Mimar: Studio 10

Tasarım Ekibi: Shi Zhou, Xin Zheng, Xiangtong Wu, Zixia Huang, Ming Tang (Proje Asistanı)

Yer: Guangxi, Çin

Yapım yılı: 2018

Studio 10 tasarımı Impossible isimli iç mekan tasarımı, matematikten ilham alan tasarımlarıyla ünlenmiş Flemenk bir grafik tasarımcısı olan M.C. Escher’in işlerinden esinleniyor. Geniş ilgiye alanlarına rağmen sanat dünyasında ihmal edilmiş bir sanatçı olan Escher, Shenzhen, Hong Kong ve New York ofisleriyle faaliyet gösteren Studio 10 ekibinin Çin’in Pingle Count isimli kentinde bulunan iç mekan projesi için ilham kaynağı oluyor. ’The Other Place’ isimli nehir kenarında bulunan konukevinin bir kısmı için tasarlanan proje, canlı renkleri ve Escher-vari kompozisyonuyla hayat dolu bir mekan sunuyor. Impossible, aynı zamanda ilginç gizli detay çözümleriyle bu kompozisyonu bütüncül kılan bir tasarım.

Konukevi için yenileme projesinin bir parçası olan Impossible projesinde tasarım ekibi, bir dizi optik yanılsamayı barındıran bir iç mekan hedefliyor. Ekip, Escher’in işlerini odakta tutarak konukevi için ’gizemli, sonsuz ve imkansız bir alan’ yaratıyor. Bu bağlamda yaratılan mekanlar ‘labirent’ ve ‘rüya’ temalı. Labirent temalı alanlar orman yeşili renk düzeniyle betimlenirken; rüya temalı odalar ise projeye ferah ve sakin bir atmosfer katan toz pembe ve beyaz renklerle kurgulanmış. Bütün bir iç mekanda bu kaliteyi sekteye uğratmamak için de aydınlatma armatürleri ve odalardaki elektronik üniteler bir dizi siyah renk boyalı veya ahşap kapı arkasına gizlenmiş. Böylece proje, mistik bir atmosfere ve tablo benzeri bir görünüme sahip olarak kurgulanmış.

The post Impossible / Studio 10 appeared first on Arkitektuel.

©Cemal Emden

Antakya’nın Starius Dağı’ndaki, ilk Hıristiyan topluluğa ev sahipliği yaptığı iddia edilen, St. Pierre (Aziz Petrus) Kilisesi’nin yakınlarında antik çağlara dayanan arkeolojik kazı alanının üzerine inşa edilen Antakya Müze Oteli (Antakya Museum Hotel), Emre Arolat Architecture ekibi tarafından tasarlandı. Projede ekip için en önemli nokta arkeolojik alanın kamusallığına karşın otelin özel kullanımından doğan ikiliği çözmek olmuş. Yapının tasarımı antik ile moderni iç içe geçirerek arkeoloji ve mimarlık arasındaki gergin ilişkiden faydalanıyor.

©Cemal Emden

Kazı alanında arkeolojik bulgular elde edildikten sonra müze-otele çevrilen 199 odalı otelin tasarımı, Antakya’nın kazı çalışmalarında elde edilen bulgular sonucu keşfedilen fiziksel ve sosyolojik karakteristiği esas alınarak ilerliyor. Projenin ‘belli bir yere ait olmayan ve kendi program ağı ile tanımlanan’ otel fonksiyonu, arkeolojik bulgularla şekillenmiş bir alan üzerinde kurgulanacağından, programın her elemanı ayrı ayrı birimler olarak düşünülmüş. Bu birbirinden bağımsız bireyler, alana koruyucu bir kanopi altında dağıtılmış. Böylece aslında modüler bir yaklaşıma evrilmiş tasarım anlayışı; daha kompakt ve içe dönük olan geleneksel otel binası kurgusuna yeni bir yaklaşım geliştirme gerekliliğini de beraberinde getiriyor.

©Studio Majo

Antakya Müze Oteli’nde bu dağınık birimler kompozit bir taşıyıcı sistem altlığına oturtuluyor. Ana taşıyıcı olan kompozit kolonlar, arkeolojik alandaki kalıntıların yerlerine göre her birine elle kuyu açılarak konumlandırılmış. Aynı zamanda kolonlar geçmişte alanın ortasından geçen ve alanı çevreleyen dere yatağı çizgilerinden de referans alıyor: bulgulara potansiyel bir zararı engellemek için geliştirilmiş bir yaklaşım. Otel odalarını ve ortak alanları yerden kaldırmak ve böylece kazı alanından uzaklaştırıp otelde kazı alanını deneyeimletmek için,  çelik ızgara sistemiyle birbirine bağlanmış 120 cm çapa sahaip 66 adet kompozit kolon kullanılmış.

