Genel Görünüm

Mimar: Carlo Ratto Associati + Italo Rota

Proje Ekibi: CRA-Carlo Ratti Associati ve Italo Rota (Tasarım), Humanitas Research Hospital (Medikal Mühendislik), Policlinico di Milano (Medikal Danışmanlık), Jacobs / Alberto Riva (Masterplan Tasarımı, Konstrüksiyon, Lojistik Servis ve Danışmanlık), MIT Senseable City Lab (Araştırma), Studio FM Milano (Görsel Kimlik ve Grafik Tasarım), Squint/Opera (Dijitl Medya), IEC Engineering / Fulvio Sabato (Güvenlik ve Sertifikasyonlar), Alex Neame of Team Rubicon UK (Lojistik), Ivan Pavanello of Projema (MEP), Dr. Maurizio Lanfranco of Ospedale Cottolengo (Medikal Danışmanlık)

Yapım yılı: 2020

İtalyan mimarlar Carlo Ratti ve Italo Rota koronavirüsle savaşan hastanelere eknebilecek yoğun bakım kapsülleri tasarladı. Ratti ve Rota konteynırlardan oluşturdukları kapsülleri, tüm dünyayı etkisi altına alan salgından etkilenen binlerce hastaya yetmeyen hastane kapasitelerine katkı sağlıyor. Conneted Units for Respiratory Ailments (Solunum Hastalıkları Birimleri), kısacası CURA (aynı zamanda “cure” yani “tedavi anlamına gelen sözcüğün de latincesi), salgını çok ağır geçiren ve sağlık sistemi çökerten sayıda çok hastaya sahip olan İtalya’nın yoğun bakım kapasitesini arttırmayı hedefliyor. 

Kapsül İçi

CURA’yı tasarlayan ekip: “Tasarımımızda amaç, bu modüllerin dünyanın dört bir yanındaki şehirlere hızlı bir şekilde ulaştırılabilmesi ve oradaki hastanelerin yoğun bakım ünitesi eksikliğine, ve dolayısıyla hastalığın yayılmasına, hızlı bir şekilde yanıt verebilmesi.” Ekibin tasarladığı ilk prototip, geçtiğimiz hafta Milano’da bir hastanede inşa edilmeye başlanmış -Milano, İtalya’da en çok koronavirüs vakasının görüldüğü şehirlerden biri. Carlo Ratti Associati stüdyosu, Italo Rota ve mühendislik ekibi Jacobs ile dijital tasarım ekibi Squint/Opera işbirliğiyle tasarlanan CURA, bu modül ile başlayıp tüm dünya çevresindeki hastanelere bu modüller ile destek verebilecek bir girişime haline gelmiş.

CURA Konteynırı

CURA, temelde hızlı bir şekilde yerleştirilebilecek geçici bir strüktür. Bu anlamda ekip mantık olarak CURA’yı geleneksel hastane çadırlarına benzetiyor. Bu bağlamda CURA’nın en büyük farkı, yüksek virüsün yayılmasını önlemek için yüksek seviyede biyo-muhafaza sağlayacak şekilde tasarlanmış olması. CURA ekibi modül taarımı için ”Üniteler bir hastane çadırı kadar hızlı monte edilebilir, ancak negatif basınçlı biyo-muhafaza sayesinde bir izolasyon koğuşu kadar güvenli olabilir.” diyor. Yeniden kullanılan 6.1 metre uzunluğundaki nakliye konteynırlarının içine inşa edilen ünitelerde, negatif basınç oluşturan bir havalandırma sistemi bulunuyor. Kontamine havanın kaçmasını önlemek için hastanelerde ve laboratuvarlarda kullanılan bu yaygın teknikle CURA, Airborne Infection Isolation Rooms (Havadaki Enfeksiyonu Yalıtan Odalar), kısacası AIIR’ın standartlarına uyacak şekilde tasarlanmış.

