©Hufton+Crow

Coal Drops Yard, Thomas Heatherwick tarafından kurulan Heatherwick Studio’nun 2018 yılında Londra’da gerçekleştirdiği bir iyileştirme projesi. Londra’nın mimari mirasının bir parçası olarak nitelendirilen iki demiryolu binasının yenilemesini kapsayan projeyle eski yapılar, yıllardan sonra kamusal bir alan olarak tüm halka açıldı. Heatherwick Studio’nun projesiyle alan Londra’nın yeni alış veriş bölgelerinden biri haline getirildi.

©Luke Hayes

King’s Cross adıyla anılan bölgedeki Coal Drops Yard, ekibin Londra’da gerçekleşen ilk büyük projesi. Yaklaşık 60 adet birimi barındıran proje, 1850’lerden kalma iki büyük yapıyı topluma kazandırıyor. Bu nedenle 2018 yılında İngiltere’de yankı uyandıran projelerden biri oldu. Proje ilk olarak 2014 yılında King’s Cross Central Limited Ortaklığı’nın ekibi görevlendirmesiyle başlamış. Heatherwick Studio’dan alanı tamamen yeniden düşünmesi, programlandırması ve buna uygun planlaması istenmiş.

©Hufton+Crow

Londra’nın oldukça eski yapıları kapsayan proje radikal bir planlamayı içeriyor. Önceden Kuzey İngiltere’den kömür alıp depolamak ve sonrasında el arabalarıyla Londra’ya dağıtım yapmak için kullanılan Viktoryen tarzı depolar, yıllar içinde kullanılmamaya başladı. 1990’lara kadar hafif endüstriye, depolamaya ve gece kulüplerine dönüşen ve sonrasında terkedilen bu dökme demir ve tuğla yapılardan ikisi için yeniden planlama öngören proje,  birtakım mimari zorlukları da beraberinde getirmiş: harap olmuş, uzun ve açılı yerleştirilmiş yapıları halkın toplanıp dolaşabileceği hareketli bir alış veriş mekani haline getirmek.

©Luke Hayes

Ekibin tasarımı, alandaki viyadükleri bağlayarak ortak bir alan oluşturmak ve bu alanda akışkan sirkülasyon şemaları oluşturabilmek için, varolan yapıların beşik çatılarını birbirine doğru uzatıyor. Böylece iki yapının arasında, çatıalrın birleşim yerlerinde darlaşan, bu yapıları birbirine bağlayan açık/kapalı mekanlar oluşturulmuş.

Yeni çatılarla Heatherwick Studio aynı zamanda tasarıma bir ikoniklik katmış. Tipik beşik çatıları uzun kenarlarından kıvrımlarla birbirlerine uzanıyorlar. Daha dalgalı ve akışkan formlarla yeniden kurgulanan çatılar, altlarında kalan alan için yeni bir kamusallık tanımlayan örtüler tasarım için.

©Hufton+Crow

Bu miras dokusu arasındaki modern, kıvrımlı çatılar birbirlerine dokunana kadar uzatılmış. Yeni formlara sahip bu çatılar, oldukça nitelikle teknik aşamalardan getirilerek, kendi kendini taşıyabilecek şekilde kurgulanmış. Bu büyük konsollar, çelik strüktürle destekleniyor. Yapılardan bağımsız strüktür sayesinde Hetherwick Studio, çatıların altında kapalı ve açık mekanlar oluşmasına olanak sağlamış. Çatı altında akışkan bir forma sahip olan kapalı alan, alt kotta üstü örtülü bir kamusal alan ve alan için yepyeni bir odak noktası yaratıyor.

©Hufton+Crow

“Bizim için en zorlayıcı nokta, bu Viktoryen altyapıyı, onları özel yapan şeyi kaybetmeden, modern kentsel gereksinimleri karşılayacak şekilde yeniden yaratmaktı.” diyor Lisa Finlay, Heatherwick Studio’nun grup lideri, ve ekliyor, “Bunu yapmak için, yeni elemanlar eklerken bu yapıyı nası koruyacağımızı ve varolan dokuyu nasıl tekrar kullanabileceğimizi anlamak adına, orijinal fonksiyonu ve bunu zaman içinde ne şekillerde yeniden kullanıldığını anlamaya odaklandık. Bu yeni elemanlardn biri tamamen kendi kendini taşıyan ve tarihi binalara örülmüş, yükseltilmiş kat yaratan yeni stüktür.”