©Cemal Emden

Bu kompozit kolonlar en üstte de otelin tamamını örten kanopiyi destekliyor. Bu kanopi, hem kazı alanının yerini belirten bir işaretleyici hem de toplantı odaları, balo salonu, yüzme havuzu ve spor salonu gibi programları barındıran bir platform görevi görüyor. Üzerindeki yarıklarla da aşağıdaki arkeolojik alana ve otel tesislerine görsel iletişim sağlayan bu platform şehre ve St. Pierre tepelerine manzaralar sunan, yerel bir geleneği devam ettiren bir çatı terası.

Yapı, dört farklı katmanda düşünülebilir. Bunlardan birincisi, kalıntılara en yakın seviyede açık hava müzesi platformu; ikincisi otelin ortak kullanım alanları, arkeolojik kalıntıları seyreden lobi ve restoran; üçüncüsü otel odalarının prefabrik modüllerinden oluşan küme ve kazı alanındaki göz alıcı mozaik peyzajın gözlemlenebildiği bir açık hava sirkülasyonu ve son olarak tüm hepsini örten çatı; kanopi.

©EAA

Otelin yerinde birleştirilen prefabrike birimlere dayanan tasarımı, alanda inşa edilemeyerek kazı alanının inşaat sürecinde korunabilmesine yol açıyor. Projenin otel kısmının asıl gövdesi ise birbiri üzerine yığılmış bu prefabrike otel odaları. Otelin ana kısmı olan bu 3. katman, yardımcı bir strüktürle destekleniyor ve yürüyüş ızgaraları, yaya köprüleri ile ana sirkülasyona bağlanıyor. Tüm otelin sirkülasyonu, otel ana bir kanopi altında kurgulandığından, yarı açık bir mekan içerisinde ilerliyor. Böylece ziyaretçiler kazıyla görsel ilişki kurabilirken; Antakya’nın bu bölgesindeki iklimsel ve yerel koşulları da sürekli olarak deneyimleyebiliyor. Ekip bu deneyimin kalitesini daha da arttırmak için bu kanopinin altında farklı noktalarda bahçeler ve teraslar da kurgulamış.

©Studio Majo

Tümü yarı açık bir alan içerisinde kurgulanmış olan müze-otel projesi, bu sayede oldukça efektif bir pasif havalandırma sistemine sahip. Bu tasarım anlayışıyla Emre Arolat Architecture ekibi, mekanik sistemlere olan ihtiyaçları ortadan kaldırıyor: yapının cephesiz kurgusu sayesinde hava yürüyüş yolları ve odalar arasında sirküle edilebiliyor. Bu yine müze-otelin kazı alanına minimum müdahaleyi beraberinde getiren bir özellik. Yapıda yalnızca zemin kotunda koruyucu bir cam cephe mevcut. Bu cephe de kazı alanını kötü etkileyebilecek rüzgarlar ve tozlara karşı kazı alanını koruyor.

©Cemal Emden

Karakteristik tasarım yaklaşımlarıyla alana özel bir mimariye dönüşen Antakya Müze Oteli’nin inşaat çalışmaları sırasında arkeolog ve restoratör mimarlardan oluşan ekip, Helenistik Dönem’den İslami Dönem’e kadar beş arkeolojik katman ve 13 ayrı medeniyetin izlerine ve bu dönemlere ait 30 bine yakın esere ulaşmış. Antakya’nın yerel tarihinden ilham alan proje, iki ana amacı yerine getirmeye çalışıyor: bunlardan biri, otel fonksiyonu ile birlikte kazı alanında var olmuş 13 medeniyetin katmanlarını eşsiz bir şekilde temsil etmek; ikincisi ise, iç mekanda kullanılan geleneksel malzemelerle birlikte modern teknolojilerden faydalanmak.

The post Antakya Müze Oteli / Emre Arolat Architecture appeared first on Arkitektuel.

Morpheus* Oteli (Morpheus Hotel), Asya’daki en popüler turistik merkezlerinden biri olan Macau’da bulunuyor. Zaha Hadid Architects tasarımı otel, geçtiğimiz günlerde tamamlandı ve hizmete açıldı. Macau’nun Cotai isimli bölgesinde Rüyalar Şehri (City of Dreams) adlı bir kumarhane, iki tiyatro, bir alışveriş merkezi, 20 restoran ve 4 oteli bünyesinde barındıran kompleksteki otel oldukça dikkat çekici bir tasarıma sahip -ekibin birçok tasarımı gibi. 

© Ivan Dupont

Morpheus, rüya tanrısı anlamına gelen bir sözcük. Rüyalar Şehri (City of Dreams) kompleksi içinde farkını ortaya koyuyor ekip tasarıma verdiği isimle. Bu tasarımın çıkış noktası, Çin’in zengin gelenekleri. Tasarımda ortaya çıkan akıcı formlar, amorf taşıyıcı bu geleneklerin büyük bir parçası olan yeşimtaşı oyma sanatından doğuyor. Morpheus bu verileri, yenilikçi bir mühendislik yaklaşımı ile yarattığı kamusal alanlar ve özel otel odalarıyla bir bütünde topluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli, zemin katında Rüyalar Şehri’nin 3 katlı podyum kısmına bağlanıyor. Üst katlarda ise konuklara hizmet eden 770 yatak odası ve kamusal alanlar olarak toplantı, etkinlik salonları, oyun odaları, teras havuzu bulunuyor.

