Akademik çevre ve dış dünyayı birleştiren kurumsal işleriyle tanınmaya başlayan SOM (Skidmore, Owings & Merrill) ekibinin bir projesi Miami Üniversitesi Sanat Müzesi (Miami University Art Museum). Oxford, Ohio’da bulunan müze, 1979 yılında tamamlanmış. Yapı hem bir akademik tesis hem de halkın deneyimine açık bir sanat mekanı.

© Abby Sadin

Miami Üniversitesi’nin kampüsünde bulunan yapı, müze fonksiyonuyla üniversitenin çevre üzerindeki kültürel etkisini arttırmayı amaçlayan bir tasarıma sahip. Üniversiteyi Oxford’un sanatsal ve kültürel merkezi yapmayı hedefliyor yapı. Bu fikirler üzerinden Walter Netsch ve SOM bünyesindeki ekibi tasarıma başlamış. Tasarımda ilk düşünce yükselen arazi ve etraftaki ağaçlık peyzajdan yükseliyor izlenimi veren bir heykel yaratmak olmuş. Üniversitenin istekleri doğrultusunda da her türlü sanata ev sahipliği yapabilecek, esnek, hiçbir eserin ve alanın birbirini gölgede bırakamayıp aynı anda barınabileceği bir mekan sağlanmak istenmiş.

© Abby Sadin

Bunun üzerine Netsch ve ekibi Miami Üniversitesi Sanat Müzesi’ni aralarında herhangi bir mekansal kesinti olmayan, böylece birbirinin içine akan, art arda dizilmiş hacimler olarak tasarlama kararı almış. Açık ve esnek mekanların yanı sıra üniversitenin bir başka isteği alanın müzenin tasarımında bütünleyici bir girdi olması; fiziksel olarak yapıyı etkilemese de bağlamını şekillendirmesi şeklinde.

Hacim Tasarımı

Böylece Miami Üniversitesi Sanat Müzesi, art arda eğik ikizkenar yamuk şeklinde hacimlerle kurgulanmış. Programlarına, giriş-çıkış ve büyük oditoryum kütlesiyle ilişkilerine göre ölçeklenen bir dizi eğik hacimden oluşturulmuş müze.

Sonucunda ortaya aralarında bölmeler olmayan, tek katlı, açık bir bütün hacim oluşmuş. Böylece müzenin sergi alanları, depo ve araştırma alanlarının tek bir orgazisyonel sisteme ait olduğu bir yapı  ortaya çıkarıyor SOM.

Aksonometrik

Yapının ana hacmi ana sergi salonu olarak düşünülmüş. Bu sergi salonu en büyük hacmi oluşturuyor. Bu mekanın özelliklerinden bir tanesi de tamamen dışarıya açılan karakterde olması. Hacim dizisinin başladığı nokta olarak en büyük duvarı bulunduran ana seri alanı, yüksek duvarıyla Miami Üniversitesi Sanat Müzesi’nin etrafını saran peyzaja manzaralar sunuyor. Ziyaretçilerin yolculuğu da burdan başlayıp, hacimsel dizinin içerisinden müzenin sonuna doğru ilerliyor.

© Abby Sadin

İçeride kesin bir bölme/seperasyon olmadığı için ziyaretçiler ana hacimdeki bu yüksek duvar ve çevre manzarasından müzenin tüm programlarına ulaşabilecekleri kesintisiz bir rotaya başlıyor. Müzenin başından sonunda sanat eserlerinin arasında her türlü programın deneyimlenebileceği uzun bir rota kurgulanıyor. En büyük hacim yani ana sergi salonundan başlıyor bu rota.

© Embarch

Bu uzun rotayı barındıran hacim dizisinin içindeki atmosferi güçlendiren ögelerinden biri de kuzeye doğru eğimlenmiş, tavan penceresi bulunan eğik çatıları. Müzenin içerisine sanat eserlerine direkt olarak temasta olmayan ve ziyaretçilerin deneyimlediği mekanı zenginleştiren doğal ışık kaynağı sağlıyor.

Açıklıklı, eğimli çatılar Miami Üniversitesi Sanat Müzesi’nin içerisinde beyaza boyanmış ahşap kafes kirişlerle vurgulanmış. Doğal ışık kaynağını vurgulayan kirişler aynı zamanda içerideki yapay aydınlatma elemanları taşıyor. ‘Işık’ ögesi bütünlenmiş oluyor.