Aksonometrik Kesit

Biyo-kontrollü her bir ünite, iki koronavirüs Covid-19 yoğun bakım hastasını desteklemek için gereken tüm tıbbi ekipmanı içerecek şekilde kurgulanmış. Bu birimlerinde her biri tek bir birim olarak çalışabilir veya daha büyük, daha çok yataklı kurulumlar oluşturmak için çeşitli yapılandırmalarla bir yapının, bir hastanenin parçası olacak şekilde yapıya bağlanabilir. Tasarımcılar CURA kapsüllerinin mevcut hastanelerin yanına, örneğin otopark gibi alanlara yerleştirilerek yoğun bakım kapasitesinin artırılmasını veya birden çok kapsülün birleşmesiyle saha hastaneleri olarak kullanılmasını öngörüyor.

Kesit

CURA ekibi tasarımlarının ana fikrini ”Son haftalarda, Çin’den İtalya, İspanya, İngiltere ve ABD’ye Covid-19’dan en fazla etkilenen ülkelerdeki hastaneler, yoğun solunum yolu hastalıkları olan hasta sayısının artması nedeniyle yoğun bakım kapasitelerini arttırmaya uğraşıyor…Bu salgının evrimi ne olursa olsun, önümüzdeki birkaç ay içinde uluslararası alanda daha fazla yoğun bakım ünitesine ihtiyaç duyulacağı kesin.” şeklinde açıklıyor. CURA da tam bu nokta için devreye girecek bir sağlık modülü kurguluyor.

CURA Hastane Eklentisi

Ekip, mevcut koronavirüs pandemisine ve bu pandeminin dünyadaki ülkelerde yoğun bakım ünitelerine getirdiği büyük yüke yanıt olarak CURA’yı yaratıyor. Dünya çapında günde 300.000’den fazla insana yayılan koronavirüse karşı CURA, saha hastanelerinin tasarımında mevcut çözümlerin verimliliğini artırmayı ve bu çözümleri mevcut pandemiye uyarlama hedefinde.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post CURA / Carlo Ratti Associati + Italo Rota appeared first on Arkitektuel.

© Whitaker Studio

Kaliforniya eyaletinde dağlık bir arazide bulunan Joshua Hill Evi (Joshua Hill Residence) Londra tabanlı tasarım ofisi Whitaker Studio tarafından tasarlanmış. James Whitaker, bu projeyi orijinal olarak Almanya’da dağlık bir bölgede inşa edilmek üzere tasarlamış ancak proje gerçeğe dönüşememiş. Ancak Whitaker’ın Los Angeles’ta yaşayan ve film endüstrisinde çalışan müşterilerinin isteği üzerine Almanya’da inşa edilemeyen proje Kaliforniya dağlarının eteklerinde hayat bulacak.

© Whitaker Studio

Joshua Hill Evi, adını proje alanının üzerinde bulunduğu Joshua Hill Doğal Parkı’ndan alıyor. Proje, Güney Kaliforniya’da bulunan ve Los Angeles’a arabayla üç saat mesafede bulunan bu doğal parkta 36 hektarlık bir alan üzerine yerleşecek.

© Whitaker Studio

Evin ‘yıldız yağmuru’ şeklindeki formu farklı boyutlardaki konteynerların değişik açılarla bir araya gelmesiyle oluşuyor. Her bir konteyner çevredeki çöl peyzajını evin içine taşıyacak şekilde yerleştirilmiş. Farklı açılarla çevredeki manzaraya yönelen konteynerlar hem eşsiz birer ‘bakış penceresi’ oluşturuyor hem de evin içindeki mahremiyeti koruyor.

Toplam 200 metre karelik bir alan üzerine oturan Joshua Hill Evi betonarme ayaklar üzerinde duruyor ve evin zemininin toprak ile teması bulunmuyor. Tamamen parlak beyaz bir boya ile boyanan ev içinde üç adet en-suite yatak odası, geniş bir salon, mutfak ve bir garaj bulunduruyor. Garajın üstüne yerleştirilen solar paneller sayesinde ev güçlü çöl güneşini avantaja çeviriyor.

