tasarımında bu eğimi, yine bölgenin yerel özelliklerinden biri olan teraslama yöntemi ile çözümlüyor. Arazi, aralarında 1.3 metre yükseklik farkı bulunan uzun dikdörtgen teraslara bölünmüş ve B2 Evi’nin, bu teraslar üzerine yerleşmesi sağlanmıştır.

Yapının mimarisindeki sadelik iç düzenlemesinde de görülmekte. Selman ve Süha Bilal kardeşler, yazlık ev olan B2 Evi için oluşacak herhangi bir bakım masrafından kaçınmak üzere  yapının sade ve pratik olmasını istemiş; evin iç mimarisi de bu doğrultuda tasarlanmış. Evin zemin katında büyük bir oturma odası, üst katta ise iki tane yatak odası bulunuyor. İki kat arasındaki sirkülasyon ise yapının dışına konumlandırılmış bir merdiven ile sağlanmaktadır.

Fotoğraf: Cemal Emden

Evin iç mimari programının yalın olabilmesi, yarı-açık mekanlar üreterek ve bu mekanlara ev için gerekli hacimleri konumlandırarak mümkün kılınmış. Banyo, çamaşır odası, küçük bir mutfak ve bir depo alanı gibi mekanlar evin ana hacminin dışında bir yarı-açık mekan üretilerek çözülmüştür. Bu yarı-açık mekanlar dışarıda tasarlanan bir oturma alanına açılıyor. İç mekandaki sadelik, yapının strüktürel anlamda da sade olmasını sağlamış: depreme dayanıklı olarak tasarlanan ev yerel teknoloji ve malzemeler ile inşa ediliyor. Binanın doğu ve batı cepheleri yığma taş bir duvarı çevreleyen iki betonarme yapı elemanından oluşmakta. Bu taşıyıcı sistem kurgusu yapıda çatı seviyesine kadar devam ediyor.

Zemin Kat Planı

Ağa Han Mimarlık Ödülü Jürisi: “B2 Evi, iyilik ve mükemmeliğin yarattığı hissi somutlaştıran tasarımı ile ödüle layık görülmüştür. Yapı,  üzerinde bulunduğu coğrafyaya, çevresindeki evlere ve peyzaja saygı duyan ve içinde bulunduğu toplumun bir parçası olan yeni ve özgün bir tasarımdır. Ev, estetik ve şık tasarımı ile şuan tek başına durmaktadır ancak ilerleyen zamanlarda, aynı yaklaşım ile daha büyük bir ölçekte yeni evler de bu bölgeye eklenebilir….B2 Evi, ufka bakarak düşünceye dalma olgusunu açık ve sade tasarımı ile teşvik etmektedir. Yapı hem geniş bir mimari zenginliği içermekte hem de mimarın bireysel mimari arzusunu yansıtmaktadır. İçerisindeki yaşam ve aktiviteler ile birlikte düşünüldüğünden, ev konuklarını ve çevreden geçen insanları davet eden, toplumun önemli bir parçası olan özel bir mekan kimliğine kavuşmaktadır. Boş olduğunda ise hak ettiği saygıyı görmeye devam edebilecektir.”

The post B2 Evi appeared first on Arkitektuel.