© Iwan Baan

Diller Scofidio + Renfro tarafından tasarlanan ve 2019 yılında tamamlanan The Shed, New York’un yeni kültür odaklarından bir tanesi. Yapı tamamen gönüllü amaçlar ile tüm disiplinlerden sanat eserlerini toplamayı ve farklı kesimlerden insanlar ile buluşturmayı amaçlayan bir kurumun merkezi. Bloomberg Binası olarak da adlandırılan yapı Hudson Nehri’nin kıyısında, Heatherwick Studio tarafından tasarlanan Vessel’in hemen yanında yer alıyor.

© Iwan Baan

The Shed, mimari olarak sanatçıların tüm isteklerini karşılayabilecek bir yapı olarak tasarlanmış. Toplam sekiz katlı merkezde iki kat galeri alanı, Griffin sahnesi adı verilen çok amaçlı bir tiyatro salonu ve prova alanları, yerel sanatçılar için çalışma alanları ve bir etkinlik alanına sahip olan Tisch Skylights bulunuyor.

© Iwan Baan

Tasarımın en dikkat çekici özelliği ise The McCourt. Yapının üzerini kaplayan ETFE kabuk, zeminde bulunan raylar ile binanın yanındaki meydana doğru hareket ederek geniş çaplı performansların gerçekleşebileceği, enstalasyonların ve etkinliklerin yer alabileceği büyük bir yarı kapalı alan oluşturuyor. 37 metre yüksekliğindeki bu kabuk çelik diagrid sistemden oluşuyor. Tamamı yarı saydam teflon bazlı bir polimer olan ETFE (tetrafluoroethylene) ile kaplanan kabuk bir cam malzemenin sağlayabileceği termal yalıtım değerlerine sahip. Uzunluğu kimi noktalarda 21 metreye kadar çıkan üçgen ETFE birimler şu ana kadar üretilen en büyük ETFE paneller.

© Timothy Schenck

Elizabeth Diller, 3 Nisan 2019’da, The Shed’in açılış töreninde yapıyı şu sözler ile anlatmış: “Yapı boyut ve istek ölçeğinde değişebilecek kadar esnek olmalıydı. Ancak esnek olurken jenerikten kabullerden de kaçmalıydı. Yeni bir grup sanatçı gelecek ve binayı bizim bile hayal etmediğimiz yeni şekillerde kullanacak. Sanatçılar geldikçe tasarımı değiştirecekler ve yapacak pek çok yeni şey bulacaklar.”

The Shed, esneklik ve çok amaçlılık göz önünde bulundurularak tasarlanmış bir sanat merkezi. Yapının açık strüktürel sistemi, gelecekteki sanatın ve sanatçıların ihtiyaç duyabileceği ölçek, medya ve teknoloji değişimlerine ayak uydurabilecek bir karaktere sahip. Kabuğun kinetik sisteminde New York High Line’ından ve West Side Rail Yard’dan ilham alınmış. Tren yollarında ve limanlarda kullanılan gezer vinçlerde kullanılan bir ray sistemi kullanılmış.

© Timothy Schenck

Diller Scofidio + Renfro’nun önem verdiği bir diğer nokta ise yeni sanat merkezinin sürdürülebilir ve doğa dostu bir mimari karaktere sahip olması. LEED Silver sertifikasına sahip olan The Shed, New York enerji korunumu koşullarının %25 altına inmeyi başarmış. Tasarlanan kabuk, hareket etmediği durumlarda binanın içi için büyük bir yalıtım malzemesi olarak görev yapıyor.

*ETFE, yalıtımlı cam, betonarme ve çelik kullanılarak inşa edilen The Shed ile ilgili detaylı bilgiye ve strüktürel görsellere Diller Scofidio + Renfro’nun websitesi üzerinden ulaşabilirsiniz.

The post The Shed appeared first on Arkitektuel.

