©Laurian Ghinitoiu

Mimar: BIG (Bjarke Ingels Group)

Yer: Bordeaux, Fransa

Yapım yılı: 2019

Fransa’nın Bordeaux kentinde Garonne Nehri ile Saint-Jean tren istasyonu arasında bulunan 18.000 metrekarelik MÉCA (Maison de l’Économie Créative ve de Culture-House of Creative Economy and Culture) şehre, nehir kıyısından yarattığı yeni kent odasıyla, sanat dolu bir kamusal alan hediye ediyor. BIG ve FREAKS’in tasarladığı kültür merkezi UNESCO onaylı Bordeaux kentini aynı zamanda bir sanat merkez üssü yapmak amacıyla üç bölgesel sanat kuruluşunu bir araya getiriyor: çağdaş sanat için FRAC; sinema, edebiyat ve görsel-işitsel sanatlar için ALCA ve performans sanatları için OARA.

©Laurian Ghinitoiu

BIG ve FREAKS MÉCA’nın tasarımını ilk olarak 2012’de, Bordeaux nehrinin canlanmasının bir parçası olarak ortaya çıkarmış. Yapı eski bir mezbaha alanında, aynı zamanda kültürel kurumlara dönüştürülen bir dizi başka endüstriyel bina arasında konumlandırılmış. Şimdi halka açık olan MÉCA FRAC, OARA ve ALCA ile birlikte bir ev kuruyor. Her kuruluş, binanın üçte birini kaplıyor: iki dikey sütunda OARA ve ALCA ile asimetrik kemerde halka açık alanın üzerinde uzanan FRAC.

©Laurian Ghinitoiu

Büyük bir “kentsel oturma odası” olarak tanımlanabilecek bir alan, MÉCA kültür merkezinin kalbini oluşturuyor. Yapı, şehrin gezinti yolunun uzantısı olacak şekilde tasarlanmış. Yapılı çevre ve kamusal alan arasındaki sınırı bulanıklaştırıp insanların yürüyebilecekleri ve yapıyla etkileşime girebilecekleri bir yer oluşturulmuş. Gezi yolundan çıkan bir dizi basamak ve rampa kentliyi önce kentsel oturma odasına yönlendiriyor. Bu 1.100 metrekarelik kent odası sayesinde yapı, Quai de Paludate Caddesi ile nehir kıyısı arasında rahatlıkla gezinmeyi sağlayan, geçirgen bir enstitüye dönüşüyor. Rampanın devamında kentli OARA’nın sahne kulelerine ve ALCA’nın ofislerine anlık bakışlar sunan cepheye ve sonunda FRAC’ın galerilerinin üstünde bulunan terasa ulaşıyor. Kentsel oturma odası, kamusal meydanın üzerinde “modern bir avize” gibi asılı duran yedi metre yüksekliğindeki, beyaz LED ışıklı MÉCA yazısıyla aydınlanıyor. Özel etkinlikler sırasında MÉCA’nın bu yarı açık mekânı konserler ve tiyatro gösterileri için bir sahneye veya heykel ve diğer sanat yerleştirmeleri için bir galeriye dönüştürülebiliyor. Meydana bir de Fransız sanatçı Benoît Maire’nin eseri olan bronz bir yarım-başlı Hermes heykeli ziyaretçileri “bölgenin çağdaş kültürü üzerine düşünmeye” teşvik etmesi için kalıcı olarak yerleştirilmiş.

©Laurian Ghinitoiu

Binanın kurucu ortağı ve kreatif direktörü Bjarke Ingels, “Bina tamamlandıktan sonra OARA, ALCA ve FRAC çoktan gelmişti- ve şimdi MÉCA açıldı, dördüncü ve son unsur burada: Bordo kenti ve vatandaşları” dedi. Ingels, “Bu yeni kentsel oda içinde, ilk kaykaycının geldiğini, ilk romantik çiftin merdivenlerde bir şişe Bordeaux’yu paylaştığını ve eğimli promenat üzerindeki ilk gösteriyi gördük,” diye devam etti. “MÉCA’nın kentsel odasını Bordeauxluların fikirleriyle, yaratıcılıklarıyla, kültürleriyle doldurmaları ve kendileri yapmaları için boş bir tuval ya da daha doğrusu boş bir çerçeve olarak düşünün.”