©Luke Hayes

Heatherwick Studio’nun Coal Drops Yard tasarımı, Viktoryen endüstriyel mimarisini ve yarattığı dokuyu kente hatırlatıyor. Bunu yaparken de Londra’ya yeni ticari alan ve geniş bir kamusal mekan kazandırıyor. Böylece, Coal Drops Yard, King’s Cross’un yaşama, çalışma ve eğlenme merkezlerinden biri haline getirilme çabalarına büyük bir katkı sağlamış oluyor.

The post Coal Drops Yard appeared first on Arkitektuel.

© Getty Images

Vessel, New York’ta Hudson Yards bölgesinde devasa bir kent simgesi. İngiliz mimar Thomas Heatherwick’in (Heatherwick Studio) uzun süredir beklenen tasarımı, 15 Mart 2019’da açıldı. Özel emlak geliştirme bölgerinden biri olan Hudson Yards’a kamusallığı dahil etme amacıyla tasarlanmış meydanda Vessel, kentsel bir odak noktası. Yapı, Escher’in eserlerindeki gibi bir tür labirent kurgulayan 154 kol sarmal merdivenden oluşan bir heykel.

© Related-Oxford (Michael Maron)

Vessel, yeni bir tip kamusal alan. 2.465 basamaktan oluşan 16 katlı dairesel tırmanma çerçevesi, 80 sahanlığıyla Hudson Nehri’ne ve Manhattan’a eşsiz manzaralara sahip. Projenin amacı, Hudson Yards’a yeni bir kamusallık katmak. Hudson Yards, Amerikan tarihinin en büyük emlak projelerinden biri. Proje, Manhattan’ın Yukarı Batı Yakası’ndaki eski bir demiryolu alanını, yaklaşık 5 dönümden fazla alan kaplayan kamusal mekan ve bahçelerle dönüşümünü gerçekleştiriyor. Bu projenin ana meydanınında bulunan Vessel da, kurgulanan bu kamusallığın odağı.

© Related-Oxford (Michael Maron)

Yapı, bölge için Heatherwick’ten bir tasarım istenmesiyle ortaya çıkmış. Bu tasarımda istenen, insanları bölgenin kalbine çekmesi ve Manhattan’da buluşmak için yeni bir mekan yaratması. Heatherwick Studio için de projenin en zorlayıcı noktalarından biri, etrafındaki yüksek binaların arasında ve meydanın ölçeğinde kaybolmayacak, hatırlanabilir bir yapı yaratmak olmuş. Ekip ilk olarak tasarıma birkaç parametre belirleyerek başlamış: tasarım akılda kalıcı tek bir obje olmalı, meydana dağıtılmış birçok objenin bütünü olmamalı, hareketsiz bir heykel olmak yerine etkileşimi teşvik eden sosyal karşılaşma olmalı -ve eğlenceli olmalı.

© Shutterstock: Scootercaster

Proje ile ilgili Heatherwick Studio: “Basamaklar arasındaki boşlukları açarak ve böylece üç boyutlu bir kafes oluşturarak kamu meydanı yukarı doğru gerilebilir ve farklı yollarla keşfedilebilecek bir milden uzun rotalar oluşturabilir. Birbirine bağlanan 154 kol merdivenle sürekli bir ‘basamak kuyusu’ yaratan geometrik düzenle kurgulanan obje, kendi kendini taşıyabilir olmalı. Bunun için ek kolon ve kirişlere ihtiyaç duymayan ihtiyatlı bir yapısal çözüm gerekliydi.

