©Onurcan Çakır

Mimar: Onurcan Çakır

Yer: Urla, İzmir, Türkiye

Yapım yılı: 2014-2015

Onurcan Çakır tarafından tasarlanan bir konut projesi olan Barbaros Evi, İzmir’de bulunuyor. İzmir’in Urla ilçesindeki küçük bir köye konumlandırılmış Barbaros Evi, köy taşı ile betonu harmanlayan bir konut tasarımı. Ev, adını bulunduğu köy olan Barbaros Köyü’nden alıyor. Barbaros Köyü, İYTE (İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü) arazisine komşu ve İzmir’in çoğu yerleşkesinin aksine denize kıyısı bulunmayan bir köy. Deniz yerine arazide yaklaşık 16 adet gölet bulunuyor. Barbaros Evi de tasarımında bu göletleri sürecin bir parçası haline getiriyor. Barbaros Evi’nin esas hedefi, bu göletli arazi içinde, doğanın sessiz ve sakinliğini kullanıcısına hissettiren bir yaşam ortamı sunmak. Bu sessizliği evin içine rahatça sağlayabilmek için oldukça yoğun malzemeler olması nedeniyle ses geçirimsizliği yüksek olan beton ve taş kullanılmış. Taş, bir köy evi havası uyandırırken beton kullanımı da hem strüktür hem de konsept olarak mimarın isteklerini karşılayan bir materyal oluyor.

©Onurcan Çakır

Tamamı beton duvarla kaplı bir yatak odası ve taş duvarlarla kaplı 2 yatak odası, mutfak ve yaşam alanından oluşan Barbaros Evi, kompakt ev tasarımı sunuyor. Evin özellikle beton duvarla kaplı odası, akustik anlamda titizlikle çalışılmış bir alan. Beton oda, betonun arkasında taş yünü ve tuğla duvar katmanlaşması, çift pencere ve çift kapı ile kurgulanmış. Böylece odada istenildiğinde dışarıdaki seslerden ve hayattan tamamen izole kalmak mümkün hale getirilmiş. Bu odanın brüt betonu temelde çıplak bırakılan ve ev kotunda teras oluşturan beton yüzeyde de devam ettirilmiş. Binanın geri kalan tüm dış duvarları ise, köyün ustaları tarafından, köyün lokal taşı ile yapılmış. Yine bütün bu duvarların iç yüzeylerinde ısı yalıtım malzemesi ve ikinci bir kat duvar katmanlaşması sayesinde hem ses hem de ısı yalıtımı anlamında yüksek performans sağlanıyor. Böylece evin tasarımında istenen sakin, sessiz, yerine ait hissi yakalanmış.

©Ersen Çörekçi

Barbaros Evi’nde açıklıklar da köyün iklimine göre belirlenmiş. Kışın çok rüzgarlı ve soğuk olan köyde sert esen rüzgar olan poyrazın yönüne göre cephe açıklıkları yerleştirilmiş; evin kuzey cephesi ise tamamen sağır duvarlarla inşa edilmiş. Evin doğu cephesinde ise mümkün olduğunca dar açıklıklar, şerit şeklinde, evin aydınlaması düşünülerek gerekli görülen kısımlara yerleştirilmiş. Ev aydınlanma anlamında aynı zamanda içinde bulunduğu doğayı da kullanıyor. Bahçede ellinin üzerinde kalıcı bitki çeşidi barındıran Barbaros Evi, batıda binadan terasa geçişi sağlayan geniş cam kayar pencerenin önünde bir söğüt ağacına sahip. Söğüt ağacı sayesinde evin yaşam alanı, yaz aylarında gölgede kalıyor; kış aylarında ise söğüdün yapraklarını dökmesiyle güneşin daha çok içeri girmesi sağlanmış oluyor. Böylece söğüt ağacı aynı zamanda iç mekanda yaz-kış ısıl konfor açısından eve olumlu katkıda bulunmuş oluyor.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post Barbaros Evi / Onurcan Çakır appeared first on Arkitektuel.

©ZM Yasa Photography

Jeoloji Mühendisleri Odası İzmir Şubesi (JMO İzmir Şubesi), cephesiyle dikkat çeken bir ofis binası. Dürrin Süer ve Metin Kılıç önderliğinde kurulan M artı D Mimarlık ekibi tarafından tasarlanan yapı, 2017 yılında tamamlanmış. Yapı, İzmir’in önemli merkezlerinden biri olan Alsancak’ta oldukça dar bir sokakta bulunan dar arazisinde, bu araziyi maksimum ölçüde kullanan bir ofis mekanı hedefliyor.