© Alan Karchmer

Valencia Opera Evi (Palau de les Arts Reina Sofía), Santiago Calatrava tarafından tasarlanan bir kültür ve sanat merkezi. Valencia şehrinin en görkemli yapılarından biri olması amacıyla başlanan proje için Valencia doğumlu dünyaca ünlü mimar Santiago Calatrava görevlendirilmiş. Calatrava’nın tasarımına 1995 yılında başladığı Valencia Opera Evi 2005 yılında tamamlanmış.

© Palladium Photodesign

Valencia Opera Evi, Sanat ve Bilim Şehri olarak çevrilebilecek City of Arts and Science kompleksinin son parçası. Kompleks, Turia Nehri’nin kuru bir yatağı üzerindeki 348,000 metre karelik bir alan üzerinde bulunuyor. Opera evi kompleksin batı ucunda yer alıyor. Bu kompleks aynı zamanda bir Planetarium’a ve Bilim Müzesi’ne sahip. Valencia eski şehir merkezi ile kıyı yerleşimi olan Nazaret bölgesinin tam ortasında bulunan yeni kültür merkezi, şehir merkezini kıyı yerleşimleri ile birleştirmeyi ve şehre dinamik bir yeni odak noktası kazandırmayı amaçlıyor.

© Alan Karchmer

Calatrava’nın tasarımı şehirde hem büyük bir performans sanatları merkezi işlevi görüyor hem de Valencia’nın dinamik kimliğini yansıtan kentsel bir ikon görevi üstleniyor. Opera, bale ve müzik dinletilerinin sahneleneceği 1,706 kişilik bir oditoryum, 380 kişilik bir oda müziği sahnesi, en gelişmiş ekipmanlar ile donatılmış 1,520 kişilik bir film salonu Valencia Opera Evi’nin ana binasının içinde bulunuyor. Ana hacmin yanına yerleştirilen ikinci yapıda ise deneysel tiyatro ve dans gösterileri için ayrılan 400 kişilik bir tiyatro sahnesi ve sanat eserlerinin sergilendiği galeri alanları bulunuyor.

Calatrava, tasarladığı opera evinin kültürel önemini vurgulamak amacıyla tasarımında anıtsallığa önem vermiş. Yapıya formunu rastgele hacimlerin iki simetrik kesik beton kabuk altında bir araya gelmesi veriyor. Oluşan kütlenin en üstünde ise çelik kıvrımlı bir plaka bir taç gibi yapının en üstünde duruyor ve hacme son şeklini veriyor. Yapının dış kabuğu, kütlelerin üzerindeki açık performans alanları için akustik bir duvar işlevi görüyor.

© Alan Karchmer

Yapıyı saran kabuk, hacimlerin üzerindeki terasların ve salonların üstünü örtüyor. Kabuğun altındaki hacimler konsol çıkan yatay bir promenad ile çevrilmiş. Opera evinin ana oditoryumu akustik performansı arttırmak amacıyla ikinci bir kabuk şeklinde tasarlanmış ve ana hacmin çekirdek kısmına entegre edilmiş. Bu çekirdekte aynı zamanda oditoryumun sahnesinin taşınmasını/değiştirilmesini sağlayan teknik elemanlar bulunuyor. Oda müziği salonunun üzerinde ise tamanen camla kaplı, ses yalıtımı sağlanmış bir prova odası tasarlanmış. Santiago Calatrava, yapının merkezi alanlarına kendi tasarladığı kalıcı enstalasyonları yerleştirmiş.

Kesit

Valencia Opera Evi’nin kimliğini oluşturan beton kabuk, altında ve üzerinde pek çok mekan oluşmasını sağlıyor. Kompleks üzerindeki farklı oditoryumlara ulaşım bu kabuğun çevrelediği yollar ile sağlanırken, yapının dışında bahçe teraslar, kafeler ve restoranlar var. Bu mekanlar promenad balkonları, merdivenler ve asansörler ile birbirine bağlanmış durumda. Aynı zamanda Valencia Opera Evi kamunun kullanımına tamamen açık bir yapı. Yalnızca performans salonlarına girerken bilete ihtiyaç duyuluyor. Böylece şehirdeki herkes bu kamusal yapıyı deneyimleyebiliyor.