Bu strüktürel gereklilik, her bir çift merdivenin arasına çelik bir omurga yerleştirerek, ‘yukarı’ ve ‘aşağı’ arasında doğal bir ayrım yaratarak çözüldü. Bu yapının ham bırakılmış çeliği, nesneye berraklık ve bütünlük kazandırmak için yapıda açığa çıkarılmakta ve merdivenlerin alt tarafı, onları, yapıyı çevreleyen Hudson Yards mimarisinden ayıran, bakır tonlu bir metalle kaplanıyor.”

© Related-Oxford (Michael Maron)

Vessel’in bağlantı elemanlarından korkuluklara her bir bileşeni, ısmarlamaymış. Yapının strüktürel olarak en küçük ögesi, ikili meriven çiftini barındıran devasa çelik birimler. Birimler, Venedik’teki özel bir üretici (Cimolai) tarafından üretilmiş ve İtalya’dan 6 farklı sefer ile gelmiş. Geldiktan sonra da alanda 3 yıl süren bir birleştirme sürecinden geçmiş -yapının boyutundan dolayı. Yine de bu devasa boyuta rağmen Vessel, aslında insan ölçeğinde tırmanılacak, keşfedilecek ve zevk alınacak bir  heykel olarak tasarlanıyor. Vessel, en temelde ziyaretçileriyle canlanan ve meydan hayatını yansıtan basit bir strüktür.

© Related-Oxford (Michael Maron)

“Vessel için fikir, kısmen Hindistan’da insanların su almak için aşağı indiği merdiven kuyularına ait büyüleyici resimlerle ortaya çıktı. Bu fikirle biz de, bir bakıma, sadece insanları bir araya getirecek, insanlar için bir amfitiyatro yaratılabilir mi bunu sorguladık…En başından beri tutkumuz, yoğunluk ve sosyalleşmeydi -ve tabiki Hudson Yards’a bir kalp yaratma. Fakat bu pasif, yalnızca insanların bakıp fotoğraf çekip geçeceği bir obje olarak değil; insanları gerçekten bir araya getiren bir şey olmalıydı.” diyor Heatherwick Studio ekibi.

© Related-Oxford (Michael Maron)

Uzaktan bir çeşit arıkovanı gibi algılanan Vessel, New York’ta insaları hem mod olarak hem de gerçek anlamda yükseltecek ve şehrin farklı perspektiflerine seyir imkanı sağlayacak bir kentsel nokta yaratıyor. Heatherwick’in tasarımı, sürecin başladığı zamandan beri yoğun ilgi gören bir proje. Kentin yeni buluşma noktası ve dev heykeli, şimdi ziyaretçilerden gelen yoğun ilgiyle karşı karşıya.

The post Vessel appeared first on Arkitektuel.

Jane Jacobs, Büyük Amerikan Şehirlerinin Ölümü ve Yaşamı kitabında şehir gözlemlerini, kendine sorduğu sorulara cevap arayarak bizlere aktarmıştır. “Hangi faktörler şehri emniyetli kılar?”

Kitap, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki şehir mahallesinin çöküşünden sorumlu olan 2. Dünya Savaşı sonrası kentsel planlama politikalarına bir eleştirisidir. Modernist planlama hareketlerine karşı hareket ederek, Amerika Birleşik Devletleri’nde organik kent canlılığı için yeni kalkınma ve savunma önerileri getirmektedir. Kentsel yenilemenin şiddetli bir biçimde kentlerin doğal yapısını yok ettiğini iddia etmiştir. Gelişmekte olan ülkelerde mega-kentlerin daha da büyüyecek olması pek çok yeni kentsel sorunu beraberinde getireceğini göstermektedir. Kentlerin sorunlarını, sorunları nasıl olmalı diye tartışmak yerine, kendi kentini örgütleme gücü ile anlayabileceğimizi söylemiştir ve bu sürecin organik bir bütünlük içinde olduğunu vurgulamıştır.