© Whitaker Studio

Joshua Hill Evi’nin kristale benzer çok açılı formu evin iç atmosferini de oldukça etkiliyor. Yapının dış cephesindeki parlak beyaz karakter evin iç tasarımına da taşınmış durumda. Evin içinde beton zemin döşemesi, tamamen beyaz duvarlar ve minimal dekorlar tercih edilmiş. Mobilya olarak ise sade ahşap oturma elemları ve İngiliz-İsrailli tasarımcı Ron Arad’ın tasarladığı Misfits oturma takımı kullanılmış.

The post Joshua Hill Evi appeared first on Arkitektuel.

© Dave Southwood

LOT-EK tarafından tasarlanan Drivelines Stüdyoları, sürdürülebilir ve düşük bütçeli konut projelerine yeni bir bakış açısı kazandıran bir tasarım. Yapı, Güney Afrika’nın en büyük şehri olan Johannesburg’un Maboneng bölgesinde yer alıyor. Proje, Güney Afrika’da gerçekleşen ırk ayrımı (apartheid) sonrası yeni jenerasyonun şehir merkezini yeni kentsel yaşam modelleri üreterek yenileme sürecinin bir parçası.

© Dave Southwood

Drivelines Stüdyoları üçgen bir arazi üzerine yerleştirilmiş iki konut bloğundan oluşuyor. İki dikdörtgensel hacim, dar bir açıyla birbirlerine değiyor ve aralarında açık bir iç avlu oluşturuyor. Bu sayede yapı, sokak kotundan bakıldığında devasa bir billboard izlenimi veriyor. Bu etkiyi güçlendirmek için blokların sokağa bakan cepheleri tamamen düz ve keskin bırakılmış. Avluya bakan iç cephelere ise yapının sirkülasyonunu sağlayan merdivenler, asansörler ve farklı kotları birbirine bağlayan köprüler yerleştirilmiş.

© Dave Southwood

Modüler bir yapısı olan Drivelines Stüdyoları toplam 140 geri dönüştürülmüş konteynerin bir araya gelmesiyle oluşuyor. Yapıda kullanılacak yeşil ve mavi konteynerler renklerine göre seçilmiş ve bir daha boyanmamışlar. Konteynerlerin üzerindeki, yüzeyin köşesinden merkezine kadar uzanan geniş diyagonal açıklıklar her bir birimin içine ışık almasını sağlayan birer pencere işlevi görüyor. Bu açıklıkların cephede düzenli bir örüntü şeklinde tekrar ettirilmesi yapıya özgün bir karakter kazandırıyor.

© Dave Southwood

Yapının zemin katı farklı fonksiyonları bir arada bulunduruyor. Albertina Sisulu caddesine bakan cephede zemin katlar dükkan olarak kullanılırken, yapının arka kısmına doğru konut birimleri olarak kullanılıyor. Ayrıca zemin katta kompleksin sakinlerinin kullanımına ayrılmış özel bir avlu ve bir havuz da bulunuyor. 6 katlı yapının diğer katlarının tamamını farklı boyutlardaki konut birimleri oluşturuyor. Büyüklükleri 28 metre kare ile 58 metre kare arasında değişen birimlerin her biri açık plan şemasına sahip ve her bir birimin yapının iç avlusu ile bir bağlantısı var.

© Dave Southwood

Drivelines Stüdyoları, mimari olarak çok özgün ve yenilikçi bir tasarıma sahip olmayabilir. Ancak yapı, sosyal niteliği ve içinde bulunduğu coğrafi ve tarihi konjonktür göz önüne alındığında oldukça proaktif bir tasarım. Proje, bulunduğu bölgenin yeni bir kimlik kazanmasını sağlayacak öncül etkenlerden biri.

The post Drivelines Stüdyoları appeared first on Arkitektuel.