©Laurian Ghinitoiu

Zemin kattan girince ziyaretçiler “spiral çukur”da rahatlayabilecekleri veya restoran Le CREM’de yemek yiyebilecekleri bir lobiye ulaşıyorlar. Restoran, dev bir pencere ve asansörlerle “kentsel oturma odasına” görsel olarak bağlantılı kurgulanmış. Ziyaretçilerin dışarıdaki aktiviteleri ve dışarıdakilerin içeriyi görmelerini sağlayarak bir iç-dış diyalogu kurulmuş. BIG tarafından restoran için tasarlanan kırmızı mobilyalar ve mantar sandalyeler kentin şarap konusundaki itibarına referans vermekte.

©Laurian Ghinitoiu

Restoranın yanında OARA’nın 250 koltuklu siyah tiyatrosu bulunmakta. Tiyatro esnek oturma konfigürasyonları ve beton, ahşap ve perfore metalden oluşan tamamen siyah bir dama tahtası ile optimize edilmiş akustik sistemlerle donatılmış. Üst katta, ALCA’ya ait 80 koltuklu kırmızı vurgulu bir sinema, iki adet prodüksiyon ofisi ve proje inkübasyon alanı yer alıyor. Bu mekanlar “saydamlık yaratmak” amacıyla, aynı zamanda geçip gidenlere içeriden görünüşler sunan, rastgele yerleştirilmiş pencereler ile deliniyor. FRAC, MÉCA’nın üst katlarında yer alıyor ve tavan pencereleri ile aydınlatılmış yedi metre yükseklikte sergi alanlarına, sanatçılar için prodüksiyon stüdyolarına, depolama tesislerine, 90 kişilik oditoryuma ve bir kafeye ev sahipliği yapıyor. 850 metrekarelik kamusal teras sergi alanlarının esnek bir uzantısı gibi işlerken, gelecekte yapılabilecek büyük ölçekli sanat enstalasyonlarına ve performanslara kent ve St. Michael Bazilikası’nın ortasında bir açık hava mekânı sağlıyor.

©Laurian Ghinitoiu

MÉCA’nın cephesinin neredeyse tamamı, içeri giren ışık miktarını kontrol etmek ve şeffaflık hissi yaratmak için çeşitli boyutlarda pencereler serpiştirilmiş 4.800 prefabrik beton panelden oluşuyor. 1,6 ton ağırlığa sahip beton paneller,Bordeaux’nun yerel kumtaşı binalarını yansıtan bir doku oluşturmak için kumlanmış. Kumlamanın parlaklık ve sıcaklık katan sarı granülleri sayesinde bina güneşte ışıldar ve MÉCA’yı şehre tanıdık ama yeni bir yerel görüş olarak entegre eder.

---

Son Yazılar

Açık Çağrı: MARJİN 01

• by arkitektuel

Duvar Ev 2 / John Hejduk

• by arkitektuel

Tungestølen Hiking Kabini / Snøhetta

• by arkitektuel

Michael Hays – Mimarlığın Arzusu

• by Beyza Mert

Dolunay Villa / Foster + Partners

• by arkitektuel

Archigram #3: Plug-in City

• by arkitektuel

Q_fault / Aykut Dağ

• by arkitektuel

Casa Sublim / Xavier Corberó

• by arkitektuel

Matmut Atlantique Stadyumu / Herzog & de Meuron

• by Efe Sezen

House Of Architects / Thom Mayne, Tadao Ando, Kengo Kuma, Peter Zumthor

• by arkitektuel

---

Bizi Takip Edin!