© Miami University

Taş kaplama, beton ve ahşap taşıyıcılı Miami Üniversitesi Sanat Müzesi, üniversiteye bağlı sanat fakültesi öğrencilerine yönelik bir hacim olsa da dışarıya açık programlara sahip. Müzenin hizmet verdiği kitledeki bu ikililik bir noktada bütünleşiyor: medya merkezi. Önünde dışarıya olan şeffaflığı yapay bir gölle vurgulanmış olan bu hacimde de öğrenciler ve toplumun bir araya getirilmesi amaçlanmış SOM ekibi tarafından.

Kaynaklar: Andrew Kroll. “AD Classics: Miami University Art Museum / SOM” 25 Mart 2011. ArchDaily. <https://www.archdaily.com/122803/ad-classics-miami-university-art-museum-som/>

The post Miami Üniversitesi Sanat Müzesi appeared first on Arkitektuel.

Skidmore, Owings & Merrill tarafından tasarlanan Willis Kulesi (Sears Kulesi), 1973 yılında inşası tamamlandığında dünyanın en yüksek binası oldu. 442 metre yüksekliğindeki kulenin anteniyle birlikte yüksekliği 527 metreye kadar çıkmakta. 1997 yılında Petronas Kuleleri’nin yapılmasıyla dünyanın en yüksek binası ünvanını kaybeden Willis Kulesi, toplam 110 kata sahip ve 2018 yılı itibariyle Chicago’nun en yüksek yapısı.

Willis Kulesi, Sears, Roebuck & Company isimli şirketin ofislerini ve Chicago şehrinin tamamına yayılmış başka ofisleri tek bir binada toplama amacıyla inşa edilmiş. Bu nedenle yapı ilk olarak Sears Kulesi olarak anıldı. Daha sonra Sears şirketinin isim haklarının süresinin dolması ve Londra merkezli sigorta şirketi Willis Group Holdings Ltd. şirketinin bölgesel merkezlerini buraya taşıması üzerine yapının adı Willis Kulesi olarak değiştirildi.

Kat diyagramları / © wikiarquitectura.com

Kulenin cephesinde olabildiğince hafif malzemeler tercih edilmiş. Yapının dış kabuğunu oluşturan siyah alüminyum ve bronz renkli cam giydirme cephe yapının içi ile dış dünya arasında bir katman oluşturuyor. Cephenin iki ortamı birbirinden ayırması ve bir yalıtım katmanı görevi görmesi, kulenin taşıyıcı iskeletinin sürekli sabit bir sıcaklıkta durmasını sağlıyor ve oluşabilecek genleşme, büzüşme gibi olumsuz etkileri ortadan kaldırıyor. Aynı zamanda bina, cephesinde bulunan 16,000’i aşkın camdan güneş ışığı alıyor.

Willis Kulesi’nin kademeli olarak yükselen formu tamamen işveren şirketin mekansal ihtiyaçlarının bir sonucu. Sears, Roebruck & Company, sadece kendi şirketlerinin kullanacağı geniş ofis katları istemiyordu, kiracılar için daha küçük ve farklı boyutlarda katlara da ihtiyaçları vardı.

50. Kat Planı – Orta büyüklükte ofis katı

Yapı temel olarak demet (modüler) tüp taşıyıcı sistem ile ayakta duruyor. SOM, Willis Kulesi’ni tasarlarken “bir binanın strüktürel kurgusu yapının dış profiline şekil vermelidir” prensibiyle yola çıkmış. Kulenin strüktürel sistemi, her biri rijid, herhangi bir iç desteği olmayan dokuz kare şeklindeki tüpten oluşuyor. Bu tüpler, caisson adı verilen bir taşıyıcı eleman ile temele bağlanıyor. Fazlur Khan tarafından geliştirilen bu taşıyıcı sistem Dünya Ticaret Merkezi’nin taşıyıcı sistemiyle büyük benzerlikler göstermektedir.

Willis Kulesi şüphesiz Chicago’nun en önemli yapılarından biri. Yapının 103. katında bulunan seyir terası yılda 1.3 milyon ziyaretçi çekiyor. Ziyaretçiler 2009 yılında bu seyir terasına yerleştirilen cam kutulara çıkarak gökyüzünde yürüme deneyimi yaşayabiliyor. Ayrıca 442 metre yüksekliğindeki yapının en üst katında radyo ve televizyon antenleri bulunuyor.

The post Willis Kulesi (Sears Kulesi) appeared first on Arkitektuel.

Birleşik Arap Emirlikleri’nin Dubai şehrinde 828 metre yüksekliğe çıkan Burj Khalifa, 2017 itibariyle dünyanın en yüksek binası. SOM tarafından tasarlanan Burj Khalifa, geleneksel Arap kültürü ve en çağdaş teknolojik gelişmelerin bir araya gelmesiyle oluşan, ekstrem çöl iklimi koşullarına dayanıklı bir mega yapı.