©ZM Yasa Photography

JMO İzmir Şubesi’ni tasarlarken M artı D ekibi, hem sosyal bir alan hem de bir çalışma ortamını bir arada bulundurabilecek bir kurgu üzerine gidiyor. Jeoloji Mühendisleri Odası İzmir Şubesi Yönetim Kurulu’nun ekibi görevlendirmesiyle ortaya çıkan proje için odanın isteği de odanın bürokratik işlerini bu binada yürütebilmek ve üyelerine birbirleriyle etkileşime geçebilecekleri bir ortam sağlamak. Bunun üzerine Alsancak’ın en canlı sokaklarından biri olan Kıbrıs Şehitleri Caddesi’ni dik kesen dar bir sokak üzerindeki arsada ekip kamuya açık alanlar, toplantı ve çalışma mekanlarını bir arada bulunduracak bir yapı kurguluyor.

©ZM Yasa Photography

Yapı için ilk olarak M artı D ekibinden halka açık bir kafe, kütüphane, toplantı ve çalışma mekanlarının bir bütün olarak çalışması doğrultusunda istekte bulunulmuş. Bunun üzerine yalnızca 6,65 metre cephe genişliği ve 15 metre derinliğe sahip arsada bu bütüncül mekan kurgusunu sağlayabilmek için çalışmalara başlanmış. Daha sonra bu bitişik nizamlı, 5 kat imarlı ve yalnızca 428 metrekarelik alandan oluşacak yapı için yönetim kurulu bu bütüncül mekan isteğinden vazgeçmiş ve binanın birbirinden bağımsız katlara sahip bir ofis binası olması istenmiş.

©ZM Yasa Photography

Bağımsız 4 ofis katı ve zeminde yine bağımsız bir kafeteryanın bulunması yönetim kuruluna göre odaya daha esnek bir işletim imkanı sağlıyor. M art D ekibi bu güncel istek doğrultusunda zemin katta tüm yapının girişinden bağımsız bir girişe sahip kafeterya üst katlarda işe tek bir sirkülasyon çekirdeğine bağlı 4 farklı ofis katı tasarlıyor.

Yapının tasarım sürecinin zorluklarından biri de her katın 75 metrekarelik bir alana sahip olması. Bu nedenle bu kısıtlı alanda ekibin en çok dikkat ettiği nokta kullanıcılar için maksimize edilmiş kat kullanımını sağlayabilmek. M artı D bu soruna şöyle bir çözüm getiriyor: sirkülasyon ve servis çekirdeği parselin dar kenarlarından birine yaslamak.

©ZM Yasa Photography

JMO İzmir Şubesi’nin tasarım sürecinde dar parselin getirdiği başka zorluklar da olmuş. Yapının doğal ışık alabilecek, sokakla görsel bağ kurulabilecek tek cephesi kuzey cephesi. Başka bir deyişle aslında kuzey cephesi, M artı D’nin bu yeni ofis binasının imza tasarımında, kütle karakterini de yansıtabilecek tek yüzey. Bu nedenle aslında yapı için önemi büyük. M art D, bu cephede yapı kullanıcılarının mesleklerinden ilham alıyor. Cephe tasarımında topoğrafya ve yüzey ilişkisini referans alarak yapıya kendini gösteren bir rölyef yüzey tasarlıyor. Yapının sembolü olan bu geometrik rölyef cephe, aynı zamanda farklı ışık kırılmalarıyla iç mekanda da gün boyunca dinamik bir etki oluşturuyor.

©ZM Yasa Photography

M artı D ekibi JMO İzmir Şubesi projeleri için: “Her binanın bir öyküsü vardır, başlarken de sonrasında yaşarken de. Aslında tasarlamak bir müdahale ve var etme öyküsüdür. Müdahaledir çünkü ‘yeni’ konumlandığı yeri değiştirir, dönüştürür. Bu kimi zaman sessizce, usul usul olur kimi zaman bağıra çağıra gelir oturur. Başlarken kullanıcısının, talep edenin, işverenin hayalleri, istekleri vardır ki yapının bunları karşılamasını bekler. Mimar da bu istekleri, verileri kurgular, tasarlar.” diyor.

The post JMO İzmir Şubesi appeared first on Arkitektuel.

