© Iwan Baan

BIG (Bjarke Ingels Group) tarafından tasarlanan ödüllü Danimarka Pavyonu Çin’in Şangay şehrinde düzenlenen Expo 2010 fuarında yer almış. BIG’in tasarımı sadece mimari ve yapısal açıdan değil aynı zamanda temsil ettiği Danimarka ruhu için de ilgi çekici olmuş. 

© Iwan Baan

Temel olarak  pavyon, ziyaretçilerin girişte mevcut olan 1500 bisiklet ile dolaştığı büyük bir döngü ve ziyaretçilerine Danimarka şehir yolunu deneyimleme şansı  tanıyor. Pavyonun merkezinde dünyanın en temiz sularından birine sahip olan Kopenhag Limanı’ndan getirilen su ile doldurulmuş büyük bir havuz bulunuyor ve ziyaretçiler bu havuzda yüzebiliyor. Havuzun  merkezinde geçici olarak Çin’e taşınan Danimarka’nın sembolü olan küçük deniz kızı heykeli var. Bjarke Ingels’in  deyimiyle “Küçük deniz kızının Çin’e taşınması, 1,3 milyar Çinli’nin Kopenhag’a taşınmasından daha etkilidir.”

© Iwan Baan

Danimarka Pavyonu sıcağı yansıtan özelliği nedeniyle Şangay yaz güneşi sırasında üzerindeki mekanların serin kalmasını sağlayan beyaz boyalı çelikten monolitik bir yapı. Çatısı, Danimarka bisiklet yollarından bilinen açık mavi bir yüzey dokusu ile kaplanmış. İç kısımda zemin hafif epoksi ile  kaplanmış . Pavyonun içindeki mavi bisiklet yolu sayesinde şehirdeki bisikletliler yapının içinden geçebiliyor. Cephe çeliği pavyonun karşılaştığı yapısal gerilimi  yansıtan bir  düzende 1:1 gerilme testi yapıyor.

© Iwan Baan

Bjarke Ingels, Danimarka Pavyonu üzerinden sürdürülebilirlik kavramını sorguluyor. Sıcak su ile uzun duş alınmamalı, tatil için uzun uçuşlar yapılmamalı gibi ‘bir şeyin faydalı olabilmesi için acı vermesi gerek’ yaklaşımını eleştiren Ingels, bu yaklaşımın sürdürülebilirliği sıkıcı bir kavram olarak gösterdiğini söylüyor. Bu bağlamda Ingels, sürdürülebilir tasarımların etkili olabilmesi için yalnızca politik ve ahlaki değerler çerçevesinde yapılmaması gerektiğini savunuyor. Sürdürülebilir tasarımlar, sürdürülebilir olmayan tasarımlara kıyasla daha çekici olabilmeyi başarmalı. BIG, Danimarka Pavyonu ile sürdürülebilir bir şehir olan Kopenhag’ın hayat kalitesini nasıl arttırabildiğini gösteren bir takım deneyimleri sergiliyor.

Kaynaklar:

• Bjarke Ingels Group – https://big.dk/#projects-xpo
•  “Denmark Pavilion, Shanghai Expo 2010 / BIG” 03 May 2010. ArchDaily. Accessed 28 Feb 2019. <https://www.archdaily.com/57922/denmark-pavilion-shanghai-expo-2010-big/> ISSN 0719-8884

The post Danimarka Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

© Ketil Jacobsen

Tverrfjellhytta, diğer ismi ile Norwegian Wild Reindeer Centre Pavillion (Norveç Vahşi Ren Geyiği Merkezi Pavyonu), 2009 yılında Snøhetta tarafından tasarlanmış. Proje, Hjerkinn’in eteklerinde Dovrefjell Doğal Parkı’nda, mimarlık ofisine ismini veren Snøhetta Dağı’na bakan bir yamaçta yer alıyor. Ziyaretçilerin kullanımına açık olan 90 metrekarelik yapı, ren geyikleri ile alakalı eğitim programlarının gerçekleştirildiği bir seyir pavyonu olarak kullanılıyor.