---

Sitede Ara

Search for:

Arkitektuel'den Haberdar Olun!

The post MÉCA Kültür Merkezi / BIG appeared first on Arkitektuel.

© Max Touhey

Massachusetts Üniversitesi – Amherst’te bulunan Isenberg İşletme Fakültesi’nin (Isenberg School of Management) yeni binası BIG tarafından tasarlandı. Business Innovation Hub (İşletme İnovasyon Merkezi) ismi verilen yapı Isenberg İşletme Fakültesi binasının kısmen yenilenmesi ve mevcut yapıya yeni bir ek bina yapılmasıyla ortaya çıkmış. Yapı kampüsün en merkezi noktalarından birinde 6500 metrekarelik bir alan üzerinde bulunuyor.

© Laurian Ghinitoiu

Isenberg İşletme Fakültesi, lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimi gören 5,000‘i aşkın öğrencisi ve akademik görevlileri ile Amerika’nın en saygın işletme okullarının arasında yer alıyor. Yeni proje ile birlikte fakülte binası iki kat büyümüş ve kolektif çalışmayı teşvik eden modern bir eğitim kompleksine dönüşmüş.

© Max Touhey

Bjarke Ingels’in önerdiği yeni ek bina 1964’te inşa edilen mevcut fakülte binasını, yapıya kuzey ve doğu kanadından bağlanan dairesel bir hacim ile genişletiyor. Eklenen dairesel kütle yangın yçnetmeliğine uygun olması amacıyla mevcut binadan koparılmış durumda. Ancak iki kütle üst kotlarda birleşerek binalar içindeki katları birbirine bağlıyor. Ek bina sayesinde hem Isenberg İşletme Fakültesi’ne güçlü bir görsel kimlik kazandırılmış hem de akademik personel ve çalışanlar tek bir çatı altında toplanabilmiş.

© Max Touhey

Eklenen yeni kütlenin en dikkat çekici kısmı tasarlanan üçgen cam giriş. Domino taşlarını andıran giriş binaya özgün bir karakter kazandırıyor. Akordiyon şeklinde açıklıklara sahip olan bu kısımda aydınlık ve ferah bir yüksek tavanlı giriş oluşturulmuş. Fakültenin kalbi olarak düşünülen bu alanda çalışma, yemek ve sosyalleşme alanları bulunuyor. Yapının içindeki mekanlar hem dış cepheden hem de dairesel kütlenin ortasındaki geniş avludan ışık alıyor.

Isenberg İşletme Fakültesi’nde bulunan mevcut derslik ve konferans mekanlarına ek olarak yeni binada 15 mülakat odası, farklı boyutlardaki konferans odaları, inovasyon laboratuvarları ve akademik ofisler bulunuyor. Bjarke Ingels’in fakülteye kazandırdığı önemli mekanlardan bir diğeri ise dairesel kütlenin merkezinde yer alan avlu.

© Laurian Ghinitoiu

Yapının dış cephesinde dayanıklı ve sürdürülebilir bir malzeme olan bakır kaplama tercih edilmiş. Yapının LEED Gümüş sertifikası alması hedefleniyor. Yapının dairesel şekli fakülte içinde erişilebilirliği de kolaylaştırıyor. Yeni bina ile mevcut fakülte binası birbirine iki köprü ile bağlanıyor. Avluya giriş bakır kaplı büyük köprünün altından sağlanırken, küçük olan ikinci köprü tamamen cam ile kaplanmış.

© Max Touhey

Yapının içindeki tüm mekanlar öğrencilerin etkileşim kurması ve takım çalışması yapması göz önünde bulundurularak tasarlanmış. Koridorlar ve ortak alanlara pek çok çalışma masası ve rahat oturma elemanları yerleştirilmiş. Sınıflardaki sandalyelerin tamamı farklı ders düzenlerine uygun ayarlanabilecek şekilde seçilmiş.