Morpheus, bu çok sayıda programı tek bir kütlede topluyor; proje 2012’de başladığında ZHA, aslında arazide önceden kazılmış olan temele bir kütle oturttu. Ekip, bu temelin sınırlarına uyacak bir dikdörtgen bir kütle kurguladı. 

© Macau Bussines

Kütle, ZHA tarafından heykelleştirilmiş, arazinin sınırlarını kullanan bir dikdörtgenler prizması. Ekip, Morpheus Oteli içindeki toplumsal alanları şehre bağlamak ve heykeli bir form yaratmak için bu prizmayı kütlenin içine kıvrılan geniş boşluklarla deliyor. Tasarımda istenen akıcılığı da vurgulayan bu boşluklar, ekibin özgün bir form yakalamasını sağlıyor. Bu özgün form hem ZHA (Zaha Hadid Architects)’in dünya çapında tanınmış çizgisine işaret eden hem de otelin ortak alanlarını betimleyen bir karar.

© Ivan Dupont

40 kat yükselen Morpheus Oteli, en üst kotunda ve zemin kotunda birbirine bağlanan iki dikey sirkülasyon çekirdeğiyle kurgulanmış. Bölgenin imar yasalarına uymak için 160 metre yükseliyor. Daha sonra Zaha Hadid, bu monolitik kütlenin üzerinde boşluklar açmış.

İki kulenin ortasında aynı zamanda tüm hacim boyunca ilerleyen bir atirum bulunuyor. Hacimde oluşturulan boşluklarda bu atirumda düşünülmüş. Boşluklar, Morpheus Oteli’nin kuzey ve güney cephesini birbirine bağlıyor.

© Virgile Simon Bertrand

Hacimdeki üç büyük delik, bir çeşit vorteks, otelin içindeki kamusal noktalara vurgu yapıyor dramatik bir etkiyle. Aynı zamanda otelde atriumu ve şehri aynı anda gözlemleme imkanı bulan suit odalar yaratıyor. Yani ekibin tasarıma yaklaşımı hem manzaraya sahip oda sayısını maksimuma çıkarıyor hem de iki kulelede de bu özelliğe sahip odaların eşit sayıda dağılmasını sağlıyor. Ortadaki atirumdan geçen amorf boşlukların arasındaki köprülerle de otelin restoranlarına, barlarına ve lounge alanlarına özgün mekanlar sağlanmış oluyor.

© Virgile Simon Bertrand

Morpheus Oteli’nin en dikkat çekici yanlarından bir tanesi taşıyıcı sistemi. Yapının hacminin dışından yapıyı destekleyen bir taşıyıcı sistemi olan eksoskeleton sistem ile kurgulanmış otel. Bu taşıyıcı sistem, içeride destekleyici kolonlar veya duvarlara gerek duymadığı için iç mekan alanının maksimuma çıkmasını sağlıyor.

Morpheus Oteli, dünyanın bu tarz bir taşıyıcı sistem kullanan ilk serbest formlu yüksek binası. Otel, ekibin mühendisliğin sınırlarını zorlayan tasarımlarından yalnızca bir tanesi.

© Ivan Dupont

ZHA ekibinin iç ve dış mekan, özel ve kamusal, dolu ve boş, Dekartçı ve Einsteincı bütünleşmesi konusundaki 40 yıllık araştırmasından faydalanan bir tasarım olan Morpheus Oteli, yoğun bir taşıyıcı içerisinde örülmüş bir mekan. Tasarım, apayrı programları birlikte ve sürekli olarak aralarında bağlantılar oluşturmasını sağlayan eşsiz bir mimari yaklaşımı ortaya koyuyor. Bu nedenle dünya çapında büyük bir ilgi gördü. “Morpheus, düzenini heykeli formu ve stürktürel bütünlüğüyle ortaya koyuyor. Tasarım, geleneksel hiçbir mimari tipolojiye referans yapmayan yapısıyla etkileyici olmayı başarıyor.” ZHA Proje Direktörü Viviana Muscettola.

© Virgile Simon Bertrand

“…Morpheus, hayal gücünün yolculuğunu ortaya koyuyor. Kıvrımlı hacminden dramatik iç mekanlara otel hem göze hitap ediyor hem de kullanıcısını heyecanlandırıyor…Morpheus, gelecek nesiller tarafından beğenilecek çağdaş bir başyapıt…”

Kaynak: “Morpheus Hotel / Zaha Hadid Architects” 14 Haziran 2018. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/896433/morpheus-hotel-zaha-hadid-architects/>

The post Morpheus Oteli appeared first on Arkitektuel.