© diephotodesigner.de

Pavyon deniz seviyesinden 1200 metre yükseklikteki bir yamaçta bulunuyor ve buraya ulaşım 1,5 kilometre uzunluğundaki bir patika ile sağlanıyor. Dovrefjell sıradağları, Norveç’in kuzey ve güney olarak iki kısma ayırıyor ve burası ren geyikleri başta olmak üzere pek çok hayvan ve bitki için eşsiz bir doğal habitat. Ayrıca bu sıradağların Norveç yazılı ve sözlü kültüründeki önemi de oldukça büyük.

© Ketil Jacobsen

Snøhetta, Dovre dağlarının sahip olduğu doğal, kültürel ve mitolojik mirastan yola çıkarak tasarım kararlarını vermiş. Pavyon, organik bir iç bölümün sert ve rijit bir kabuk ile kapatılması ile oluşuyor. Güneye bakan dış duvar ve yapının içindeki organik form korunmuş ve sıcak bir toplanma mekanı oluştururken ziyaretçilere Snøhetta dağlarının eşsiz manzarasını sunuyor.

Tverrfjellhytta’nın tasarımındaki en önemli kararlardan biri ise malzeme seçimi. Pavyonda soğuk ve sert iklim koşullarına dayanım sağlayabilecek malzemeler tercih edilmiş. Yapının kabuğunu oluşturan dikdörtgen çerçeve ham çelik kullanılarak inşa edilmiş. Bu kutunun basit formu ve kullanılan çelik lokal inşaat tekniklerine referans veriyor.

© Ketil Jacobsen

Pavyonun içindeki organik formun tasarımı ve inşa edilmesi aşamasında ise teknolojik gelişmelerden sonuna kadar yararlanılmış. Norveçli gemi mühendisleri, içerideki organik şekli 3 boyutlu dijital modelden referans alarak freze makinesi kullanarak oluşturmuş. Çam kereste kirişlere şekil verilmiş ve şekli verilmiş ahşap parçalar geleneksel bir birleştirme metodu ile bir araya getirilmiş. Tverrfjellhytta’nın dış duvarına çam katranı uygulanırken, içerdeki organik ahşap hacim yağ ile cilalanmış. Bu organik hacim kıvrılarak pavyonun içindeki oturma elemanlarını oluşturuyor.

Kaynak

•  “Tverrfjellhytta / Snøhetta” 02 Nov 2011. ArchDaily. Accessed 4 Feb 2019. <https://www.archdaily.com/180932/tverrfjellhytta-snohetta/> ISSN 0719-8884

The post Tverrfjellhytta appeared first on Arkitektuel.