The post Isenberg İşletme Fakültesi appeared first on Arkitektuel.

© Rasmus Hjortshøj

Türkçe’ye Aarhus Liman Banyosu olarak çevrilebilecek Aarhus Harbor Bath BIG (Bjarke Ingels Group) tarafından 2018 yılında tasarlandı. Proje, Danimarka’nın en büyük ikinci şehri olan Aarhus’un kıyı bölgesinin yenilenme projesinin bir parçası. Aarhus Liman Banyosu, BIG’in tasarladığı ilk liman havuzları değil. Grup, 2002 yılında Kopenhag’da da benzer bir proje inşa etmiş.

© Rasmus Hjortshøj

Projenin temel amacı, Aarhus halkının yılın tüm ayları boyunca su ve denizin tadını çıkarabilmesini sağlamak. BIG, Jan Gehl ile birlikte çalışarak olabilecek en az müdahale ile maksimum hareket ve canlılığı bölgeye kazandırmak istemiş. Toplam 650 kişinin kullanabileceği şekilde tasarlanan komplekste 50 metre uzunlupundaki bir olimpik havuz, bir çocuk havuzu, dairesel bir dalış havuzu ve iki adet sauna bulunuyor. Yapının sahil kotundan yükselerek kıvrılan uzantısı ise deniz üzerinde iki katlı bir platform oluşturuyor. Böylece kompleksin ıslanmak istemeyen kullanıcıları bu platformların üzerinde güneşin ve denizin tadını çıkarabiliyor.

© Rasmus Hjortshøj

Aarhus Liman Banyosu, bulunduğu bölgedeki yaşamı yeniden kurgulayan bir proje. Yapının hemen arkasında restoran, çocuk tiyatrosu gibi işlevlere sahip bir dizi kulübe bulunuyor ve burada yeni bir liman kültürü ortaya çıkıyor. Kıyının hemen arkasında ise Aarhus’un kentsel dönüşüm projesinin bir sonucu olan konut blokları yükseliyor.

© Rasmus Hjortshøj

Yapımı 2018 yılında tamamlanan kompleks, Ağustos ayının sonuna kadar açık kalmak üzere açılmış. Ancak, uzun vadede bu bölgenin tiyatrolar, oteller ve restoranlar ile canlı bir liman hayatına sahip olması planlanıyor.

The post Aarhus Liman Banyosu appeared first on Arkitektuel.

VIA 57 West, Bjarke Ingels önderliğindeki BIG (Bjarke Ingels Group) tarafından tasarlanmış. New York’ta bulunan yapı, şehre kattığı özgün yapı diliyle oldukça dikkat çekici. VIA 57 West, Amerikan gökdeleniyle Avrupa avlusunu harmanlayan bir rezidans projesi. Manhattan’da kullanıcılarına kapsamlı bir rezidans kompleksi sunan yapı, 2016 yılında tamamlanmış.

© Iwan Baan

Grup bu yapıya ‘the Courtscraper’ diyor. Courtyard (avlu) ve skyscraper (gökdelen) kelimeleriyle türetilen bir isim. Bu bağlamda New York için yepyeni yapı tipolojisine sahip VIA, 32 katında 709 rezidansıyla geçtiğimiz yıl kullanıcılarına hizmet vermeye başlamış. Yapı, aynı zamanda yine aynı yıl ‘Amerika’daki En İyi Yüksek Bina’ (the Best Tall Building) ünvanına layık görülmüş Council on Tall Building and Urban Habibat (CTBUH) tarafından.

© Iwan Baan

Deniz kenarındaki lokasyonuyla kullanıcılarına Hudson Nehri (Huson River) ve New York deniz kenarı manzarası sunan VIA Courtscraper, arazinin kuzeydoğu kısmında yaklaşık 137 metre yükseliyor. İlginç formu ve arazinin 3 köşesinde alçak, bir köşesinde yükselen yapısıyla VIA 57 West’te, yapıda bulunan her konut biriminin manzarasının olması sağlanmış.