©Nil Karacaoğlu

Yeşilova Höyüğü Ziyaretçi Merkezi, SCRA Mimarlık ve DIST Mimarlk işbirliğiyle tasarlanan bir proje. Proje, Bornova Belediyesi tarafından İzmir, Bornova’da bulunan Yeşilova Höyüğü isimli arkeolojik kazı alanı için düzenlenen yarışma sonucu ortaya çıkmış. 2010 yılında açılan proje yarışması sonucu 1.lik Ödülü’nü kazanan Evren Başbuğ ve ekibinin ( Studio Evren Başbuğ – steb) tasarımı, 2012 yılında inşa edilmeye başlanmış ve 2014 yılında tamamlanmış.

©Evren Başbuğ

*Metin, SCRA Mimarlık sitesinden alınmıştır (metine buradan ulaşabilirsiniz). Yeşilova Höyüğü Ziyaretçi Merkezi ve Kazı Evi yapılarının tasarımı ele alınırken arazinin kendi iç bölüntülenmesinden doğan veriler öncelikli olarak tasarıma yön verdi. Arkeolojik kazı alanı ve proje alanı arasındaki çizgisel, sıralı ve geçişken durum eldeki programın yorumlanma biçiminde etkili oldu. İki komşu alanın beraber tanımladıkları “sınır”, programın yapısallaşması aşamasında bir duvar etkisi ile güçlendirildi. Bu duvar hem birbirinden farklı iki alanı (Arkeolojik Kazı Alanı ve Ziyaretçi Merkezi Proje Alanı) ayırıcı, hem de birbirinden beslenen iki işlevi (kazı ve sergileme) birbiriyle ilişkilendirerek bağlayıcı bir şekilde ele alındı.

©Evren Başbuğ

Kullanıcının algı ölçeğine göre kısmen yapının kendisiyle kısmen de sadece yapının dış çeperiyle tanımlanabilen bu “duvar”, bütün işlevsel ve durumsal meşruluğunun ötesinde birbirinden yaklaşık 9000 yıllık bir zaman farkıyla ayrılan iki kültür katmanı (Neolitik kültür ve günümüz kültürü) arasında konumlandırılmış hem bir ayraç, hem de bir bağlaç olarak anlamlandırıldı. Bu metaforik tanım hem yapının kullanıcıyla kurduğu çok yönlü ilişkide, hem yapının form ve malzeme seçimlerinde, hem de programın kurgulanışında arka planda bir tasarım kriteri olarak gözetildi.

©Evren Başbuğ

Alan Kullanımı; Proje alanı içinde program temelde 3 farklı fonksiyonu barındıran birbiriyle ilişkili 3 ayrık blok şeklinde ele alındı. Bunlar; uzun ve yüksek Ziyaretçi Merkezi bloğu, görece kısa ve alçak Kazı Evi bloğu, ve ziyaretçi merkezi ile kazı alanı arasında bir geçiş fonksiyonu üstlenen ara blok. Gerek yakın gelecekte arkeolojik kazı alanı için öngörülen yayılım tahminleri, gerekse kurgulanan “duvar” metaforunun kullanıcıya sunacağı deneyimin etkisinin artırılması gibi etkenler, yapının yönlenme kararlarında etkili oldu.

Hali hazırda herhangi bir kentsel donatıdan yoksun olan, ancak bölgeye ait imar planına göre belki de alana ve yapıya yaklaşım için ana aks olarak algılanabilecek kuzeybatı yönüne yönlenmek yerine, ziyaretçi yaklaşımı aksi yönden (güneydoğu) kurularak yaşanacak deneyimin olabildiğince kentsel dış etkenlerden (gürültü, kalabalık, vs.) izole edilmesi düşünüldü. 

©Nida Bilgen

Alanda çalışacak arkeologlar tarafından kullanılacak mekanları barındıran Kazı Evi fonksiyonu ise çevre kentsel donatıyla daha yakın ilişkiler kurabileceği biçimde kuzeybatı yönünde çözüldü. Ziyaretçi Merkezi ve Kazı Evi’nin hem işlevsel hem de mekansal olarak birbirleriyle “mafsal” oluşturacak biçimde konumlandırılmaları sayesinde bir ortak dış mekan oluşturuldu. Yeşilova Höyüğü Ziyaretçi Merkezi’yle doğrudan ilişkili olan ara blok ise hem kullanıcıların sergi ve alan gezisi sonrası vakit geçirebilecekleri dinlenme ve yeme-içme işlevlerini hem de ilköğretim öğrencileri için hazırlanacak zaman yolculuğu deneyiminin hazırlık işlevlerini barındırıyor. Aynı zamanda kullanıcılara açık sergi alanlarının olduğu plazaya ve doğrudan kazı alanına erişilebilecekleri alternatifler de sunuyor.