The post Valencia Opera Binası appeared first on Arkitektuel.

Çin’in Moğolistan sınırına yakın bir bölgesinde bulunan Ordos şehri için 2005 yılında yeni bir imar planı çıkarıldı. 1.5 milyon nüfuslu Ordos, 2012 yılında BBC tarafından ‘Çin’in en büyük hayalet şehri’ olarak tanımlanıyordu. Yerel yönetim, şehrin bu hayalet algısından kurtulması adına tasarladığı yeni imar planı çerçevesinde, şehre yeni bir müze yapılmasını istedi. MAD Architects’in tasarladığı Ordos Müzesi, şehrin yeni simgesi olarak kentin kimliğini değiştirmeyi amaçlamaktadır.

© Shu He

Ordos Müzesi, Buckminster Fuller’ın jeodezik kubbelerinden yola çıkılarak tasarlanmıştır. Yapının Çin’in zorlu kış şartlarına ve kum fırtınalarına dayanabilmesi adına, MAD tarafından metalik bir kabuk önerilmiştir. Bu organik kabuk, yapının tamamını sararak binaya kompaktlık kazandırmaktadır.

Binanın iç mimarisi, yukarıdan ışık alan havadar bir mağaraya benzetilmiştir. Binanın girişi galeriler ve sergi alanı arasında bir boşluk tanımlamaktadır. Bu boşluk, yapının çatısındaki açıklıklar tarafından aydınlanmakta ve iki alan arasındaki ulaşım köprüler ile sağlanmaktadır. Yapının içine yerleştirilmiş, doğal ışık alan bahçe ise, binanın içindeki ofis ve araştırma alanları için güzel bir çalışma ortamı sağlamaktadır.

© Shu He

Toplam 27,760 metre karelik bir alan üzerine yerleşen müze binasının organik kabuk şekli, 40 metreye dek yükselmektedir. MAD Architects, yapının mimarisini ‘tanıdık ancak bağımsız’ olarak tanımlamaktadır. “Ordos Müzesi ya çölün üzerine başka bir gezegenden gelmiş ya da tarih boyunca zaten oradaymış gibi.”

© Shu He

Her ne kadar müze sıra dışı bir forma sahip olsa da, binanın iç mimari çözümleri sayesinde olabildiğince kullanışlı iç mekanlar üretilmiş. Organik, kavisli dış kabuğun içinde siyah ve beyaz bir iç mimari tercih edilmiş. Mekanları olabildiğince efektif kullanabilmek adına bazı iç mekanlar havada durmaktadır.

© Shu He

Müze, çok büyük açık iç mekanlar bulundurmaktadır. Plan düzleminin ortasına yerleştirilmiş büyük merkezi açıklıklar şekil değiştirerek galeri alanlarını oluşturmaktadır. Yapının organik tavrı iç mimarisine de yansımıştır. Müzenin cephesindeki açıklıklar bile sıra dışı ve beklenmediktir.

Kesit

Ordos şehrini geliştirmek adına önceden planlanan bazı dönüşüm projeleri ekonomik nedenler yüzünden başarılı olamamıştır. Ai Weiwei ve Herzog & de Meuron gibi bazı ünlü mimarlık ofislerinin de tasarımlarının aralarında bulunduğu projeler ya gecikmiş ya da tamamlanamamıştır. Ancak Ordos Müzesi, bu projelerin aksine planlanan zamanda, önemli bir sorun olmadan tamamlanabilmiştir.

© Shu He

The post Ordos Müzesi appeared first on Arkitektuel.