Bu form aynı zamanda farklı bakış noktalarından hacmin görsel olarak değişmesini sağlıyor. VIA 57 West, batıdan hiperbolik, eğik bir piramit; doğudan ince bir kule olarak algılanıyor.

© Iwan Baan

VIA 57 West büyük bir çoğunlukla farklı büyüklükteki konut birimlerinden oluşuyor. Bunun yanında yapının cadde seviyesi katında ve ikinci katında kültürel ve ticari alanlar bulunuyor. Daha aşağıdaki kotta kurgulanan alanlar avluyla sıkı bir iletişim içinde. Oldukça lüks bir yaşama alanı sunan yapıda yaşayanlar için aynı zamanda etkinlik mekanları, golf simülatör alanı, film salonları, havuz, basket sahası, spor salonu ve antreman alanları, oyun odalar bulunuyor. Bu alanların hepsi yapının daha alt kotlarında kurgulanmış ve hepsi fiziksel ve görsel olarak avluyla bir iletişim kuruyor. Böylece yapıda dıştaki ve içteki sosyal alanların birbirine bağlanmış. Üst katlardaki hacimler ise ‘balık kılçığı’ düzeninde yerleştirilmiş bu büyük hacem. Evler manzaraya, suya, yönelmesi sebebiyle bu şekilde düzenlenmiş. Bu düzenle, terasların manzarası ve ışık alımı maksimize edilmiş. Aynı zamanda yan daire ile arada bir sınır oluşturuyor.

© Iwan Baan

VIA 57 West yapısının kalbini oluşturan yeşil alan, Kopenhag’ın kentsel vahalarından esinlenerek kurgulanmış. Avlu, Central Park’a benzer bir peyzaj anlayışına sahip. Yeşil alanlar parka benzer şekilde yığınlar halinde kurgulanmış; doğuda alana gölge düşüren orman ve batıda ise güneş ışığı ile aydınlanan çimenlik alanlar.

Formuyla batı güneşinden yararlanıyor VIA 57 West. Avlu, burada yaşayanlara özel bir mekan ve bir nevi yeşil bir sığınak sağlarken, formun üç alçak köşesi avlunun dışarıdan gözlemlenmesini mümkün kılıyor. Hudson Nehri Parkı’nın yeşil alanıyla görsel bir bütünlük oluşturuyor New York kıyısında.

© Iwan Baan

VIA 57 West’in iç mekan konsepti de ‘’Scandimerican’’ (Scandinavian-American) adı verdikleri bir tarzla düşünülmüş. Bu Amerikan-Avrupa melezliğinin ayrı bir yorumlanışı: klasik modern İskandinav materyal anlayışı yerel New York materyalleriyle yorulanmış. İçte ana materyal olarak meşe döşeme kaplamaları ve dolaplar, porselen kaplamalar kullanılmış.

© Iwan Baan

Son yıllarda, doğal ve kamusal alanı birleştiren ilginç kentsel gelişimler ortaya çıktı; endüstri öncesi gelişimdeki alanlara yerleşen, şehirden kendini bağımsız kılan, Broadway ve Times Meydanı’nın yayalaşmasını öngören; bisiklet yollara, High Line ve limanların parklara dönüştüren. VIA 57 West de bu Manhattan şehir dokusunu istila eden, açık mekanlar oluşturan yeşillendirme sürecine devam ediyor. İki birbirinden bağımsız tipoloji olarak görünen avlu ve gökdeleni birleştiren Courtscraper, Manhattan’ın silüetine en yeni katkılardan.’’ Bjarke Ingels, BIG kurucusu.

Kaynak:

“VIΛ 57 West / BIG” 08 Sep 2016. ArchDaily. Accessed 22 Jan 2018. <https://www.archdaily.com/794950/via-57-west-big/> ISSN 0719-8884

The post VIA 57 West appeared first on Arkitektuel.