© Skidmore, Owings & Merrill LLP

Burj Khalifa ticari, ofis, konut ve otel gibi değişik fonksiyonları bünyesinde bulunduran çok işlevli bir yapı. Binanın Y şeklinde tasarlanmış plan düzeni her kattan Basra Körfezi’nin ve Dubai manzarasının görülebilmesini sağlıyor. Aynı zamanda bu plan düzlemi yapının strüktürel olarak dayanıklı olmasına yardımcı olan bir etmen. Y şeklindeki yapının her bir kanadı kendi betonarme çekirdeğine ve taşıyıcı kolonlarına sahip. Her bir kanat, hem kendi içindeki taşıyıcı sistem hem de altıgen şeklindeki merkezi çekirdek tarafından destekleniyor. Böylece ortaya bükülme kuvvetine oldukça dayanıklı bir gökdelen çıkmakta. Yapı zemin katta yeşil alanlar, görsel şovlar yapılan su havuzları ve yürüme yolları ile çevrilmiş durumda.

© Skidmore, Owings & Merrill LLP

Skidmore, Owings & Merill, Burj Khalifa’yı tasarlarken geleneksel İslam mimarisini ve yerel çöl çiçeklerinin geometrik şeklini göz önüne almış. 828 metre yüksekliğindeki devasa yapı betonarme taşıyıcılar ile ayakta duruyor. Yapıya genel şeklini veren farklı yüksekliklerdeki hacimler, plan düzleminin merkezinde bulunan çekirdeğin etrafında yükseliyor. Yapı düz bir zeminden spiral şeklinde yükseliyor ve yukarı doğru çıkıldıkça belirli kotlarda yükselen kütle parçaları azalıyor. Böylece yapının genel kütlesi yukarı doğru çıkıldıkça azalıyor. Yapının doruk noktasında ise merkezdeki çekirdek sivri bir kule külahına dönüşüyor.

© Skidmore, Owings & Merrill LLP

Yapı yükseldikçe oluşan kütlesel eksilmeler Burj Khalifa’nın gridal sistemine uyumlu şekilde tasarlanmış. Her bir eksilmede binanın genişliği azalıyor. Her bir basamağın olduğu kotta yukarı doğru yükselen kolonlar perde duvarların altına denk getirilmiş, böylece kolonlar arası geçişte yaşanabilecek sorunlar engellenmiş. Gökdelenin bu yukarı doğru hafifleyen şekli, yapının rüzgar yüküne karşı dayanıklı olmasını sağlıyor. Rüzgar yükleri yapının her bir kotunda farklı bir şekile çarpıyor, bu nedenle rüzgarın “kafası karışıyor.”

Fonksiyon Diyagramı

Burj Khalifa 3 milyon metre kareden fazla iç mekana sahip. Bu nedenle yapının iç mimarisi tasarım aşamalarını etkileyen en önemli unsurlardan biri. SOM iç mimari ekibi, dünyanın en uzun gökdelenini tasarlarken üç kriteri dikkate almış: yapının insanlık tarihini etkileyici yüksekliği, strüktürel ve mimari öğelerin entegrasyonu ve yapının inşa edildiği bölgenin kültürel mirası.

© Skidmore, Owings & Merrill LLP

Dünyanın en uzun yaşama ve çalışma alanı olarak Burj Khalifa’nın iç mimarisinde –özellikle en yüksek katlarda- uzay mekiklerinden ilham alınmış. Lobi, ziyaretçi alanları, ofisler ve idari alanlarda teknolojinin imkan verdiği en üst düzey tasarım detayları kullanılmış. Yapının alçak katlarında ise, üst katlardaki teknolojik çağdaşlığın zıttı bir yaklaşım var. Alçak katlarda sıklıkla Dubai ve çevresinin yerel malzemeleri kullanılmış. Binanın genel karakterini oluşturan cam ve paslanmaz çeliğin yanı sıra cilalı siyah yerel taşlar, gümüş traverten zemin kaplaması, alçı, Brezilya gül ağacı kullanılmış.

© Skidmore, Owings & Merrill LLP

Yapıda kullanılan malzemelere ek olarak, binanın modern ve lüks görünümünü arttırmak için SOM, yerel ve uluslararası sanatçıların yaptığı 500’ü aşkın sanat eserini Burj Khalifa’nın belirli yerlerinde sergilemiş.

The post Burj Khalifa appeared first on Arkitektuel.