Jane Jacobs

Kitapta sıklıkla New York’tan bölge örnekleri kullanmıştır. Bölgelerin yerlileri ve sonradan gelen insanların sokakta geçen olaylara tepkileri, güven ve sahiplenme durumlarını kıyaslamıştır. Örneğin kitabın giriş bölümünde North End bölgesini samimi, güvenli ve sağlıklı buluyor ancak bölge “korkunç bir gecekondu” olarak nitelendirilmektedir. Gerçek dünya ve uzmanların gözünden olayların farklı olabileceği her şeyin teknik temellere dayanmadığı ve sosyolojik olarak görülmesi gerektiğini savunmaktadır.

Jacobs’a göre kaldırımlar bölgenin düzenin korumada önemli bir sistemdir. Örneğin, dükkanların kaldırımlara açılması, şehrin bütün işleyişinin kaldırımlar üzerinde gerçekleşmesi buna önemli bir etkendir. Sağlıklı bir şehir kaldırımında güvenliği korumak için polis her zaman gerekmemektedir. Sokaklar, doğal sahipleri tarafından denetlenmelidir. Bu doğal sahipler sokak etkinliklerini izlemekten zevk alan, gerektiğinde sokağa müdahale edebilecek olan kişilerdir. Jacobs’a göre boş sokaklar ve yüksek katlı konut projelerinde terk edilmiş alanlar ve merdiven boşlukları vb. alanlar arasında bir bağ vardır. Apartmanların modernleşmesi, oturan insan profillerinin değişmesi, erişim kontrollerinin azalması, ilgisiz insanlar ve denetim işlevinin bulunmaması yabancıların varlığının otomatik olarak tehdit haline getirmektedir. Halka açık ama halk tarafından da korunuyorlar ve bu kontrol ve önlem eksikliği gibi durumlar yaratabilmektedir. Apartman sakinleri güvensiz hissetme durumlarında buralardan ayrılmaktadırlar. Bu sıkıntı için çözüm önerileri bulunmaktadır. Jacobs örnek olarak Brooklyn Projesi‘nin (Blenheim Evleri) koridorları halka açarak çevreyi donatarak ve kiracılara kullanım alanları tanıyarak problemleri azaltıldığını öne sürmüştür. Hareketli bir yaşam çevresinin bulunması sokakların yoğun olarak kullanılması şehir güvenliği için ön şart olduğu fikrine dayanarak Jane Jacobs bar, restoran ve halka açık yerlerin önemini vurgulamıştır.

“Şehirlerin gözü olmalı” diye bir yorum getirmiştir. Küçük dükkanlar, sokak satıcıları gibi etkenler, bir şehrin suç oranının azalmasında önemli etkenler olacağını savunmuştur. Bir şehrin asayişini sadece polis sağlayamaz, insanların suç işlemekten çekinmesi için sokakların göz önünde olması gerekmektedir.

Büyük Amerikan Şehirlerinin Ölümü ve Yaşamı

“Anlaşılması gereken ilk şey, şehirlerde kamusal huzuru -kaldırım ve sokak huzurunu- koruma işinin, polisin varlığı zorunlu olsa da, öncelikle polis tarafından yapılmadığıdır. Kamusal huzuru koruyan; orada yaşayan halkın karmaşık, üstelik neredeyse bilinçsiz olan, gönüllü denetim ve standartlar ağıdır; üstelik bunu uygulayan da halkın ta kendisidir. Şehrin bazı alanlarının (en çok göze çarpan örnekler eski toplu konut projeleri ve nüfus devridaimi çok yüksek olan sokaklardır) kaldırımlarında yasa ve düzenin korunması neredeyse tümden polis ve özel güvenlikçilere devredilmiştir. Böyle yerlerin cehennemden farkı yoktur. Normal, kendiliğinden medeniliğin çöktüğü bir yerde medeniyeti korumaya milyon polis yetmez.”