Chateau La Coste Sanat Galerisi (Chateau La Coste Art Gallery), Renzo Piano Building Workshop tarafından tasarlanmış bir pavyon aslında. 2017 yılının Mayıs ayında tamamlanan yapı, Fransa’nın üzüm bağlarıyla ünlü Chateau La Coste bölgesinde bulunuyor. Chateau La Coste Sanat Galerisi, bu bölgenin ortasında küçük bir sanat galerisi olarak tasarlanmış.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Chateau La Coste Sanat Galerisi, üzüm bağlarıyla çevrili doğanın içerisinde hem sanat eserlerinin, heykellerin sergilendiği bir galeri hem de bu bağlardaki üzümlerden üretilen şarapların saklandığı bir şarap mahzeni olarak işlev görüyor. Hem bu programlar için istenen mekan hem de bulunduğu bağa yapının tam olarak yerleşmesi, alanla bir bütün olabilmesi için ekip yapıyı dümdüz bağın topoğrafyasına yaklaşık 6 metre kadar gömmüş. Böylece yapıyla alanda yapıyla bir vadi oluşturulmuş ve üzüm bağlarının bütünlüğü yüksek katlı bir yapıyla kesintiye uğratılmamış.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Chateau La Coste Sanat Galerisi, yaratılan vadinin iki ucunda tamamen açık, cam cepheler, yarı açık beyaz bir çatı örtüsü ve brüt beton duvarlarla kurgulanmış. Artık neredeyse modern yapıların ortak yöneldiği dil haline gelmiş olan bu yaklaşımla Renzo Piano, duvarlar ve kullandığı camlar arasındaki kontrastı gözler önüne sermeyi amaçlıyor.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Yapı, gömülü karakteriyle aynı zamanda çatıya vurgunun çekildiği bir dile sahip. Bu çatı, ince metal kemerlerle bağlanan beyaz kumaş kanatlarla oluşturulmuş. Bunun amacı aslında yapıyı bağ ile bir bütün olmaya daha da yaklaştırmak. Kullanılan metal kemerler üzüm bağlarının grafik düzenin uyan ve bu geometriye dikkat çeken ögeler. Beyaz kanatlar da alanda uçan ve yapıya inen bir uçurtma olarak kurgulanmış. Böylece Chateau La Coste Sanat Galerisi’nin hem hafifliğine hem yatalığını vurgu yapıyor. Asıl bu etkiyi sağlamak amacıyla arazi ve yapı bütünlüğü Renzo Piano Building Workshop ekibi için en önemli girdilerden biri olmuş.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Chateau La Coste Sanat Galerisi içerisinde geniş bir galeri alanı bulunduruyor. Bu alanın dikkat çeken kısmı bu geniş sergi mekanının gömülü yapıya rağmen tamamen doğal ışıkla aydınlanabilmesi. Ekibin bir vadi yaratmasının nedenlerinden.

İçeride büyük bir galeri ve bu galerinin etrafında şarap saklama için ayrılmış alanlar bulunuyor. Yapıya ilk yaklaşıldığında ziyaretçileri bir rampa karşılıyor. Bu rampa, ziyarteçileri sergi salonunun girişine yönlendiriyor. Bu giriş alanında tüm yapıyı ve hatta yapının önündeki yapay su ögesini karşılıklı kurgulanmış iki geniş cam cephe nedeniyle gözlemlemek mümkün.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Chateau La Coste Sanat Galerisi’nin bulunduğu yapay vadi, vadinin bitişindeki bir su ögesiyle vurgulanmış. Sergi salonunun önüne denk gelen bu kısım, vadinin bitişini tanımlarken yerin altına gömülmüş pavyonun tüm kütlesini yansıtıyor. Böylelikle hem görsel bir etki yaratılıyor hem de brüt beton, cam cepheler ve çevresine açılan yapıda istenen kontrast efekt daha da net yansıtılıyor.

© Stephane Aboudaram | WE ARE CONTENT

Renzo Piano Building Workshop’ın en güncel projelerinden biri bu küçük sanat galerisi. Eşsiz bir doğa ve buna minimum dokunulmuş hissiyle yaratılması da yapıyı dikkat çekici bir örnek haline getirmiş.

Kaynaklar:

“Château La Coste Art Gallery / Renzo Piano Building Workshop” 18 May 2017. ArchDaily. Accessed 22 Dec 2017. <https://www.archdaily.com/871645/chateau-la-coste-art-gallery-renzo-piano-building-workshop/> ISSN 0719-8884

The post Chateau La Coste Sanat Galerisi appeared first on Arkitektuel.

2014 Serpentine Pavyonu, Şilili mimar Smiljan Radić tarafından tasarlanmış. Serpentine Sanat Galerisi’nin çimlik alanının 350 metrekarelik kısmını kaplayan yarı saydam silindirik pavyon, Park Geceleri (Park Nights) etkinlikleri için hem bir alan sağlıyor hem de görünümüyle etkinliklere bir ilham kaynağı. Yarı saydam, bombeli pavyon Serpentine Sanat Galerisi için yapılan pavyonların 15.si.