© Laurent de Carniere

Bjarke Ingels Group (BIG) tarafından tasarlanan Urban Rigger, Kopenhag’daki öğrenci nüfusuna yönelik geliştirilen yenilikçi bir konut prototipi. Özellikle geçtiğimiz yıllar boyunca eğitim için Danimarka’ya başvuran öğrenci sayısında büyük bir artış var. Bu öğrencilerin büyük bir kısmı ise başkent Kopenhag’ı tercih ediyor. BIG, bu artışın beraberinde getirdiği yerleşim yeri ihtiyacını kendilerine has bir mimari çözüm ile yeniden şekillendirmeyi amaçlamış. Urban Rigger, böylesine bir kaygının sonuç ürünü.

© Laurent de Carniere

Kopenhag’ın liman kısmı, her ne kadar şehrin göbeğinde bulunsa da şehrin geri kalanına kıyasla daha kullanılmayan ve geride kalmış bir yerleşim yeri. BIG, Urban Rigger ile şehrin liman bölgesindeki koşullara göre optimize edilmiş bir yapı tipolojisi geliştirmiş. Böylece hem dinamik bir nüfus olan öğrenciler şehrin merkezinde tutulmuş hem de büyük öneme sahip liman bölgesinin yeni bir kimlik kazanması amaçlanmış.

© BIG

Tasarlanan yeni prototipin sürdürülebilir olması Bjarke Ingels’in en öncelikli kriterlerinden bir tanesi. Hafif ve ucuz malzemeler kullanılarak üretilen birimler malzeme tercihi ve çevreyle kurduğu etki bakımından oldukça ‘naif’. Buna ek olarak, en üstte yer alan üç konteynerden bir tanesinin çatısına fotovoltaik güneş enerji panelleri yerleştirmiş. Böylece kompleks harcadığı enerjinin bir kısmını kendi içinde üretebiliyor. Diğer iki çatı ise öğrencilerin kullanımı için ayrılmış. Bir tanesine tamamen çim ekilirken diğer teras ahşap dek ile kaplanmış. Tüm birimler arasındaki sirkülasyon, konteynerları birbirine bağlayan üçgensel köprü/koridorlar sayesinde sağlanıyor.

Urban Rigger’ın ana malzemesi olan konteyner, yıllar boyunca deniz taşımacılığını kolaylaştırmış ucuz ve işlevsel bir malzeme. BIG, konteynerin kullanılabilirliğini mimari ölçekte deneyimlemeyi amaçlamış. Projenin tamamında standart konteyner sistemlerinin kullanarak ürettikleri yapı tipolojisinin oldukça esnek olmasını sağlamışlar.

© Laurent de Carniere

Proje, 9 konteyner biriminin bir çember etrafında üst üste gelmesiyle oluşuyor. Böylece ortaya farklı kotlarda 12 tane birbirine bakan stüdyo dairesi ve merkezlerinde de bulunan bir kış bahçesi çıkmış. Merkezde bulunan kış bahçesi öğrencilerin ortak olarak kullanabilecekleri bir sosyal mekan yaratıyor. Birimin ölçeği de oldukça önemli bir nokta. BIG, Urban Rigger’ı çok büyük bir kompleks olarak düşünmemiş. Bu sayede, içindeki 12 birim ile yapı küçük ve kendi içinde işleyen bir mikro-kömünite kurguluyor.

© Laurent de Carniere

Liman bölgesinde bulunan kompleksin en önemli özelliklerinden bir tanesi de su üstünde yüzmesi. Bir diğer deyişle, Urban Rigger üzerine inşa edilecek bir araziye ihtiyaç duymuyor. Bu sayede tasarlanan prototip inşaat alanı olmayan fakat öğrencilerin konaklaması için ucuz ve kolay çözümlere ihtiyaç duyan şehirlere uyarlanabilir.

The post Urban Rigger appeared first on Arkitektuel.