Kaldırım, kamuoyuna açık olmalıdır. Birbirini tanımayan insanlar bir araya geliyorlar ve birbirlerini bu şekilde tanımaktan rahatsız olmuyorlardır. Bu temaslar kamusal bir güven ağı oluşturur. Örneğin mahalle marketine girdiğimde günlük yapılan küçük bir sohbet oraya olan bir güven ve iletişim bağı oluşturur. Bu güven doğal olarak oluşmaktadır. Bir çaba temelli değildir. Ancak bu güvenin kaybı bir felaket oluşturabilmektedir. Bu süreçte mahremiyet önemlidir. Bu sosyal mahremiyet bir pencere ya da duvarla sınırlandırılmak kadar basit değildir. Jacobs’a göre iyi bir şehir sokağında komşular, insanların temel mahremiyetini koruma arzusu ile çevresindeki insanlarla çeşitli derecelerde temasla bulunur ve bu temaslar arasında mucizevi bir denge bulunmaktadır. Bu durum kendiliğinden doğal olarak işlemektedir. Ölçek küçüldükçe insanların birbirine güven miktarında değişmeler olmaktadır.

Jacobs’a göre şehirleri anlamak için ayrı ayrı kullanım şekilleri değil, kullanım biçimleri ve karışımlarını incelememiz gerekmektedir. Şehirlerdeki asayiş, kamusal kullanım ve çapraz ilişkiler göz önünde bulundurulmalıdır. Verimli bir çeşitlilik yaratmak için; karışık birincil kullanım ihtiyacı, küçük blok ihtiyacı, eski bina ihtiyacı ve yoğunluk ihtiyacı bulunmaktadır. Örneğin kitap gelip-geçer kiracıları şehir asayişi için yararlı bulmazken şehrin çeşitliliğini sağlamak için önemli bir etkendir.

Washington Square Park

Şehirler üzerine düşünürken neyin faydalı olup olmayacağı, bizim düşündüklerimize değil de, konunun ne düşünmemiz gerektirdiğine yani doğasına bağlıdır. Farklı şehirlerin aynı problemleri ortaya koymaları çözümlerinin de aynı olduğunu göstermemektedir. Jacobs’a göre şehirleri anlamak için süreçler üzerine düşünmek, tümevarıma yönelik çalışmak ve ortalama, ortalama dışı ipuçları beraber düşünmek gerekmektedir.

Kafamızdaki soruların cevaplarını homojen yerlerde bulamayacağız. Şehirlerde bizler yaşıyoruz. Hepimiz birbirimizden bu kadar farklıyken şehirlerimizin sorun ve çözümleri aynı olmasını beklemek yanlış bir yaklaşım olur.

Son olarak İstanbul birçok farkı olguyu bir arada barındırması ile Jane Jacobs’ın bahsettiği kent modelini yansıtmaktadır. İstanbul’un da kendine has problemleri ve çözümleri var. Bütün şehirlerin kendine has problemleri bulunmaktadır. Kendi içlerinde anlaşılmaları ve yorumlanmaları gerekmektedir. Örneğin hasta iki insan düşünün bunların hastalıklarının aynı olması aynı ilaca ihtiyaçları olduğu ya da aynı kişi oldukları anlamına gelmez. Şehirler de böyledir.

The post Jane Jacobs’ın Kaldırımları appeared first on Arkitektuel.

Puro Hotel, ASW Architecki tarafından Polonya’nın tarihi Poznan şehrinde 2014 yılında tasarlanmıştır. Otel, Poznan şehrinin tarihi şehir merkezinde, eski bir Musevi mahallesinde bulunuyor. Puro Hotel, şehrin önemli ikonlarından Big Synagogue’un yakınında, üç dar sokağın arasına inşa edilmiş. Yapı, Poznan şehrindeki nadir modern mimariye sahip binalardan bir tanesi.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Puro Hotel’in geometric formunun oluşumu, yapının bulunduğu mahallenin şehirsel yapısı ile bağlantılı. Yapının iki cephesi elyaf takviyeli çimento paneller kullanılarak üretilmiş. Bu sayede, genellikle 18. yüzyıldan kalma binaların bulunduğu şehir merkezinin ritmi ve geleneksel dokusu ile uyum içinde olan bir otel binası ortaya çıkmış.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Otelin farklı boyut ve şekillerdeki büyük pencereleri içeriye olabildiğince gün ışığı alınabilmesini sağlıyor. Aynı zamanda bu pencere tasarımı, bölgedeki tarihi binaların cepheleri ile benzerlik göstermekte. Bu bağlamda, Puro Hotel, Poznan şehrinin tarihi yapılarının modern bir yorumu olarak gösterilebilir. Yapının kuzey cephesi ise batı ve doğu cephelerinden farklı bir mimari dilde üretilmiş. Kuzey cephesi, diğer Puro Hotel binaları ile ortak bir dil oluşturulabilmesi amacıyla kahverengi seramik ile kaplanmış.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Toplam 5970 metrekarelik bir alan üzerinde bulunan otelin 1 tanesi bodrum katı olmak üzere toplam 6 katı bulunuyor. Otelin bodrum katında küçük bir otopark ve otel personelinin kullandığı alanlar bulunuyor. Otelin zemin katı ise tamamen kamusal ve ortak kullanıma ayrılmış durumda.