© Inexhibit

Serpentine Sanat Galerisi bahçesinde büyük kayalar üstüne oturtulmuş pavyonun tasarımı mimarın daha önceki bir çalışmalarından doğmuş. Kağıt hamur ile modellenmiş pavyon bu karakterini Oscar Wilde’nin bir hikayesinden ve imarın önceki çalışması ”Bencil bir Devin Kalesi”nden; büyük kayalarla desteklenen strüktürünü de kendi projesi olan Restaurant Mestizo’nun büyük taşlarla desteklenen yapısından almış.

© Iwan Baan

Serpentine Pavyonu kapsamındaki diğer tüm projeler gibi, 2014 Serpentine Pavyonu da içinde bir kafe ve etkinlik alanı barındırıyor. Esnek olarak tasarlanmış pavyonda amaç ziyaretçileri bu yapıyı deneyimlemeye çekecek özellikler yaratmak. Radić’in işlerini incelediğimizde çeşitli projelerinde bu karakteri yansıtacak ve pavyonu yaratırken yaklaşımını anlatacak çevreye, sosyal etkenlere duyarlılığı, tasarımda sınırları etrafında özgürce dolaşması, mimarın farklı istek ve ortamlara farklı cevaplar verebilmesini sağlıyor.

Pavyon tasarımında da bu mimari dili oldukça yardım ediyor Smiljan Radić’e. ‘’Projelerim finalde garip formlar alabiliyor; fakat her zaman ilk başlangıç noktam materyaller, onların tektoniği ve bunun belirli şekillerde nasıl çalıştığıyla ilgili oluyor. ‘’ diyor Radić tasarım yaklaşımı için, 2014 Serpentine Pavyonu’na da işaret ederek.

© John Offenbach

2014 Serpentine Pavyonu için Smiljan Radić;

Pavyonun alışılmadık formu ve duygusal karakteri ziyaretçinin üstünde güçlü bir etkiye sahip, özellikle klasik mimari örneği Serpentine Sanat Galerisi’nin yanında konumlanmışken. Dışarıdan ziyaretçiler, büyük taş ayaklar üstünde çember şeklinde kırılgan bir kabuk görüyor. Alanın peyzajının doğal bir ögesi gibi gözüken bu taşlar, destek olarak kullanılıyor; pavyona hem fiziksel bir ağırlık veriyor hem de kırılganlık ve hafiflikle tamamlanmış dış bir strüktür. [1]

© Iwan Baan

Beyaz kabuk, yarı saydam ve fiberglastan yapılıyor. Bu kabuk, zemin katta boş bir alan ile düzenlenmiş; tüm hacim yüzüyormuş hissi veriyor. Yapının kapalı ve açık hacimleri, pavyonu çevreleyen Kensington Bahçeleri ve pavyonun içi arasındaki ilişkiyi keşfe çıkarıyor. Döşeme, gri ahşap kaplama deck, bir iç mekandan çok teras algısı yaratıyor. Akşamları bu beyaz kabuk, kendi yarı saydamlığı ve hafif kehribar renginde aydınlatmasıyla, geçenlerin dikkatini çekmeyi amaçlıyor tıpkı lambaların etrafına toplanan güveler gibi.’’ [1]

Kaynaklar:

1. “Chilean architect Smiljan Radić designed the fourteenth Serpentine Pavilion, a semi-translucent, cylindrical structure that resembled a shell.” Serpentine Galleries.