© Dezeen

2016 yılında Serpentine Galerisi için yapılan pavyonun Bjarke Ingels tarafından tasarlanmasıyla ortaya çıkan pavyon, yarı saydam bloklarla oluşturulan duvarın kıvrımlı bir yapı haline gelmesi için bozulması ile oluşturulmuş. Fikir asıl olarak bu blokların bir fermuar gibi açılıp hem saydam hem opak, hem katı hem de akışkan bir form oluşturması. 2017 yılına kadar Hyde Park’ta kalmış olan 2016 Serpentine Pavyonu, açılmış bir fermuar.

© Luc Boegly, Sergio Grazia

Farklı bakış açılarına göre, dikdörtgen formdan daha kıvrımlı, serbest bir forma; opak yapısından daha saydam yapıya dönen pavyon, Ingels tarafından şu sözlerle anlatılmış: ‘’Biz ekip olarak, birbiriyle görünürde bağdaşmayan elemanları yeni bir bütünde karıştırma fikrini seviyoruz. Sanırım bu pavyonda, çabasız bir şekilde bir sürü farklılığı birleştiren bir yapı yaratmaya çalıştık. Bu, içeride oturma alanı oluşturan bir duvar, Serpentine Sanat Galerisi’ne bir kapı, aynı zamanda çeşitli etkinlikler için bir mekan. Bir yandan tamamıyla dik açılı ve saydan; bir yandan tamamıyla saydam ve kıvrımlı. ’’

© Luc Boegly, Sergio Grazia

Londra’da Kensington Bahçeleri’ndeki Serpentine Sanat Galerisi’nin dışında konumlanan Serpentine Pavyonu, yarı saydam fiberglas çerçevelerden oluşturulmuş. Fiberglas çerçevelerin tipik bir tuğla duvar gibi birbirlerinin üstüne konulmasıyla. İçi boş fiberglas bloklar, en alttan pavyonun en üst noktasına kadar kademeli bir şekilde öne veya arkaya konumlandırılmış. Bu da 2016 Serpentine Pavyonu’nun 2 tane dalgalı yüzeyinin olmasını sağlıyor. Birbirlerinden ayrılan duvarlar, kıvrımlı bir giriş alanı ve gözenekli bir merkez yaratmış.

© Iwan Baan

‘’Aslında ofis olarak biz bu fiberglas elemanlarla bir raf sistemi üstüne çalışıyorduk. Yani pavyon bir yapı ve bir mobilyanın karışımı. Duvar, iç mekanı yaratmak için koparılmış dev bir raf.’’  diyor Bjarke Ingels kendi tasarımı Serpentine Pavyonu için.

Yapının aynı zamanda kendi kahramanı olan Sdyney Opera Evi’nin mimarı Jørn Utzon’u anımsatan bir öge olduğunu da ekleyerek: ‘’Utzon, dikkatli bir şekilde tasarlanmış seri üretim ürünlerle hayal edilebilecek her türlü formun yaratılabileceği fikrine sahipti; neredeyse tekrardan bir farklılık yaratmak gibi. Burada yakalamak istediğimiz ruh da bu.’’

© Iwan Baan

2016 Serpentine Pavyonu’nda ziyaretçiler, dışarıda duvarın izin veridği noktaya kadar tırmanabiliyorlar. İçeride, ahşap döşeme Serpentine Sanat Galerisi’ne giden bir yol ve oturma elemanları oluşturuyor. Pavyon, bir kafeyi barındırıyor ve edebiyat, film, dans, müzik vb. etkinlikleri için sanat galerisine hizmet eden bir alan. ‘Fermuarı açılmış duvar’ pavyon, 2017’de kaldırıldıktan sonra da 28 Mart’ta Vancouver’da tekrar inşa edilmiş, kalıcı yerine kavuşmuş.