© Fotoarchitektura Anna Gregorczyk

Zemin katta bulunan resepsiyon alanı otelin tüm mekanlarına eşit uzaklıkta olacak şekilde, merkezi bir konumda tasarlanmış. Otelin 100 kişi kapasiteli restoranı, barı ve lobisi birbirinden mekansal olarak ayrılmamış. Zemin kattan, büyük bir cam kayar kapı ile otelin içinde bulunan avluya geçilebiliyor. Tasarlanan avlu, hem ferah bir alan sağlarken hem de kamusal mekan – özel mekan ilişkisini kurmaya yarıyor.

Zemin Kat Planı

Puro Hotel, 137 odayı bulunduruyor. Yapının cephesinde büyük pencereler kullanılması, kullanıcı konforunu arttırıyor. Odaların içi doğal olarak aydınlanabilirken, aynı zamanda ziyaretçiler tarihi şehir merkezinin manzarasını odalarından izleyebilmekte.

The post Puro Hotel appeared first on Arkitektuel.

©GAD

Beşiktaş’ın en önemli sembollerinden biri olan Balık Pazarı, 2008 yılında GAD ve Gökhan Avcıoğlu tarafından yenilenmiştir. Eski balık pazarının kötü tasarımı ve bulunduğu konumun potansiyelini yansıtamaması sonucunda Beşiktaş Belediyesi tarafından bu yenileme kararı alınmış ve GAD & Gökhan Avcıoğlu ortak tasarımı ile yeni ve dinamik bir Balık Pazarı Beşiktaş’a kazandırılmıştır.

©GAD

Beşiktaş Balık Pazarı, Beşiktaş’ın en işlek yerlerinden birinde bulunduğu için, tasarımın insanları davet eden bir yapıda olması gerekmektedir. Balık Pazarı, yarattığı yarı ticari yarı kamusal alan ile, Beşiktaş’ın var olan insan trafiğini bölmemelidir. Bu nedenle, yeni tasarım üçgen şeklindeki alan üzerine 3 ayak ile yerleştirilmiştir. Tasarımın geçirgen ve dinamik olmasına özen gösterilmiştir.

©GAD

Tasarım aşamasında 350 metrekare genişliğindeki zemin ‘şişirilerek’ Beşiktaş Balık Pazarı’nın hacmi oluşturulmuştur. Daha sonra bu hacim, yüzey kenarlarından oyularak yapının geçirgen olması sağlanmıştır. Bu şekilde oluşturulan içbükey form, balık pazarının ticari kolunun ve meydanın kamusal karakterinin iç içe geçebilmesine olanak sağlamıştır.

İzometrik çizim – Yapı iskeleti

Beşiktaş Balık Pazarı’nı kaplayan beton kabuk, içerisinde kolon bulundurmadığı için balık pazarı için ideal bir yarı-kapalı mekan oluşturmaktadır. Balık pazarının içi farklı boyutlardaki 6 parçaya ayrılmıştır. Bu şekilde pazarın içinde sirkülasyonun akıcı olması amaçlanmıştır.

İç mekan bölümlenmesi

The post Beşiktaş Balık Pazarı appeared first on Arkitektuel.