Program Diyagramı

İşlev Diyagramı; Yapı temelde 4 farklı tip kullanıcıya hitap ediyor. Bunlar eğitim amaçlı alana getirilen ilköğretim öğrencilerinden oluşan kafileler, yerleşmeyi ve sergileri görmeye gelecek olan ziyaretçiler, alanda her gün (yazın) çalışacak arkeologlar, onlara bağlı kazı ekipleri ve son olarak ziyaretçi merkezi yönetiminde görevli personel. Otobüslerle gelecek kafileler için Yaklaşma Alanı sınırları içinde bir plaza düşünüldü. Burada ilk bilgilendirmeyi alan kafilelerin daha sonra duvar boyunca yürüyerek otoparktan yapıya yaklaşacak ziyaretçiler gibi plaza tarafındaki ana girişi kullanarak Ziyaretçi Merkezi’ne girmeleri düşünüldü. Yapının giriş fuayesinde yeniden toplanan ziyaretçiler kendi programlarının durumuna göre fuayeden zemin kattaki toplantı salonuna, üst kattaki sergi salonlarına ya da doğrudan zaman yolculuğu hazırlık mekanlarından geçerek neolitik köye geçebiliyorlar. Daimi ve geçici sergi salonlarının arasında kullanıcıların kazı alanını izleyebilecekleri bir seyir terası tasarlandı.

©Nida Bilgen

İlerleyen aşamalarda bu terasın kazı alanının içine doğru bir balkon gibi uzatılması ve kullanıcıların bir rampayla kazının sürdüğü açmaların seviyesine indirilmeleri öngörüldü. Buradan sonra kazı alanının o anki durumuna göre kazı müdürü tarafından belirlenecek bir rotada gezilerine devam etmeleri düşünüldü. Gezi sonrası tekrar fuayeye dönen ziyaretçilerin isterlerse kafede isterlerse plazada vakit geçirebilmeleri öngörüldü.

Yapıyla her gün ilişki kuracak kazı ekibi ve yönetim personeli için Kazı Evi ve Ziyaretçi Merkezi bloklarının ara kesitinden ayrı bir giriş holü tasarlandı. Yönetim birimleri sergi holüne hakim bir asma kat üzerinde açık ofis şeklinde tasarlandı.Kazı ekiplerinin atölye çalışmaları için ise yüksek tavanlı geniş ve yarı açık bir hacim oluşturuldu. Bu hacmin istenildiği takdirde dış avluyla doğrudan ilişki kurabilmesi sağlandı.

Yapısal Sistem Diyagramı

Malzeme Seçimi ve Yapı Sistemi; Bloklar için çok temel bir form olan kırma çatı formu fazlalıklarından arındırılarak stilize edildi ve saf bir görünüm almaları sağlandı. Güney yönündeki yan ve üst cidarlar masif (Çelik çerçeve destekli özel dokulu betonarme kaplama), kuzey yönündeki yan ve üst cidarlar ise yarı geçirgen (çelik destekli profilit cam kaplama) şekilde ele alındı. Bu şekilde iç mekanlarda ferah ve aydınlık hacimler elde edildi. Aynı zamanda ışığı difuze eden yarı geçirgen malzeme profilit (ya da türevleri) ve tavandaki açılabilir modüllerin sağladığı hava sirkülasyonu sayesinde hacimlerde oluşabilecek sera etkisi önlendi. Bu form ve doku tercihleriyle yapılara özel ve ayrıştırıcı bir karakter kazandırılmak istendi. Benzer bir sistem arkeolojik kazı alanı üst örtüsü formunda da kullanıldı. Üzeri kapanması öngörülen alana ek olarak ikinci bir kapalı modül önerildi. Bu örtü sistemi prensip bir öneri olup ilerleyen aşamalarda kazının durumuna göre sistemin detaylandırılıp revize edilerek tekrar ele alınması düşünüldü.