© Dezeen

Serpentine Pavyon yapılarının 16.sı olan Bjarke Ingels imzalı pavyon, BIG ekibine Birleşik Krallık’taki ilk yapısını inşa etmesine olanak sağlamış. Aynı zamanda o yıl ilk defa, pavyona 4 çardak eşlik etmiş; bunlar Nijeryalı mimar Kunlé Adeyemi, Berlin temelli stüdyo Barkow Leibinger, Paris’ten mimar Yona Friedman ve İngiliz mimar Asif Khan tarafından tasarlanmış.

The post 2016 Serpentine Pavyonu appeared first on Arkitektuel.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi, 2013 yılında BIG ekibi tarafından Helsingor, Danimarka’da tamamlanmış. Müze, Helsingor’un tarihi bir bölgesinde yer alıyor. Etrafındaki yapılara ve konumuna sağlayacağı uyum da oldukça önemli bir nokta olmuş tasarım sürecinde bu nedenle. Sonuç olarak ortaya bu tarihi yapıyı ve etrafta yapılmış olan yeni yapıları yansıtan, eskiyle yeniyi aynı hacimde birleştiren özgün bir yapı ortaya çıkmış.

©Rasmus Hjortshoj

Özgün tarihi bir konumda, Danimarka’nın en önemli, meşhur binaları ve yeni, kendini gösteren bir kültür merkezi arasında dikkat çekecek bir tasarım olmak durumundaydı proje. Bu bağlamda, yapının tasarımı etrafında bulunan Kronborg Kalesi ve alanın karakteristiğini bütünüyle anlayarak başladı. Bu gibi tasarım parametreleriyle kendini gösteren bir proje ortaya çıkacaktı.

©Lucia Santiago Mora

Danimarka Deniz Müzesi bulunduğu yerdeki 60 yıllık eski liman duvarlarına dokunamadan, galeri alanları toprak altına yerleştirilerek yapılmış. Eski liman duvarları arasında  sürekli bir çember olarak ilerleyen tasarım, ziyaretçilerin bu duvarlar arasında galerileri gezerek gözlemlemeye iten bir yaklaşım.

Böylece, bahsedilen eski liman tasarımın merkezinde bulunan bir öge oluyor aslında -ziyaretçilere bir geminin ölçeğini hissettirecek açık bir mekan deneyimleme şansı tanıyan. BIG, mekan deneyimini öne çıkaran mimari anlayışıyla etkileyici bir yapı seriyor gözler önüne.

©Rasmus Hjortshoj

Eski liman alanının geniş açıklığını geçen üç köprü alanı içeriyor proje. Bu köprüler, ziyaretçilere müzenin farklı kısımlarına kısayollar sağlarken aynı zamanda kentsel bir bağlantı olma özelliği gösteriyor alanda. Bu üç köprüden eski limana ait olan köprü, limanı kapatan ve burayı gezdiren bir ağ görevi görüyor. Oditoryum kısmı da müzenin açık alanını Kronborg Kalesi ve çevresine bağlayan bir başka köprü. Son olarak zik-zak şeklinde, eğimli köprü de Danimarka Deniz Müzesi ziyaretçilerini girişe yönlendiriyor; gelenleri buraya çekerken hem üstte hem de altta çevrelerini saran tarihi ve yeni yapılmış yerleri gözlemleme imkanı sağlayan köprü, eski ve yeni birleştiren bir araç.

©Rasmus Hjortshoj

Danimarka Deniz Müzesi’nde Danimarka denizin uzun ve tarihi geçmişi, yerin 7 metre altında, limanın etrafında ve içinde süregelen bir hareketle ortaya çıkmış. Müzenin içini oluşturan her zemin, sergi alanını oditoryuma, sınıflara, ofislere, kafeye ve limana aynı hacimde bağlarken, hafif eğimli karakteriyle heyecan verici heykeli mekanlar ortaya çıkarıyor; oldukça güçlü bir tasarıma sahip olmasının nedenlerinden yalnızca biri olarak.

The post Danimarka Deniz Müzesi appeared first on Arkitektuel.