The post 2014 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Daniel Portilla

Serpentine Pavyonu, Londra’daki Hyde Park’ta Serpentine Sanat Galerisi için her sene yapılan pavyonları kapsayan bir proje. 2013 yılında ise Sou Fujimoto tarafından bir pavyon tasarlanmış parkta. Geçici bir yapı olan pavyon konusunda oldukça dikkat çekici tasarımlara imza atan Fujimoto’nun en ilginç eselerinden biri 2013 Serpentine Pavyonu. 6 Haziran 2013’te halka buluşan pavyona ilk açıldığı zaman ”bulut” ismi takılmış. Bunun sebebi şekli ve verdiği hafiflik hissi. 40 cm’lik çelik çubuklardan oluşan grid modüllerden yapılmış olan pavyon, bu modülün her köşede biçim değiştirmesi ile oluşturulmuş. Bu sürekli strüktür bazı yerlerde kırılmış; böylelikle hem insanların geçişine hem çeşitli yerlerde farklı kullanımlara imkan tanıyan bir karaktere evrilmiş pavyon.

©Daniel Portilla

Sou Fujimoto pavyonunu şöyle anlatıyor:

”2013 Serpentine Pavyonu ile yarı saydam bir mimari, insanların araziyi daha yeni ve çeşitli şekillerde keşfetmeye cesaretlendirecek bir alan yaratıım. Kensington Bahçeleri’nin doğası bağlamında, çevreyi saran yeşillik, inşaa edilmiş pavyonun geometrisiyle birleşiyor. Yepyeni formda bir çevre yaratıyor, insan eliyle yapılanın doğa ile kaynaştığı. 2013 Serpentine Pavyonu’nun tasarımında ilham kaynağı; yapılan formların geometrilerinin doğal çevre ve insanla karışması konsepti oldu…”

©Daniel Portilla

“…Kırılgan grid, güçlü bir taşıyıcı sistem yaratıyor; bu taşıyıcı sistem de genişleyebilen yapısıyla bulut benzeri bir şekle bürünüyor ve katı düzen ile yumuşaklığı harmanlıyor. Küçük, basit, insan ile ölçeklenmiş küpler, organik ve soyut arasında varolan bir form oluşturmak, içte ve dışta sınırları bulanıklaşan belirsiz, yumuşak köşeli bir strüktür yaratmak için bir araya geliyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…2013 Serpentine Pavyonu, hassas, 3 boyutlu, örgü bir strüktür; her bir birimi yüksek kalite çelik çubuklarla oluşturulmuş. Pavyon, yarı saydam ve düzensiz bir şekil oluşturuyor. Bu haliyle ziyaretçilerini bir anlamda çevredeki bazı etkenlerden korurken payzajın bir parçası olarak kalmasını sağlıyor. Grid sistemin farklı yerlerde değişen derinliği, kalın duvarlar veya ince saydam yüzeyler oluşturuyor…” [1]

”…2013 Serpentine Pavyonu’nun kapladığı alan 357 metrekare, brüt iç alanı ise 142 metrekare. Pavyonun, bir dizi basamakla yer seviyesinden yükseltilmiş iki giriş terası var. Bu teraslar aynı zamanda bir oturma alanı oluşturuyor. Gridin topoğrafyası esnek bir yapıya sahip; aynı çelik küplerle çok amaçlı ortak alan, duvar, oturma alanı ve çatı oluşturuyor. Bu sayede pavyonun organik strüktürü, yeni koşullara uyarlanabilen bir arazi yaratıyor; her bir ziyaretçiyi kendilerine özgü deneyimleri için cesaretlendiriyor…” [1]

©Daniel Portilla

”…İster bir etkinlik için ister yalnızca dinlenme amaçlı Hyde Park’ta bulunan herkes, yapının içinde veya dışında kendine has bir alan bulmaya davetli. 2013 Serpentine Pavyonu gün boyu kafe ile herkese açık bir mekan, teras alanlarının en büyüğü bir etkinlik alanı olarak kullanılabiliyor. Diğer teraslar ziyaretçilerin keyfine yönelik kullanımlara açık. Belirli noktalarda kırılgan bulut pavyon, Serpentine Sanat Galerisi binasının klasik mimarisiyle birleşiyor.” [1]

Kaynaklar:

1. Portilla, Daniel. “Serpentine Pavilion / Sou Fujimoto.” ArchDaily. Haziran 7, 2013.

The post 2013 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.