©Evren Başbuğ

Meşale; Yakın çevredeki höyükler için ortak bir yapısal eleman olarak bir “meşale” tasarlandı. Her bir höyüğün diğerleriyle en azından görsel olarak iletişim kurabilmesi için höyüklerin ait oldukları çağın ruhunu da en iyi biçimde yansıttığı düşünülen “ateş” seçildi. Gece ya da özel günlerde yakılacak dev meşaleler ile 3 höyük arasında görsel bir bağ kurulması öngörüldü.

The post Yeşilova Höyüğü Ziyaretçi Merkezi appeared first on Arkitektuel.

©Cemal Emden

2016 yılında İzmir Bademli’de tamamlanmış olan Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi, Haluk ve Derya Angelos çifti için Han Tümertekin tarafından tasarlanmış. Tesisin amacı geleneksel yöntemlerle zeytinyağı üreten bir tesis olmak. Yapıda mimari kararları etkileyen en önemli etkenler de dolayısıyla ‘zeytinyağının geleneksel üretim süreci’ etrafında toplanmış.

©Cemal Emden

Ege Denizi’nin kıyısında, İzmir’in kuzeyinde 250.000 metrekarelik bir alanda zeytin ağaçlarının ortasında konumlandırılmış kompleksin içinde üretim tesisi, konuk evi ve satış dükkanı yer alıyor. Tipik Ege peyzajına sahip arazisinde, deniz manzarası, zeytin ağacı ve taş yapı birlikteliğini oldukça etkili bir dilde kurgulamış Mimarlar ve Han Tümertekin ofisi. Tasarım stratejisini anlatırken de şu soruyu soruyor Han Tümertekin: ‘’Endüstriyel bir bina peyzajla nasıl demirlenir?’’.

©Cemal Emden

Türk mimarisinin esaslarından da izler görebileceğimiz Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde, müşterilerin isteği üzerine, pompa kullanılmadan yağ elde etme fikriyle yola çıkıldı. Bu nedenle zeytinlerin üretim aşamasının en başında aynı yerde preslenmesi gerekiyordu. Üretim sürecinde zeytinlerin kendi ağırlıklarıyla kayıp daha aşağı bir kotta toplanması ve üretim sürecinin sonunda şişelenmiş olan zeytinyağlarının kamyonlarla kolayca alanı terk etmesi senaryosuna uygun topografyayı oluşturmak istedi Han Tümertekin ve ekibi. Senaryoya hizmet edecek ve güçlü kesitsel ilişkiler kuracak bu yeni topoğrafya yapımında mevcut bitki örtüsüne ve zeytin ağaçlarına zarar vermeyecek bir konum seçilmiş.

©Cemal Emden

Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi genel olarak taş ile dodurulmuş çelik bir çerçeveden meydana geliyor. Çıplak beton, galvanizli çelik ve doğal taşın kullanıldığı tesiste bu malzemelerin seçilme nedeni binayı bakım gerektirmeyen bir hale getirmek ve yerli üretimden malzemeler sağlayabilmek. Çelik dışında her materyal lokal olarak temin edilmiş.

Bunun yanında yapımda emeği geçecek kişilerin yerel insan gücünden olması hedeflenmiş. Burada asıl amaç bu bölgedeki işçilerin endüstrileşmiş yapım teknik yeteneklerini arttırmak. Bahsettiğimiz bu iki yaklaşım tasarımın süreciyle birlikte sürdürebilir olmasını sağlayan önemli kararlar.

©Cemal Emden

Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde yapıların tümünü planlarken oluşturulan vaziyet planında amaç alana yaklaşımdan itibaren kademeli olarak kamusaldan özele dönen bir şema ortaya çıkarmak olmuş. Kamusal alan olarak dükkan; özel alan olarak da konuk evi barındıran projede, üretim tesisinin ise bu iki alanın ortasındaki yarı kamusal yarı özel bir alan olarak nitelendirildiği söylenebilir.

©Cemal Emden

Farklı açık, yarı açık alanlar yaratan Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi’nde, strüktür bu alanların etrafında şekillendirilmiş ve gerekli olan gölgeleme ve iklimsel konfora katkı sağlayacak öge olarak eğimli çatılar kullanılmış. İçerideki tüm fonksiyonlar bahsedilen bu bakır çatı sistemi ile örtülmüş.

©Cemal Emden

Mimarlar ve Han tümertekin imzalı proje aynı zamanda AB Çağdaş Mimarlık Ödülü olarak bilinen 2017 Mies van der Rohe Ödülü‘nde ön seçim listesine giren 40 proje arasına girmiştir.

The post Angelos Organik Zeytinyağı Tesisi appeared first on Arkitektuel.